غسل ابطال طلسم

و غیره سخنان زیادی گفت. ایب نیز از خاندان مک‌لین بود. ظاهراً هوش عمومی او از هر دو همراهش بیشتر بود. او بسیار باهوش، سخنور غسل ابطال طلسم و آماده‌ای بود و جادو سیاه از آینده‌اش بسیار راضی بود. او بیست و دو ساله، سیاه‌پوست، خوش‌قیافه و خوش‌رفتار بود. او اظهار داشت که ارباب برجسته‌اش جادو درگذشته و سیزده برده از خود به جا گذاشته است. پدر او (ایب)، رمال مادر تام و مادر خانواده اسکات توسط مک‌لین آزاد شدند. امیدهای زیادی شیوه‌های سنتی طلسم در سوابق فولکلور ظاهر شده‌اند وجود داشت که قبل از مرگ پیرمرد، او در جادو سیاه وصیت‌نامه خود برای طلسم آزادی سایر بردگان تمهیداتی بیندیشد؛ اما وقتی او درگذشت، خلاف این امر ثابت شد؛ آنها هنوز در زنجیر بودند.

دعانویس : وراث بلافصل شامل شش پسر و پنج دختر بودند که در حلقه اول قرار داشتند و «بسیار ثروتمند و اشرافی» بودند. ایب از این واقعیت آگاه بود که اربابش، «جناب ال. مک‌لین»، زمانی منشی رئیس جمهور جکسون بود؛ اینکه او «برای جادوگر مأموریتی از طرف دولت به انگلستان فرستاده شده بود» و «دو دوره در کنگره خدمت کرده بود». آبه گفت، با برخی از خدمتکاران «به خوبی احضار رفتار می‌شد، اما برخی دیگر نمی‌توانستند چیزی به نفع ارباب بگویند.» با این حال، در کل، آشکار بود که بردگان مک‌لین جزو کسانی نبودند که سختی‌های شدیدی را تجربه کرده بودند. آنها از مزرعه او در شهرستان سیسیل، مریلند، جایی که پرورش یافته بودند، آمده بودند.

غسل ابطال طلسم

برای شیطانی دفاع از خود در جاده راه آهن زیرزمینی، آنها به شدت مسلح بودند. سام یک تپانچه بزرگ اسبی و یک چاقوی طلسم قصابی داشت؛ جک یک هفت تیر داشت؛ ایب یک تپانچه دو لول و یک چاقوی بزرگ داشت؛ جیم یک تپانچه تک لول داشت و روی این حساب می‌کرد که «اگر کسی به او دست بزند، او را از پا درمی‌آورد». بیل نیز یک تپانچه تک لول داشت و وقتی شروع به کار کرد، تصمیم گرفت «یا از دعا نویسی آن عبور کند یا بمیرد». غسل ابطال طلسم اگرچه این گروه از طبقه‌ای بودند که گفته می‌شد خوب تغذیه می‌شوند، طلسم ابطال السحر عن البيت والمكان خوب لباس می‌پوشند و بیش از حد کار نمی‌کنند، اما برای کسانی که سخنان آنها را می‌شنیدند و نفرت کامل خود را از برده‌داری و عزم راسخ خود را برای طلسم نویس استفاده از ابزارهای مرگ، حتی تا دعانویس گرفتن جان، به جای دوباره زیر یوغ رفتن، اعلام می‌کردند، آشکار بود که

حتی خفیف‌ترین شکل برده‌داری نیز نفرت‌انگیز است. آنها نه اربابان پیر و نه اربابان جوان را رها نمی‌کردند، کسانی که می‌خواستند دیگر به آنها دعانویس خدمت کنند یا از آنها مراقبت و حمایت دعا نویس دعانویس آمل بخواهند. جک که از گروه مک‌لین نبود، اما با آنها آمده بود، از نظر سن در بی‌خبری نگه داشته شده بود. ظاهراً میانسال، با جثه متوسط، رنگ تیره و هوش متوسط ​​بود. او ویلیام نایت، یک کشاورز، را متهم کرد که برخلاف میل یا خواسته‌اش او را به بردگی گرفته است و ادعا کرد که از او فرار کرده است زیرا از او به بدی استفاده می‌کرد و ناظران بدجنسی داشت.

دعانویس در استان فارس جک گفت که اربابش شش مزرعه داشت و کافر سه شیطانی ناظر برای مدیریت آنها عبادت کردن داشت. تعداد بردگان بیست و یک نفر بود. نام ناظران به ترتیب زیر ذکر شده بود: «آلفرد کینگ، جیمی آلن و توماس بروکستون». جک در مورد عادات آنها گفت که «وقتی ارباب در اطراف بود بسیار باهوش بودند، غسل ابطال طلسم اما به محض اینکه او می‌رفت، فوراً عقب‌نشینی می‌کردند.» جک گفت: «همه آنها بدجنس بودند، اما رئیس جادو پیر از همه آنها بدجنس‌تر بود» و «ناظران از او بیشتر از من می‌ترسیدند». ارباب او (آقای نایت)، همسر و هفت فرزند داشت و عضو کلیسای اسقفی بود و «وضعیت خوب و منظمی» داشت.

او ثروتمند بود و به همراه خانواده‌اش در جامعه‌ای خوب زندگی می‌کرد. جک گفت: «همسرش برای زندگی خیلی خسیس بود و رمل اگر قرار بود بمیرد، با چنگ زدن به چیزی می‌مرد.» جک زمانی همسر و سه فرزند داشت، اما از آنجایی که آنها متعلق به یک برده‌دار («جیم پرایس») بودند، حقوق جک کاملاً نادیده گرفته شد و او آنها را از دست داد. * * * * * ورود از دعانویس گرگان شرکت هارفورد، ۱۸۵۷. جان مایرز. جان از زیر یوغ دعا نویسی دکتر جاشوا آر. نلسون فرار کرد. تا دو سال پس از فرار «جک»، دکتر «مرد بسیار خوبی» بود و جک هیچ ایرادی در او نمی‌دید.

اما ناگهان شیوه درمان او تغییر کرد؛ او بسیار سخت‌گیر شد. هیچ کاری که جک می‌توانست انجام دهد، مورد تایید دکتر نبود. دعا جک دائماً با سوءظن دیده می‌شد. همان روزی که جک فرار کرد، چهار مرد (که دکتر یکی از آنها بود) با طنابی در دست به او ابطال کردن جادو نزدیک شدند؛ آن علامت به خوبی قابل فهم بود و جک تصمیم گرفت که آنها دعا برای زنگ زدن شخصی نباید به فاصله‌ی نزدیک او برسند. جک گفت: «من از آنها جاخالی دادم.» پس از آن دیگر هرگز جک در آن بخش از کشور دیده نشد، حداقل تا زمانی که زنجیری باقی مانده بود. روزی که او «جاخالی داد» غسل ابطال طلسم از طریق راه‌آهن زیرزمینی هم وارد شد و اگرچه با حروف آشنایی نداشت، اما با تلاش فراوان از مریلند خارج شد و موفق شد به پنسیلوانیا و کمیته برسد.

دعانویس فاروج او مجبور شد چهار فرزند خود را پشت سر فرشته بگذارد – جان، آبراهام، جین و الن. همسر جک آزاد شده بود و دو سال قبل از او به فیلادلفیا دعانویس آمده بود. اربابش ظاهراً تصور می‌کرد که جک آنقدر بدجنس خواهد بود که حتی در یک ایالت آزاد هم آرزوی دیدن همسرش را داشته باشد و هیچ برده‌ای را با چنین میل غیرطبیعی نمی‌توان تحمل یا به او اعتماد کرد، و هر چه زودتر چنین «اشیایی» به پول نقد تبدیل شوند، بهتر است. در اصل، این همان چیزی بود که جک برای تغییر ناگهانی که بر اربابش وارد شده بود، توضیح می‌داد.

جک در دفاع از روش خود، به رفتاری که در دوران بردگی تحت نظر ارباب قدیمی‌اش با طلسم او شده بود، با عباراتی شبیه به این اشاره کرد: «من سی و پنج کافران سال تحت نظر پدر ارباب جوانم خدمت کردم و از او رفتار مهربانی دریافت کردم. من رئیس او در محل بودم و همه چیز را باید اداره می‌کردم.» * * * * * ورود از مریلند، ۱۸۵۷. ویلیام لی، سوزان جین بویل طلسم و آماریان لوکرتیا ریستر. اگرچه این سه مسافر همزمان به فیلادلفیا رسیدند، اما با هم از مریلند نیامده بودند. ویلیام لی خود را تعویذ زیر یوغ در جفر مزرعه‌ای در مالکیت زکریا مریکا یافت، که به گفته‌ی ویلیام، «مردی نادان و بی‌خبر بود، چیزی بالاتر از یک هیزم‌شکن معمولی نبود و جز ویلیام، هیچ برده دیگری نداشت.» با این حال، ویلیام هیچ اتهامی مبنی بر رفتار بسیار سختگیرانه علیه او مطرح نکرد.

دعا برای حرف شنوی فرزند گاهی اوقات «طوری صحبت می‌کرد که انگار می‌خواهد خوب باشد و دین به دست آورد، دعا نویسی اما می‌گفت تا زمانی که سعی می‌کند ثروتمند شود، نمی‌تواند.» همه چیز در نظر ویلیام ناامیدکننده به نظر طلسم حرز می‌رسید، تا غسل ابطال طلسم جایی که به ثروت ارباب و آزادی خودش مربوط روح می‌شد. او نتیجه گرفت که «کیسه را به حال خود رها کند». بنابراین ویلیام «بیل و بیلچه» را زمین گذاشت و بدون اینکه کلمه‌ای به اربابش بگوید، در خلوت شب، به سمت کانادا حرکت کرد. ویلیام تقریباً به طور مساوی نماینده ارواح نژادهای سفید و رنگین‌پوست بود. او حدود بیست و هفت سال سن داشت و برای کار تمام روز در مزرعه کاملاً مناسب به نظر می‌رسید.

سوزان جین اهل نیو سید و حاجی مارکت، نزدیک جورج تاون کراس رودز بود، جایی که توسط حزقیا مستن، یک کشاورز، به کار اجباری و بی‌مزد محکوم شده نسخ خطی بود. اگرچه او مردی با ادعاهای منصفانه و عضو کلیسای متدیست بود، اما می‌دانست که چگونه در مورد بردگانش، بندها را بسیار محکم بکشد و پاهایش را روی گردن آنها نگه دارد و به رنج و عذاب آنها رسیدگی کند. سوزان تا جایی که می‌توانست رفتار بد او را تحمل کرد، سپس فقیر و تنها مفاهیم مرتبط با طلسم اغلب در قالب‌های روایی مختلف ظاهر می‌شوند. غسل طلسم آنجا را ترک کرد. مادر و پدرش در آن زمان در الکتون، مریلند دعا زندگی می‌کردند. مشخص نیست که آیا آنها تا به حال از سرنوشت دخترشان باخبر شده‌اند یا دعانویس حمیدیه خیر.

غسل طلسم

آماریان بیست و یک ساله بود، فردی با رنگ پوست روشن، جثه متوسط، چهره‌ای جذاب و باهوش؛ او می‌توانست بخواند، بنویسد و پیانو بنوازد. آماریان از کودکی متعلق به دعا نویسی جادو همزاد خانم الیزابت کی اسکات بود که در نزدیکی بریسویل دعانویس آستارا زندگی می‌کرد، اما در زمان فرارش در وست‌مینستر، در خانواده مردی به نام “بویل” که متون کهن گفته می‌شود منشی دادگاه بود، زندگی می‌کرد. آماریان در اشاره به نحوه برخورد با او شماره ملا گفت: دین “من همیشه خیلی خوب مورد سوءاستفاده قرار گرفته‌ام؛ در جادو کهن تمام عمرم از آن خوب استفاده کرده‌ام و غیره.” این یک مورد قابل توجه بود ابجد و در ابتدا تا حدودی اعتماد کمیته را به خود جلب کرد، اما آنها نتوانستند شهادت او را رد کنند، در نتیجه به او حق دادند.

او از داشتن مادری به نام آماریان بالاد که در هاگرزتاون زندگی می‌کند، همچنین سه خواهر که برده بودند و دو خواهر که آزاد بودند، شیاطین صحبت کرد. او همچنین یک برادر در زنجیر در می‌سی‌سی‌پی داشت. علوم غریبه حدوداً پنجاه و یک ساله بود، مردی با خون خالص. از نظر جسمی مرد برتری بود و توانایی‌های ذهنی‌اش کاملاً بالاتر از نماز خواندن حد متوسط ​​طبقه‌اش بود. او متعلق به املاک مرحوم خانم سارا تواین جادو سیاه بود، که به عنوان بانویی ثروتمند شهرت داشت و صاحب صد و دوازده برده بود.