دعانویس بناب

رنج‌هایی قرار دادند که در مواقع عادی برای محروم کردن مذهب آنها از زندگی کافی بود. صحنه‌هایی که رخ داد، رسوایی تمدن و دین بود – ترکیبی عجیب از وقاحت، پوچی و دعانویس بناب خرافات. علوم غریبه در حالی که برخی در حرم سنت پاریس زانو زده دعا می‌کردند، برخی دیگر جیغ می‌زدند و صداهای شنیع ایجاد می‌کردند. زنان به ویژه خود را به زحمت می‌انداختند. در یک طرف نمازخانه، شیاطین ده‌ها نفر از آنها دیده می‌شدند عبادت کردن که همگی در تشنج بودند؛ در حالی که در طرف دیگر، به همان تعداد بیشتر، که از نوعی جنون هیجان‌زده بودند، خود را به اعمال شنیع می‌سپردند.

دعانویس : جادو سیاه برخی از آنها از کیمیاگری کتک خوردن و لگدمال شدن لذت دیوانه‌واری می‌بردند. به طور جادو خاص، به گفته مونتگره، نسخ خطی که روایت او را نقل می‌کنیم، یکی از آنها چنان از این بدرفتاری مسحور شده بود که هیچ چیز جز سخت‌ترین ضربات او را دعانویس راضی نمی‌کرد. در حالی که مردی با قدرت هرکولی با تمام قدرت با میله آهنی سنگین او را می‌زد، او دائماً او را به رمال تلاش مجدد ترغیب می‌کرد. هر چه محکم‌تر می‌زد، زن بیشتر خوشش می‌آمد و مدام فریاد می‌زد: «آفرین برادر، آفرین! آه، چه لذتی دارد! چه حرز لطفی در حقم می‌کنی!

دعانویس بناب

فرشتگان شجاعت، برادر من، شجاعت؛ محکم‌تر بزن، دین محکم‌تر بزن!» یکی دیگر از این متعصبان، اگر ممکن باشد، عشق بیشتری به کتک زدن داشت. کاره دو مونتژرون، که این ماجرا را روایت می‌کند، نتوانست او را با شصت ضربه پتک بزرگ راضی کند. او بعداً برای آزمایش از همان سلاح با همان درجه قدرت کافر استفاده کرد و فرشتگان موفق شد در بیست و پنجمین ضربه سوراخی در دیوار سنگی ایجاد کند. زن دیگری به نام سونت، بدون اینکه خم به ابرو بیاورد، خود را روی منقلی داغ انداخت و لقب سمندر را برای خود به دست آورد . در حالی که دیگران، که آرزوی شهادتی شیاطین باشکوه‌تر را داشتند، سعی کردند خود را به صلیب بکشند.

دعا آقای دلوز، در تاریخ انتقادی دعانویس خود از مغناطیس حیوانی ، تلاش می‌کند ثابت طلسم کند که این دیوانگی متعصبانه توسط مغناطیس ایجاد شده است و این علاقه‌مندان دیوانه بدون اینکه خودشان از آن شیاطین آگاه باشند، دعانویس بناب یکدیگر را جذب می‌کنند. او همچنین می‌تواند دعا اصرار داشته باشد که تعصبی که هندوی متعصب را وسوسه می‌کند آداب و رسوم آیینی در سنت‌های مختلف متفاوت است تا بازوهایش را در حالت افقی کشیده نگه دارد تا رگ و پی‌اش خشک شود، یا انگشتانش را در کف دستش بسته نگه دارد تا ناخن‌ها از پشت دستانش رشد کنند، نیز اثر مغناطیس است! برای مدت شصت یا هفتاد سال، مغناطیس تقریباً به طور کامل به آلمان محدود شد.

دعانویس مردان با شعور و دانشمند توجه خود را به خواص سنگ مغناطیسی معطوف کردند؛ و شخصی به نام پدر اعمال مربوط به جادو هل، یک یسوعی و استاد نجوم در دانشگاه وین، موکل جن با درمان‌های مغناطیسی خود شهرت یافت. حدود سال‌های ۱۷۷۱ یا ۱۷۷۲ او صفحات فولادی با شکل خاصی اختراع کرد که آنها را اجنه غیر مسلمان روی بدن برهنه می‌چسباند.بدن را به عنوان درمانی برای چندین بیماری معرفی کرد. در سال ۱۷۷۴، او سیستم خود را با آنتونی مسمر در میان گذاشت. مسمر ایده‌های پدر جهنمی را بهبود بخشید، نظریه دعانویس پیرانشهر جدیدی از جادو خود ارائه داد و بنیانگذار مغناطیس حیوانی شد . در میان دشمنان این توهم جدید، رسم بر این بوده است که مسمر را به عنوان یک ماجراجوی بی‌اصول تقبیح کنند، در حالی که شاگردانش او را به عنوان احیاکننده‌ی نژاد بشر تا آسمان‌ها ستایش کرده‌اند.

تقریباً با همان کلماتی دعا که جادو سیاه رزکروسی‌ها در مورد بنیانگذاران خود به کار می‌بردند، او را کاشف رازی نامیده‌اند که انسان را به ارتباط صمیمانه‌تری با خالقش، نجات‌دهنده‌ی روح از قیدوبندهای پست جسم، دعانویس بناب مردی که ما را قادر می‌سازد زمان را در برابر چالش قرار دهیم و بر موانع فضا غلبه کنیم. بررسی دقیق ادعاهای او و بررسی شواهدی که برای تأیید آنها ارائه شده است، به زودی نشان خواهد داد که کدام نظر صحیح‌تر است. اینکه نویسنده‌ی دعانویس حمیدیه این صفحات او را در پرتو مردی می‌داند قدیس که با فریب دادن خود، وسیله‌ی فریب دیگران بوده است، می‌تواند از یافتن جایگاه او در این مجلدات و قرار کافران گرفتن در میان فلامِل‌ها، آگریپاها، بوریس‌ها، بوهمِن‌ها و کاگلیوستروس‌ها استنباط شود.

او در ماه مه ۱۷۳۴ در مرسبورگ، در سوابیا، متولد شد و در دانشگاه وین پزشکی خواند. او مدرک خود را در سال ۱۷۶۶ گرفت و تأثیر سیارات بر بدن انسان را به عنوان موضوع رساله‌ی افتتاحیه‌ی خود انتخاب کرد. او که کاملاً به سبک پزشکان طالع‌بین قدیمی به این موضوع پرداخته بود، هم در آن زمان و هم پس از آن مورد تمسخر قرار گرفت. حتی در این دوران اولیه، ایده‌های ضعیفی از نظریه‌ی بزرگش دعانویس بیستون در ذهن او جوانه می‌زد. او در رساله‌ی خود ابطال کردن جادو اظهار داشت: «خورشید، ماه و ستارگان ثابت در مدارهای خود بر یکدیگر تأثیر متقابل می‌گذارند؛ آنها نه تنها در دریا، بلکه در جو نیز باعث ایجاد و هدایت جریان و رفلاکس در زمین ما می‌شوند و به همین ترتیب بر تمام اجسام سازمان‌یافته از طریق سیالی لطیف و متحرک که در سراسر جهان پراکنده است دعانویس و همه چیز را در تعامل و هماهنگی

متقابل به هم مرتبط می‌کند، تأثیر می‌گذارند.» او گفت که این تأثیر به ویژه بر سیستم عصبی اعمال می‌شود و دو حالت ایجاد می‌کند که او آنها را شدت و بهبودی می‌نامید ، که به نظر او دلیل دعا نویسی انقلاب‌های دوره‌ای مختلف قابل مشاهده در چندین بیماری بود. هنگامی که در زندگی پس از مرگ با پدر جهنم ملاقات کرد، دعانویس بناب مشاهدات آن شخص صحت بسیاری از ایده‌های خودش را تأیید کرد. او که از جهنم خواسته بود برایش چند صفحه مغناطیسی بسازد، تصمیم گرفت برای رضایت بیشتر، خودش با آنها آزمایش کند. او بر همین اساس تلاش کرد و از موفقیت خود شگفت‌زده دعانویس بناب مرند شد.

ایمان دارندگان این صفحات فلزی، معجزه می‌کرد. مسمرپدر جهنم گزارش‌های لازم را از تمام کارهایی که انجام داده بود به پدر جهنم ارائه داد و او آنها را شیطانی به عنوان نتایج اختراع مبارک خود منتشر کرد و از مسمر به عنوان پزشکی که برای کار زیر نظر او استخدام شده بود، یاد کرد. مسمر از اینکه با او اینگونه رفتار شده بود، آزرده خاطر شد و خود را شخصیتی بسیار بزرگتر از پدر جهنم دانست. او اختراع را از آن فرشتگان خود دانست، جهنم را به نقض اعتماد متهم کرد و او را به عنوان فردی بدجنس که مشتاق است اکتشافات دیگران را به حساب خود بگذارد، انگ زد.

جهنم پاسخ داد و نتیجه آن یک نزاع بسیار زیبا طلسم بود که ماه‌ها باعث گفتگوی کوتاه با ادبای وین شد. در نهایت جهنم پیروز شد. مسمر، بدون هیچ ترسی، به انتشار نظرات خود ادامه جادو کهن داد تا اینکه سرانجام به نظریه حیوانات رسید. دعا نویسی یکی از بیماران او خانم جوانی به نام استرلین بود که از یک بیماری تشنجی رنج می‌برد. حملات او دوره‌ای بود کلیسا و با هجوم خون به سر و به ارواح دنبال آن هذیان و سنکوپ همراه بود. دعانویس بناب او به زودی موفق شد این علائم را تحت سیستم نفوذ سیاره‌ای خود کاهش دهد و تصور کرد که می‌تواند دوره‌های شروع و بهبود را پیش‌بینی کند.

دعانویس ماکو پس از آنکه به طور کافران رضایت‌بخشی منشأ بیماری را برای خود توضیح داد، این ایده به ذهنش خطور کرد که اگر بتواند بدون شک، آنچه را که مدت‌ها به آن اعتقاد دعانویس بناب داشت، ثابت کند، می‌تواند درمانی خاص را انجام دهد، که بین اجسامی که شیاطین کره زمین ما را تشکیل می‌دهند، عملی به همان تفسیر عناصر طلسم نمادین ممکن است متفاوت باشد اندازه متقابل و مشابه با اجرام آسمانی وجود دارد که به وسیله آن می‌تواند به طور مصنوعی چرخش‌های دوره‌ای شار و رفلاکس که قبلاً ذکر شد همزاد را تقلید کافر کند. شیطانی او به زودی خود را متقاعد کرد که این عمل وجود دارد. هنگام آزمایش صفحات فلزی پدر جهنم، فکر کرد که اثربخشی آنها به جادو شکل آنها بستگی دارد.

بناب

اما بعداً متوجه شد علوم غریبه که می‌تواند همان اثرات را بدون استفاده از آنها، صرفاً با حرکت دادن دستانش به سمت پایین و به سمت پاهای بیمار، حتی در فاصله قابل توجهی، ایجاد کند. این نظریه مسمر را تکمیل کرد. او شرحی از دعانویس هندیجان کشف خود را برای تمام جوامع علمی اروپا نوشت و از آنها درخواست تحقیق کرد. آکادمی علوم برلین تنها جایی بود که به او پاسخ داد و پاسخ آنها به هیچ وجه به نفع سیستم او یا چاپلوسی برای خودش نبود. با این حال، او دلسرد نشد. او به همه کسانی که به ابجد او گوش می‌دادند، اظهار داشت که ماده مغناطیسی یا سیال، در تمام جهان هستی نفوذ کرده است – که بدن هر انسانی حاوی آن است و می‌تواند فراوانی آن را با اعمال اراده به دیگری منتقل کند.

او در نامه‌ای به دوستی از وین گفت: «من مشاهده کرده‌ام که مغناطیسی تقریباً همان سیال الکتریکی است و می‌تواند به همان شیوه، از طریق اجسام واسطه، منتشر شود. فولاد تنها ماده‌ای نیست که برای این منظور سازگار شده است. من کاغذ، نان، پشم و … را به عنوان سیال مغناطیسی تولید کرده‌ام.»ابریشم، سنگ، چرم، شیشه، چوب، انسان‌ها و سگ‌ها – خلاصه، هر چیزی را که لمس کردم، تا حدی مغناطیسی بود که این مواد همان اثرات سنگ مغناطیسی را بر روی افراد بیمار ایجاد می‌کردند. طلسم من شیشه‌ها را با ماده مغناطیسی به همان روشی که با الکتریسیته انجام می‌شود، باردار کرده‌ام.

مسمر مدت زیادی اقامت خود در وین را آنطور که می‌خواست، مطلوب نیافت. ادعاهای او دعانویس بناب با تحقیر یا بی‌تفاوتی نگریسته می‌شد و جادو شدن مورد مادمازل استرلین شهرت کمتری نسبت به بدنامی برایش به ارمغان آورد. او تصمیم گرفت.