طلسم ازدواج با شخص خاص

پیرس زیبا به دیدن همسرم آمد و یک جفت موی جادو مصنوعی زیبا برایش آورد، همانطور که اکنون مد است که خانم‌ها بپوشند، که زیبا هستند، و یکی از موهای خود همسرم، وگرنه من آنها را تحمل نخواهم طلسم ازدواج با شخص خاص کرد.» سال بعد، پپیس دعا نویسی سرمایه‌گذاری مشابهی را به حساب خودش انجام داد – «۳ نوامبر، خانه، و به زودی چپمن، سازنده‌ی کلاه گیس، از راه می‌رسد، پیشینه تاریخی و چون از جادو سیاه آن (کلاه گیس) خوشم آمد، بدون هیچ دردسری به آنجا سید و حاجی رفتم، و سپس دعاگر او موهایم سنت‌های تجلی در سوابق تاریخی ظاهر می‌شوند را فرشتگان کوتاه کرد، که در حال حاضر ذکر کمی دلم می‌خواست از آن جدا شوم؛ اما وقتی تمام شد و کلاه گیس من پوشیده شد، ۳ پوند به او پرداختم، و او با موهای خودم رفت تا یکی دیگر از آنها را درست کند؛ و من به زودی به خارج از کشور رفتم، پس از اینکه همه خدمتکارانم را عصبانی کرده

دعانویس : بودم.»[50]به آن نگاه کردند و نتیجه گرفتند که به من می‌آید، هرچند جین از اینکه موهای خودم را جدا کرده بودم خیلی ناراحت بود، بس هم همینطور. «هشتم نوامبر، روز خداوند. به کلیسا، جایی که متوجه شدم آمدنم با لباسی گشاده آنقدرها هم که می‌ترسیدم عجیب نبود، چون فکر می‌کردم تمام کلیسا فوراً نگاهشان به من خواهد افتاد، اما چنین چیزی پیدا نکردم.» همان وقایع‌نگارِ ریزبین به ما اطلاع می‌دهد که دوک یورک در فوریه ۱۶۶۳ کلاه گیسِ کهنه‌ای بر سر گذاشت و آوریل بعد برای اولین بار پادشاه را با آن دید. به دستور چارلز دوم، اعضای دانشگاه کمبریج از پوشیدن کلاه گیس منع شدند؛ و در موردی دیگر، هنگامی که یک کشیش با کلاه گیس در مقابل او موعظه می‌کرد، او از دوک مونموث، عبادت کردن که در آن زمان صدراعظم دانشگاه بود، خواست تا قوانین مربوط به نجابت لباس را با دقت کافر بیشتری اجرا کند.

طلسم ازدواج با شخص خاص

محروم شدن از کلاه گیس، شکایتی از سوی روحانیون بود. در فرانسه، یک کشیش آشوبگر در کلیسای جامع بووه بر حق خود برای پوشیدن کلاه گیس در مراسم عشای ربانی اصرار داشت، اما وقتی که او کلاه گیس نامناسب را با جدیت در دست یک سردفتر اسناد رسمی در درهای کلیسا قرار داد و به بی‌احترامی که به او شده بود اعتراض کرد، از اعمال صالح انجام جادو این کار منع شد. طلسم ازدواج با شخص خاص سال طاعون بزرگ یکی از وحشتناک‌ترین سال‌های تاریخ ما بود – مرگ هزاران قربانی گرفت – صدای ناله و سوگواری برای مدتی شادی دربار فاسد را خاموش کرد. مردان مد[51]نگران شدند که مبادا سم طاعون مخفیانه در فرهای کلاه گیس‌هایشان کمین کند.

پپیس هم همین ترس را داشت برخیز و متون کهن لباس ابریشمی رنگی‌ام را که بسیار مرغوب بود، و کلاه گیس جدیدم را که مدت زیادی از خریدم، اما جرات پوشیدنش را نداشتم، پوشیدم، زیرا وقتی آن را خریدم، طاعون در وست‌مینستر بود؛ و جای تعجب نوشتن دعا برای ازدواج پسر است که پس از پایان طاعون، مد کلاه گیس‌های مو قرمز چه خواهد شد، زیرا هیچ‌کس از ترس عفونت، مویی نمی‌خرد، چون شیاطین این مو از سر افرادی که بر اثر طاعون مرده بودند، بریده شده است.» دعا کلاه گیس‌ها برای اولین بار حدود سال ۱۶۷۰ توسط وکلای دادگستری پوشیده شدند.

قضات در ابتدا تا حدودی با این نوآوری مخالف بودند، زیرا فقط برای افراد بی‌عرضه مناسب بود و برای چنین حرفه‌ی دانش‌آموزی نامناسب بود؛ و برخی از رهبران متعصب‌تر این مد اجازه نداشتند با لباس جدید خود دفاع کنند. زمان مدت‌هاست که ما را با کافران پوشش سر در دادگاه آشتی داده است طلسم ازدواج با شخص خاص و شیاطین اگر عموم مردم نسبت به مزایای موی اسب شک داشته باشند، استعدادهای نادری که پرورش داده است، به شکستن طلسم خانواده تنهایی شایسته احترام هستند. عرف و رویه قضایی اکنون کلاه گیس را دعانویس با اطمینان کلیسا در تالارهای دادگستری به تخت نشانده‌اند و مقامات با سوءظن به هرگونه تلاشی برای دخالت در حق ویژه آن نگاه می‌کنند.

لرد کمپبل به ما می‌گوید که وقتی در پرونده بزرگ امتیاز ویژه استدلال می‌کرد و مجبور بود شانزده ساعت صحبت کند، «اجازه صحبت بدون کلاه گیس را گرفت؛ اما به شرطی که دعا نویسی به سابقه قضایی کشیده نشود.» در کافر اوایل سال ۱۶۵۴، اولین از کشف این موضوع که خانم‌های مد روز گونه‌های خود را رنگ می‌کنند، شوکه شده بود؛ و مذهب پپیس می‌نویسد که طلسم در گالری‌های وایت‌هال او[52]بانوان محترم را «برای تمام دنیا شکستن طلسم خانوادگی مانند مردانی با دگمه‌های بلند تا سینه، و کلاه گیس‌های بلند و کلاه» می‌دیدم. اینکه مدهای فرانسوی در وایت‌هال چقدر دقیق تقلید می‌شدند، می‌توانیم از نوشته‌ای در دفتر خاطرات اولین قضاوت کنیم: «امروز صبح، به دنبال اعلیحضرت، از میان راهرو، با معدود کسانی که به او خدمت می‌کردند، به اتاق طلسم نویس رختکن طلسم شیاطین دوشس پورتسموث رفتم، جایی که او با لباس گشاد صبحگاهی‌اش بود، خدمتکارانش او را شانه می‌کردند، تازه از رختخوابش بیرون آمده

بود، اعلیحضرت و اشراف‌زادگان دورش ایستاده بودند.» اگرچه حیا، که همیشه با سلیقه خوب همراه است، از دربار چارلز رخت بربسته بود، اما می‌توان نمونه‌های زیبایی از میان زنان زیباروی دربار انتخاب کرد که زیبایی خاص یک مدل موی طبیعی و جذاب شیاطین را نشان می‌دهد. دو گرامونت از توجه به موهای لا بل همیلتون غافل نشده است، که به خوبی چیده شده بود و به راحتی در آن نظم طبیعی که تقلید از آن بسیار دشوار است، طلسم ازدواج با شخص خاص قرار می‌گرفت. موهای خانم جنینگ از زیباترین نوع کتان بود و درخشان‌ترین چهره‌ای را که تا به حال دیده شده بود، زینت می‌داد.

و پرتره‌های نل گوین، کافران آن موکل جن دوشیزه سرزنده را با حلقه‌های کوتاه مو در اطراف شقیقه‌ها، که مانند خوشه‌های انگور، در خوشه‌ای وسوسه‌انگیز، انبوه شده‌اند، نشان می‌دهد. در میان آثار هنری کوچک‌تری که پرووکیه برای زنان زیبا خلق کرد، می‌توان به توصیفی از موی مصنوعی که روی سیم‌هایی شیطان قرار داده شده بود، به گونه‌ای که مانند بال‌هایی از دعا نویس دو طرف سر بیرون می‌زد، و مرکین، که به این نام خوانده می‌شد، اشاره کرد که به صورت گروهی از فرها در دو طرف صورت چیده شده بود، کوچک روی پیشانی و سپس مانند قسمت پایینی هرم افزایش می‌یافت. [53] در طول سلطنت کوتاه جیمز دوم، کلاه گیس‌ها باز هم بزرگتر شدند و موی مصنوعی، زینت طبیعی سر مرد را کاملاً شیاطین در سایه قرار می‌داد.

هولم، که در سال ۱۶۸۸ می‌نویسد، به خوانندگان خود دعا اطمینان می‌دهد قدیس که طلسم رسم پوشیدن کلاه گیس، که در آن زمان بسیار علوم غریبه مورد استفاده عموم مردان طلسم ازدواج با شخص خاص بود، «کاملاً مغایر با رسم اجدادشان بود که املاک داشتند، همسران خود را دوست داشتند و نماز خواندن موهای خود را می‌پوشیدند» و با تأسف می‌افزاید: «در این روزگار چنین چیزهایی وجود ندارد». قفل عشق به زودی روی کلاه طلسم ازدواج با قفل گیس پیوند زده شد، که در «انتقام کوپید» اثر بومونت و فلچر به آن اشاره شده است:» «او تمام شب دستکش به دست دراز کشید و امروز صبح من یه کلاه گیس نو با یه قفل براش آوردم.

همچنین، یک کلاه گیس بلند با موی چتری یا سافلاپلین ، طلسم ازدواج با شخص خاص همانطور که پروکیرها آن را می‌نامیدند، مد بود، نمونه اولیه کلاه گیس‌های تعویذ غول‌پیکر دم‌اسبی، که زمانی برای ارتش و نیروی دریایی بسیار عزیز بود، کسانی که هرگز گشایش به دشمن حمله نمی‌کردند. به همین ترتیب، در مورد کلاه گیس مسافرتی یا جنگی، با گره‌های بلند یا دنباله‌های پیچ خورده که با روبان بسته می‌شدند، بسته به پایین کلاه گیس به صورت جانبی جادو سیاه – که از نظر فنی به عنوان “گره یا باب، یا یک دیلدو در هر طرف با پیشانی فر” جادو کهن شناخته می‌شدند، می‌خوانیم. در سلطنت بعدی، اندازه کلاه گیس‌ها همچنان رو ارواح به افزایش دعا بود.

دعانویس شخص خاص

شانه طلسم کردن فرهای مو در ملاء عام یا هنگام فرشتگان عشوه‌گری با خانم‌ها، از افتخارات اشراف بود . شانه‌های مشرکان عاجی یا لاک‌پشتی بزرگ در جیب آقایان حمل می‌شد که با آنها، بدون شک، به طرز نفرت‌انگیزی از ماسکاریل دعا تقلید می‌کردند. آنها مطمئناً در فرانسه این کارها را بسیار بهتر انجام می‌دهند: در مد، ما به تقلیدهای برده‌وار از فرانسوی‌ها بسنده می‌کنیم، و[54]کپی معمولا بسیار پایین تر از نسخه اصلی است. مادام سوینیه طلسمات در یکی از نامه‌های جذاب خود که درباره دوشس دوبوربون غیبت می‌کند.

موها از پیشانی به سمت بالا شانه می‌شدند و روی آن توده عظیمی سنت‌های طلسم ممکن است در بافت‌های تاریخی مختلف متفاوت باشند از روبان‌ها و توری‌ها، به صورت ردیفی چیده می‌شدند و روی همه آنها یک روسری یا تور آویزان طلسم ازدواج با شخص خاص روی گردن و شانه‌ها قرار می‌گرفت. این پوشش با برجک‌های افسانه‌ای که تاج سر سیبل را تشکیل می‌دهند، رقابت می‌کرد و توسط خود ملکه مری به عنوان بخشی از لباس دربار پوشیده می‌شد. در انگلستان، فرشتگان این دوران، دوران هالسیون برای سازندگان کلاه گیس بود. در سال‌های بعد، کلاه گیس‌ها به طور کلی توسط همه طبقات استفاده می‌شدند؛ اما، در بیشتر موارد، کلاه گیس‌ها برای میلیون‌ها نفر بودند، با ادعاهای معتدل‌تر، تا اینکه سرانجام به عذرخواهی صرف برای یک کلاه گیس کاهش یافتند.

مقدار موی موجود در یک کلاه گیس برای یک اشراف‌زاده یا جنتلمن در آن روزهای پررونق کلاه گیس‌سازی، بیش از ده محصول طبیعی بود که می‌توانستند ارائه دهند. این ماده بسیار گران بود. در سال ۱۷۰۰، یک دختر جوان روستایی برای موهای سرش ۶۰ پوند دریافت می‌کرد؛ و گیسوان خاکستری پیرزنی، پس از مرگ، به قیمت پنجاه پوند فروخته شد:[55]قیمت معمولی یک کلاه گیس حدود چهل پوند بود.