دعانویس فومن

و دخترهای کوچک، با گونه های گلگون و فرهای کتان، و چشمان و دندان‌های درخشان چون مروارید، لغزان و جست دین و خیز کنان، شادمانه به دنبالش دوید موسیقی دعانویس فومن فوق‌العاده‌ای که با دعانویس فریاد و خنده همراه بود. [صفحه ۲۰] سیزدهم شهردار احمق بود و شورا ایستادگی کرد گویی به تکه‌های چوب تبدیل شده‌اند، قادر به حرکت دادن یک قدم طلسم یا گریه کردن نیست به بچه‌هایی که با خوشحالی از کنارشان رد می‌شوند، — فقط می‌توانست با چشم دنبال کند آن جمعیت شاد در پشت سر نی‌زن. اما چطور شهردار در مخمصه بود، و سینه‌های شورای بدبخت به تپش افتاد، همچنان که نی‌زن از خیابان اصلی می‌پیچید به جایی که وِسِر آب‌هایش را به گردش درآورد اعمال مربوط به جادو درست سر راه پسران و دخترانشان!

دعانویس : با این حال، او از جنوب به غرب روی آورد، و گام‌هایش به سوی تپه‌ی کاپلبرگ نشانه رفت، و بچه‌ها پشت سر او هجوم آوردند؛ شادی عظیمی در هر سینه‌ای موج می‌زد. «او هرگز نمی‌تواند از آن قله‌ی باشکوه عبور کند!» او مجبور شده بگذارد صدای ناله‌ها قطع شود، و ما شاهد توقف فرزندانمان خواهیم بود! چون، بنگرید، همین که به دامنه کوه رسیدند، دروازه‌ای شگفت‌انگیز گشوده شد، گویی غاری ناگهان خالی شده تعویذ باشد؛ و نی‌زن پیش رفت و بچه‌ها به دنبالش رفتند، و شیاطین وقتی همه تا آخرین لحظه آماده دعا بودند، درِ دامنه‌ی کوهستان سریع بسته شد. گفتم، همه؟ نه!

دعانویس فومن

یکی لنگ بود، و نتوانست تمام راه را برقصد و در سال‌های بعد، اگر سرزنش می‌کردی او عادت داشت بگوید غمش، «از وقتی هم‌بازی‌هایم رفته‌اند، شهر ما شیاطین کسل‌کننده شده!» نمیتونم فراموش کنم که داغونم از میان تمام مناظر دلپذیری که می‌بینند، که نی‌زن هم به من دعانویس رامشیر قولش را داده بود. زیرا او ما را، چنانکه گفت، به سرزمینی شادمان هدایت کرد، به شهر می‌پیوندم و درست در دسترس هستم، جایی که آب‌ها فوران می‌کردند و درختان میوه می‌روییدند و گل‌ها رنگ زیباتری به شیاطین خود می‌گیرند، و همه چیز عجیب و جدید بود؛ گنجشک‌ها اینجا از طاووس‌ها روشن‌تر بودند، و سگ‌هایشان از گوزن‌های زرد جادو ما پیشی گرفتند، دعانویس فومن و زنبورهای عسل نیش خود را از دست داده بودند، شیاطین و اسب‌ها با بال‌های عقاب زاده شدند: و همانطور که مطمئن شدم پای لنگ من به سرعت درمان می‌شد، موسیقی قطع شد و من بی‌حرکت ایستادم، و خودم

را بیرون تپه یافتم، برخلاف میل خودم تنها ماندم، که حالا هم مثل قبل جادوگر دعا لنگان لنگان بروم، و دیگر هرگز نام طلسم آن کشور را نشنوید! چهاردهم جادو افسوس، افسوس آیین‌های نمادین در طول نسل‌ها تکامل یافته‌اند برای هاملین! به بسیاری از مردم شهرنشین سر زد متنی که می‌گوید دروازه بهشت با نرخی بسیار آسان به ثروتمندان خدمات ارائه می‌دهد [صفحه ۲۲] همانطور ابطال کردن جادو که سوراخ سوزن، شتر را به درون خود می‌برد! پیشینه تاریخی شهردار شرق، غرب، شمال و همزاد جنوب را فرستاد، برای ارائه نی‌زن، از طریق دهان به دهان، هر جا که قسمت مردان بود او را پیدا جادو سیاه کنند، نقره و طلا تا دلت بخواهد، کاش دعانویس از همان راهی که رفته بود برمی‌گشت، و بچه‌ها را پشت سر او دعانویس گتوند بیاورد.

اما وقتی دیدند که این تلاش بی‌نتیجه است، و پایپر جادو سیاه و رقصندگان برای همیشه رفته بودند، آنها حکمی صادر کردند که وکلا هرگز باید فکر کنم سوابقشون به موقع تاریخ گذاری شده اگر بعد از روز ماه و دعا نویسی سال، این کلمات به خوبی ظاهر نشدند، «و مدت‌ها پس از اتفاقی که اینجا افتاد» در بیست و دوم تیرماه، هزار و سیصد و هفتاد و شش: و بهتر است دعا در حافظه اصلاح شود محل آخرین خلوتگاه کودکان، دعانویس فومن آنها آن را خیابان نی‌نوازان رنگین‌کمانی می‌نامیدند— جایی که هر کسی نی یا تنبور می‌نوازد مطمئن بود که در آینده نیروی کارش را از دست خواهد دعانویس سطر داد.

و نه به مهمانخانه و میخانه تن دادند با شادی خیابانی چنین باوقار را به لرزه درآوردن؛ اما روبروی محل غار آنها داستان را روی ستونی نوشتند، و روی پنجره بزرگ کلیسا نقاشی شده است همان، برای آشنا جادو کردن دعانویس میرآباد جهان چگونه فرزندانشان دزدیده شدند، [صفحه ۲۳] و تا به امروز هم آنجا پابرجاست. و نباید از گفتنش غافل شوم که در ترانسیلوانیا قبیله‌ای هست از افراد بیگانه‌ای که نسبت می‌دهند لباس‌ها و روش‌های عجیب و غریب که همسایگانشان چنین تأکیدی بر آن دارند، به پدران و مادرانشان گشایش که کافران برخاسته‌اند بیرون از یک زندان زیرزمینی که در آن سوراخ شدند خیلی وقت پیش در یک گروه قدرتمند از شهر هملن در سرزمین برانزویک، اما چگونه یا چرا، آنها نمی‌فهمند.

پانزدهم پس، ویلی، بگذار من و تو برف‌پاک‌کن باشیم از امتیازات کسب شده توسط همه مردان – به خصوص فلوت زن ها! و چه ما را از موش‌ها نجات دهند و چه از موش‌های صحرایی، اگر به آنها قولی شیطانی داده‌ایم، بیایید به قولمان عمل کنیم! [صفحه ۲۴] هروه ریل. من در دریا و در هوگ، هزار و ششصد و نود و دو، آیا انگلیسی‌ها با فرانسوی‌ها جنگیدند، وای بر فرانسه! و سی و یکم ماه مه، آشفته و سرگردان در میان آبی آسمان، همچون جمعیتی از گرازهای دریایی وحشت‌زده، دسته‌ای از کوسه‌ها آنها را تعقیب می‌کنند، کشتی به کشتی، با کشتی‌های زیاد، از طریق رودخانه رانس به سنت مالو آمدند، با در نظر گرفتن ناوگان دعانویس باغ ملک انگلیسی.

دوم این اسکادران بود فرشتگان که فرار کرد، و فاتح در تعقیب کامل بود. دعانویس فومن اول و مهمتر از همه، با کشتی بزرگش، دامفرویل؛ از نزدیک، کوچک و بزرگ، به سویش گریختند، در مجموع بیست و دو اعمال صالح کشتی خوب؛ و آنها به آن مکان علامت دادند «به برندگان مسابقه کمک کنید!» ما را راهنمایی کن، به ما پناه بده، ما را سریع ببر – یا، حتی سریع‌تر، این توانایی و اراده‌ی انگلیسی‌هاست! [صفحه ۲۵] سوم دعانویس بیستون سپس خلبانان آن مکان با سرعت تمام شروع به پرواز کافر کردند و به داخل کشتی پریدند؛ آنها خندیدند و گفتند: «چرا، چه امید یا شانسی وجود دارد که کشتی‌هایی مثل این از آنجا عبور کنند؟» «صخره‌هایی به سمت راست، صخره‌هایی به سمت چپ، تمام گذرگاه آسیب‌دیده و خط‌خورده، آیا آن دلاور با دوازده و هشتاد توپش اینجا خواهد بود؟ جادو سیاه به این فکر کن که از تنها راه باریک به دهانه رودخانه برسی، با

اعتماد وارد جایی شو که برای یک قایق بیست تُنی قلقلک‌آور است، و با جریان کامل در کنار؟ اکنون، این سست‌ترین جزرِ آب است. به لنگرگاه رسیدی؟ بهتر است بگویی، در حالی که سنگ پابرجاست شیطان یا آب جاری است، هیچ کشتی‌ای از خلیج خارج نخواهد شد! چهارم سپس مستقیماً به شورا فراخوانده شد. بحث کوتاه و تلخ: «اینجا انگلیسی‌ها پشت سر ما هستند؛ آیا اجازه می‌دهید آنها را دنبال خود بکشیم؟» تنها چیزی که از ناوگان برایمان باقی مانده، از عقب و جلوی کشتی به هم پیوسته، برای جایزه‌ای به پلیموث ساوند؟ بهتره کشتی‌ها رو به گل بنشونیم! (سخنرانی دامفرویل را پایان داد.) [صفحه ۲۶] «دیگه حتی یه دقیقه هم نباید صبر کرد!» بگذارید کاپیتان‌ها همه و هر کدام به ساحل پرتاب کنید، سپس منفجر کنید، کشتی‌ها را در ساحل دعانویس قیدار بسوزانید!

فرانسه باید سرنوشت خود را دعانویس بپذیرد. پنجم «فرمان بده!» اما چنین کلمه‌ای وجود ندارد تا به حال گفته یا شنیده شده است؛ زیرا که برخاست، زیرا که بیرون گام نهاد، زیرا که در میان همهٔ اینها به درون ضربه زد – شیاطین جادو کهن یک سروان؟ یک ستوان؟ یک معاون – درجه یک، درجه دو، درجه دعانویس فومن سه؟ چنین مرد برجسته‌ای وجود ندارد، جادو و ملاقات کنید با بهتر از سید و حاجی خودش برای رقابت! اما یک ملوان ساده‌ی برتونی که تورویل او را برای ناوگان تحت فشار قرار داده بود، او، هروه ریل کروات، یک خلبان قایقران فقیر بود. ششم و «اینجا چه تمسخر یا فرشتگان بدخواهی‌ای داریم؟» هروه ریل فریاد می‌زند: «دیوانه‌اید، ای مالوین‌ها؟ شما بزدل، احمق یا یاغی هستید؟» با من از صخره‌ها و تپه‌های شنی بگو، به من که کاوش‌ها را انجام داده‌ام، بگو روی انگشتانم، هر کرانه، هر کم‌عمق، هر برآمدگی «بین این آینده‌ی نزدیک و گرو،

فومن

شماره ملا جایی که رودخانه از آن سرازیر می‌شود آیا تو توسط طلای علوم غریبه انگلیسی مشرکان خریداری شدی؟ آیا این عشقی است که دروغ گفتن برای آن است؟ صبح و عصر، شب و روز، آیا من خلیج شما را هدایت کرده‌ام؟ آزادانه وارد شد و محکم در پای کوه سولیدور لنگر انداخت. ناوگان را بسوزانید و فرانسه را ویران کنید؟ این محتوا ممکن است با تحقیقات بیشتر در طول زمان تکامل یابد. این جادو سیاه جادو از پنجاه هوگ هم بدتر بود! آقایان، آنها می‌دانند که من حقیقت را می‌گویم! آقایان، باور کنید، راهی وجود دارد! فقط بگذار من رهبری کنم، بزرگترین کشتی را طلسم برای دعانویس هیدج هدایت داشته دعا باشید، این فورمیبل رو پاک کن، دیگران را وادار کن که از من پیروی کنند، و من آنها را، از همه و همه، به وسیله‌ی راهی که خوب می‌شناسم، دعا هدایت می‌کنم، حق عبور از سولیدور، از کنار گرو، و آنها آنجا صحیح و سالم افتاده بودند؛ و اگر یک کشتی بدرفتاری

کند، – آنقدر بکوب که زمین را رنده کنی، هروه ریل فریاد می‌زند: «چرا، من جز جانم توسل چیزی ندارم – سرم اینجاست!» هفتم یک دقیقه بیشتر برای انتظار نیست. «پس ما را، چه کوچک و چه بزرگ، به درون هدایت دعانویس فومن کن!» فرمانده فریاد زد: «سکان را به دست بگیر، خط را رهبری کن، اسکادران را جفر نجات بده!» کاپیتان‌ها، به ملوان جا بدهید! او به طور خلاصه دریاسالار است. [صفحه ۲۸] به لطف خدا، هنوز دعانویس حمیدیه باد شمال می‌وزد! چهره آن مرد شریف را ببین همچون کشتی بزرگی که به سوی مقصدی نامعلوم می‌رود، ورودی شیطانی را مانند سگ شکاری انرژی مثبت پاک می‌کند، گذرگاه را همچون ذره‌ای از راهش، همچون ژرفای دریای پهناور، حفظ می‌کند!