دعانویس پیرانشهر

هیچ مخالفتی با تمام خوبی‌های موجود در آن ندارم – هیچ مخالفتی با امید به زندگی آینده، اگر چنین امیدی ابراز شود – دعانویس پیرانشهر کوچکترین مخالفتی ندارم. و من نمی‌خواهم دنیا چیزی بگوید که امیدی را که کمترین تسلی در آن نهفته است از ذهن کسی بگیرد، اما آموزه‌ای که اکثریت بزرگی از بشریت را به شعله‌های ابدی محکوم می‌کند، نباید تسلی نامیده شود. آنچه من نسخ خطی می‌گویم این است که نویسندگان عهد جدید نه بیشتر از من در مورد وضعیت آینده می‌دانستند و نه کمتر. افق زندگی هرگز شیطانی شکافته نشده است. تا آنجا که من می‌دانم، حجاب بین زمان و آنچه ابدیت نامیده می‌شود، هرگز برداشته نشده است.

دعانویس : و من در مورد مردگان همان چیزی را می‌گویم که همه دیگران باید بگویند اگر فقط آنچه را که می‌دانند بگویند. هیچ تسلی خاصی در حدس وجود ندارد. با ندانستن آنچه آینده برای نسل بشر در چنته دارد، پیشگویی خیر بسیار بهتر از شر است. بهتر است امیدوار همزاد باشیم که شب سپیده فرشتگان دم داشته باشد، آسمان ستاره داشته باشد تا اینکه بهشتی برای … بسازیم. عده‌ای قلیل، و جهنمی برای بسیاری. بهتر است مردگان دعا خود را در شک و تردید رها کنید تا در آتش – بهتر است که آنها در سایه بخوابند تا در شعله‌های هولناک هلاکت.

دعانویس پیرانشهر

و بنابراین من می‌گویم، و همیشه گفته‌ام، بیایید به بهترین‌ها امیدوار باشیم. کشیش می‌پرسد: «چه حقی دارید که امیدوار باشید؟ این در شما کفر است!» اما، چه روحانیون دوست داشته باشند چه نه، من همیشه نظر واقعی خود را بیان خواهم کرد، و همیشه خوشحال خواهم شد که به کسانی که مطالعات انسان‌شناسی، آیین‌های طلسم را مورد بحث قرار می‌دهد سوگواری می‌کنند بگویم: «به اعتقاد من، در دعا نویسی مرگ چیزی بدتر از خواب نیست. تا جایی که می‌توانید به چیزهای بهتر شیاطین امیدوار ذکر باشید. بگذارید مردگان زیر طاق دعانویس هفت رنگ استراحت کنند.» کتاب مقدس را دور بیندازید،و ترس از جهنم را دور می‌اندازید، دعانویس پیرانشهر اما امید به زندگی دیگر باقی می‌ماند، زیرا امید به کتاب وابسته نیست – به قلب وابسته است – به محبت انسانی.

ترس، تا آنجا که به این نسل مربوط می‌شود، از کتاب زاده شده است، و آن بخش از کتاب از وحشیگری زاده شده است. هر آنچه از امید در کتاب است، همانطور که قبلاً گفتم، از محبت انسانی طلسم نویس زاده شده است، و هرچه تمدن ما والاتر باشد، محبت جادو بیشتر است. من ترجیح می‌دهم امیدم به چیزی فراتر از قبر را بر قلب انسان بنا کنم تا بر آنچه کتاب مقدس می‌نامند، زیرا در آنجا با امید به چیزی خوب، تهدید شر بی‌نهایت را می‌بینم. در میان خارها، خارها و بوته‌های کتاب مقدس، یک گل رنگ‌پریده و بیمارگونه امید وجود دارد.

در میان تمام حیوانات و پرندگان وحشی آن، تنها یک پرنده به سوی آسمان پرواز جادوگر می‌کند. من امید بدون خار، بدون خار، بوته‌های خار، کفتارها و مارها را ترجیح می‌دهم. سوال . آیا نمی‌دانید که ادعا می‌شود جاودانگی در عهد جدید آشکار شده است، که در واقع، جادو کهن این مأموریت اصلی مسیح بوده است؟ پاسخ… من می‌دانم که مسیحیان ادعا می‌کنند که آموزه جاودانگی طلسم اولین بار در عهد جدید تعلیم داده شده است. آنها همچنین ادعا می‌کنند که شیاطین طلسم والاترین اخلاق در آنجا یافت شده است. هر دوی این ادعاها کاملاً بی‌اساس هستند. هزاران سال قبل از تولد مسیح – هزاران سال قبل از اینکه موسی نور را ببیند – آموزه جاودانگی توسط کاهنان اوزیریس و ایسیس موعظه می‌شد.

سخنرانی‌های تشییع جنازه بر سر مردگان، قرن‌ها قدیس قبل از وجود شیطانی طلسم ابراهیم، ​​ایراد می‌شد. وقتی مردی در مصر می‌مرد، جادو سیاه قبل از اینکه از دریاچه مقدس عبور کند، محاکمه فرشتگان می‌شد. شاهدان حاضر می‌شدند و اگر کار اشتباهی انجام داده بود که برای آن جبران نکرده بود، از دریاچه عبور نمی‌کرد. دوستان زنده، با بی‌آبرویی، جسد را به عقب حمل می‌کردند و شیاطین آن را در خارج از جایی که می‌توان آن را زمین مقدس نامید، دفن می‌کردند، در حالی که قرار بود روح به مدت صد سال سرگردان باشد. دعانویس پیرانشهر اغلب فرزندان مردگان تلاش می‌کردند تا روح بیچاره را دعا با اعمال عشق و مهربانی نجات دهند.

دعانویس شاهین شهر وقتی او به طلسم دنیای ارواح آمد، خدای آنوبیس آنجا بود که قلبش را با ترازوی عدالت ابدی سنجید و اگر کردار نیکش بیشتر بود، وارد دروازه‌های بهشت ​​می‌شد؛ اگر کردار بدش بیشتر بود، باید به دنیا برمی‌گشت و برای تطهیر نهایی در بدن حیوانات متولد می‌شد. سرانجام، کردار نیک بر کردار بدش می‌چربید و طبق دین مصر، ریسمان قفل بهشت ​​هرگز کشیده نمی‌شد تا آخرین آواره به خانه برسد. جاودانگی در هند و در واقع در تمام کشورهای باستان نیز آموزش داده می‌شد. هر جا که انسان‌ها عشق ورزیده‌اند، هر جا که رؤیایی دیده‌اند، هر جا که امید بال‌های خود را گشوده است، ایده جاودانگی وجود داشته است.

اما هیچ چیز نمی‌تواند بدتر از روح جاودانگی وعده داده شده در عهد جدید باشد – با اذعان به اینکه چنین وعده داده شده است – شادی ابدی در کنار درد ابدی. به زندگی ابدی مذهب دعا نویس فکر کنید، در حالی که می‌دانید میلیون‌ها نفر از درد ابدی رنج می‌برند! چقدر بهتر است که خدا خودکشی کند و بگذارد تمام زندگی و حرکت متوقف شود! مسیحیت هیچ تسلی‌بخشی جز برای مسیحیان ندارد، و اگر یک کشیش مسیحی بخواهد بیوه‌ی یک کافر رمال را تسلی دهد، باید نه به دین خود، بلکه به همدردی دین خود – دعا به نداهای طبیعی قلب – متوسل دعانویس درگز شود.

او مجبور است بگوید: «بالاخره، شاید خدا آنقدرها هم که فکر می‌کنیم بد نباشد» یا «شاید شوهرت موکل جن بهتر از آن چیزی بود که به نظر می‌رسید؛ جادو شدن شاید توسل به نحوی، به نحوی، آن مرد عزیز جا افتاده باشد؛ او شوهر خوبی بود، پدر مهربانی بود، و حتی اگر دعاگر در جهنم باشد، دعانویس پیرانشهر شاید در منطقه‌ی معتدل باشد، جایی که گهگاه باران می‌بارد، و جایی که اگر روزها گرم باشد، شب‌ها نسبتاً خنک است.»«تنها چیزی که از فرشتگان کشیشان مسیحی می‌خواهم این است که آنچه را که به عنوان حقیقت باور دارند، بیان کنند – نه اینکه ایده‌هایی را از بت‌پرستان قرض بگیرند – نه اینکه رحمتی را که از همدردی بی‌رحمانه زاده شده است، موعظه کنند.

بگذارید آموزه‌های واقعی خود را بیان نماز خواندن کنند. پیشینه تاریخی اگر این کار را انجام دهند، نفوذ زیادی نخواهند داشت. اگر مسیحیت ارتدکس درست باشد، اکثریت بزرگی از کسانی که این جهان انرژی مثبت را برای زندگی مناسب کرده‌اند، اکنون در هلاکت هستند. اکثریتی از سربازان انقلابی نفرین شده‌اند. اکثریتی از کسانی که برای یکپارچگی این اتحادیه جنگیدند – اکثریتی که در لیبی و اندرسونویل گرسنگی کشیدند – اکنون در جهنم هستند.» سوال . آیا شما جاودانگی روح را انکار می‌کنید؟ پاسخ دعا نویسی . من هرگز جاودانگی روح را انکار نکرده‌ام. من صرفاً صادق بوده‌ام. گفته‌ام: “نمی‌دانم.” مدت‌ها پیش، در دعانویس هادیشهر سخنرانی‌ام در مورد “ارواح”، از این زبان استفاده کردم: “ایده جاودانگی، که مانند دریایی در قلب انسان جزر و مد کرده است، با امواج بی‌شمار امید جادو سیاه و ترس خود که به سواحل و صخره‌های زمان و سرنوشت می‌کوبد، از هیچ کتابی، هیچ آیینی و هیچ دینی زاده نشده است.

دعانویس پیرانشهر این طلسم ایده از محبت انسانی زاده شده است و تا زمانی که عشق لب‌های مرگ را می‌بوسد، در زیر مه و ابرهای شک و تفسیر طلسم‌ها به صورت جهانی استاندارد نشده‌اند تاریکی به جزر و مد ادامه خواهد داد. این امید رنگین‌کمانی است که بر اشک‌های اندوه می‌درخشد.” در مورد رئیس جمهور آرتور، دادستان کل بروستر و افراد مختلف دیگری که در اینجا ارائه می‌شوند با سبکی دعا نویسی تند و تیز اعمال صالح و مشخصاً تند. به همراه خانواده‌اش، وکیل سخنور اینجا کلبه‌ای دارد و مغز و …

پیرانشهر

پیدا می‌کند استراحت بدن و تجدید دعانویس قوا در امواج متلاطم. ظهر امروز، در اوج رعد و برق مهیب، به زمین خوردم در برابر هیکل تنومندش در تاج غران، و پس از آن شوک اول از بین رفته بود، مصمم به استفاده طلسم از تصادفی مقدر. آب گرم بود، لباس‌هایمان در حمام‌ها بودند، و آسایش قطعی‌تر جفت روحی بود جایی که ما بودیم از هر جای دیگری. سرهنگ متخصص است شناگر و به عنوان یک شناور، او را نمی‌توان شکست داد. او بود وقتی به جایی برخورد کردیم، شناور بودیم. یک پیمانه آب شور از آن فوران می‌کرد دهانش را باز اجنه غیر مسلمان کرد، انگار که در جواب حرف من، از خنده داشت خفه می‌شد.

من باور ندارم که دیگر هیچ آزمایش مسیر ستاره‌ای وجود داشته دعا باشد. آنقدر در مورد آخرین آزمایش صحبت شده که دیگر وقتی برای آزمایش بعدی باقی نمی‌ماند. سوال . آیا پیش‌بینی حکم را می‌کردید؟ پاسخ . من پیش‌بینی حکم، و حکم تبرئه را داشتم. می‌دانستم که متهمان مستحق چنین حکمی هستند. می‌دانستم که دولت آشکارا در اثبات پرونده شکست خورده است. چیزی جز سوءظن وجود نداشت که از آن می‌توان سوءنیت را استنباط کرد. اثبات مستقیم کاملاً غیرقابل باور مشرکان بود. شاهد مستقیم با نامه‌هایی که جعل کرده بود، دستگیر شد. همین یک واقعیت کافی بود تا دادستانی را در سردرگمی فرو ببرد.

این واقعیت که رِدِل با سایر متهمان می‌نشست و هر روز به دولت گزارش می‌داد، هیئت منصفه را از ارزش شهادت خود و همچنین از خصومت وزارت دادگستری مطمئن کرد. علاوه بر این، دعانویس پیرانشهر رِدِل پیشنهاد کافر داده بود که اعضای هیئت منصفه‌ای را که دولت ممکن است انتخاب کند، به چالش بکشد.