دعا برای گشایش کار فرزند

آرزو داشت برای مادرش در بروکسل بخرد، اما این کار را نکرد، چون آن را شیاطین به همان اندازه که زیبا بود، گران‌قیمت یافت. روز بسیار شادی بود، هرچند که دعا برای گشایش کار فرزند در سکوت کنار دریاچه نشست و از گزیده‌های برگزیده‌ی شکسپیر، وردزورث، بایرون، برنز، اسکات و دیگر شاعران توصیفی تعویذ لذت برد و نامه‌های عاشقانه‌ای به خانه نوشت که با افتخار مهر کوچک آن را بر خود داشتند. پس از آن، در حالی سید و حاجی که اتل در مغازه‌های مجلل پرسه می‌زد، در مذهب باغ هتل رمان می‌خواند، یا بی‌تفاوت به دنبال تماشاچیان می‌رفت، جنی با کمک کتابخانه عبادت کردن کوچک ارزشمندش، مداد پرکارش و راهنماهای ماهرش، در بازدید از مکان‌های مشهوری که مانند گردنبندی از مروارید در اطراف دریاچه دوست‌داشتنی قرار داشتند و مون بلان همچون عقیق باشکوهی زنجیر را به خوبی به هم ذکر متصل می‌کرد، گنجینه‌ای نسخ خطی از سوغاتی‌های گرانبها تهیه کرد.

دعانویس : کالوین و ژنو، ولتر و فرنی، دو استال و کوپه، باغ گیبون در لوزان، زندانی بایرون در شیلون، بیشه شاه بلوط روسو در کلارنس، و تمام افسانه‌ها، یادگارها و خاطرات قهرمانان، رمان‌نویسان، شاعران و فیلسوفان سوئیس، با دقت مطالعه، ثبت و از آنها لذت اجنه غیر مسلمان برده می‌شد؛ و هنگامی که سرانجام به سمت پاریس روانه شدند، جنی احساس کرد که گویی سر و قلبش و یک صندوقچه کوچک، گنجینه‌های غنی‌تری از تمام جواهرات ژنو را فرشته در خود جای داده‌اند. در لیون، دومین خرید مهم دعا نویس او انجام شد؛ زیرا وقتی آنها برای انجام چندین سفارش داده شده به خانم هومر، از یکی از کارخانه‌های بزرگ بازدید کردند، جنی با افتخار یک ابریشم مشکی زیبا برای مادرش خرید.

دعا برای گشایش کار فرزند

این ابریشم با توری ظریف، زن عزیز شیطانی مقدس را برای روزهای متمادی قابل توجه می‌کرد و جادو سیاه دختر خوب با تصور اینکه همه در کافران خانه از این هدیه باشکوه که زینت‌بخش پرنده مادر عزیزش بود، لذت می‌برند، از رضایت می‌درخشید، پرنده‌ای که هرگز اهمیتی نمی‌داد اگر جوجه‌هایش پر و بال خوبی داشته باشند، چقدر ژولیده است. دعا برای گشایش کار فرزند وقتی به پاریس رسیدند، برای جنی مثل یک آزمون بود که هر روز را صرف خرید، دعا شیاطین صحبت با خیاطان و رانندگی در بوآ برای دعانویس تماشای رژه‌ی دنیای باشکوه کند، در حالی که او دعا نویسی آرزو داشت در کنار کارلایل در انقلاب فرانسه زندگی کند، از آثار باستانی عجیب و غریب هتل کلونی جادو سیاه کپی‌برداری کند، یا از گنجینه‌های موزه لوور لذت ببرد.

یک روز، در حالی دعا که خانم هومر و یک آشنای فرانسوی را در پاله رویال، با مغازه‌ها، کافه‌ها و شلوغی‌های خیره‌کننده‌اش دنبال می‌کردند، اتل پرسید: «چرا می‌خواهی مدام درس بخوانی و سرک بکشی؟» «رویای روایات تاریخی از آداب و رسوم طلسم نمادین یاد می‌کنند من این است که سال آینده بتوانم کافران به عنوان معلم زبان آلمانی و تاریخ در یک مدرسه دخترانه مشغول به کار شیاطین شوم. این یک فرصت عالی است و اگر شرایطش را داشته باشم به من قول داده شده است؛ بنابراین باید هر وقت بتوانم کار کنم تا آماده باشم. به همین دلیل است که من ورسای را بیشتر از خیابان ریوولی دوست دارم و از طلسم صحبت با پروفسور هومر در مورد پادشاهان و ملکه‌های فرانسه بیشتر از خرید الماس‌های تقلبی و خوردن بستنی در اینجا لذت می‌برم.» این کیمیاگری جمله را جنی گفت، در حالی که از زرق و برق، سر و صدا و گرد و غبار آن مکان شاد، زمانی

دعانویس سطر که قلبش در دعانویس کاخ با ماری آنتوانت بیچاره یا انولیدها بود، بسیار خسته به نظر می‌رسید، جایی که ناپلئون کبیر هنوز توسط فرانسوی‌های وفادارش محافظت می‌شد. اتل در حالی که برای تماشای پنجره‌ای پر دعا نویسی از کلاه‌های حواس‌پرت‌کن می‌ایستاد، گفت: «چه چشم‌انداز غم‌انگیزی! فکر کافر می‌کنم ترجیح می‌دهی تا می‌توانی خوش بگذرانی و اگر قرار است به تدریس ادامه بدهی، به پیشینه تاریخی شانس تکیه کنی تا جایی گیرت بیاید.» دعا برای گشایش کار فرزند «نه؛ این برای من چشم‌انداز جذابی مشرکان است، چون عاشق تدریس هستم و نمی‌توانم چیزی را به شانس واگذار کنم. مادرم دعانویس می‌گوید خدا به کسانی که به خودشان کمک می‌کنند کمک می‌کند، و من می‌خواهم برای دخترها شرایط راحت‌تری نسبت به قبل فراهم همزاد کنم؛ بنابراین ابزارم را آماده می‌کنم و خودم را برای انجام کار خوب آماده می‌کنم.» جنی با چنان لحن قاطعی پاسخ داد که خانم فرانسوی نگاهی به او انداخت و فکر کرد که آیا دعوایی

بین دوشیزگان ارواح در جریان است یا خیر. اتل پرسید: «منظورت از ابزار چیه؟» و نگاهش را از کلاه‌های شاد به ویترین دلربای آبنبات‌ها دوخت. جنی با آهی اضافه کرد: «پروفسور هومر روزی گفت که ذهنِ پُرمایه، جعبه‌ی ابزاری است که می‌توان با آن راه خود را پیدا کرد. حالا، ابزارهای من دانش، حافظه، ذوق، قدرتِ انتقالِ دانسته‌هایم، ادب، حس و صبر هستند.» او به سال‌های خسته‌کننده‌ای که صرف آموزش الفبا به کودکان خردسال شده بود، فکر می‌کرد. اتل آهی کشید و به خوبی می‌دانست که او دردسرساز شده است، به خصوص این اواخر، وقتی که به خاطر نقص زبان فرانسه‌اش که تقریباً بی‌فایده بود، اصرار به همراهی جین کرده بود، هرچند در خانه به خودش می‌بالید که چیزهای زیادی دعانویس سوق می‌داند.

بی‌اطلاعی او از بسیاری چیزها اخیراً به طرز ناخوشایندی روی او تأثیر گذاشته بود، زیرا در پانسیون مادام دین چندین خانم انگلیسی و فرانسوی خوش‌برخورد حضور داشتند و گفتگوهای جالبی سر میز رد و بدل می‌شد که جنی از صمیم قلب از آنها لذت می‌برد، هرچند با فروتنی بسیار کم حرف می‌زد. اما اتل، که مشتاق بود خود را در مقابل دختران ساکت انگلیسی متمایز کند، سعی می‌کرد صحبت کند و اغلب اشتباهات غم‌انگیزی مرتکب می‌شد زیرا ذهنش پر از نام‌ها و مکان‌های جدید بود و دانشش از همه چیز بسیار سطحی بود. تنها روز قبل با لحنی تحقیرآمیز به یک خانم فرانسوی گفته بود: دعا برای گشایش کار فرزند «البته ما تعهداتمان را نسبت به لامارتین شما در طول شیاطین دعا انقلابمان و دیگر فرانسوی‌های شجاعی که به ما کمک کردند، به یاد داریم.» جنی سریع زمزمه کرد: «منظورت لافایته کافر عزیزم.» خانم لبخند زد و تعظیم کرد، گیج از تلفظ عجیب فرانسوی، اما

متوجه نام شاعر شد. اتل با لحن گستاخانه‌اش که از لبخند رمل دختر روبرو و سرخ شدن جنی از بی‌ادبی و ناسپاسی او آزرده شده بود، گفت: «منظورم را می‌فهمم؛ لازم نیست وقتی دارم حرف می‌زنم، حرفم را اصلاح کنی و حرفم را قطع کنی.» وقتی جین بعداً ماجرا را توضیح داد، از هر دو پشیمان شد و آرزو کرد که کاش فوراً آن چیزی را که در آن صورت یک لغزش زبانی تلقی می‌شد، اصلاح می‌کرد. حالا دیگر دعا برای زنگ زدن شخصی خیلی دیر شده بود؛ اما سکوت کرد و دیگر به خانم چولموندلی فرصت نداد تا با آن لبخند تحقیرآمیز و از روی جادو غرور، لبخند بزند، هرچند که این لبخند بسیار طبیعی بود، زیرا او دختری با تحصیلات عالی بود.

با فکر طلسم کردن به این موضوع و بسیاری از اشتباهات دیگر خودش که جین سعی در نجات او از احضار آنها داشت، اتل واقعاً پشیمان شد و بی‌صدا به رمال راه خود ادامه داد، در حالی که از خود می‌پرسید دعا برای گشایش کار فرزند چگونه می‌تواند به این موجود مهربان که به او خدمت زیادی کرده بود و با دین این روش فرشتگان سخت و فروتنانه‌اش مشتاق پیشرفت بود، پاداش دهد. اکنون همه سفارش‌ها داده شده بود، خرید تقریباً تمام شده بود و مادمازل کامپان، خانم مسن فرانسوی که در پانسیون آنها اقامت داشت، همیشه آماده بود تا به گشت و گذار بپردازد و مفید باشد.

پس چرا به جین مرخصی نمی‌دادیم و اجازه نمی‌دادیم که او برای مدت دعا کوتاهی آنها را در پاریس تنها بگذارد و غذا بخورد و درس بخواند؟ قرار بود دو هفته دیگر عمو سام دخترها را بردارد و به خانه ببرد، در حالی که خانواده هومر برای زمستان به رم می‌رفتند. بهتر بود خانم باست را با خوشرویی برمی‌گرداندیم تا گزارش او مامان را خوشحال کند و اگر پاپا از مقدار پولی دعاگر که دختر کوچک ولخرجش خرج کرده بود عصبانی بود، او را آرام کند. اتل حالا، همانطور که همیشه وقتی برای جبران خسارت‌ها خیلی دیر می‌شود، دعا گشایش کار فرزند می‌بیند دعا که کارهای زیادی انجام نشده باقی مانده که باید انجام می‌داد، و از اینکه به جای لذت بردن بیشتر از زندگی این دختر حرز خوب، که آینده‌اش برای خانم جوان ما با نزدیک شدن به اولین فصلش بسیار ناخوشایند به نظر می‌رسید، برای خودش زندگی این موضوع همچنان در مباحث مدرن مورد بررسی قرار می‌گیرد طلسم کرده بود، پشیمان

گشایش کار فرزند

است. این یک نقشه محبت‌آمیز بود و وقتی این پیشنهاد مطرح شد، جنی را بسیار خوشحال کرد و به او ثابت کرد که اگر با خانواده هومر برود و مسئولیتش را به خانم محترمی که به اندازه اتل از پارچه‌های حریر لذت می‌برد و از دریافت هدایای زیبا در ازای خدماتش خوشحال می‌شد، بسپارد، هیچ وظیفه‌ای را نادیده نخواهد گرفت. اما افسوس که اتل به خوبی تصمیم گرفت و جنی به تعطیلاتی که لیاقتش را داشت رفت! هر دو به جایی نرسیدند، زیرا اتل از فرط شیرینی بیمار شد و گشایش دچار حمله‌ی شدید صفرا شد که تا رسیدن عمویش او را بیهوش کرد.

همه بسیار مهربان بودند و هیچ خطری وجود نداشت؛ علوم غریبه اما روزها طولانی بودند، بیمار بسیار اخمو و پرستار بسیار خسته، تا اینکه هفته دوم دوران نقاهت را سپری کرد و یک روحیه عمومی و آرامش برقرار شد. عمو سام در حالی که منتظر بود خواهرزاده‌اش بتواند سفر کند، با آسودگی خاطر خود را سرگرم می‌کرد و دخترها کم‌کم شروع به جمع کردن وسایلشان می‌کردند، زیرا انباشت خریدهای اتل، سهم او طلسم را به یک وظیفه جدی تبدیل کرده بود. جنی در حالی که پس از تقلا و کشمکش طولانی برای جمع کردن شش لباس نو و مجموعه‌ای گیج‌کننده از کلاه، چکمه، دستکش و عطر، دست‌های خسته‌اش را روی هم گذاشته بود.