طلسم جدید

نتواند.» «باور نکن که وجود داره. خب، بیا بریم یه چیزی بخوریم.» چراغ‌های طلسم ویترین‌ها شروع به سوختن کرده‌اند و مردم جلوی آنها جمع شده‌اند. برای بسیاری از تماشاگران، این خیره شدن به پنجره‌ها تمام لذت کریسمسی است که خواهند داشت. بسیاری از آنها طلسم جدید اهل روستاها و شهرهای کوچک در امتداد چهارده خط راه‌آهن هستند که به هوستون منتهی می‌شوند. جوانی روستایی با دهانی باز و چشمانی متعجب از میان جمعیت شماره ملا عبور می‌کند. آرامینتا که دستش را محکم گرفته، با لباس‌هایی رنگارنگ و خیره‌کننده، با چشمانی که به سختی می‌توان باور کرد، به دنبال او می‌آید و با چشمانی که به سختی می‌توان باور کرد، به شکوه و جلال پری‌مانند خیابان اصلی نگاه می‌کند.

دعانویس : وقتی به گالوستون بازگردند، مدت‌ها شکوه شهر بزرگی را که در کریسمس از آن بازدید کردند، به یاد خواهند آورد. مردی موقر با کلاه ابریشمی بلند و لباس مشکی فاخر، در پیاده‌رو راه می‌رود. آدم فکر می‌کند که او یک اشراف‌زاده‌ی شهری است که به خانه می‌رود، یا حرز یک کشیش که در حال شیاطین مطالعه‌ی ویژگی‌های ذاتی انسان است. او دهانش روح را باز می‌کند و با صدای بلند و شیطانی آوازگونه فریاد می‌زند: «مامان وقتی ویلی با سبیل درست مثل سبیل‌های بابا به خانه بیاید چه خواهد گفت – همین الان یکی بخرید، بچه‌ها؛ می‌توانید آنها را فر کنید، بپیچانید، بکشید و درست مثل سبیل‌های واقعی شانه کنید – بیایید بچه‌ها!» او زیر بینی‌اش یک سبیل سیاه با فر فوق‌العاده تا شیطانی انتها درست می‌کند و به راهش ادامه می‌دهد، رمال و گاهی اوقات یکی طلسم نویس از آنها را به پسری با صورت صاف می‌فروشد که با خجالت

طلسم جدید

خرید خود را انجام می‌دهد. در حاشیه‌ی پیاده‌رو، مرد کوچکی «شگفت‌انگیزترین اسباب‌بازی مکانیکی قرن را ارائه می‌دهد که بیش از هر کالای دیگری که در نمایشگاه بزرگ جهانی به نمایش گذاشته شده، باعث اظهار نظر و هیجان می‌شود.» مردم دور او جمع می‌شوند و با اشتیاق خرید می‌کنند. طلسم جدید بیست قدم آن طرف‌تر، در یک اسباب‌بازی‌فروشی در هوستون، سال‌هاست که همین نوع اسباب‌بازی فروخته می‌شود. در گوشه‌ای، گروهی از – مثلاً مردان جوان – ایستاده‌اند. آنها یقه‌های بلند و رو به پایین شیطانی به سبک جدید پوشیده‌اند دعا نویسی و گل‌های داوودی به طلسم سر دارند. کلاه‌هایشان به عقب کج شده و موهای جلویشان به پایین شانه شده است.

آنها در حالی دعا که خانم‌ها از کنارشان رد می‌شوند، کلیسا به آنها خیره شده‌اند. چقدر احضار چارلز داروین دوست داشت این مردان جوان را ملاقات کند! اما افسوس! او منابع فرهنگی، آداب و رسوم نمادین را حفظ می‌کنند بدون تکمیل این زنجیره درگذشت. به تکه‌هایی از مکالمه‌ی ادعایی که از لابه‌لای پرحرفی‌های همزمان آنها قابل تشخیص است، گوش دهید: «دختر خوبیه، اما یه دعانویس کم هم سیگار می‌خواد؟ یه سیگار دعا بهت بدهکارم – دختر خوبیه، اما – قشنگ‌ترین کراواتی که تا حالا زدی دعا نویسی – کرایه خونه‌ام رو می‌داد، اما اون کت و فرشتگان شلوار شیک رو دید – منو از سالن بیرون انداخت بدون – اون دختر مطمئناً یه – یه ریال هم ندارم، پیرمرد، وگرنه من کافران – پیرمرد گفت باید برم سر کار، اما – به اون بور نگاه کن که داره بهم لبخند می‌زنه، و – کوچولو با لباس آبی – زد تو چشمم، و الان باهاش ​​حرف نمی‌زنم – نه، طلسم ثروت با شمع اون

دختر مو قهوه‌ای با لباس سفید – خیلی عصبانی شدم و گفتم، گیجش مذهب کن – دکمه‌های اتصال، البته.» در گوشه‌ای، زنی با عینک آبی نشسته و ارگی را می‌نوازد که روی آن دودکش چراغی قرار جفر دارد و شمعی پیه‌سوزی در آن می‌سوزد. چرا شمع، ناظر نمی‌داند. در کنارش پسر کوچک رنگ‌پریده‌اش چمباتمه زده است. مرد نیکوکاری با یک سکه پنج سنتی بین انگشتانش به سمت او خم می‌شود. در دوردست‌ها، طلسم جدید در میان طبیعت وحشی نزدیک آلوین، پسر کوچکی تقریباً دعا نویسی همسن او دارد و قلبش تحت تأثیر قرار می‌گیرد. پسر کوچک از جا می‌پرد. سیگاری در دهان دارد و یک ترقه بزرگ را موکل جن بین پاهای مرد نیکوکار پرتاب می‌کند.

ترقه منفجر می‌شود؛ پسر از خوشحالی فریاد می‌زند؛ و مرد نیکوکار می‌گوید: «لعنت به این بچه» و سکه پنج سنتی‌اش را برای آبجو نگه می‌دارد. زنی با چشمانی مشتاق و دوردست به ویترینی که با الماس و جادو سیاه جواهرات می‌درخشد، خیره شده است. لباس سیاه و چادرش نشان می‌دهد که او بیوه است. یک سال پیش، بازوی محکمی که با عشق و امنیت به آن تکیه داده بود، مایه افتخار و شادی کافر او بود. امشب، زیر خاک حیاط کلیسا، آن بازو دوباره به خاک تبدیل می‌شود. و با این حال، او کاملاً جفت روحی درمانده نیست. او خاطرات شیرینی از معشوقش دارد که او را حمایت می‌کند؛ و علاوه بر این، وقتی زمان سوگواری‌اش تمام می‌شود و برای انتخاب حلقه نامزدی بیرون می‌رود، جادو بازوی مردی را که قرار است با او ازدواج کند، در دست دارد.

یک پلیس در سایه سایبانی کمین کرده و چماقش را در دست آماده حمله دارد. دو خانه آن طرف‌تر، عضو شورای شهر زندگی می‌کند که به استخدام او در نیروی انتظامی رأی منفی داد. طولی نمی‌کشد که پسر کوچک عضو شورای طلسم شهر به پیاده‌رو می‌آید و یک شمع رومی را روشن می‌کند، طلسم جدید و سپس پلیس حمله توسل می‌کند؛ یک قانون شهری اجرا می‌شود و یک پسر کوچک به داخل برده می‌شود. مردی در یک فروشگاه اجناس لوکس به سمت فروشنده می‌رود. او می‌گوید: «می‌خواهم چیزی برای مادر زنم بگیرم. فکر می‌کنم…» فروشنده صدا می‌زند: «جیمز، پیشخوان ۵ سنتی را به این آقا نشان بده.» تاجرانی که مشتریان خود را بررسی می‌کنند، سریع می‌دانند که آنها چه می‌خواهند.

مردی که بی‌شک روحانی است، وارد یک فروشگاه مواد غذایی می‌شود که در همسایگی یک میخانه قرار دارد. فروشنده جادو به او سر می‌زند. او 10 سنت گوشت چرخ‌کرده برای پای می‌خرد و سپس گلویش را صاف می‌کند و کمی مکث جادو می‌کند. فروشنده می‌پرسد: «چیز دیگری هم هست؟» مردی که قیافه‌اش شبیه روحانی‌ها بود، کراوات سفید کامبریک خود را ورانداز کرد و گفت: «فردا کریسمس خواهد بود، می‌دانید، روز اندیشه‌های مقدس – صلح بر روی زمین، و – و – و – ابطال کردن جادو قلب‌های ما باید سرود ستایش سر دهند، با این حال، ما باید شام بخوریم – اِ اِ اِ اِ – پای گوشت چرخ‌کرده، می‌دانید؛ بچه‌های کوچک خانواده از آن لذت می‌برند – گوشت را اینجا داشته باشید – فکر کردم، شاید – چیزی برای طلسم طعم دادن – فقط یک قطره -» فروشنده فریاد زد: «بیا جیمی، برو توی مغازه بغلی و برای این آقا یه

ویسکی بگیر.» کریسمس برای بسیاری شادی می‌آورد؛ زندگی‌هایی را که به ندرت نور خورشید را دیده‌اند، روشن می‌کند؛ بسیاری از آن سوءاستفاده می‌کنند و آن را فصلی از جشن و گناه می‌سازند؛ اما برای کوچک‌ترها شادی ابدی است، پس بگذارید شیپورهای حلبی طلسم قوی برای موفقیت در کارها بنوازند و طبل‌های قرمز به صدا درآیند، زیرا آن پاهای کوچک بی‌قرار و آن دست‌های کوچک کثیف در ساختن پادشاهی بهشت ​​​​اولویت دارند. کریسمس مبارک برای طلسم همه دعانویس شب سال نو و چگونگی ورود آن به هوستون با گذشت سال کهنه، به طور تصادفی طراحی شده است ما که می‌خواهیم به درستی از سال نو استقبال کنیم، باید آن را با دید یک خوش‌بین بنگریم و فرشتگان با زبان توبه‌کار، ستایشش را بخوانیم.

ما باید این پندار سرد را که تاریخ تکرار می‌شود از دل‌هایمان بیرون کنیم و بکوشیم باور کنیم که کاستی‌های امروز، فردا جبران خواهد شد. از آنجا که خیال در ما زمزمه می‌کند که با نزدیک شدن به نیمه‌شب، نظم کهن تغییر طلسم جدید خواهد کرد و جای خود را به نظم نوین خواهد داد، بیایید در صورت امکان، تمام دانش خلاف آن را کنار بگذاریم و از افسانه‌ای که ناقوس‌های شادی روایت می‌کنند، لذت ببریم. تقسیم خودسرانه‌ی زمان توسط انسان به ساعت‌ها، روزها و سال‌ها، هیچ تکان محسوسی در زیر چرخ پنوماتیک بی‌صدای چرخه‌ی سال‌ها ایجاد نمی‌کند. شیاطین هیچ پونز فانی نمی‌تواند آن چرخ را پنچر کند.

جدید

پدر پیر زمان «سوزاننده» است و او بدون چراغ شیاطین یا زنگ هشدار حرکت می‌کند. سال‌های که برای ما همچون سنگ‌های مسیر هستند، در نظر او همچون شن‌هایی هستند که نادیده گرفته شده‌اند. اما برای ما، روزهای کم و گاهی شب‌های تعطیل، به عنوان هشدارهایی برای توجه به ساعت بر روی دعا صفحه‌ی ساعت عظیمی عمل می‌کنند که عقربه‌های آن بی‌صدا حرکت می‌کنند و هرگز به عقب باز نمی‌گردند. سال نو زنانه است. کافر شکی نیست که جهان در مورد جنسیت زمان نماز خواندن به شدت دچار سردرگمی شده است. و باز این محتوا ممکن است با تحقیقات بیشتر در طول زمان تکامل یابد. هم، سال نو طلسم دیگر فرشته‌ای با چشمانی شیاطین پر از شادی‌های پیشگویانه نیست، بلکه پیردختری عبوس و پیر است که با خنده‌ای شیطنت‌آمیز و سرخوشانه، با عشوه به حضور ما می‌آید و برای این مناسبت تجدید قوا می‌کند.

طلسم موفقیت در همه کارها ما در برابر همان طلسم‌هایی که زمان را از ذهن بیرون کرده‌اند، سر تعظیم فرود آورده‌ایم؛ ذکر ماه‌ها پیش در همان گوش‌ها، چیزهای بی‌اهمیت دعا نویسی زمزمه کرده‌ایم؛ آن گونه‌های رنگ‌شده و پودرشده را در گذشته، زمانی که طلسم جدید با شکوفه‌های دمشقی جوانی می‌درخشیدند، به آرامی برس کشیده‌ایم. اما بیایید یک بار دیگر این توهم عزیز را در آغوش بگیریم. بیایید رمل بگوییم که او همچون سپیده‌دمِ در حال طلوع، زیبا و تازه است و برای خود فصلی از شادی و سرور بی‌پروا بسازیم. ویولن‌ها به صدا در می‌آیند و نوازندگان آه می‌کشند. دستت، ای سال نوی شیرین و خجالتی – مراقب آن زانوی روماتیسمی‌ات باش بیا، بگذار پا بزنیم، همچنان که ناقوس‌های شادمانه، آغاز کار تو اجنه غیر مسلمان را عبادت کردن اعلام می‌کنند.

آخرین روز سال مقدس معمولاً صرف جمع‌آوری هرچه بیشتر چیزهایی می‌شود که برای استفاده در روز بعد مناسب هستند و به عنوان هدیه استفاده می‌شوند.