دعانویس قزوین

ملات.شاید بهتر باشد بگوییم که آینوها هرگز سفالگری بلد نبوده‌اند. آنچه از این نوع دارند، توسط ژاپنی‌ها وارد و به آنها فروخته یا با جادو سیاه آنها مبادله می‌شود. اگر من یک ایرلندی بودم، می‌گفتم که فرشتگان سفال دعانویس قزوین واقعی آینو از چوب ساخته شده است. با این وجود، آنها اغلب مفاهیم طلسم سنتی در طول نسل‌ها تکامل یافته‌اند از صدف‌های بزرگ به عنوان ظروف آشامیدنی استفاده می‌کنند، در حالی که کاسه‌های چوبی در دسترس نیستند. در خانه‌های آینو، استفاده از یک کاسه توسط چندین نفر امری رایج است و رایج‌تر این است که هیچ یک از کاسه‌ها پس از استفاده هرگز شسته یا تمیز نمی‌شوند. ایوان کوچک آینو دعانویس که اغلب در ورودی کلبه‌های آینو قرار دارد، به عنوان دین انبار هیزم عمل می‌کند و در آن هیزم جفر مورد استفاده در خانه ذخیره جادو می‌شود.

دعانویس : هاون چوبی و دسته هاون بلند در گوشه‌ای زیر ایوان نگهداری می‌شوند. در بخش‌های متمدن‌تر یِزو، این هاون‌ها و هاون‌ها عمومی هستند، زیرا بومیان از آنها برای کوبیدن ارزن استفاده می‌کنند. آینوهای اصیل عمدتاً از غذای حیوانی – ماهی و گوشت – جلبک دریایی و فرشتگان برخی از انواع ریشه‌ها و گیاهان دارویی تغذیه می‌کنند.[صفحه ۲۱۶] آنها در کوه‌ها پیدا می‌کنند. متالورژی برای آینوها کاملاً ناشناخته است. تا همین اواخر آنها هیچ چیز فلزی نداشتند. تیرهایشان سرهای بامبو یا استخوانی داشت؛ ظروف پخت و پز قلع یا آهنی نداشتند؛ و تیغه‌های چاقوهایشان منشأ ژاپنی داشت و دارد. برخی از این تیغه‌ها بسیار قدیمی هستند و آینوها آنها را در نبردهایی که علیه ژاپنی‌ها جنگیدند به دست آوردند؛ برخی دیگر را از طریق مبادله فلز با پوست حیوانات به دست آورده‌اند.

دعانویس قزوین

لوازم آشپزخانه علاوه بر این، دعانویس به جز دستگاه بافندگی، آینوها هیچ ماشین‌آلاتی ساخت خودشان ندارند. این نیز، همانطور که دیده‌ایم، چیزی جز یک نوع ماشین بسیار ابتدایی و شیاطین طلسمات ساده نیست. آنها به هیچ وجه از کاربرد دعانویس در قزوین نیروی باد یا آب برای صرفه‌جویی ابجد در کار انسان طلسم آگاه نیستند؛ بنابراین آنها نه چرخ شیاطین چاه شیطان دارند، نه پمپ، علوم غریبه نه دمنده، نه آسیاب بادی، نه چرخ آبی؛ و نه کلیسا هیچ نشانه‌ای از ابتدایی‌ترین شکل ماشین‌آلات که با فرشتگان نیروی دستی حرکت می‌کند و خودشان آن را تصور و ساخته‌اند، دارند. دعانویس قزوین علاوه بر این، آنها از پذیرش آن دسته از وسایل مکانیکی صرفه‌جویی در کار که توسط همسایگانشان، ژاپنی‌ها، به کار گرفته می‌شود، بسیار اکراه دارند.

آینوها بسیار محافظه‌کار هستند، و به ندرت ممکن است مجبور به حفظ آنها باشند. آنها از تغییر یا اصلاح عادات و رسوم خود کیمیاگری یا بهبود خود به هر نحوی اکراه زیادی نشان می‌دهند. بدتر از آن، قطعاً نمی‌توانند باشند. آنها هیچ وابستگی اجدادی ندارند که باعث شود تمایلی به کنار گذاشتن اعمال بی‌ادبانه خود به نفع روش‌های متمدنانه‌تر نداشته باشند؛ اما طبق غرایز خود عمل می‌کنند، نه بر اساس هوش خود، رسومی را حفظ می‌کنند که برای ما ناخوشایند و غیرعملی به نظر می‌رسند، رسومی که عادت آنها را برایشان آشنا همزاد و دلپذیر کرده است. بومیان مختلف در سایر نقاط جهان مذهب نشانه‌هایی از تمدن اولیه را نشان می‌دهند، اما آینوها این نشانه‌ها را ندارند.

آنها هرگز تمدنی در گذشته نداشته‌اند، اکنون متمدن نیستند و علاوه بر این، هرگز متمدن نخواهند شد. تمدن آنها را می‌کشد. همانطور که خوک از کثافت لذت می‌برد، آینوها نیز فقط می‌توانند کافر در کثافت، غفلت و وحشیگری عادات شخصی زندگی کنند. آنها اینگونه ساخته شده‌اند و نمی‌توانند جلوی آن را بگیرند. آنها توسط یک مانع غیرقابل عبور از پیشرفت محروم شده‌اند. آنها در زندگی خود بدبختی‌های زیادی دارند، اما هیچ بدبختی بزرگتری نمی‌تواند برای یک آینو اتفاق بیفتد جز اینکه مجبور به داشتن یک زندگی متمدن شود. حتی پس از اینکه در مدارس ژاپنی تحصیل کردند، وقتی به خانه دعانویس مجرب در کردستان برمی‌گردند، در مدت کوتاهی تمام آموخته‌های خود را فراموش می‌کنند و[صفحه ۲۱۷] تمدن اکتسابی خود را به خاطر زندگی قدیمی، آزاد و بی‌حد و حصر کوهستانی، عادات وحشی جنگل‌ها و سواحل دریا، برهنگی تابستان و فلاکت خفه‌کننده‌ی یک کلبه‌ی کوچک و تاریک در زمستان، موهای شانه نشده و ریش کافران

ژولیده، گوشت گندیده‌ی ماهی سالمون و مرکب پلیدی که از آن لذت می‌برند دعانویس قزوین تا زمانی که به طرز باشکوهی مست و وحشی شوند، کنار می‌گذارند. جا پیپ و کیسه تنباکوی آینو، همانطور که آینوهای دعانویس سطر متمدن‌تر استفاده می‌کنند جا پیپ و کیسه تنباکوی آینو، همانطور که آینوهای متمدن‌تر استفاده می‌کنند. [صفحه ۲۱۸] نماز خواندن چاقوی آینو، با غلاف تزیین‌شده چاقوی آینو، با غلاف تزیین‌شده. فصل بیست و یکم. هنر آینو، نشان‌ها، تزئینات، سلاح‌های آینو – قبرها و خالکوبی‌ها. بیان ایده‌ها با استفاده از علائم تصویری برای آینوها شیاطین علوم غریبه کاملاً ناشناخته است. آنها الفبایی ندارند و علاوه بر این، هیچ روش نوشتاری ندارند.

از این رو، مردم مودار کاملاً جادو سیاه ناتوان از فرشتگان ثبت وقایع، زمان یا شرایط در تاریخ خود هستند؛ زیرا حتی سیستم نگارش تصویری نیز برای آنها ناشناخته است. بنابراین آنها نه سوابق حکاکی شده‌ای دارند و نه هیچ نوع تاریخ قابل مشاهده‌ای؛ و تنها چیزی که از جادو سیاه طریق تداوم تاریخی دارند، سنت منتقل شده از دهان به دهان است. نزدیکترین رویکرد به علائم گرافیکی، علائم مالک دعانویس مجرب در کرمانشاه است که دعا نویسی گاهی اوقات روی برخی از طلسم وسایل آنها می‌یابیم. سبیل‌زن، وسیله‌ای است که این علامت بیشتر روی آن یافت می‌شود. من به طور قطع نمی‌دانم که این علائم قرار است چه چیزی را نشان دهند؛ اما معتقدم که شکل ۱ قرار است ایده یک خانه را منتقل کند، و شکل ۲ ایده یک قایق؛ شکل ۳ یک قفس خرس، و شکل ۴ صرفاً نتیجه خیال‌پردازی است.

دعانویس مجرب در قم حتی این علائم نیز به ندرت یافت می‌شوند و نسخ خطی احتمالاً توسط نوشته‌های جادو ژاپنی القا شده‌اند. تصویر، چهار نمونه‌ای را نشان می‌دهد که کافر من روی سبیل‌زن‌ها حکاکی شده بود. دعانویس قزوین نمادها البته نقشه‌کشی و تزئینات آن ارتباط نزدیکی با نوشتن دارد. نقشه‌کشی را می‌توان فوراً کنار گذاشت، مانند آن فصل معروف ذکر درباره مارها در ایسلند، زیرا آینوها چیزی از آن دعانویس نمی‌دانند. تزئینات خشن روی استخوان و ابزارهای چوبی تنها تلاش‌های هنری آنها احضار است. نمایش‌های صادقانه از[صفحه ۲۱۹] به ندرت تلاشی برای ترسیم اشکال و ابطال کردن جادو حیوانات صورت می‌گیرد،[37] اما نمادهای قراردادی، که توسط و بر دعا اساس اشکال خاصی از زندگی حیوانات یا گیاهان پیشنهاد شده‌اند، گهگاه برای تزئینات استفاده می‌شوند.

آینوها هیچ مجسمه سنگی ندارند و نمی‌توانند نقاشی کنند یا به طلسم هیچ شکلی طراحی کنند؛ آنچه دارند صرفاً کنده‌کاری‌های چوبی ساده‌ای است. اما تنها تعداد کمی از آنها حتی برای دعا این کار خام استعداد دارند، هرچند البته همه آنها یکسان نیستند. همانطور که در مورد ما افرادی هنرمند و افرادی بی‌فرهنگ وجود دارند، کافران در مورد آینوها نیز همینطور است، در آن درجه بسیار فروتنی که برای هنر غربی مانند بلوط برای بلوط است. هنر آینو دعانویس مجرب در قزوین – اگر بتوانیم آن را چنین بنامیم – مانند تمام آثار اولیه، به ویژه در تصویرسازی برگ، به دنبال نوعی یکنواختی است دعا تا الگویی تا حدودی متقارن ایجاد کند؛ زیرا در همه زمان‌ها هندسه مادر طراحی بوده است.

یک آینو مستقیماً به سراغ مدل‌های طبیعت نمی‌رود، و همچنین از روی چاپلوسی از آثار همسایه‌اش کپی‌برداری نمی‌کند؛ بلکه ایده‌های خود را به‌طور غیرمستقیم دعانویس قزوین از شیطانی هر دوی این منابع می‌گیرد، و از طریق ناتوانی در کپی‌برداری دقیق، سهل‌انگاری در مطالعه دقیق، و ترکیبی از مقداری تخیل بومی، طرحی را که کافران دیده است تا حدی تغییر می‌دهد که به نوعی بدیع می‌شود. استعدادی که مردان مختلف در هنر کنده‌کاری نشان می‌دهند، حتی در مردان یک قبیله، قزوین به‌طور قابل‌توجهی متفاوت است؛ در حالی که برخی قبایل هم استعداد و هم علاقه به این تزئینات نشان می‌دهند، در حالی که پیشینه تاریخی برخی دیگر هیچ‌کدام را ندارند.

قزوین

آینوهای ساکن رودخانه ایشیکاری علیا عمدتاً در این تزئینات حکاکی شده سرآمد هستند. چاقویی که در تصویر نشان داده شده از کامیکاوا آمده و توسط رئیس آینوهای آنجا با نوک چاقو تراشیده شده است. این مرد ماه‌ها برای انجام این کار وقت صرف کرده است و این بهترین مقدس نمونه از هنر آینو است که من در یزو دیده‌ام، هرچند تزئینات روی آن صرفاً از نوع آینو نیست. نمای جانبی نمای جانبی.این مرد در مقایسه با سایر آینوها نابغه بود و ایده‌های او در مورد شکل و دقت، به طور قابل توجهی پیشرفته‌تر از اکثر هم نژادانش بود. او غلاف را با نمادهای قراردادی تزئین کرده است که ظاهراً برگ‌ها و شاخه‌های درختان به او القا می‌کردند؛ و می‌توان طرح جفت روحی گل را در قسمت بالای دسته مشاهده کرد.[صفحه ۲۲۰] او از طرح فلس ماهی برای پر کردن فضاهای کوچک و باز استفاده کرده است؛ و جاهای دیگر را با

خطوط موازی پر کرده است. غلاف از دو قسمت ساخته شده است تا تراشکار بتواند فضای لازم برای تیغه را در داخل آن ایجاد کند؛ اما این دو قسمت به خوبی در کنار هم قرار گرفته‌اند و توسط شش حلقه از پوست درخت که به شیطانی طور مرتب بریده طلسم نویس شده‌اند و در حالی که تازه هستند به هم متصل شده‌اند، به هم محکم شده‌اند، به طوری که با کوچک کردن، دو طرف غلاف به هم نزدیک می‌شوند تفاسیر مختلفی از مفاهیم طلسم در روایت‌های تاریخی وجود دارد و گویی از یک قطعه واحد ساخته شده‌اند. نمای جانبی همین چاقو، تدبیر هوشمندانه‌ای را برای بستن آن به کمربند بدون جدا کردن آن از بدن نشان می‌دهد.

این چاقو را می‌توان در زمره شاهکارهای هنر آینو قرار داد. ویژگی‌های اصلی تزئینات رایج‌تر، برای مطالعه جالب هستند. البته هنر تنها تجسم، به اصطلاح، بیان ذهن، دعانویس قزوین شخصیت و دانش هنرمند است؛ بنابراین، در تزئینات آینو، الگوهایی داریم که نمی‌توانند چیزی جز آینو باشند.