دعانویس دیلمان

است، به طور غیرمنتظره‌ای برگشت و وارد اتاقی شد که آرتور کوچک بیهوده تلاش می‌کرد چیزی را در کریستال تشخیص دهد. دی، با وارد کردن این شرایط در دعانویس دیلمان دفتر خاطرات خود، این بازگشت ناگهانی را به یک «بخت معجزه‌آسا» و یک «تقدیر الهی» نسبت می‌دهد؛ و در ادامه می‌نویسد که کلی بلافاصله ارواحی را دید که طلسم برای آرتور کوچک نامرئی مانده بودند. یکی از این ارواح دستور قبلی را تکرار کرد که باید همسرانشان را با هم داشته باشند. کلی سر تعظیم فرود آورد و تسلیم شد؛ و دی، با کمال فروتنی، با طلسم نویس این ترتیب موافقت کرد. این نهایتِ انحطاط مرد نگون‌بخت بود.

دعانویس : آنها سه یا چهار ماه به همین منوال زندگی کردند تا اینکه با شروع عبادت کردن اختلافات جدید، بار دیگر از هم جدا شدند. این بار جدایی آنها قطعی شد. کلی، اکسیری را که در کلیسای گلاستونبری پیدا کرده بود، برداشت و به پراگ رفت، غافل از اینکه قبلاً به چه دلیل ناگهانی از آن شهر اخراج شده جفت روحی بود. تقریباً بلافاصله پس از ورودش، به دستور امپراتور رودولف دستگیر و به زندان انداخته شد. پس از چند ماه حبس آزاد شد و به مدت پنج سال در آلمان به زندگی ولگردی ادامه داد، در دعا یک جا فال می‌گرفت و در جای دیگر وانمود می‌کرد که طلا به دست می‌آورد.

دعانویس دیلمان

او بار دوم به اتهام ارتداد و جادوگری به زندان افتاد. و سپس تصمیم گرفت، اگر آزادی خود را به دست آورد، به انگلستان بازگردد. خیلی زود متوجه شد که هیچ امیدی به این امر وجود ندارد و دعانویس میرآباد احتمالاً حبس او مادام‌العمر خواهد بود. او در یک شب طوفانی در فوریه دعانویس دیلمان رخت خوابش را به شکل طناب پیچید و خود را از پنجره سیاه‌چالش که در بالای برجی بسیار بلند قرار داشت، پایین انداخت. از آنجایی که مردی فربه بود، طناب پاره شد و او به زمین افتاد. دو دنده و هر دو پایش شکست؛ و از جهات دیگر چنان مجروح شد که منابع فولکلور به سنت‌های طلسم نمادین اشاره دارند شیاطین چند روز بعد درگذشت.

دی، برای مدتی، بخت و اقبال بهتری داشت. کافر قابلمه‌ی گرم‌کنی که برای ملکه الیزابت فرستاده بود، بی‌تأثیر نبود. کمی پس از آنکه کلی او را ترک کرد، با دعوتی برای بازگشت به انگلستان پاداش گرفت. غرور او که به شدت تحقیر فرشتگان شده شیطانی بود، دوباره به ابعاد بکر خود رمل بازگشت و شیاطین با قطاری از ملازمان که سفیر شده بودند، از بوهمیا حرکت کرد. اینکه او چگونه این پول را به دست آورده، مشخص نیست، مگر از سخاوت روزنبرگ ثروتمند بوهمیایی، یا دعا نویسی شاید از غارت او. او با سه کالسکه برای خود و خانواده‌اش و سه واگن برای حمل بار سفر کرد.

دعانویس خرمدره هر کالسکه چهار اسب داشت و کل قطار توسط نگهبانی متشکل از بیست و چهار سرباز محافظت می‌شد. این گفته ممکن است مورد تردید باشد؛ اما این دعانویس گفته به نقل از خود دی است که این کار را انجام داد.سوگند یاد کرد در حضور مأمورانی که الیزابت برای بررسی اوضاع او منصوب کرده بود. دعانویس دیلمان به محض ورودش به انگلستان، ملکه با مهربانی از او استقبال کرد و به او دستور داد که در مسیر تحصیل شیمی و فلسفه مورد آزار و اذیت قرار نگیرد. الیزابت فکر می‌کرد مردی که به قدرت تبدیل فلزات شیطانی پست به طلا می‌بالید، نمی‌توانست بی‌پول باشد؛ و بنابراین الیزابت جز حمایت و توجه خود، هیچ نشانه‌ای از تأیید به او نداد.

دی، دعانویس کافران که به طور غیرمنتظره‌ای به منابع خود متکی شده بود، با جدیت جستجوی سنگ فیلسوف را آغاز کرد. او بی‌وقفه در میان کوره‌ها، کوره‌های تقطیر و بوته‌های آزمایش خود کار می‌کرد و تقریباً خود را با گازهای مضر مسموم کرد. او همچنین به کریستال معجزه‌آسای خود مراجعه کرد؛ اما ارواح بر او ظاهر نشدند. او فردی به نام بارتولومیو را امتحان کرد تا جای کلیِ ارزشمند را بگیرد؛ اما او مردی با صداقت جادو کم و بدون قوه‌ی تخیل کافر بود و ارواح هیچ ارتباطی با او برقرار نمی‌کردند. مقدس فرشتگان سپس دی مدعی کافران دیگری به نام هیکمن را برای فلسفه امتحان کرد، اما سرنوشت بهتری نداشت.

دعانویس رامشیر کریستال از زمان عزیمت کاهن اعظم خود، قدرت خود را از دست داده بود. از این رو، دی نمی‌توانست هیچ اطلاعاتی در مورد سنگ یا اکسیر کیمیاگران به دست آورد و تمام تلاش‌های او برای کشف آنها از طریق روش‌های دیگر پیشینه تاریخی نه تنها بی‌ثمر، بلکه پرهزینه بود. او خیلی زود دچار پریشانی شدید شد و نامه‌های رقت‌انگیزی به ملکه نوشت و درخواست کمک کرد. او اظهار داشت که پس از دعاگر ترک انگلستان فرشته به همراه کنت لاسکی، مردم خانه‌اش را در مورتلیک غارت کرده و او را به جادوگری و رمالی متهم کردند؛ دعانویس دیلمان و نماز خواندن تمام اثاثیه‌اش را شکستند، کتابخانه‌اش را که شامل چهار هزار جلد طلسم کتاب نادر بود، سوزاندند و تمام ابزارها و اشیاء فلسفی موجود در موزه‌اش را از بین بردند.

او برای این خسارت درخواست غرامت کرد؛ و علاوه بر این اظهار داشت که از آنجایی که به دستور ملکه به انگلستان آمده است، ملکه باید دعا هزینه‌های سفرش را بپردازد. الیزابت در زمان‌های مختلف مبالغ کمی برای او فرستاد؛ اما دی همچنان به شکایات خود ادامه می‌داد، هیئتی برای بررسی شرایط او تعیین شد. او سرانجام به عنوان رئیس کلیسای جامع سنت پل منصوب شد که در سال ۱۵۹۵ آن را با سرپرستی کالج منچستر معاوضه کرد. او تا سال ۱۶۰۲ یا ۱۶۰۳ در این سمت باقی ماند، تا اینکه با شروع تحلیل رفتن قدرت و هوشش، مجبور به استعفا دعانویس قیدار شد.

او در خانه قدیمی خود در مورتلیک، در وضعیتی نه چندان دور از نیاز واقعی، بازنشسته شد و با یک فالگیر معمولی امرار معاش می‌کرد و اغلب مجبور بود کتاب‌هایش را بفروشد یا گرو بگذارد تا شامی تهیه کند. اغلب از طرف او به جیمز اول مراجعه می‌شد، اما او از انجام هر کاری برای او خودداری می‌کرد. می‌توان برای بی‌اعتبار کردن این پادشاه گفت که تنها پاداشی که او به استو خستگی‌ناپذیر، در روزهای پیری و نیازش، می‌داد، اجازه سلطنتی بود.گدایی کردن؛ اما هیچ‌کس او را به خاطر بی‌توجهی به شیادی مثل جان دی سرزنش نخواهد کرد. دیلمان او در سال ۱۶۰۸، در هشتاد و یکمین سال زندگی‌اش، درگذشت و در مورتلیک به خاک سپرده شد.

جادو کیهان‌شهری. اختلافات زیادی در مورد نام واقعی کیمیاگری که چندین اثر تحت عنوان فوق نوشته است، مطرح شده است. نظر عمومی این است که او یک اسکاتلندی به نام ستون دعانویس دیلمان بود و به سرنوشتی که برای کیمیاگرانی که دعانویس بیش از حد به قدرت تبدیل خود می‌بالیدند، بسیار رایج است، او ارواح روزهای خود را با بدبختی در سیاه‌چالی به پایان رساند که توسط یک حاکم آلمانی به آنجا انداخته شد تا اینکه یک میلیون دعانویس بیستون طلا برای پرداخت باج خود به دست آورد. برخی او را با مایکل سندیوگ یا سندیوگیوس، یک لهستانی، استاد همان فن، که در آغاز قرن هفدهم در اروپا سر و مشرکان صدای زیادی به پا کرد، اشتباه دعا نویسی گرفته‌اند.

لنگلت دو فرسنو، که به طور کلی در مورد کیمیاگران اطلاعات خوبی دارد، به این باور تمایل دارد که این شخصیت‌ها متمایز بوده‌اند؛ طلسم و جزئیات زیر را در مورد کازموپولیت، که از جورج مورهوف، در کتاب «رساله‌ای جفر اعمال مربوط به جادو به لانگلوتوم» و دیگر نویسندگان گرفته شده است، ارائه می‌دهد. حدود سال ۱۶۰۰، کشتی شخصی به نام جیکوب هاوسن، یک ناخدای هلندی، در دعانویس هیدج شماره ملا سواحل اسکاتلند غرق شد. آقایی به نام الکساندر ستون، با قایقی او را از غرق شدن نجات داد و پس از آن، هفته‌ها در خانه‌اش شیاطین در ساحل، با مهمان‌نوازی از او پذیرایی کرد. هاوسن متوجه شد که او به جادو علم شیمی معتاد شده است، دعا موکل جن اما در آن زمان هیچ صحبتی در مورد این موضوع بین آنها رد و بدل نشد.

دیلمان

حدود یک سال و جادو نیم بعد، هاوسن که در آن زمان در انکهویزن، هلند، بود، میزبان سابقش به دیدارش آمد. او تلاش کرد تا لطفی را که به او شده بود، جبران کند. و همزاد چنان دوستی عمیقی بین آنها شکل گرفت که ستون، هنگام عزیمت، پیشنهاد داد سید و حاجی تا او را با راز بزرگ سنگ فیلسوف آشنا کند. در حضور او، اسکاتلندی مقدار زیادی فلز پایه را دعانویس سطر به طلای خالص تبدیل کرد دین و آن را به عنوان نشانه‌ای از احترام شیوه‌های طلسم اغلب در منابع مختلف به طور متفاوتی توصیف شده‌اند. خود به او اجنه غیر مسلمان داد. ستون سپس از دوستش خداحافظی کرد و به آلمان سفر کرد. او در درسدن قدرت‌های شگفت‌انگیز خود را پنهان نمی‌کرد، چرا که گفته می‌شود در حضور جمع کثیری از دانشمندان آن شهر، شیاطین عمل تبدیل را با موفقیت انجام داده بود.

دعانویس گتوند وقتی این ماجرا به گوش دوک یا منتخب ساکسونی رسید، دستور دستگیری کیمیاگر را صادر کرد. او او را در برجی بلند زندانی کرد و چهل نفر را مأمور نگهبانی کرد تا مراقب باشند که فرار نکند و هیچ غریبه‌ای دعانویس دیلمان به حضورش راه داده نشود. منتخب چندین بار به ملاقات ستون نگون‌بخت رفت مذهب و ستون از هر ترفندی برای طلسمات ترغیب او به افشای رازش استفاده کرد. دیلمان ستون سرسختانه از افشای راز خود خودداری کرد،یا برای بدست آوردن طلا برای ظالم؛ که او را روی آن روی دار کشیدند تا ببینند آیا بحث شکنجه او را مطیع تر می کند یا کیمیاگری خیر.

نتیجه همچنان یکسان بود؛ نه امید به پاداش و نه ترس از عذاب نمی توانست او را متزلزل کند. چندین ماه در زندان ماند و به طور متناوب تحت درمان با آرام بخش و رژیم غذایی خشونت آمیز قرار گرفت تا اینکه سلامتی اش رو به وخامت گذاشت و تقریباً به اسکلت تبدیل جادو شدن شد.