دعانویس برای پولدار شدن

خودت را به خاطر یک دختر مو قرمز که فقط سه بار در عمرت دیده‌ای، احمق جلوه می‌دهی. تازه، اگر اینطور باشد، تو حتی اسمش را دعا هم نمی‌دانی! آقا، از دستت حالم بهم مقدس می‌خورد.» با این سرزنش جانسون‌گونه، خیالم راحت شد و دوباره به دعانویس برای پولدار شدن سراغ نقاشی‌ام رفتم و حدود بیست دقیقه با تمرکزی بی‌وقفه روی آن کار کردم. بعد ناگهان به ذهنم رسید که گرسنه‌ام. رنگ‌هایم را کنار گذاشتم، بوم نقاشی را با احتیاط در انتهای قایق گذاشتم و سبد شیطانی ناهار را از زیر صندلی بیرون آوردم و شروع به آماده کردن غذای مختصر اما خوشمزه‌ام کردم. زبان، شاهکار من ، در یکی از آن قوطی‌های حلبیِ خلاقانه‌ای دعانویس که با چرخاندن کلید باز می‌شوند، قرار داشت.

دعانویس : غرق جادو در این کار جذاب بودم که ناگهان صدای برخورد یک قایقِ در حال نزدیک شدن، گوش‌هایم را لرزاند. با اخم سرم را بالا آوردم. چنین تجاوزی به حریم خصوصی‌ام به نظرم گستاخی فاحشی توسل می‌آمد. دیگر به این باور رسیده بودم که کشتی بورن ملک شخصی من است و آنقدر سخاوتمند بودم که شنبه‌ها و یکشنبه‌ها آن را به روی عموم باز کنم. و حالا یک غریبه‌ی زمخت و بی‌ادب، ساعت یک سوابق تاریخی شامل اعمال طلسم تشریفاتی است بعدازظهر سه‌شنبه، داشت با زور وارد می‌شد. با خودم گفتم: «در آینده، کانال را استخراج خواهم کرد.» آن صدای شرارت‌آمیز آب، که با صدای خش‌خش گاه‌به‌گاه بوته‌ای کنار رفته و جیرجیر تیرک قایقی که بی‌تفاوت نگه عبادت کردن داشته شده بود، تغییر می‌کرد، نزدیک و نزدیک‌تر می‌شد.

دعانویس برای پولدار شدن

با حالتی از نارضایتی سرد، نشستم و منتظر سرنوشت ماندم. بالاخره دماغه‌ی یک قایق از پیچ قایق گذشت و لحظه‌ای بعد، متجاوز کاملاً در دیدرس قرار گرفت. دعانویس برای پولدار شدن از شدت هیجان زبانم دعانویس باغ ملک را در کره انداختم. همان دختر مو برنزی از خانه‌ی اُتِرز هالت بود! سپس یک سری اتفاقات با سرعت گیج‌کننده‌ی یک دستگاه سینماتوگراف رخ داد. بولداگ که ظاهراً از اشتباه زبانیِ بدشانس من آشفته شده بود، که در عقب قایق کافر چمباتمه زده بود، به جلو پرید و با فریادهای اعتراض‌آمیز خود را نشان داد. او با شور و شوق فراوان به سبدی که روی صندلی قرار داشت، محکم کوبید.

صدای چلپ چلوپ و فریاد ناامیدی از دوشیزه‌ی مو برنزی بلند شد و سبد مذکور طلسم نویس با آرامش در ته قایق بورن آرام گرفت. بگذارید به افتخار من گفته شود که با کمی سرعت عمل به موقعیت واکنش نشان دادم. با یک حرکت سریع و ماهرانه، نقاش را از طناب رها کردم، چوب دعانویس نوربهار ماهیگیری‌ام را برداشتم و شیاطین با چند هل محکم، با ظرافت به سمت نجاتش دعانویس دویدم. گفتم: «خیلی متاسفم. متاسفم که سگ شما را ترساندم. آیا می‌توانم با بیرون آوردن سبد، جبران کنم؟» او فرشتگان به سادگی گفت: «خیلی لطف دارید. البته، اصلاً تقصیر شما نبود. بفرمایید اینجا آقا!» این را آخر به سگ گفت.

آستین‌هایم را تا شانه‌هایم بالا زدم و از کنار قایق خم شدم و در آب کم‌عمق به پایین رفتم تا اینکه دسته‌ی قایق را گرفتم. سپس، در حالی که آب از سرم می‌چکید اما پیروزمندانه، بارم را بیرون کشیدم. گفتم: «امیدوارم چیزی جادو برای لو دادن تویش نباشه.» لبخندی زد و سرش را تکان داد. دعانویس برای پولدار شدن «فقط مسئله‌ی چند ساندویچ است. من خیلی مدیون شما هستم و از اینکه باعث این همه دردسر شده‌ام، بی‌نهایت متاسفم.» «برعکس،» دعانویس سرمست پاسخ دادم، «این من و سگ هستیم که باید از شما عذرخواهی کنیم.» او در حالی که حیوان را که هنوز با بی‌احترامی به من نگاه می‌کرد، نوازش می‌کرد، گفت: «نمی‌توانم تصور کنم چرا اینقدر طلسم احمق بود.

معمولاً او در قایق شیطانی مثل طلاست.» با بی‌شرمانه‌ای برای طولانی کردن مکالمه پرسیدم: «اسمش را چی می‌گذاری؟» با لبخند دیگری گفت: «وینستون چرچیل. قبل از اینکه من او را به دنیا بیاورم، شیطان غسل تعمید داده شده بود.» «فک او قطعاً به خوبی رشد کرده است.» من مشاهده کردم. او خندید و مکث کوتاهی بعد از آن اتفاق افتاد. «خب،» گفت، ابطال کردن جادو «من حتماً دارم برمی‌گردم.» «اما واقعاً،» اعتراض کردم، «شما تازه از راه رسیده‌اید.» سپس ناگهان بی‌احتیاطی مرا فرا گرفت. التماس کردم: «نرو چون ناهارت خراب شده. من زبانم کامل است، تازه نان عالی و کره خوب، هرچند کمی فاسد، هم دعانویس مهرستان دارم.

به عنوان کسی که ساندویچ‌های شما را خراب می‌کند، مطمئناً می‌توانم بدون هیچ گستاخی، غرامت شیاطین مناسبی به شما بدهم.» سرش را تکان داد، هنوز لبخند می‌زد. دعانویس برای پولدار شدن «اوه، فکر دعا نویسی نمی‌کنم گستاخ باشی،» گفت، «اما معتقدم هیچ دختر واقعاً خوبی هرگز دعوت یک غریبه‌ی کامل را قبول نمی‌کند. فکر اینکه من از دایره‌ی دعانویس برای ترک اعتیاد شمول خارج شده‌ام، مرا آزار می‌دهد.» چشمان قهوه‌ای‌اش چنان برق شیطنت‌آمیزی می‌زدند که چاره‌ای جز پنهان کردنشان نداشتم. التماس کردم: «بمان. من تمام صبح را تنها بوده‌ام و با یک عکس لجباز کلنجار رفته‌ام، و به شدت به کمی دلگرمی نیاز دارم. گذشته از این، هیچ چیز خیلی غیرمتعارفی در این ایده وجود ندارد.

وینستون چرچیل می‌تواند همراهی بسیار کارآمدی باشد.» او مردد بود. «و بعدش می‌تونی منو ببری.» اضافه کردم. گوشه‌های دهانش تکان علوم غریبه خوردند. او گفت: «استدلال‌های شما بسیار قانع‌کننده هستند.» ما دو قایق را کنار هم کشیدیم و آنها را به ساحل بستیم. در این موکل جن زمان، به نظر می‌رسید وینستون چرچیل مرا به عنوان یک موجود بی‌ضرر و ضروری پذیرفته است. او در عقب قایق نشست و با نماز خواندن علاقه‌ای هوشمندانه مرا تماشا کرد، در حالی که من مشغول آماده کردن ناهار بودم. دختر مو برنزی در حالی که با انگشتانش به آرامی پشت او را نوازش می‌کرد، گفت: «حالا دیگر تو جزو دعا نویسی آدم‌های خوب او هستی.

او فکر می‌کند آدم‌هایی که غذا درست می‌کنند نمی‌توانند کاملاً بد باشند. دعانویس برای پولدار شدن بشقاب را به او دادم. طلسم گفتم: «زبان درآوردن، روش شناخته‌شده‌ی ابراز دوستی در جمع سگ‌هاست.» «و گمان می‌کنم، دادن تنها بشقاب، همین ایده را در میان انسان‌ها القا می‌کند؟» «من و جورج معمولاً از کاغذ غذا می‌خوریم. ما آن را ترجیح می‌دهیم. ما زندگی طلسم ساده‌ای داریم.» «بله،» گفت. «دیروز حرف‌هایت را روح شنیدم. اگر دعای یک شبه پولدار شدن والا درست یادم مانده باشد، به این جادو سیاه نتیجه رسیده بودی که همه چیز بیهوده است.» یک تکه نان و فرشتگان کره که با ظرافت تراشیده شده بود را طلسم به سمتش دراز کردم.

گفتم: «جورج مسئول آن آهنگ بود دعا نویس و سولومون مسئول آن احساسات. من بی‌گناهم.» او هم نان و آبرو و هم عذرخواهی را پذیرفت. او گفت: «تو دعاگر یک هنرمندی، تازه اگر نگوییم یک شوالیه‌ی دعانویس بانه‌وره سیار. آدم که نمی‌تواند دعا نویسی همه‌ی استعدادها را داشته باشد.» «یادم هست وقتی پسر بچه کوچکی بودم، پرستاری داشتم که برای جلوگیری از تمایل اولیه‌ام به طعنه زدن، با لحنی هشدارآمیز می‌گفت: هیس، ارباب جک! اگر این‌طور حرف بزنی، هیچ‌کس دوستت کیمیاگری نخواهد داشت.» با خنده‌ی اعتراض‌آمیز کوتاهی فریاد زد: «نه، نه! واقعاً می‌خواستم ازت تعریف کنم. خودم خیلی بد نقاشی شیاطین می‌کشم، اما وقتی کار دعانویس خوب می‌بینم، تشخیصش می‌دهم.

دعانویس گرماب کار تو خیلی قشنگه.» گفتم: «فقط امیدوارم آقای روزنتالِ بزرگوار هم نظر شما را داشته باشند.» او پیشانی‌اش را با حالتی جذاب و مذهب حاکی از حیرت ساختگی در هم کشید. «و آقای روزنتال کیست؟ به نظر خیلی پولدار می‌آید.» توضیح دادم: «او حامی هنر است. دعانویس پولدار شدن پدرش چند سالی چرم کفش شیاطین ارتش بریتانیا را فرشتگان تأمین می‌کرد و پسرش درآمد حاصل از قلعه‌ای در کوکهام را خرج می‌کند. این چیز کوچک برای تالار ضیافت سفارش داده شده است.» او با لحنی جدی گفت: «حتماً خیلی احساس افتخار می‌کنی. می‌توانم دقیق‌تر به آن نگاه کنم؟» بوم نقاشی را به او دادم و او آن را در قایقش نگه داشت و با هوش و دانشی که مرا به شدت شگفت‌زده کرد، به نقد آن پرداخت.

با کمی سوءظن گفتم: «من به نقاشی شما خیلی شک دارم.» سرش را تکان این مقاله ممکن است با در دسترس قرار گرفتن اطلاعات جدید، اصلاح شود. داد. او پاسخ داد: «پدرم یک هنرمند است. من سلیقه‌اش را بدون توانایی‌هایش تعویذ به ارث برده‌ام.» دعانویس برای پولدار شدن بطری را بالا گرفتم و پرسیدم: «آیا او به شراب قرمز ارزان علاقه دارد؟» «فکر کنم حدود نصف لیوان.» ریختمش بیرون، و خودم پر کردم. با خوشحالی گفت: «به آقای روزنتال.» گفتم: «من به سهم خودم به سلامتی وینستون چرچیل می‌نوشم. عادت او در واژگون کردن سبدها را بسیار ستودنی می‌دانم.» با آرامش به سراغ دوره‌های پنیر و کیک رفتیم. همچنان که آشنایی ما آرام‌تر می‌شد، آن بی‌خیالی تقریباً عصبی که با آن مراحل اولیه را پشت سر گذاشته بودیم، کم‌کم از بین رفت.

دعانویس پول

دختر مو برنزه، دعا کاملاً بی‌تأثیر و جادو سیاه با شوخ‌طبعی بسیار دلنشین، همراهی دلنشین از آب درآمد. ظاهراً او در فضایی غیرمعمول بزرگ شده بود، اعمال صالح زیرا به راحتی در مورد هنر، کتاب و مردم گپ می‌زد، بدون اثری از آن کمرویی شرم‌آور در اظهار نظر که به نظر می‌رسد مشخصه یک دختر تحصیل‌کرده متعارف است. با این توجیه که او مسئول اصلی وضعیت فعلی آنها بود، اصرار داشت که در شستن لباس‌های ناهار مختصرمان به من کمک کند. طلسم او طلسمات در حالی که بشقاب را در آب می‌چرخاند، گفت: «بشقاب ذاتاً چیز خوب و تمیزی است، به همین دلیل فکر می‌کنم همیشه باید مشرکان بلافاصله بعد از ناهار به آن رسیدگی کرد.

دعا پولدار شدن از غیب اگر آن را پر از چربی یا مربا رها اعمال مربوط به جادو کنید، حتماً به طرز وحشتناکی آسیب می‌بیند. کافر فکر می‌کنم باید انجمنی برای جلوگیری از ظلم جادوگر به بشقاب‌ها تأسیس کنم.» وقتی همه چیز را داخل سبد گذاشتیم، او یکی از آن سیگارهای عالی روسی را که دوستم ام. دمیدوف برایم درست می‌کند، پذیرفت اجنه غیر مسلمان و در حالی که بالش‌هایمان را مرتب می‌کردیم، با لذت در قایق‌هایمان لم دادیم و بی‌هدف، پرحرف و شادمانه درباره هر چیزی دعا که روی زمین خدا بود صحبت کردیم. از جایی که دراز کشیده بودم، فقط نوک بینی‌اش را می‌دیدم و صحبتم را به آن سمت هدایت کردم.