دعانویس دزج

نباشد، نکته‌ی مرا روشن می‌کند و کاملاً متقاعد شده‌ام که حقیقت زیادی را فرشتگان بیان می‌کند. این گفته‌ی یک برده بود، پس از آنکه اربابش برای او و همراهش دعانویس دزج کتاب مقدس می‌خواند. « مسیحی خوبی بود جادو ؛ دعا نویسی او واقعاً مسیحی خوبی بود . کتاب مقدس را برای ما بخوانید؛ اما او همیشه همان فصل کافران را می‌خواند، آنچه می‌گوید، بندگان، در همه چیز از مساس خود اطاعت کنید.» بدون شک، در اینجا تقریباً حقیقت را در مورد آموزش مذهبی به بردگان داریم. بسیاری هرگز به آن اقدام نمی‌کنند، و کسانی که این کار را می‌کنند، مطمئناً آن را دعانویس به خاطر منافع خود انجام می‌دهند، نه به خاطر خیر برده.

دعانویس : من مایلم روح بپذیرم که استثنائاتی وجود دارد؛ اما تمام آنچه طلسم گفته‌ام، بدون شک، تا حد زیادی و تا حدی که قانون پیش‌بینی کرده است، وجود دارد. من می‌دانم که کافر انجیل تا حدودی موعظه می‌شود و برخی واقعاً آن را می‌پذیرند؛ اما اینها استثنائات هستند و نه قاعده کلی. ادعای من دعانویس این است که برده‌داری با دور نگه داشتن کتاب مقدس از بردگان، روح‌های بیشتری را در میان آنها نابود می‌کند، نسبت به آنچه کفر می‌توانست به جای آن انجام دهد، اگر به آنها اجازه داده می‌شد که فرشته … [صفحه ۱۳]کتاب مقدس را بخوانند و خودشان بخوانند؛ و به نظر من این موضعی است که هیچ انسان صادقی آن را انکار نخواهد کرد.

دعانویس دزج

– برده‌داری نیز روح‌ها را با زور نابود می‌کند، در حالی که خیانت فقط می‌تواند آنها را به دام بیندازد و عبادت کردن بنابراین فرشتگان فرصتی برای فرار باقی بگذارد. ۳. بیایید برده‌داری را با تولید و فروش مشروبات الکلی مقایسه کنیم. گمان نکنید که من می‌خواهم شرارت‌ها یا گناه این تجارت شنیع را تسکین دهم، یا سبک کنم. من اغلب در مورد این‌ها فکر کرده‌ام، طلسم تا اینکه روحم در درونم به درد آمده است، دعانویس دزج و تا اینکه کاملاً متقاعد شده‌ام که همه چیز، و بسیار بیشتر از هر آنچه که تاکنون در این مورد گفته یا تصور شده است، کاملاً درست طلسم دعانویس سگزآباد است.

من همچنین می‌دانم که علوم غریبه یک ذهن بسیار با استعداد، چند سال پیش، بین بی‌بندوباری و تجارت برده، که در آن تلاش کرده است سنت‌های فرهنگی، شیوه‌های طلسم را حفظ کرده‌اند نشان دهد، تجارت برده کمترین شر را دارد، مقایسه کرده است. اما من اکنون تجارت تولید و فروش مشروبات الکلی را با برده‌داری که در حال حاضر در کشور ما وجود دارد، مقایسه می‌کنم. اغلب با حقیقتی انکارناپذیر گفته شده است که از کیمیاگری سیصد تا پانصد هزار مرد بدبخت در کشور ما، مستِ مُصر هستند و سی تا پنجاه هزار نفر هر ساله به گورِ مستی می‌روند؛ و از آنجا که مست نمی‌تواند وارث پادشاهی خدا شود، باید به متون کهن قعر جهنم فرو رود.

این واقعاً وحشتناک‌ترین طلسم نابودی است. اما به جای پانصد هزار کافران نفر، حداقل دو میلیون و دویست و چهل و پنج هزار نفر در کشور ما در تاریکی بردگی به سر می‌برند. به نظر شما، چند نفر از اینها نور کافی برای هدایت پاهایشان به بهشت ​​دارند؟ آیا می‌توانیم بگوییم نیمی از آنها؟ چه کسی می‌تواند[صفحه ۱۴]باور کنید؟ اما اگر این را بپذیریم، هنوز بیش از دو برابر تعداد کسانی که به دلیل بردگی، در حالت تاریکی که به جهنم منتهی می‌شود، محبوس شده‌اند، نسبت به هر کسی که تا به حال در رده‌های بی‌بندوباری قرار گرفته است، وجود دارد.

آیا تعویذ این حقیقت به وضوح آشکار نیست که بردگی، در مقایسه با ساختن و فروختن روح پرشور، جان‌های بیشتری را نابود می‌کند؟ وقتی همچنین در نظر بگیریم شیاطین که بردگی قربانیان خود را به زور می‌گیرد و زنجیرهایی را بر آنها می‌بندد و محکم می‌کند که نمی‌توانند آنها را از خود دور کنند، و بنابراین روح آنها را از هیچ یک از وسایل فیض محروم می‌کند تا بدون امید بمیرند؛ و این نوشیدنی قوی فرصت‌های فراوانی را برای فرار در صورت تمایل برای انسان‌ها شیطانی باقی می‌گذارد؛ چه کسی نخواهد گفت دعانویس کوهنجان که دعانویس بردگی به طرز غیرقابل توصیفی ترسناک‌تر است: که شری بسیار بزرگتر از دیگری است؟ انسان بی‌بندوبار می‌تواند در هر زمانی از بندگی خود رها شود، جام‌های خود دعاگر را رها کند، از وسایل فیض لذت ببرد، دعانویس دزج دین حقیقت را در آغوش بگیرد و زندگی کند.

اما قربانی بردگی، که از هرگونه شناخت حقیقی خدا محروم است، و به موجب قانون از هرگونه فرصت برای یادگیری اراده‌ی خالق خود یا مطالعه‌ی راه دعا نویس نجات توسط مسیح محروم شده است؛ چه کاری می‌تواند انجام دهد جز اینکه در تاریکی و گناه خود باقی بماند، تا زمانی که مذهب تاریکی شب ابدی بر روحِ در تاریکی فرو رفته‌اش سایه سید و حاجی افکند و تا ابد دعانویس هورامان تخت رها شود تا از عواقب گناه نابخشوده رنج ببرد. درست است که گناه کسی که قربانیِ خودخواسته‌ی بی‌بندوباری می‌میرد، باید بیشتر از برده‌ی بیچاره‌ی در تاریکی فرو رفته باشد و در نتیجه مجازات آینده‌اش شدیدتر باشد، اما اگر بردگی دو برابر تعداد قربانیانی را که در معرضِ انزجارِ بی‌پایان قرار دارند، در خود جای دهد، پس دو برابر تعداد ارواح را نابود طلسم می‌کند و بنابراین بزرگترین شر است.

۴. بیایید برده‌داری را با دزدی و سرقت مقایسه کنیم. بگذارید برای روشن شدن موضوع، مثالی بزنم. شما یک دعا شوهر هستید.[صفحه ۱۵]و یک پدر. شما دنیا را به عنوان یک مرد فقیر آغاز کردید، اما با کار شماره ملا سخت و صرفه‌جویی، مبلغی پول جمع جادو سیاه کرده‌اید که به اعتقاد شما، اگر به خوبی سرمایه‌گذاری شود، شما و خانواده‌تان را در شرایط احترام و آسایش قرار می‌دهد. از گفته‌هایتان یا از مشاهدات خودتان، با رفتن به زمین، به این نتیجه می‌رسید کافر که پولتان را می‌توان با مهاجرت به غرب، به طور سودآورتری تصاحب کرد. بر این اساس، هر آنچه دارید را به پول نقد تبدیل می‌کنید و تمام مقدمات لازم را برای نقل مکان به ارواح همراه خانواده‌تان فراهم می‌کنید.

شب قبل از عزیمت مورد نظر شما، دزدی شیاطین وارد خانه‌تان می‌شود، هر آنچه دارید را تصاحب می‌کند و فرار می‌کند و دیگر هرگز از آن خبردار نمی‌شوید. یا فرض کنید که در حال سفر هستید و پس از روزهای طولانی سفر خسته‌کننده، خود را در نزدیکی مقصد خود می‌بینید. وقتی با راهزن مواجه می‌شوید که با تپانچه‌ای روی سینه‌تان، آخرین پول خردتان جادو را می‌دزدد. – حالا فکر می‌کنم این موردی باشد که دزدی و سرقت در بدترین ویژگی‌های خود برجسته می‌شوند. واقعاً یک مورد دشوار خواهد بود. پس از سال‌ها رنج و زحمت، دعانویس دزج برای به دست آوردن چیزی برای خود و خانواده‌تان، اکنون بی‌پول شده‌اید و خانواده‌ی نیازمند و بی‌بضاعتتان روی دستتان شیوه‌های طلسم اغلب در منابع مختلف به طور متفاوتی توصیف شده‌اند.

است. تنها کاری که از دستتان برمی‌آید این است که دوباره به کار سخت ابجد روی آورید تا برای عزیزانتان روزی فراهم کنید. اما فرض کنید بعد از همه این‌ها، محکوم به این باشید که فرزندانتان را یکی پس از دیگری از خود جدا کرده دعانویس دوزه و زیر چکش بفروشید، به جایی که نمی‌دانید؛ به جایی که ممکن است به دست هر هیولایی بیفتند، مورد ظلم و ستم و آزار و اذیت و خشم قرار گیرند؛ جایی که دیگر دعانویس هرگز نتوانید آنها را ببینید یا از آنها بشنوید؛ و بدون هیچ راه جبرانی، آنجا را ترک کنید، بنشینید و رمل بنشینید.[صفحه ۱۶]در کنار همسر دلشکسته ات، و اشک و آه و هق شیطان هق ات را با اشک و آه دعا او در هم می آمیزی، بدون هیچ چشم اندازی برای تسکین تا زمان مرگ.

دعانویس دزج اما در بحبوحه همه اینها، حتی همسر دلت، عزیز چون خون قلبت، از تو جدا می طلسم نویس شود و برای همیشه از آغوشت فروخته می شود، و سرانجام زیر چکش حراج، به بالاترین پیشنهاد دهنده می روی، و با شلاق به ناله و عرق می غلتی، زیر روزهای طولانی و طولانی کار فرشتگان بی مزد، بدون هیچ تسکینی تا زمان مرگت. این برده مشرکان داری است. تمام درآمد یک مرد را در تمام طول زندگی اش از او می گیرد. هر چقدر هم که کار کند، هر چقدر هم که عرق بریزد، هرگز نمی تواند یک ریال مال برای خود داشته باشد.

دعانویس دزج

فقط قوانین مربوط به شیطانی این موضوع را بشنوید. «در کارولینای جنوبی، یک برده مجاز به نگهداری قایق یا پرورش و پرورش اسب، گاو، گوسفند یا خوک برای منفعت خود نیست، مگر با جریمه و مجازات، و هر کسی می تواند آنها را از او بگیرد .» می‌پرسم، این چیست جز دزدی – البته دعانویس به طرز غیرقابل وصفی بدتر است، چون قانونی شده – و مرد فقیر هیچ راه جبرانی ندارد؟ طبق نص صریح قانون، مقدس دزدی از او برای هر کسی قانونی شده است. دعانویس دزج «در جورجیا، ارباب به دلیل اینکه برده‌ای را مجبور می‌کند تا برای منفعت خودش به دیگری اجاره دهد، سی دلار جریمه می‌شود.

در مریلند، ارباب به ازای هر ماهی پیشینه تاریخی که برده‌اش اجازه دریافت دستمزد به نفع خودش را دارد، سیزده دلار جریمه می‌شود. در ویرجینیا، هر اربابی که به برده‌اش اجازه دهد برای خودش با دستمزد کار کند، جریمه می‌شود. در کارولینای شمالی، تمام اسب‌ها، گاوها، خوک‌ها یا گوسفندانی که متعلق به هر برده‌ای باشند یا از نشان هر برده‌ای در این ایالت باشند، توسط نگهبانان شهرستان توقیف و فروخته می‌شوند. در می‌سی‌سی‌پی، ارباب با جریمه پنجاه دلاری ممنوع است که به برده اجازه دهد برای خودش پنبه بکارد یا موجودی هر چیزی را نگهداری کند.»[صفحه ۱۷]توصیف.» حالا کدام مرد زیر آسمان است که اجنه غیر مسلمان جادوگر نگوید چنین سیستمی از ظلم قانونی، وقتی علیه خودش اعمال شود، بی‌نهایت بدتر از دزدی یا سرقت است؟ و من می‌پرسم چه چیزی این جرم را وقتی علیه یک مرد رنگین‌پوست انجام می‌شود، کمتر از زمانی که علیه هر یک از ما انجام می‌شود.