دعا برای ثروت فراوان

حالی که سیگاری روشن می‌کرد گفت: «اولاً، فکر نمی‌کنم بدونی که ویور از وقتی این جلسه شیطانی شروع شده، داره وزن اسب‌هاش رو کم می‌کنه.» پیرمرد با عصبانیت گفت: «با پارکر، متصدی ترازو؟ شنیده‌ام که دعا برای ثروت فراوان این کار شدنی نیست.» بچه‌ی طاس ریزریز خندید. او گفت: «یک صاحب باهوش می‌تواند هر کاری انجام دهد، و ویور باهوش است. در جادو سیاه این پیست‌های دیگر، دزدیدن وزن از روی اسب، پادشاه ورزش‌های داخل سالن است و آنها بیشتر این کار را از طریق ایستادن با مسئول ترازو انجام جفر می‌دهند؛ اما در مورد این پارکر حق با فرشتگان شماست. او در سطح است و آنها نمی‌توانند به او آسیبی دعانویس برسانند.

دعانویس : یک سوارکار باید وقتی پارکر …[صفحه ۵۶]سر کار. او نمی‌گذارد با ذره‌ای اختلاف جادوگر سر کنند. پیرمرد کوری شروع کرد: «پس چطور…» «بفرمایید، از سد رد شدید! ویور دارد پشم را از چشمان کافر پارکر پاک می‌کند. حالا این ابطال کردن جادو چیزی است که دیروز دیدم: ویور در مسابقه سوم اکسمور را داشت، قرار بود صد و ده پوند حمل طلسم کند. جک مورفی خیلی بزرگتر از یک خرگوش نیست – با این همه، وزنش نود و پنج پوند نخواهد بود. این یعنی، مثلاً پانزده پوند سرب در وزنه. مورفی روی ترازو رفت و در صد و ده از اتاق ورزشکار بیرون انداخته شد، کاملاً صاف، اما وقتی ویور اکسمور را زین کرد، وزنه را کاملاً از او جدا کرد – آن را به آن ضربه بزرگ سیاهش سپرد – به او می‌گویند پیت جگر مرغ.» پیرمرد سید و حاجی کوری گفت: «من او را می‌شناسم.» بچه گفت: «همه او را می‌شناسند.

دعا برای ثروت فراوان

خب، جگر مرغ وزنه را زیر پتویی که با خود حمل می‌کرد گذاشت تا بعد از مسابقه روی اسب بیندازد. اکسمور دیروز برنده شد، اما یک اونس سرب هم علوم غریبه با خود نیاورد.» پیرمرد پرسید: «اما مورفی دعانویس مریوان چطور بعد از اینکه کارش تمام شد، وزن اسناد تاریخی سنت‌های طلسم را حفظ می‌کنند را طلسم درست کرد؟» بچه گفت: «آسان‌ترین کار دنیا!» «در حالی که مورفی داشت زین اسب را از روی اسب برمی‌داشت، جگر مرغ درست کنار آرنجش بود و هر دو پشتشان به داوران بود. برای سیاه‌پوستی که آنجا بود و منتظر بود تا به محض اینکه اسب را در آغوش بگیرد، او را بپوشاند، دعا برای ثروت فراوان به اندازه کافی طبیعی به نظر می‌رسید.»[صفحه ۵۷] زین از روی او برداشته طلسم شد.

تنها کاری فرشتگان که مورفی باید می‌کرد این ارواح بود که با یک دست زیر جفت روحی پتو را بگیرد و با دست دیگر زین را از روی اسب پایین بکشد – و او آنجا بود، آماده دعا برای وزنه زدن صد و ده. شرط می‌بندم آن دو نفر هزار بار این تعویض را دعانویس گتوند تمرین کرده‌اند. آنها آنقدر ماهرانه آن را درآوردند که اگر من حواسم نبود، می‌توانستم مستقیماً به آنها نگاه کنم و هرگز متوجه آن نشوم. و داوران شانسی که من داشتم را دعا نویسی نداشتند، زیرا آنها چیزی جز پشت خود نمی‌دیدند. مورفی با خوشحالی وارد شد، روی ترازو پرید، تایید گرفت و همین کافی بود.

نقشه کوچکی بود، نه؟ و خیلی ساده! پیرمرد کِری ریشش را با هر دو دست شانه کرد مذهب – که نشانه‌ای از تفکر عمیق بود. بالاخره دعانویس گفت: «فرانک، این سیاه‌پوستِ جگر مرغ موقع مسابقه کجا می‌ره؟» «از اون طرف پیست تا زمین بازی. دیروز اونجا رفته بود. داشتم نگاهش می‌کردم.» «زمین بازی… هوم… مرسی، فرانک.» «می‌تونی به قاضی‌ها خبر بدی،» کید پیشنهاد داد، «و اونا جگر مرغ رو تفتیش می‌کنن. انگار که نه، ویور رو دعانویس آلماجق تا آخر عمر از کار برکنار می‌کنن و مورفی رو…» پیرمرد کوری گفت: «راه بهتری از گشتن دنبال آن سیاه‌پوست وجود دارد.» «باید نشونم بدی!» صاحب پیر گفت: «پسرم، به گفته‌ی سلیمان – و، اوه، چه داور مسابقه‌ای!»[صفحه ۵۸]می‌ساختم!

– «آن که دانش دارد، کلماتش را دریغ می‌کند.» دعا برای ثروت فراوان من فعلاً کلمات خودم را نگه می‌دارم، اما این باعث نمی‌شود که از فکر کردن زیاد دست بردارم… انگل، طلسم ویور و مورفی… شاید بتوانم دو تا از طلسم دعا این طناب‌ها را همزمان دعانویس کرند غرب پاره کنم – و آن یکی را کمی بتراشم. چهارشنبه شبی، چهار مرد زیر فانوس در اتاقک اسب‌دوانی شیاطین مارتین اوکانر نشسته بودند. آنها با صدای دعا نویس آهسته صحبت می‌کردند، زیرا مشغول علوم غریبه برگزاری چهارمین مسابقه از برنامه پنجشنبه بودند. «من در چند جا که بیشترین فایده را دارد، اعلام دعا کرده‌ام که مادیان نمی‌تواند صد و پانزده پوند بار حاجت گرفتن حمل کند و در کلیسا مسابقه یک مایلی برنده شود.» این حرف ویور بود، مردی ریزنقش و لاغر اندام با سبیل‌های افتاده.

«می‌دانید که در پیست مسابقه حرف و حدیث چطور پخش می‌شود – اگر جادو به فرد مناسب بگویید، بهتر است صفحه اول روزنامه صبح موکل جن را اجاره کنید. رمال در واقع، فیلدماوس نمی‌تواند آن وزن را حمل کند و برنده شود.» ال انگل، یا همان تیرانداز ماهر، آن بلوند خندان، جوان و دندان طلایی که هدایت کمپین‌ها را بر عهده داشت و سیاست دزدان دریایی چمن را دیکته می‌کرد، دعا برای گشایش کار پسرم گفت: «اینطوری دانشجوهای فرم بهشون مواد مخدر می‌دن. این همه وزن جلوی بیشترشون رو می‌گیره، اما اگه وزنش زیر چهل کیلو باشه، فیلدماوس راحت می‌شه. اون ترفند کوچیک بین مورفی و سیاهه‌ت خوب جواب می‌ده.

دعا برای چشم نظر خانه اونا نه تنها تقصیر رو گردن داورها انداختن، دعا برای ثروت فراوان هیچ‌کدام از صاحبان مقدس دیگر عاقل نیستند. اگر نمی‌ترسیدم کسی اشتباه کند و قفل را لو بدهد، خودم یک روز امتحانش می‌کردم. اوکانرِ عبوس غرید: «ها! لازم نیست نگران لو دادن چیزی به آن داوران باشی. هر دوی آنها نابینا هستند. چیزی که مرا آزار می‌دهد این است: پیرمرد کوری با ایزایا در یک رقابت است.» انگل گفت: «خب، قضیه چیه؟ اون طلسم نویس پیرمرد احمق برای تو مثل یه کابوسه، مگه نه؟» «اگر می‌خواهی او را احمق بنام،» جواب لجوجانه‌ای بود. «اما او با آن اسب حیله‌گرش تو را به طرز وحشتناکی احمق کرد.

یک احمق وحشتناک. اگر پیرمرد کوری احمق است، کلی آدم عاقل در لانه‌های حشرات زندانی هستند. همین را می‌توانم بگویم!» تیرانداز ماهر پوزخندی زد و گفت: «از وقتی جلسه شروع شده، بُز تو را خورده.» اوکانر گفت: «اشکالی ندارد. این خیلی بهتر از این است که من یک بز از او بخرم – به قیمت هزار دلار.» این حرف را به عنوان یادآوری دعانویس رباط سنگ چیزی متون کهن به تیرانداز ماهر زد که ترجیح می‌داد فراموش کند. انگل سرخ شد. مرد چهارم با عجله حرفش را قطع کرد: «آخ، فایده‌ی جویدن چربی چیه؟» این مرد «اب میرز» بود که می‌گفتند اسب‌هایش را طوری تربیت می‌کند که موقع کافران رفتن به سمت جایگاه شرط‌بندی، به داخل حلقه‌ی شرط‌بندی نگاه کنند و طبق اعدادی که روی برگه‌های شرط‌بندی می‌بینند، بدوند.

«بیایید بحث نکنیم، بچه‌ها. همه با هم رفیقیم، نه؟… جادو حالا، شروع می‌کنیم.» خلاصه، همانطور که آن مرد موقع کندن چاه گفت، ایزایا وقتی با خودش خلوت می‌کند، یک فروشنده پیر و دعا برای ثروت فراوان حیله‌گر بشقاب است؛ اما تو می‌دانی و من هم می‌دانم که بهترین روزی که او دیده، نمی‌توانست فیلدماوس را با یک پر روی پشتش، در یک مایلی شکست دهد. او به تنهایی تا خانه پیاده می‌رود. حداکثر کاری که ایزایا دعا می‌تواند بکند این است که دوم شود… انگل حرفش را قطع کرد و گفت: «اگر این کار را خوب انجام دهد، خوش‌شانس خواهد بود. مادیان تمام سنت‌های طلسم اغلب بسته به زمینه فرهنگی متفاوت هستند راه از او جلوتر خواهد بود…

همان چیزهای قدیمی؛ منتظر جادو شدن شرط‌بندی نهایی باشید. ویور، تو مدام سر وزن داد می‌زنی؛ این باعث می‌شود غریبه‌ها بترسند و با او بازی نکنند. بعد، در آخرین لحظه، حساب‌ها را با هر چه که می‌توانند بردارند، پر کن.» ثروت فراوان اوکانر زیر لب غرغر کرد: «به هر حال، اگر کِری در مسابقه نبود، خیلی راحت‌تر بودم. اون روح یارو یه سمه، همینه کافران که هست. چند بار آخر…» انگل با لحنی گرفته جادو گفت: دعانویس حمیل «خفه شو! الیشا اسبی بود که او ما را با آن اصلاح کرد – الیشا! این را از سرت دعانویس بیرون کن. این اشعیا است. همانقدر که در پیامبران تفاوت وجود دارد، در اسب‌ها هم تفاوت وجود دارد.

ثروت فراوان

چیزی که تو نیاز داری یکی از آن گرم‌کن‌های پای ژاپنی قابل حمل است.» اصطبل اسب، به خصوص پس از به صدا درآمدن زنگ زین، جایی است که باید برای کسب اطلاعات به آن مراجعه کرد. معمولاً در آن زمان، صاحبان اسب در حال نمایش هستند. تقریباً هر صاحب اسبی به یک سوال مودبانه در مورد اسبش پاسخ می‌دهد؛ گاهی اوقات ممکن شیطان است یکی از آنها صادقانه پاسخ دهد. در این مورد[صفحه ۶۱]نژاد خاصی که دعانویس فردیس ما به آن توجه داریم، دو صاحب دارد که یکی از آنها تعویذ حقیقت را اجنه غیر مسلمان گفته است. ویور، با چشمانی موش‌مانند و پنهانی، به همه سوالات همزاد آزادانه – تقریباً بیش از حد آزادانه – پاسخ داد.

«آره، اون یه مادیون کوچولوی خیلی خوب و مهربونه، اما امروز حسابی ازش کار کشیدند. نمی‌تونه صد و پانزده تا ببره و ببره… این همه اسب جلو یه اسب گله رو می‌گیره. دعا برای ثروت فراوان دعانویس دستنا بهتره امروز ازش دوری کنی. یه وقت دیگه.» پیرمرد کَری، مؤدب و باوقار، به سؤالات نیز پاسخ می‌داد. «ایزایا؟ اوه، بله. خب، حالا، آقا، در مورد این سگ من به شما می‌گویم. فکر می‌کنم او رمل شانس زیادی برای دوم شدن دارد – شانس زیادی… نه، او اول نخواهد شد.» درست قبل از اینکه شیپور نواخته شود، موز فرمان سوارکاری خود را دریافت کرد. «اگه اون مادیون ویور ازت جلو زد، دنبالش ندو.

فایده‌ای نداره که سر ایزایا رو بکنی و سعی کنی بگیریش. می‌خوام تو شماره ملا دوم بشی، می‌فهمی؟ ایزایا می‌تونه همه این اسب‌های دیگه رو شکست بده. به مادیون توجه نکن. ولش کن بره.» موسی کوچک سر تکان داد. گفت: «توی فیلدماوس، وقتی سر پول طلسم ثابت شرط می‌بندن، کار احمقانه‌ایه، نه؟» «بیخیال مادیون، نه؟»