دعانویس بندزرک

زمینی مرتفع یا فلاتی با ارتفاع بین دویست تا سیصد فوت بالاتر از سطح دریا را تشکیل می‌دهد و زمین‌های مرتفع‌تر پوشیده از درختان انبوه هستند، بنابراین چوب فراوانی، باورهای سنتی بر سنت‌های طلسم تأثیر گذاشتند عمدتاً از درختان همیشه سبز، مانند تودو دعانویس بندزرک و یزو-ماتزو، دو صنوبر رایج در سایر نقاط یزو، برای آکشی فراهم می‌کنند. با بندر خوبش، صادرات زیاد صدف، ماهی آزاد، شاه‌ماهی، کود ماهی و جلبک دریایی، علاوه بر صید فک و مقدار چوب مرغوبی که به راحتی بریده و از طریق تالاب و از طریق خلیج برای بارگیری حمل می‌شود، جای تعجب نیست که آکشی، پس از هاکوداته، به مهمترین مرکز در ساحل جنوبی تبدیل شده است.

دعانویس : این شهر تقریباً نصف کوشیرو وسعت دارد و علاوه بر شصت یا هفتاد کلبه آینو، نهصد خانه ژاپنی دارد. آینوها قبلاً در این منطقه بسیار زیاد بودند؛ اما اکنون تعداد کمی از آنها باقی مانده‌اند و آن تعداد کم هم در واقع نمونه‌های ضعیفی از نژاد خود هستند. تقریباً همه آنها طاس شده‌اند متون کهن و به نظر می‌رسد که از روماتیسم بسیار رنج می‌برند. مه غلیظ در امتداد ساحل بسیار رایج است و به ندرت می‌توان کل خلیج را دید. این مه‌ها طبیعتاً موکل جن ناوبری را ناامن می‌کنند و یکی از موانع بزرگ رونق این مکان هستند. با این حال، لندنی‌های خوب ما می‌توانند به ما بگویند که شرهایی بزرگتر از مه می‌توانند وجود داشته باشند.

دعانویس بندزرک

شکی ندارم که در آینده‌ای نزدیک، زمانی که راه‌آهن برای اتصال آن به شیبتچا ساخته شود، نام آکشی را به عنوان مهمترین بندر یزو خواهیم شنید. احتمالاً گوگرد کوه یوزان به دلیل امنیت بندرگاهش، به جای کوشیرو، مستقیماً به این مکان برده خواهد شد، مزیتی که کوشیرو از آن برخوردار نیست. شیطانی خلیج آکشی ابطال کردن جادو همچنین از نظر منظره‌ای جالب است، زمانی دعانویس حمیدیه فرشتگان که مه به فرد فرصتی می‌دهد تا[صفحه ۱۰۵] دیدن مناظر اطراف. دماغه‌های زیبایی در نزدیکی شهر آکشی و همچنین در دو طرف دهانه خلیج به اقیانوس یافت می‌شوند. در ضلع انرژی مثبت شرقی، دعانویس بندزرک کافر دو جزیره دایکوکو و کودیکوکو، که توسط صخره‌های پست، کمی پایین‌تر از سطح آب، که خلیج را دور می‌زنند به سرزمین اصلی متصل می‌شوند، برای یک هنرمند از اهمیت خاصی برخوردارند.

این امر دعا به ویژه در مورد جزیره بزرگتر دایکوکو صادق است که در ارتفاع قابل توجهی از دریا قرار دارد و صخره‌های باشکوهی را با شکل و رنگ زیبا تشکیل می‌دهد که تعداد بی‌شماری از مرغ‌های دریایی، آلباتروس‌ها و پنگوئن‌ها در آنها سکونت گزیده‌اند و در این صخره‌های تقریباً بکر و زیبا، مکانی امن برای تخم‌گذاری و پرورش جوجه‌های خود یافته‌اند. آنها در اینجا بدون مزاحمت زندگی می‌کنند، به جز امواج سهمگین دعانویس سطر اقیانوس که زمین را می‌لرزاند و صخره‌ها را خرد می‌کند، اما تنها کافر با استقبالی شاد از سوی ساکنان جیغ‌زن، شاد، چاق و تنبل بال مواجه می‌شوند که این امواج برایشان غذای روزانه‌ی فراوانی به ارمغان می‌آورد.

آکشی در مه رمل آکشی در مه. [صفحه ۱۰۶] مرد و زن دعا نویسی آینو سوار بر اسب مرد و زن آینو سوار بر اسب. فصل یازدهم. از آکشی تا نمورو – ایستگاه اسب – نمورو و مردمش. جاده در دعا نویسی نزدیکی آکشی به دلیل مه و باران مداوم، بسیار گلی و جفت روحی لغزنده بود. روزی که فرشتگان من به سمت کیریتاپ حرکت کردم، باد شمال به شدت می‌وزید و مه و باران نم‌نم را از پوست به استخوان می‌رساند. مه که در سراسر ساحل رایج است، به دعا نظر می‌رسد بین آکشی و کیریتاپ بسیار طلسم زیاد است؛ آنقدر که ژاپنی‌های همسایه آنها را مسئول طاسی خود می‌دانند و آینوهای محلی می‌گویند که به دلیل رطوبت دائمی که در آن زندگی می‌کنند، موهایشان به ندرت فرشتگان می‌ریزد.

آنها استدلال خود را با یادآوری این نکته که وقتی اجدادشان به این بخش از ساحل آمدند، دعانویس بندزرک به اندازه خرس پشمالو بودند، محکم می‌کنند، بنابراین چه چیزی می‌تواند باعث نرمی نسبی آنها شده باشد جز همین مه‌های دائمی؟ من معتقدم که تا دعانویس خرمدره حد زیادی حق با آنهاست، زیرا وقتی بعد از یک روز سواری خیس،[صفحه ۱۰۷] طلسم نویس حتی چند ساعت نزدیک آتش نشسته‌ام، احساس کرده‌ام که پوستم خیس شده است – انگار که مدت زیادی در حمام بوده‌ام – و نه مالیدن با حوله‌های نخی و نه گرمای آتش به نظر نمی‌رسید که آن را کاملاً خشک کند؛ و شاید چنین رطوبت فوق‌العاده‌ای که دائماً منافذ پوست را ذکر اشباع می‌کند، ممکن است تأثیر مضری بر موها داشته باشد و باعث پوسیدگی و ریزش آنها شود.

دعانویس میرآباد حرز در چنین مه غلیظی بود که مجبور شدم راهم را به ریوروران، ایستگاه اسب بعدی، حدود هشت مایل دورتر در شرق، پیدا کنم. جاده خیلی زود به یک مسیر ساده تبدیل شد که از میان یک سرزمین مواج، عمدتاً مرتع، طلسم عبور می‌کرد. از شانس خوبم، یک اسبچه اجاره کرده بودم که متعلق به ایستگاه ریوروران بود و حیوان به اندازه من مشتاق رسیدن به آنجا بود. او راه را می‌دانست و من نمی‌دانستم، بنابراین اجازه دادم او مرا راهنمایی کند. گهگاه، وقتی باد با شدت بیشتری می‌وزید، مه برای چند دقیقه بلند می‌شد و بخش‌های زیبایی از مناظر را نمایان می‌کرد.

تمام اطراف زمین پوشیده از علف بود، با تپه‌های جنگلی انبوه و آشنا در پس‌زمینه. دعانویس تا حدودی شبیه دامنه‌ها و زمین‌های مرتفع کورنوال بود، البته بدون گله‌های گوسفند و گاو که در کشور ما با مزارع سبز به هم متصل می‌شوند؛ بدون نرده‌ها و تیرهای چوبی، مزارع و چمنزارهای شخم‌زده، پرچین‌های هرس‌شده دعانویس بیستون و درختان پارک‌مانند، دعانویس بندزرک کوچه‌های فرعی و جاده‌های مرتب. تپه‌ها یکی پس از دیگری دعا بالا و پایین می‌رفتند، اسب کوچک و تنومند شیطانی به سمت خانه‌ی سابقش می‌رفت؛ اما هنوز هیچ نشانه‌ای از هیچ موجود زنده‌ای ندیده بودم. هیچ کارگری اینجا نیست که کار کند و خاک تیره و غنی را شخم بزند.

مزارع سیب‌زمینی؛ کلبه‌هایی با زمین‌های سبزیجاتشان؛ گاوها و گوسفندانی که در مراتع سبز پراکنده شده‌اند – همه نشانه‌های دامداری پرانرژی و موفق – چیزهایی هستند که یک مسافر مشتاق به یزو دلتنگشان خواهد شد. همه جا خلوت و یکنواختی طلسم است. با این تعویذ حال، حتی خلوت و یکنواختی هم همیشه نباید منفور کلیسا باشند، و اگر معایبی دارند، مزایای خودشان را هم دارند. می‌توانید کیلومترها بدون مزاحمت بروید؛ می‌توانید علوم غریبه فکر کنید؛ می‌توانید رویاپردازی کنید؛ می‌توانید آواز بخوانید؛ می‌توانید طلسم مسیر را ادامه دهید یا از آن طرف روستا بروید؛ می‌توانید سریع یا آهسته بروید، و کسی نیست که اعتراض کند، مانع شود یا کافر نظر دعانویس قیدار بدهد.

دعانویس رامشیر شما هوایی را تنفس می‌کنید که قبلاً هیچ‌کس استنشاق نکرده است، و تشنگی خود را در جویباری زلال که با فاضلاب، زباله‌های شیمیایی یا رنگ‌های سمی آلوده نشده است، فرو می‌نشانید. شما زندگی ساده‌ای دارید، و از آن مهم‌تر، زندگی مستقلی دارید. بسیاری از اوقات،[صفحه ۱۰۸] وقتی از خواب بیدار شدم و با وضعیت واقعی جدیدم دعانویس بندزرک روبرو شدم، نتوانستم جلوی خنده‌ام را در مورد تصورات متمدنانه‌مان از اینکه یک انسان آزاد در فرشته یک کشور آزاد چه کسی است، بگیرم؛ یعنی اینکه او می‌تواند در انتخاب یکی ابجد از دو نفر دعا نویس برای نمایندگی مجلس، حق رأی داشته باشد. غرق در افکار خودم در مورد موضوعات مختلف، و تنوع در شیوه‌های طلسم در فرهنگ‌های مختلف وجود دارد خیره به صحنه‌های یکنواختی که گویی از یک فانوس جادویی منعکس می‌شدند، ناگهان ظاهر و ناگهان محو می‌شدند، ندیده بودم که طلسمات اسبم چقدر عجله کرده است، که شیاطین ناگهان، در حالی که به سرعت از یک جادو تپه شیب‌دار پایین

می‌آمدم، از میان مه خاکستری، آلونکی خلوت را در دره کوچک پایین دیدم. شیهه اسبم، که با شیهه شیاطین همنوعانش در دره پاسخ داده می‌شد، به من گفت که به جایگاه اسب ریوروران رسیده‌ام، و چند دقیقه بعد، بندزرک کیمیاگری بار و زین اسبم از چهارپای بخارآلودم برداشته شد و یک حیوان تازه نفس دعانویس هیدج با دارایی‌های من بار شد. این جایگاه‌های اسب معمولاً روح از یک آلونک تشکیل شده‌اند که در آن صاحب و خانواده‌اش زندگی می‌کنند. در نزدیکی آن، محوطه‌ای ناهموار از شاخه‌ها و تنه‌های درختان که به صورت افقی قرار گرفته‌اند و در فواصلی توسط تیرک‌هایی که در زمین فرو رفته‌اند، تقویت شده‌اند، ساخته شده است.

بندزرک

اسب‌ها در طول روز در این محوطه نگهداری می‌شوند، اما هنگام غروب آفتاب، زمانی که برای یافتن غذا به هر جایی که بتوانند می‌روند – عموماً در تپه‌های نزدیک – رها می‌شوند. صبح زود، یک یا دو آینو که در ایستگاه‌ها مشغول به کار هستند، شروع به گرفتن دوباره اسب‌ها می‌کنند و پس از کشمکشی گله را به چراگاه بازمی‌گردانند. خوانندگان من، که ممکن است با عادات اسب‌های نیمه وحشی به خوبی آشنا نباشند، تعجب خواهند کرد که اسب‌ها، هنگامی که در یک کشور غیر محصور آزاد می‌شوند، کاملاً به داخل خشکی فرار نمی‌کنند، و در نتیجه گرفتن مجدد آنها غیرممکن می‌شود.

و شیطان علاوه بر این، این خوانندگان فکر خواهند نسخ خطی کرد که بازیابی همه اسب‌ها برای سوارکاران آینو ارواح چه کار دشواری است، که احتمالاً تصور می‌کنند هر یک از آنها در جهتی دعانویس بندزرک مستقل و متفاوت فرار جادو سیاه کرده‌اند. دعانویس گتوند اما اینطور نیست. وقتی گله ای از اسب‌ها رها می‌شوند، همه آنها جادوگر همواره با هم در یک جهت حرکت می‌کنند، عموماً به دنبال حیوانات مسن‌تری توسل که زنگوله‌هایی به عبادت کردن گردنشان آویزان است. مشرکان وقتی به چراگاه مناسبی می‌رسند، همگی در فاصله چند کافران متری از یکدیگر مشغول چرا می‌شوند؛ و احتمال اینکه گله یک قدم فراتر از حد لازم نرود، زیاد است، بندزرک زیرا آنها به شدت از خرس‌ها، ترسناک‌ترین دشمن خود، می‌ترسند، و خرس‌ها را به خوبی می‌شناسند.