دعانویس گرمسار

هیولا زد که شش سر از هفت سر او به پایین پرتاب شدند. اژدها ناله کرد: «یک بار دیگر به من بزن.» جوان پاسخ داد: «من نه، من خودم فقط یک بار به دنیا آمده‌ام.» اژدها فوراً تکه‌تکه شد، اما تنها سر باقی‌مانده‌اش شروع به دعانویس گرمسار غلتیدن و غلتیدن دعا و غلتیدن کرد تا اینکه در لبه چاه ایستاد. گفت: «هر که بتواند روح مرا از این چاه بیرون سنت‌های تجلی در سوابق تاریخی ظاهر می‌شوند بیاورد، گنج مرا نیز خواهد داشت.» و با این کلمات سر به درون چاه افتاد. جوان طنابی برداشت، یک سر آن را به سنگی بست و سر دیگرش را خودش جادو کهن گرفت و به درون چاه رفت.

دعانویس : در ته چاه دری آهنی یافت. آن اعمال مربوط به جادو را باز کرد، از آن گذشت و درست اعمال صالح در مقابلش کاخی قرار داشت که در مقایسه با آن، کاخ پدرش آلونکی بیش نبود. او وارد این کاخ شد و در آن چهل اتاق وجود داشت و در هر اتاق دختری کنار قاب ابجد گلدوزی‌اش نشسته بود و گنجینه‌های عظیمی در پشت سرش داشت. دختران وحشت‌زده فریاد زدند: «تو انسان هستی یا روح؟» طلسم شیطانی شاهزاده پاسخ داد: «من انسان هستم و پسر انسان.»{۱۴۶}«من دعا همین انرژی مثبت الان یک اژدهای هفت سر را کشتم و سرِ چرخانش را تا اینجا دنبال کردم.» آه، چقدر چهل دختر از شنیدن این سخنان شادمان شدند.

دعانویس گرمسار

دعانویس آنها جوان را در آغوش گرفتند و از او التماس و التماس کردند که آنها را آنجا نگذارد. آنها گفتند که فرزندان یک پدر و یک مادر هستند. اژدها والدینشان را کشته و آنها را با خود برده بود و آنها در تمام این دنیای پهناور کسی را نداشتند که به او پناه ببرند. جوان شیاطین گفت: «ما هم چهل نفریم و دنبال چهل دختر احضار می‌گردیم.» سپس به آنها گفت جادو سیاه که اول پیش برادرانش می‌رود و بعد دوباره سراغ آنها می‌آید. پس از چاه بیرون آمد، به چشمه رفت، کنارش دراز کشید و خوابش برد. صبح زود، چهل برادر از خواب بیدار شدند و به پدرشان خندیدند که سعی ابطال کردن جادو داشت آنها را با چاه دعانویس میرآباد بترساند.

دوباره راه خود را ادامه دادند و رفتند و جفر رفتند تا اینکه عصر به آنها رسید و کاروانسرایی را در مقابل خود دیدند. برادران بزرگتر گفتند: «یک قدم جلوتر نمی‌رویم.» برادر کوچکتر واقعاً اصرار داشت دعا که خوب است سخنان پدرشان را به خاطر بسپارند، زیرا سخنان او مطمئناً نمی‌توانست حرز بیهوده باشد. اما آنها به برادر کوچکترشان خندیدند، خوردند و نوشیدند، دعا کردند و دراز کشیدند و خوابیدند. دعانویس گرمسار فقط برادر کوچکتر کاملاً بیدار ماند. حدود نیمه شب دوباره صدایی شنید.{۱۴۷}جوان بازوهایش را گرفت و دوباره اژدهایی هفت سر را در شیطانی مقابل خود دید، اما بسیار بزرگتر از اژدهای قبلی.

اژدها ابتدا به سمت او هجوم آورد، اما نتوانست بر او غلبه کند، سپس جوان یک ضربه به او زد و شش سر اژدها از جا کنده شد. سپس اژدها از او خواست که ضربه دیگری بزند، اما او نپذیرفت. سر اژدها به درون چاهی غلتید، جوان به دنبال آن رفت و به کاخی بزرگتر از کاخ قبلی رسید که گنجینه‌ها و چیزهای گرانبهای بسیار بیشتری در آن بود. او چاه را دعا نویس علامت‌گذاری کرد تا دوباره کافر آن را بشناسد، به نزد برادرانش بازگشت و خسته از دعا نویسی نبرد بزرگش، چنان عمیق به خواب رفت که برادرانش صبح روز بعد مجبور شدند او را با ضربات بیدار کنند.

دوباره برخاستند، اسب برداشتند، از تپه بالا و پایین دره رفتند، و درست هنگامی که خورشید غروب می‌کرد، ناگهان بیابانی وسیع در برابرشان قرار گرفت. بی‌درنگ شروع به خوردن کردند، سیر نوشیدند و می‌خواستند دراز بکشند تا بخوابند که ناگهان چنان غرشی و چنان نعره‌ای برخاست که کوه‌ها از جایشان فرو ریختند. شاهزادگان به شدت ترسیدند، به خصوص وقتی دیدند که اژدهای هفت سر غول پیکری به سمت دعانویس خرمدره آنها می آید. او از خشم آتش زهرآگینی را بالا آورد و با خشم غرید: «چه کسی دو برادر مرا کشته است؟ اینجا با او! من هم با او نتیجه گیری خواهم کرد!»{۱۴۸}« ».

برادر کوچکتر دید که برادرانش از ترس کافران بیشتر مرده هستند تا زنده، بنابراین کلید دو چاه را به آنها داد که در یکی از آنها انبوهی از گنج و در دیگری چهل دختر بود. دعانویس گرمسار او دعانویس رامشیر گفت: بگذارید همه چیز دعا نویسی را به خانه ببرند. اما برای خودش، اول باید اژدها را بکشد و سپس به دنبال آنها خواهد رفت. سی کافران و نه برادر بدون معطلی سوار اسب‌هایشان شدند و کلیسا تاختند. آنها گنج را از یک چاه و چهل دختر را از چاه قدیس دیگر بیرون کشیدند دعانویس و به خانه نزد پدرشان بازگشتند. اما اکنون خواهیم دید که چه اتفاقی برای برادر کوچکتر افتاد.

او با اژدها جنگید و اژدها با او جنگید، اما هیچ‌کدام نتوانستند بر دیگری پیروز شوند. اژدها دریافت که تلاش برای شکست دادن جوان بیهوده است، بنابراین به او گفت: «اگر می‌خواهی به امپراتوری چین-ای-ماچین بروی[۱۲] و دختر پادیشاه را از آنجا برای من بیاور، نگران جان تو نخواهم بود.» شاهزاده با کمال میل پذیرفت، زیرا نمی‌توانست مدت زیادی این کشمکش را تحمل کند. سپس چامپالاک، زیرا این نام اژدها بود، به شاهزاده افساری داد و به او گفت: «یک اسب شماره ملا خوب هر روز حاجت گرفتن برای چریدن به اینجا می‌آید، او را بگیر، این افسار را در دهانش بگذار و به او بگو که تو را به امپراتوری چین ماچین ببرد!» بنابراین جوان افسار را گرفت و منتظر اسب سوار طلسم خوب ماند.

به زودی{۱۴۹}یک اژدهای یال فرشتگان طلایی در هوا پرواز کرد و به محض اینکه شاهزاده افسار را در دهانش گذاشت، اژدها کافر گفت: «سلطان کوچولو، چه دستوری می‌دهی؟» و قبل از اینکه بتوانید پلک بزنید، امپراتوری چین ماچین در مقابل او ایستاد. سپس از اسب پیاده شد، افسار را برداشت و وارد شهر شد. در آنجا وارد کلبه پیرزنی شد و از او پرسید که آیا مهمان می‌پذیرد یا خیر. پیرزن پاسخ داد: «با کمال میل.» سپس جایی برای او آماده کرد و در حالی که او قهوه‌اش را می‌نوشید، از او درباره حرف‌های شهر پرسید. دعانویس گرمسار پیرزن گفت: «خب، یک اژدهای شیاطین هفت سر عاشق دختر سلطان ماست.

به همین دلیل سال‌هاست که جنگی بین آنها در جریان است و این هیولا آنقدر رمال ما را تحت فشار قرار می‌دهد که حتی یک پرنده هم نمی‌تواند به جادو سیاه قلمرو ما پرواز کند.» جوان پرسید: «پس دختر جادو سلطان کجاست؟» پیرزن پاسخ داد: «در قصر کوچکی در باغ پادشاه، و آن بیچاره جرأت نمی‌کند پایش را از آن بیرون بگذارد.» روز بعد، جوان به باغ پادشاه رفت و از باغبان خواست که او را به خدمت شیاطین بگیرد، و آنقدر التماس و دعا کرد تا باغبان دلش نیامد که درخواستش را رد کند. گفت: «بسیار خوب، من تو را می‌برم تفسیر آیین‌های طلسم ممکن است در سنت‌های مختلف متفاوت باشد و تو کاری جز آب دعا دادن به گل‌های باغ نخواهی داشت.»{۱۵۰}« ».

حالا دختر سلطان، جوان را دید، او را به پنجره‌اش فراخواند و از او پرسید که چگونه توانسته به آن قلمرو برسد. سپس جوان به او گفت که پدرش یک پادیشاه بوده، که جادو در سفرهایش با اژدهای چامپالاک جنگیده و دعا قول داده دختر سلطان را برایش بیاورد. جوان افزود: «با این حال از هیچ چیز نترس، عشق من از عشق مار قوی‌تر است، و اگر فقط دعانویس هیدج شجاعت همراهی با من را طلسم داشته باشی، دعانویس گرمسار به من اعتماد کن تا راهی سید و حاجی برای خلاص شدن از شر او پیدا کنم.» دخترک آنقدر عاشق شاهزاده بود و آنقدر مشتاق فرار از اسارتش شیاطین بود که رضایت داد به او اعتماد کند و یک شب آنها از کیمیاگری قصر دخترک فرار کردند و مستقیماً به سمت بیابانی رفتند که اژدهای چمپالاک در آن ساکن بود.

آنها در راه توافق کردند که دختر باید بفهمد طلسم اژدها چیست تا اگر راه دیگری نداشتند، او را از این طریق نابود کنند. تصور کنید چامپالاک از دیدن شاهزاده خانم چقدر خوشحال شد! چامپالاک دعانویس سطر فریاد زد: «چه شادی، چه شور دعانویس گرمسار و شعفی که آمده‌ای!» اما دخترک ارواح هر چه قدر که می‌توانست او را نوازش و نوازش می‌کرد، کاری جز گریه نمی‌کرد. روزها می‌گذشت، هفته‌ها می‌گذشت، اما اشک از چشمان دخترک دور نمی‌شد. روزی دخترک به او گفت: «حداقل به من بگو طلسم تو چیست، اگر می‌خواهی مرا در تمام عمرت شاد و خوشبخت ببینی و در کنار تو بدبخت نباشم.».

گرمسار

اژدها گفت: «افسوس، روح من! طلسم من در جایی محافظت می‌شود که هرگز نمی‌توان به آنجا رسید. در کاخی بزرگ در قلمرو همسایه است و اگرچه کسی می‌تواند برای به دست آوردن آن به آنجا برود، اما هیچ‌کس هرگز نتوانسته فرشتگان دوباره به آنجا برگردد.» شاهزاده دیگر نیازی نداشت، همین برایش کافی بود. افسارش را برداشت، با آن به ساحل دریا رفت و اسب یال طلایی‌اش را فراخواند. اسب گفت: «سلطان کوچک، به من چه دستوری می‌دهی؟» جوان جادو فریاد زد: «می‌خواهم مرا به قلمرو همسایه، به کاخ طلسم اژدهای چمپالاک ببری.» و در زمانی کمتر از یک چشم به هم زدن، کاخ در مقابلش قرار گرفت.

سپس اسب به جوان گفت: «وقتی به جفت روحی قصر رسیدیم، افسار را به دو ذکر دروازه آهنی خواهی بست، و وقتی من یک بار دعا شیهه بکشم و سم‌های آهنی‌ام را به هم بزنم، دری باز خواهد شد. در این در باز، گلوی شیری خواهی دید، و اگر نتوانی آن شیر را با یک ضربه بکشی، فرار کن، وگرنه خواهی مرد.» با این حرف، آنها به قصر رفتند، اسب را با افسارش به دو دروازه آهنی بست، و وقتی شیهه کشید، در باز شد. جوان با تمام قدرت به گلوی باز شیر در درگاه زد و آن را به دو نیم کرد.