دعانویس اربطان

۱، با خطوط گرد و نامشخصش، توسط … تراشیده شده است.[صفحه ۲۲۱] مردی ضعیف از نظر جسمی و روحی ؛ شکل ۲ که بسیار ساده‌تر شیطانی و با خطوط قاطع‌تر است، کار دعانویس اربطان مردی آرام اما قوی و مغرور بود؛ دعا و شکل ۴، با برش‌های زمختش، حاصل ذهنی بی‌رحم بود. طرح‌های آینو، اگرچه بسته به هر فرد کمی متفاوت است، اما عمدتاً از الگوهای هندسی ساده و سپس از کلاف‌ها تشکیل شده‌اند. پیشنهادات برگ‌ها.و طومارها؛ شیطانی و از همه نادرتر، به دلیل بالاترین دستاورد، بازنمایی‌های مرسوم از اشکال حیوانی یا گیاهی. از میان بازنمایی‌های اشکال حیوانی، فلس ماهی تنها موردی است که آینوها پذیرفته‌اند، اما نشانه‌هایی از برگ‌ها نیز ممکن است به ندرت در این طرح‌ها یافت شود.

دعانویس : برخی از این طرح‌ها بلند و باریک هستند؛ برخی دیگر کوتاه و کوتاه. به نظر من، موارد بالا الگوهایی هستند که آینوها فرشتگان عمدتاً برای طرح برگ‌های خود برگزیده‌اند، و در واقع از طبیعت با فاصله زیادی پیروی می‌کنند! طرح طناب و نوارهای ساده طرح طناب و نوارهای ساده.در کنار این‌ها، و بسیار رایج‌تر، طرح طنابی و نوارهای ساده ابجد وجود دارد. اغلب طرح طنابی دارای نوارهایی در بالا و پایین است، به خصوص در دعا نویس ظروف آشامیدنی. مثلث‌هایی که با خطوط موازی با یکی از جفت روحی اضلاع پر شده‌اند، مثلث‌ها مثلث‌ها.اغلب در فرشتگان سبیل‌بندها دیده می‌شود و گاهی اوقات الگوهای ضمیمه نیز یافت می‌شوند: اما به طور معمول، آینوها به خطوط مستقیم منفرد علاقه‌ای ندارند، مگر برای مقاصد «پر کردن».

دعانویس اربطان

این الگوها بیشتر در مزارهای آنها استفاده می‌شود. در وسایل مورد استفاده روزمره، آنها منحنی‌ها را به عنوان پایه تزئینات خود ترجیح می‌دهند. لوزی طلسم شورون‌ها شورون‌هاطرح، به ویژه یک لوزی در داخل دیگری، از طرح‌های هندسی مورد علاقه آنهاست؛ همچنین دایره‌های جادو سیاه پیوسته و جدا، طرح‌های جناغی، طرح‌های جناغی دوتایی و طرح‌های جناغی سه‌تایی. جناغی‌ها عمدتاً توسط آنها بر روی مزارهایشان استفاده می‌شوند و همواره بین دو یا چهار خط محصور شده‌اند. دعانویس اربطان دو الگوی زیر، بسط موارد فوق هستند، اما بسیار نادرترند. جزئیات شورون‌ها جزئیات شورون‌ها.خطوط موازی برش خورده و خطوط موازی که با زاویه قائمه از یکدیگر عبور می‌کنند، بارها و بارها در الگوهای آینو دیده می‌شوند.

دعانویس رامشیر رایج‌تر از آن، وجود تعدادی خط موازی است که به صورت عمودی روایت‌های فرهنگی، آداب و رسوم طلسم را مورد بحث قرار می‌دهند با تعداد زیادی خط موازی دیگر بدون اینکه آنها را قطع کنند، برخورد می‌کنند. یک الگوی رایج یک الگوی رایج.خطوط موازی برای آینوها جذابیت خاصی فرشتگان دارند، همانطور که در بیشتر طرح‌های آنها می‌بینیم. به دلیل دشواری، اغلب دایره‌های متحدالمرکز یافت نمی‌شوند، و همچنین کویل ساده یا حلقه‌ای نیز اغلب یافت نمی‌شود. الگوهای دعا موج الگوهای موجی.اجرا؛ اما الگوی موجی و موج دوتایی، الگوهای معمول آینو هستند؛ همچنین موج معکوس. ممکن است از اینها مشتق شده باشد کویل معکوس کویل معکوس.دو مورد دیگر، که آخری صرفاً یک سیم‌پیچ کافر دوگانه‌ی معکوس است.

علائم مثلثی گاهی اوقات فرت‌ها فرِتس.توسط شیاطین آینوها در برخی از طرح‌های پیچیده‌ترشان «قرار داده شده» است، و در نهایت متوجه می‌شویم که، هرچند به ندرت، آنها گاهی اوقات نوعی پرده را امتحان می‌کنند. اشکال عجیب دیگری از خطوط که کاملاً مشخصه آینوها هستند، به شرح زیر می‌باشند. سایر طرح‌های شاخص سایر طرح‌های مشخصه.من هرگز به هیچ کنده‌کاری دعانویس باغ ملک چوبی رنگی از آینوها برنخوردم، اما در کنده‌کاری‌های استخوانی – که اجنه غیر مسلمان باید اضافه کنم بسیار نادر کافر هستند رمال – از رنگ سیاه برای کمک به سایه استفاده می‌شود و با حرز کنتراست، نورهای بالاتر را برجسته می‌کند. آینوها هیچ ایده‌ای از تُن‌ها، نیم‌تُن‌ها یا درجه‌بندی‌ها ندارند؛ کنتراست صرفاً بین سیاه قوی و سفید قوی است.

آنها شیطانی میناکاری را نمی‌شناسند. اشیایی که این تزئینات حکاکی شده را دارند،[صفحه ۲۲۳] همانطور فرشته که نشان داده شده است، در کنار غلاف طلسم و دسته چاقوها و شمشیرها و سبیل‌بردارهایشان ، تچوتی یا گرزهای جنگی؛ هِرا یا توری شماره ملا دعا مورد استفاده در بافندگی؛ ظروف آشامیدنی، ترکش‌ها، پیپ‌ها و دعا نویسی جعبه‌های تنباکو، نی‌های نخ، آویزهای پارچه و دعانویس میرآباد قبرها قرار دارند. آینوهای امروزی مردمی جنگجو نیستند، بنابراین بسیاری از سلاح‌هایی که در گذشته برای دفاع و حمله استفاده می‌شدند، اکنون همزاد به ندرت یافت می‌شوند. برای مثال، گرزهای جنگی قدیمی توسط نسل فعلی استفاده نمی‌شوند. دعانویس اربطان این گرزها بلند و سنگین بودند و توسط تکه‌ای طناب که از سوراخی در انتهای بالایی عبور داده می‌شد، روی مچ دست حمل می‌شدند.

برخی ساده و مستقیم بودند، برخی دیگر به سمت انتها خمیده بودند تا تچوتی، یا گرزهای جنگی.آنها را سنگین‌تر می‌کنند. گهگاه برخی از آنها که در همه جا کنده‌کاری شده‌اند، یافت می‌شوند. تکه‌هایی از چرم یا طناب اغلب دور قسمت سنگین‌تر گره زده می‌شدند تا ضربه را شدیدتر کنند. در برخی از گرزهای بسیار قدیمی، دعانویس قطرویه سنگی منبت‌کاری می‌شد تا به وزن و در نتیجه کارایی سلاح افزوده شود. این گرزها از دو تا دو و نیم فوت طول دارند و از چوب سخت ساخته شده‌اند. کمان‌های آینو ساده و نه چندان قدرتمند اعمال صالح هستند. طول آنها حدود پنجاه اینچ است و فقط از یک تکه چوب سرخدار ساخته شده‌اند.

تیرها که سم دارند از بامبو یا استخوان هستند. سم از ریشه‌های آکونیت مخلوط با سایر مواد استخراج می‌شود. به دلیل وجود برخی چربی‌ها، تا حدودی چرب است. دعاگر طلسم شیاری که در آن رزین برای تثبیت نوک پیکان‌ها نگهداری می‌شودشیاری که در آن رزین برای تثبیت نوک پیکان‌ها نگهداری می‌شود.موادی که در آن وجود دارد، دعا و به داخل حفره نوک پیکان که قبلاً با صمغ درخت کاج برای تثبیت سم آغشته شده است، مالیده می‌شود. نوک پیکان خاردار است و به گونه‌ای ساخته شده است که مقدس وقتی میله از زخم بیرون کشیده می‌شود، این نوک مسموم باقی دعانویس خرمدره می‌ماند.

تیرهای مسموم تیرهای مسموم.این تصویر دو نوع مختلف سید و حاجی از شیاطین تیرهای مسموم را نشان می‌دهد. در شکل‌های ۲ و ۳، قسمت سیاه در نوک، حفره پر شده با سم را نشان می‌دهد. شکل دعانویس هیدج ۲ نشان می‌دهد که چگونه نوک تیر از نی جدا می‌شود،[صفحه ۲۲۴] و چگونه وقتی تیر از گوشت بیرون کشیده می‌شود، اربطان نوک زهرآلود درون زخم باقی می‌ماند. تیرها را، چه در جنگ و چه در شکار، در تیردانی نگه می‌دارند و یک اینائوی کوچک به آن آویزان می‌کنند تا برای صاحبش خوش‌شانسی بیاورد. نیزه‌ها و زوبین‌های تک‌خار رایج هستند، و برخی از نیزه‌های مسموم سرهایی شبیه به پیکان‌ها اما با اندازه‌ای بزرگتر دارند.

نیزه‌ها اکنون از رده خارج شده‌اند، اما زوبین‌ها هنوز در ماهیگیری استفاده می‌شوند. چاقوها سلاح‌هایی هستند که یک آینو مدرن جادو بیشترین اتکا را به آنها دارد. برخی از دعانویس اربطان این چاقوها آنقدر بلند هستند که ممکن است با شمشیر اشتباه گرفته شوند. تیغه آنها یک لبه است و توسط یک غلاف چوبی محافظت می‌شود. تقریباً هر مردی یکی از آنها را دارد که هنگام لباس پوشیدن در پیشینه تاریخی کمربند خود حمل می‌کند؛ وقتی برهنه است، آن را در دست خود حمل می‌کند. تصویر، چاقوهایی با اندازه‌های مختلف و با الگوهای مختلف روی آنها را نشان می‌دهد. از دیدگاه هنری، غلاف چاقوها با دقت بیشتری نسبت به سایر فرشتگان اقلام ساخت آینو ساخته شده و تا حد زیادی تزئین شده‌اند.

اربطان سپس نوبت به گورها می‌رسد. آینوها به این مکان‌های آرامش ابدی بسیار حسادت می‌کنند و با دقت فراوان آنها را یا در احضار میان جنگل، یا بر روی تپه‌ای دور و تقریباً غیرقابل دسترس، یا در مکانی دورافتاده که یافتن یا رسیدن به آن دشوار ذکر است، پنهان می‌کنند. هر روستا گورستان نیمه‌مخفی مخصوص به خود را دارد که تمام مردگانش در آن دفن می‌شوند. گاهی اوقات، وقتی محل گورستان برای دیگران غیر از این آینوهای محلی کلیسا شناخته می‌شود، آن این مقاله ممکن است با در دسترس قرار گرفتن اطلاعات جدید، اصلاح شود. مکان متروکه می‌شود و محل دفن جدیدی انتخاب طلسم می‌شود. نحوه دفن به شرح زیر است.

اربطان

جسد، که در یک حصیر (کینا) پیچیده شده است، به یک تیر بلند بسته می‌شود و توسط دو مرد به قبر حمل می‌شود. همه روستاییان از او پیروی می‌کنند و هر کدام وسایلی را که دعانویس دوبرجی متعلق به متوفی بوده است، با خود جفر دعانویس حمل می‌کنند. قبری حفر می‌شود که به اندازه کافی پهن و بلند باشد تا جسد را به صورت صاف نگه دارد. در آن کمان و تیردان با ترکش‌هایشان، چاقو – که برای صرفه‌جویی، تیغه آن قبلاً برداشته شده است – و ظرف نوشیدنی که جادو متعلق به متوفی بود، اگر مرد بود، قرار داده می‌شود. زنان معمولاً با مهره، گوشواره و خز دفن می‌شوند.

دعانویس نوبندگان همه این وسایل، حمل می‌شوند.[صفحه ۲۲۶] توسط عزاداران، قبل از اینکه همراه با جسد در قبر گذاشته شوند، شکسته می‌شوند؛ سپس علوم غریبه چند تخته روی جسد قرار داده می‌شود و خاک روی آنها ریخته می‌شود تا زمین کافران دوباره صاف شود. قبر معمولاً آنقدر کم‌عمق است که جسد فقط چند اینچ زیر زمین قرار دارد – گاهی اوقات بیش از چهار اینچ نیست. جسد به پشت دراز کشیده می‌شود. نزدیک سر آن یک بنای یادبود برپا می‌شود. برای مردان، این بنا تنه درختی به طول حدود شش فوت است که پوست آن کنده شده و تزئینات خاصی روی آن بریده می‌شود.

یک شاخه کوتاه در یک طرف باقی می‌ماند. بالای تنه طلسم درخت و انتهای شاخه به شکل لوزی، شش ضلعی یا نیم کیمیاگری دایره بریده می‌شود و سوراخی در شیاطین آن ایجاد می‌شود. در انتهای شاخه، گوشواره‌های پارچه‌ای یا سربند متوفی آویزان شده و دعانویس اربطان رها می‌شوند تا پوسیده شوند. بناهای یادبود بر فراز گورها. زنان قبرهای ساده‌تری دارند؛ آنها به جای طلسم گرد بودن، صاف هستند و به شکل پاروی جادو قایق رانی بریده می‌شوند. اگر رئیس یک روستا مورد علاقه روستاییان قرار گرفته باشد، مقبره‌ای باشکوه‌تر از دیگران روح دارد. در ریشاتس، در کنار رودخانه ایشیکاری، من یک بنای یادبود واقعاً با ابهت دیدم که بر روی قبر رئیسی که اخیراً فوت کرده بود.