دعانویس هندودر

دعا > بهترین دعا > بهترین دعانویس > دعانویس هندودر

---

قطره اشک درشت از چشمانش بچکاند و اجازه دهد که به آرامی از گونه‌های چاقش سرازیر شوند. و برادر موش خرما گفت: «مطمئناً هیچ‌کس در جنگل از تو دزدی نمی‌کند، برادر سنجاب کوچولو! حتماً اشتباهی رخ داده است. باید [ 106]من هر دزدی را دعانویس هندودر می‌بینم که انبار آجیل تو را ببرد، با او بدرفتاری خواهد شد! اما جو-نیس-گی-اونت کوچولو هنوز ایده‌های خودش را داشت – دعا و نوک-دا-گو، رئیس قبیله جادو سنجاب‌ها، که بی‌سروصدا گوش می‌داد، نیز همینطور. آن شب، ناک-دا-گو به جنگل برگشت تا فرشتگان موضوع را بررسی کند. او دید که جو-نیس-گی-اونت فرشتگان کوچولو در خواب عمیقی است؛ و در کنار صخره‌ها، جایی که برادر وودچاک خانه داشت، می‌توانست خاک را که به سرعت در هوا پخش می‌شد، ببیند.

دعانویس : برادر وودچاک برای نجات جانش در حال کندن بود. ناک-دا-گو تماشا می‌کرد و به محض اینکه گودال به اندازه کافی بزرگ شد، برادر وودچاک شروع به پر کردن آن با آجیل‌های هیکوری کرد. سپس به سمت درخت توخالی دوید و چند دقیقه بعد با آجیل‌های بیشتری برگشت که آنها را در گودال انداخت و با دقت از دید پنهان کرد. سپس ناک-دا-گو به آداب و رسوم آیینی در سنت‌های مختلف متفاوت است لبه مرداب رفت، جایی که خزه‌های ضخیم در حال جنب و جوش بودند. جادو سیاه ناک-دا-گو نگاه کرد. خیلی زود برادر قورباغه را دید که با دقت خزه‌ها را بلند می‌کند، در حالی که مقداری آجیل هیکوری را زیر آنها هل می‌دهد.

دعانویس هندودر

سپس برادر قورباغه به سمت درخت توخالی پرید و خیلی زود با گونه‌های برآمده برگشت. سپس آجیل‌های هیکوری بیشتری انداخت و آنها دعا را با دقت زیر خزه‌ها هل داد. [ 107]نوک-دا-گو خردمند گفت: «درخت گردوی آمریکایی نیم ساعت با ما فاصله دارد. من این موضوع را بیشتر بررسی خواهم کرد.» روز بعد، نوک-دا-گو به میان تمام مردم جنگل رفت و به آنها گفت که انبار آجیل جو-نی-گی-اونت کوچک مورد سرقت قرار گرفته است. او پرسید: «آیا می‌توانیم شورا تشکیل دهیم؟ آیا می‌توانیم تمام مردم جنگل را گرد هم آوریم احضار تا بفهمیم دزد کیست؟» و تمام مردم جنگل گفتند: متون کهن «بله، شیاطین بله.» دعانویس هندودر آن شب شورا برگزار شد و همه اهالی جنگل به جفت روحی جز برادر قورباغه و ابطال کردن جادو برادر چوب جنگلی که التماس می‌کردند از شرکت در شورا معاف مشرکان شوند، آمدند.

نوک-دا-گو که به عنوان رئیس منصوب شده بود، اعلام کرد: «هیچ‌کس را نمی‌توان از شورا معاف کرد. جو-نیس-گی-اونت، چون تو نزدیکترین همسایه آنها هستی، تو را مأمور می‌کنم که بروی و آنها را بیاوری.» جو-نیس-گی-انت با عجله برگشت، اما وقتی ماموریتش را گفت، برادر قورباغه به درون مرداب پرید و وانمود کرد که چیزی نشنیده است، و برادر چوبک به خانه‌اش، زیر صخره‌ها، پنهان از دید، خزید. اما نوک-دا-گو اطاعت می‌شد، بنابراین خودش به دنبال آنها رفت و کافر چون رئیس شورا و همزاد رئیس قبیله بود، برادر قورباغه و برادر چوبک مجبور شدند وقتی که [ 108]او آنها تعویذ را فراخواند و آنها در حالی که بسیار شیطانی فروتن و در واقع بسیار بدجنس به نظر می‌رسیدند، به دنبال او به شورا رفتند.

سپس نوک-دا-گو در مقابل تمام اهالی جنگل ایستاد و به آنها گفت که چرا آنها را جمع کرده است و چه دیده است. و وقتی صحبت‌هایش در مورد انبار آجیل جونیس-گی-اونت کوچولو و آجیل‌هایی دعانویس هیدج که زیر سنگ‌ها و زیر خزه‌ها بودند تمام شد، دعانویس هندودر اهالی جنگل به برادر قورباغه و برادر موش خرما نگاه کردند و گفتند: «ما هم می‌رویم و این را بررسی می‌کنیم.» بنابراین تمام اهالی جنگل به درخت توخالی نزدیک کاج رفتند و رمال به توده کوچک و بیچاره آجیل‌های جو-نی-گی-انت نگاه کردند. سپس رفتند و آجیل‌های کنار دعا نویسی صخره و آجیل‌هایی را که زیر خزه‌ها پنهان شده بودند، پیدا کردند.

سپس به برادر موش خرما و برادر قورباغه نگاه کردند و پرسیدند: «چه می‌گویید؟» اما برادر چوبک و برادر قورباغه دعا نویسی حرفی برای گفتن نداشتند! آنها فقط قیافه‌های بدجنس و شرمنده‌ای داشتند. سپس اهالی جنگل تصمیم گرفتند که نوک-دا-گو قاضی باشد. بنابراین به برادر قورباغه گفت که روبرویش بنشیند و گفت: «من [ 109]اگر تو را به جرم دزدیدن آجیل همسایه‌ات مجرم بشناسند، باید مجازات شوی. تو چاق و تنبل هستی. غذایت از جلوی در دعانویس سطر خانه‌ات پرواز می‌کند و تو فقط باید زبانت را بیرون بیاوری و آن را بگیری. همسایه کوچکت باید برای غذایش مسافت زیادی را طی کند. تو تمام زمستان می‌خوابی جادو شدن و نیازی به انبار کردن آذوقه نداری.

جو-نیس-گی-اونت بیدار می‌ماند و باید غذا بخورد. بنابراین جرم تو دو برابر طلسم بد است و مجازات تو این خواهد بود: از این به بعد دیگر دعا نمی‌توانی آجیل بخوری، زیرا تمام دندان‌هایت را از دعا دست خواهی داد. حالا به خانه‌ات برو و دیگر دزدی نکن. برادر قورباغه، بسیار دعانویس رامشیر غمگین و بسیار شرمنده، جستی زد و رفت، و با اولین پرش، دعانویس تمام دندان‌هایش ریخت – و قبیله قورباغه‌ها از آن روز تا به امروز دندانی نداشته‌اند. سپس نوک-دا-گو رو به برادر چوب‌خوار کرد و گفت: «تو هم به جرم دزدیدن آجیل همسایه‌ات مجرم شناخته شده‌ای و مجازات خواهی شد.

مثل برادر قورباغه، تو چاق و علوم غریبه تنبلی. طلسم تو تمام زمستان را می‌خوابی و به غذا احتیاج نداری، در حالی که جان-نی-گی-انت باید برای غذای خودش سخت کار کند. دعانویس هندودر به خانه برو. دندان‌هایت را از دست نخواهی داد – زیرا برادر شیاطین چوب‌خوار شیطانی پنجه‌هایش را محکم روی دعانویس دهانش گرفته بود و با … می‌لرزید.» [ 110]بترس – اما از امروز به بعد تو و قبیله‌ات فرشتگان با برگ و غلات و گیاهان مزارع و جنگل‌ها زندگی خواهید کرد، اما دیگر از طعم گوشت یا گوشت شیرین آجیل لذت نخواهید برد. طلسم برادر وودچاک وقتی حرف‌های ناک-دا-گو تمام شد، غمگین و شرمنده فرشته رویش را طلسم برگرداند، چون این واقعاً تنبیه سختی بود.

سپس نوک-دا-گو رو به برادر سنجاب کوچک کرد و گفت: «جو-نیس-گی-اونت، تو باید بیشتر مراقب ذخیره آجیل خود می‌بودی و وقتی دزدها دور و برت بودند، جادوگر اینقدر راحت نمی‌خوابیدی. اما اهالی جنگل دلشان برای تو می‌سوزد، بنابراین من چیزی به تو می‌دهم که به تو کمک می‌کند تا سریع از درختی به درخت دیگر دعانویس باغ ملک بروی و در مواقع خطر به خانه برگردی.» سپس نوک-دا-گو شبکه‌ای از پوست را از پاهای جلویی تا پاهای عقبی جو-نی-گی-اونت گستراند تا هنگام پریدن، بال‌هایی تشکیل دهد و بتواند سریع و دور بپرد. از آن روز جادو سیاه تا به امروز، قبیله‌ی جو-نیس-گی-اونت بال داشته‌اند، و این روایت سرخپوستان از اولین سنجاب پرنده است.

[ 111] چرا برادر خرسه دم کلفتی دارد (اوجبوا) منبرادر خرسه در گذشته‌های دور ماهیگیر مشهوری بود. او صبر و حوصله‌ی زیادی داشت و بسیار خوش‌خلق بود. او هرگز عجله نمی‌کرد. اما برادر خرس در عین حال که دعانویس هندودر کند بود، صادق هم بود و همیشه آماده بود حرف‌های دیگران را باور کند، هندودر و به همین دلیل اغلب حیوانات حیله‌گرتر – مثلاً برادر روباه – او را به بازی می‌گرفتند. یک روز که برادر روباه در کنار جویباری قدم می‌زد، گروهی از حیوانات کوچک و تپل را دید که به درون آب افتادند و از نظر ناپدید شدند. برادر فاکس جادو در حالی که لب‌هایش را به هم می‌زد فریاد زد: «گمان می‌کنم سمورهای جوان!

چه غذایی درست می‌کردند!» سپس کنار جویبار نشست و شروع به فکر کردن کرد. او واقعاً نماز خواندن آن سمورها را خیلی می‌خواست! نمی‌توانست به کیمیاگری چیز دیگری فکر کند که نصف این طعم خوب را داشته باشد. اما چطور می‌توانست آنها را به دست بیاورد! سوال این بود. [ 112]کمی دعانویس بیستون بعد، در حالی که او داشت فکر می‌کرد، برادر خرس با باری از آجیل و عسل، در حالی که کشان کشان از مسیر پایین می‌آمد، از راه رسید. برادر روباه گفت: «صبح بخیر، برادر خرس. می‌بینم که کلی غذای عالی داری – کافران منظورم این است دعا که برای تو عالی است.

دعانویس هندودر

قبیله‌ی من هرگز آجیل یا عسل نمی‌خورند. اما شاید بد نباشد کمی گوشت لطیف به غذایت اضافه کنی.» «گوشت؟ نه، واقعاً.» برادر خرس پاسخ داد. «اما کجا می‌توانم آن را سنت‌های مختلف ممکن است شیوه‌های طلسم را به طور متفاوتی توصیف کنند پیدا کنم؟» برادر فاکس با لبخندی زیرکانه گفت: «خب، چند سمور آبی جوان در این جویبار هستند. من همین الان دیدم که آنها به داخل آب سر خوردند. به نظر من آنها می‌توانند غذای شیاطین بسیار خوبی برای شما شماره ملا و خانواده‌تان باشند.» برادر خرس لب‌هایش را به هم زد. «اما چطور می‌توانم آنها را پیدا کنم؟» پرسید. برادر فاکس گفت: «همانطور که خودت خوب می‌دانی، من ماهیگیر نیستم، اما تو ماهیگیر معروفی هستی.

چرا نمی‌توانی برای آنها ماهی بگیری؟» برادر خرس لحظه‌ای فکر کرد. «اما من طعمه‌ای ندارم.» برادر فاکس پاسخ داد: «درست است، اما من به توسل تو می‌گویم چه کار کنی. هندودر فقط برو روی آن کنده‌ای که نزدیک دین ساحل است و جریمه‌ات را بینداز.» [ 113]دم بلندت را داخل آب بینداز. مطمئنم سمورهای آبی دم تو را طعمه خوبی می‌دانند، و وقتی یکی برای گاز گرفتنش آمد، می‌توانی دمت را کافران بالا ببری و سمور آبی را به سمت ساحل پرتاب کنی. من از شکارت محافظت می‌کنم تا ماهیگیری‌ات تمام شود. برادر خرس موافقت کرد: «خیلی خوبه، امتحانش می‌کنم.» فرشتگان بنابراین برادر خرس بار آجیل و دعانویس عسل خود را زمین گذاشت، به سمت کنده درخت رفت و از آن بالا دعانویس گتوند رفت.

سپس دم بلند و زیبایش را در آب انداخت – چون این اتفاق مربوط به گذشته‌های خیلی دور بود، دعانویس شیاطین دعانویس هندودر حتماً یادتان هست، زمانی که دم خرس‌ها بلند بود – و سپس چشمانش را بست و خیلی آرام نشست. همان لحظه احساس کرد که قدیس کسی به دمش گاز می‌زند و همانطور که برادر فاکس به او گفته بود، آن را گاز گرفت. همانطور که انتظار می‌رفت، یک سمور آبی جوان و زیبا پرواز کنان به سمت ساحل رفت.