دعا برای راحت شدن زایمان طبیعی

پس از تقریباً سه ساعت انتظار، با نگاهی به هیاهوی زیر پایمان که احتمالاً رو به افزایش بود، متوجه جنب و جوشی غیرعادی شدیم؛ و به زودی از یکی از اتاق‌های انتظار، صفی از کشیشان با پرچم‌های بزرگ دعا برای راحت شدن زایمان طبیعی به رنگ‌های مختلف و تعداد زیادی پسربچه‌ی رداپوش که مجمرهای نقره‌ای عود را تکان می‌دادند، به راه افتادند، در حالی که در مرکز این جمع، پاتریارک کلیسا با لباسی[113] جامه‌هایی از آداب و رسوم معنوی در سنت‌های فولکلور ظاهر می‌شوند ابریشم ضخیم و ساتن که با نخ‌های طلا و نقره، آنطور که شایسته‌ی مقام پدر اعلی بود، گلدوزی شده بودند. این گروه سه بار به دور مقبره چرخید، در حالی که جمعیت از این نمایش باشکوه در سکوت فرو رفته بودند.

دعانویس : پس از پایان مراسم، هیجان فروخورده مردم با انرژی تازه‌ای فوران کرد و کسانی علوم غریبه که ابطال کردن جادو در عقب صف بودند، تلاش خود را برای کسب جایگاه جلو دو چندان کردند، زیرا به نظر می‌رسید این نمایش کاهنان، نویدبخش ظهور آتش است. خیلی زود دو نفر از کشیشان به روزنه‌های دیوارهای روبروی کلیسا نزدیک شدند و از طریق آنها شعله‌ی آسمانی را از پاتریارک، که در این میان تنها وارد مقبره شده بود، دریافت کردند. همینطور که کشیشان مشت‌هایی از شمع‌های شمعی که با آتش مقدس مشتعل شده بودند را بیرون می‌آوردند، هیجان جمعیت بی‌حد و حصر بود. به نظر دعا می‌رسید جمعیت عظیم و خروشان، دیوانه‌وار مشتاق روشن کردن شمع‌های شمعی خود بودند.

دعا برای راحت شدن زایمان طبیعی

زنان و کودکان حاضر در جمعیت کاملاً نادیده گرفته شیاطین شدند و وقتی قوی‌ترها آنها را کنار زدند، بیش از یک نفر به زمین افتاد و زیر دست و پا له شد. اما به تدریج[114] اکنون شعله الهی از یکی به دیگری منتقل می‌شد، کسانی که در راهروها بودند شمع‌های خود را پایین جفر می‌آوردند تا روشن شوند تا اینکه به زودی تمام کلیسا شعله‌ور شد. دعا برای راحت شدن زایمان طبیعی نزاع و جدال به دعا برای زایمان طبیعی سرعت جای خود را به خوشرویی و لبخند داد و همه صورت و سینه‌های خود را با آتش مقدس دعا مسح می‌کردند. گوشه‌های تاریک ساختمان قدیمی که نور خورشید هرگز نمی‌توانست از گنبد تیره و تار آن عبور کند، با سوسوی شمع‌های کوچکی روشن شده بود که با حرکت مداوم به سمت اجنه غیر مسلمان شعله‌ها، مانند بسیاری از شبح‌های شبح‌وار، تصویری عجیب جادو سیاه و غریب را ایجاد می‌کردند که هرگز فراموش نخواهد شد.

با این حال، به زودی، دود و گرما جو را غیرقابل تحمل کرد و ما خوشحال بودیم که می‌توانیم از میان جمعیت شیاطین شادمان به فضای جادوگر باز راه پیدا کنیم. چنین مراسمی هر ساله در اورشلیم برگزار می‌شود. بسیاری از مردم سعی می‌کنند آتش را با خود ببرند تا شمعی را که با آن روشن شده است، پیوسته روشن نگه دارند، زیرا گفته می‌شود که دارای خواص شگفت‌انگیز ترمیمی برای جسم و روح است. [115] دوازدهم. رقص مار موکویی. من یک بار در یک جشن جالب سرخپوستی در جنوب غربی، در روستای موکی (Moki) در شمال آریزونا شرکت کردم. این عجیب‌ترین نمایشی بود که تا به حال دیده بودم و توسط سرخپوستانی اجرا می‌شد که شاید کم‌تمدن‌ترین مذهب افراد در سرزمین بزرگ غربی باشند.

هیچ کلمه‌ای نمی‌تواند رقصی را که کافر اجرا شد به طور کامل توصیف کند. منظره‌ای وحشی و عجیب بود و حداقل می‌توان علوم غریبه گفت هر کسی را با اعصاب حساس ناراحت می‌کرد. با این حال، برای موکی‌ها، دعا برای راحت شدن زایمان طبیعی این نمایش کاملاً ناخوشایند بود. یک سرخپوست هرگز در تایید پر سر و صدا زیاده‌روی نمی‌کند، اما از خندیدن به اندازه یک مرد سفیدپوست لذت می‌برد؛ و در این رقص خاص، اجراکنندگان دائماً توسط دوستانشان تشویق می‌شدند. موکی‌ها مردمی هستند که خاستگاهشان به … برمی‌گردد.[116] خیلی وقت پیش. هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید که روستای فعلی آنها چه مدت پیش ساخته شده است. اینکه این روستا بسیار قدیمی است، از این واقعیت آشکار می‌شود که در سال ۱۵۴۰، دقیقاً همان شکلی را داشت که امروز برای ما دعا برای بازگشت معشوق قدرتمند دارد.

او نمی‌توانست از سرخپوستانی که در آنجا زندگی می‌کردند، بفهمد که شهرشان چه مدت تأسیس شده است، و از آنجایی که مردم هیچ تاریخ مکتوبی ندارند، ما فقط می‌توانیم در مورد قدمت خانه‌های کلیسا آنها حدس بزنیم. در مجموع هفت روستا وجود دارد و همه آنها بر فراز تپه‌های مرتفع یا زمین‌های مسطح ساخته شده‌اند که کاملاً ششصد فوت بالاتر از سطح یک دره وسیع قرار دارند. تپه‌ها به ندرت بیش از چهل فوت عرض دارند و آنقدر شیب‌دار هستند که برای شیطان رسیدن به قله باید از یک مسیر باریک که در کناره‌های صخره‌ای تراشیده شده است، بالا رفت. خانه‌ها از سنگ هستند، با گل فرشته سیمانی شده‌اند و یکی روی دیگری انباشته شده‌اند.

دولت به این قبیله منطقه حفاظت‌شده‌ای داده است تا در زمینی به وسعت تقریباً ایالت ماساچوست زندگی کنند و در آن آزادی کامل داشته باشند. آنها گوسفند و بز پرورش می‌دهند و تقریباً مانند قرن‌ها پیش زندگی و لباس می‌پوشند و ارتباط کمی با سفیدپوستان دارند. [117] یک ساعت قبل از غروب آفتاب، سرخپوستان، با بهترین لباس‌هایشان، به سمت شهر دعا برای زنگ زدن طرف مقابل والپی که دعانویس در انتهای غربی تپه قرار دارد، حرکت کردند . من و دوستم سی– به دنبال جمعیت به میدان بازی رسیدیم که از دیوارهای خانه‌ها در یک طرف و لبه تپه در طرف دیگر تشکیل شده بود. در مرکز آن مکان، سنگی بلند و دعا برای راحت شدن زایمان طبیعی برج مانند به ارتفاع پانزده یا بیست فوت و با شکلی خارق‌العاده قرار داشت.

قرار بود رقص در اینجا برگزار شود. هر پشت بام خانه‌ای که منظره‌ای فرشتگان از آن مکان داشت، پوشیده از سرخپوستان بود و کودکان روی نردبان‌هایی که از پشت بامی به پشت بام دیگر منتهی می‌شد، جمع شده بودند. با رسیدن به مکانی مناسب، با گروهی از بومیان نشستیم و منتظر شروع جشن شدیم. شماره ملا در پایین جایی که بودیم، دره‌ای که از آن عبور اعمال صالح کرده بودیم قرار داشت و در دوردست، کوه‌های یوتا و آریزونای مرکزی دیده می‌شدند. برای اینکه باور کنیم روی صخره‌ای بلند مشرف به اقیانوس ایستاده‌ایم، به تخیل زیادی نیاز نبود، زیرا دره مانند دریا بود و گوسفندان در حال چرا مانند قایق‌های کوچکی در حرکت دعانویس قیدار بودند.

این رقص مار موکی هر دو سال یک بار برگزار می‌شود. نزدیک به صد هندی در آن شرکت می‌کنند[118] در آن شرکت دارند و این رسم جادو شدن قرن‌هاست که رعایت می‌شود. معمولاً فرض بر این است که این مراسم دعایی برای طلسم باران است، اما سید و حاجی اینکه چرا دعا نویس از مار استفاده می‌شود، مطمئناً کسی نمی‌داند. خزندگان در طول چهار روز قبل از رقص صید می‌شوند و در استوفاها یا اتاق‌های شورا محبوس می‌شوند تا زمانی که زمان استفاده رمل شماره دعانویس کافر از آنها فرا برسد. بیشتر مارها “زنگ‌زن” هستند. نیش آنها برداشته نمی‌شود و تنها احتیاطی که هندی‌ها جادو سیاه دعا برای راحت زایمان طبیعی برای انرژی مثبت جلوگیری از گزیده شدن انجام می‌دهند، رنگ کردن بدن آنها با ماده‌ای است که اثرات سم را خنثی می‌کند.

در پایان رقص، مارها به دره منتقل می‌شوند و اجازه داده می‌شود به هر کجا که می‌خواهند بروند، در حالی که رقصندگان به استوفاها برمی‌گردند و رنگی دین را که بدنشان کیمیاگری را پوشانده است، می‌شویند. درست زیر دعا برای راحت شدن زایمان طبیعی جایی که ما ایستاده بودیم، آلاچیقی از شاخه‌های چوب پنبه قرار داشت. کمی بعد از اینکه ما نشستیم، یک سرخپوست سه کیسه بزرگ آورد و آنها را داخل جادو آلاچیق گذاشت. مارها داخل کیسه‌ها بودند. مرد به محض اینکه از دیدرس ناپدید شد، گروهی متشکل از پانزده سرخپوست به سرعت معانی نمادین در طلسم‌ها ممکن است در فرهنگ‌های مختلف متفاوت باشد وارد میدان شدند. همه برهنه بودند به جز …[119] لباس‌های کوتاه و قرمز رنگی که از کمر تا زانوها امتداد داشتند و بدن و صورتشان با رنگ‌های غلیظی رنگ‌آمیزی شده بود.

زایمان طبیعی

هر مرد جغجغه‌ای داشت که با کشیدن تکه‌ای پوست خشک شده روی یک کدو حلوایی درست توسل می‌شد، و یک سبد غذای مقدس، و چندین نفر هم بندهایی از سم‌های بز کوهی را دور مچ پاهایشان بسته بودند. رقصندگان چهار بار دور ستون سنگی رژه می‌رفتند و جغجغه‌هایشان را مدام تکان می‌دادند و هنگام عبور از مشرکان آلاچیق مار، پا به زمین می‌کوبیدند و روی آن غذا می‌پاشیدند. پس از آن، صفی طولانی تشکیل می‌دادند و رقص و آواز نسبتاً یکنواختی را آغاز می‌کردند که جادو کافران تقریباً توسط هر قبیله‌ای به یک شکل اجرا می‌شود. این آواز شامل چند کلمه است که بارها و بارها به صورت دعا آوازی تکرار می‌شود و در رقص، بدن‌ها به آرامی به جادو جلو و عقب تاب داده می‌شوند و پاها به طور متناوب طلسم چند اینچ از زمین بلند می‌شوند.

در حالی که این رقص جفت روحی جادو کهن در فرشتگان حال اجرا بود، گروه دوم، با لباس‌هایی شبیه به کسانی که ابتدا ظاهر شده بودند و تعدادشان عبادت کردن پنجاه و هفت نفر بود، به میدان آمدند و شروع به گشتن دور سنگ کردند. اینها رقصندگان مار بودند و آمدنشان[120] تماشاگران حاضر با شادی فراوان از آن استقبال کردند. به جای دعا جغجغه، چوبدستی‌های کوچکی از پر عقاب در دست داشتند که به تقلید از صدای هیس مارها به سرعت در هوا حرکت می‌کردند. مردان وحشی و هوشیار دعانویس حرز به نظر می‌رسیدند، گویی موکل جن از منظره پیش رویشان ترسیده بودند و چهره‌هایشان سیاه و رنگ شده بود و به هیچ فرشتگان وجه قابل تشخیص نبود.

در طول راهپیمایی در اطراف ستون سنگی، گروهی از دختران، که هر کدام شال قرمز روشنی پوشیده بودند و صورتشان را به طور غلیظی پودر زده بودند، در نزدیکی رقصندگان جمع شدند و آماده بودند دعا برای راحت شدن زایمان طبیعی تا غذایی را که در سبدها حمل می‌کردند، روی آنها بپاشند. پس از پایان راهپیمایی، هر دو گروه طلسم در نزدیکی آلاچیق ساخته شده از شاخه‌های پنبه به دو صف موازی تبدیل شدند و به آواز و رقص باشکوهی پرداختند که رمال به نظر دعا می‌رسید نه تنها اجراکنندگان، بلکه رقصندگان را نیز به اوج هیجان می‌رساند.