دعانویس در لرستان

بندگی خداحافظی کرد. یکی از اعضای کمیته با مشاهده اینکه لیزی (همسر نات) بسیار مصمم و مصمم به نظر می‌رسد، اظهار داشت: «آیا همسر شما برای آزادی می‌جنگد؟» نات جفر با جدیت تمام گفت: «شنیده‌ام که او گفته است برای دعانویس در لرستان آزادی‌اش شیاطین از میان خون و اشک خواهد گذشت.» آگهی زیر از روزنامه‌ی کمبریج دموکرات مورخ ۴ نوامبر، گویای همه چیز است— گلیف فراری ۳۰۰ کافران دلار پاداش.— شنبه شب گذشته، هفدهمین روز، از مشترک فرار کردم، زن سیاه‌پوست من، لیزی، حدوداً ۲۸ ساله. او قد متوسط، پوست تیره، خوش‌قیافه، و قیافه‌ای نسبتاً افتاده دارد. وقتی با او صحبت می‌کنم، آداب و رسوم نمادین در روایت‌های تاریخی ظاهر می‌شوند سریع جواب می‌دهد.

دعانویس : لباس خوبی پوشیده بود، شال پتویی قرمز و سبز پوشیده بود و لباس‌های متنوعی با خود حمل می‌کرد. او به همراه همسرش، نت امبی (متعلق به جناب جان مویر)، که حدود ۱.۸۸ متر قد دارد، با کمی لکنت زبان، رنگ بلوطی تیره و یک زخم بزرگ در کنار گردنش، فرار کرد. اگر در این شهرستان پیدا شود، مبلغ فوق را پرداخت خواهم کرد، یا اگر از شهرستان یا ایالت خارج شود، نصف قیمت فروش دعا آن را به او خواهم داد. در هر صورت، در زندان کمبریج نگهداری خواهد شد. کمبریج، ۲۱ اکتبر ۱۸۵۷. الکساندر اچ. بیلی. پی‌نوشت – برای دستگیری مرد سیاه‌پوست نامبرده در بالا، طلسم نات، و تحویل او به زندان جادو کمبریج، ۵۰۰ دلار جایزه می‌دهم.

دعانویس در لرستان

جان مویر. حال از آنجایی که استاد نات به ترتیب جادو سیاه فوق معرفی شده است، به نظر می‌رسد قدیس که سخنان نات نیز شنیده شود؛ در نتیجه، نامه زیر به دلیل اهمیتش درج می‌شود: آیا لطف می‌کنید و نامه‌ای به آفی وایت در کوچه توت‌فرنگی در شهر بالتیمور در همین مورد بنویسید. به او در خانه‌ی آمبی بگویید که کافر می‌خواهم از او آخرین نامه را بشنوم که جوزف آمبی و هنری آمبی دو برادر و آن وارفیلد پسرعموی آن دو پسری هستند که در بالا ذکر کردم. می‌خواهم شیاطین از مادرم، سیچی آمبی، بشنوم.

لطفاً برای مادرم بنویسید و به او بگویید که حالم خوب است و حالم خوب است و به او بگویید که وظایف رلیسیوس خود را انجام می‌دهم و می‌خواهم از او بشنوم و می‌خواهم بدانم که آیا او هنوز وظایف رلیسیوس خود را انجام طلسم می‌دهد یا خیر و از طرف تمام فرزندانی که از او به جا گذاشته‌ام به آفی وایت بگویید که می‌خواهم نامه‌ای برای من بنویسد. دعانویس در لرستان همسرم خوب است و حالش خوب است و برادرزاده‌ام هم حالش خوب است. لطفاً فرشتگان وقتی آفی وایت برای من نامه نوشت، به من بگویید که جوزف و هنری آمبی کجا هستند.

آقای هنوز لطفاً به دفتر خاطراتتان نگاه کنید، اسم من را در دفتر خاطراتتان جادو سیاه خواهید یافت. ما یازده کودک بودیم و همه ما وقتی به اینجا آمدیم، آنجا بودیم و من به جادو کهن برادرانم علاقه‌مند هستم. از وقتی خانه را ترک کردم، دیگر از آنها خبری ندارم. لطفاً لطف کنید دعا جهت عزیز شدن نزد شخص خاص و شیاطین به این نامه رسیدگی کنید. وقتی پاسخ این نامه را ارسال کردید، لطفاً آن را به آدرس زیر ارسال کنید: فریمن، آبرن سیتی، کایوگا کانتی، نیویورک. ارادتمند شما نات امبی. ویلیام ۲۵ ساله است، پوست قهوه‌ای، هوش طبیعی خوبی دارد، و هیچ تصور مثبتی از این نهاد عجیب و غریب ندارد.

او به یک چاقوی خنجری قدرتمند مسلح بود و اعلام کرد که اگر مورد حمله قرار گیرد، از آن استفاده خواهد کرد، نه اینکه دوباره به بردگی کشیده شود. هانا زن جوان ۲۳ یا ۲۴ ساله‌ای با ظاهری صمیمی است، با چهره‌ای که نشان می‌داد آزادی همان چیزی است که می‌خواهد و برای آن مبارزه می‌کند، و نمی‌تواند داوطلبانه تسلیم یوغ شود. اگرچه او با گروه کمبریج آمده بود، دعانویس در لرستان اما اهل کمبریج نبود، بلکه اهل مارشال هوپ، شهرستان کارولین بود، جایی که متعلق مذهب به چارلز پیترز بود، دعانویس مردی که با «مست شدن، چنگ زدن و دعوا کردن و غیره» خود را متمایز کرده بود، که حتی فرشتگان در خانواده خودش هم کم نبود.

دعانویس نورآباد او هیچ پدر و مادری نداشت که او بشناسد. او را ترک کردند زیرا آنها از او «خیلی بد استفاده می‌کردند، او را کتک می‌زدند و به زمین می‌کوبیدند». «جک اسکات». جک حدود سی و شش سال سن دارد، هیکل درشتی، رنگ تیره و رفتاری آرام و گیرا. او متعلق به جناب آقای دیوید بی. ترنر، تاجر خشکبار نیویورکی، بود. ترنر از بدو تولد اهل ویرجینیا و برده‌دار معمولی بود. برده‌های او سالانه کیمیاگری استخدام می‌شدند. از آنجایی که جک آشنایی کمی با صاحب نیویورکی عبادت کردن خود داشت، اطلاعات بسیار کمی در مورد او می‌گوید. او صرفاً به این دلیل که از کار کافران کردن برای «سفیدپوستان بی‌ارزش» خسته شده بود، تصمیم به ترک آنجا گرفت.

جک از ریچموند، ویرجینیا فرار کرد. مستقیماً به کانادا سید و حاجی رفت. نامه حرز زیر اطلاعاتی در مورد محل اقامت، برنامه‌ها و غیره او ارائه می‌دهد. انرژی مثبت مونترال، اول سپتامبر ۱۸۵۹. آقای محترم: با کمال میل چند خطی را به شما تقدیم می‌کنم تا بدانید که حالم خوب است و امیدوارم وقتی این چند خط به دستتان برسد، شما و خانواده‌تان را دعا نویسی در سلامت و طلسمات سعادت بیابید. دعانویس در لرستان من در تاریخ ۳ نوامبر ۱۸۵۷ خانه شما را به مقصد کانادا ترک کردم. نامه‌ای از جیمز کارتر در پیترزبورگ دریافت کردم که در آن نوشته شده بود همسرم حدود ۲۸ یا اول سپتامبر از آنجا خواهد رفت و او نماز خواندن او تعویذ را از طریق فیلادلفیا نزد شما می‌فرستد تا اگر به مونترال آمد، او طلسم را همراهی دعا دعانویس رزوه کنید.

لطفاً او را همراهی کنید و از آنجایی که قایق‌های زیادی هر روز به اینجا می‌آیند، ممکن است ندانم فرشته که او چه ساعتی خواهد آمد. بنابراین لطفاً به او این مسیر را نشان دهید. او می‌تواند یک تاکسی بگیرد و به هتل دونیگانا برود و ادموند ترنر آنجاست. او شما را به جایی که من زندگی می‌کنم خواهد برد و طلسم اگر او آنجا نباشد، راننده تاکسی شما را به آقای تیلورز در خیابان دورهام، تقریباً روبروی کلیسای جادو متدیست، خواهد برد. در حال حاضر هیچ چیز دیگری جز اینکه خیرخواه شما باقی بماند، ندارم. جان اسکات. سی. هیچنز.—این شخص از میلفورد، دلاویر، حرکت کرد، جایی که نسخ خطی او متعلق به دبلیو.

ام. هیل، کشاورزی بود که از “جنگیدن در محل” لذت خاصی می‌برد. این مسافر یکی از کم‌هوش‌ترین مسافران ما بود. او حدود ۲۲ سال داشت. سرگرد راس. – سرگرد از دست جان روح جی، کشاورزی ساکن محله هاور دعانویس درگهان د کافر گریس، مریلند، فرار کرد. اما اگر رفتار بدی که آقای جی با او داشت، سرگرد آنقدر احمق بود که تمام عمرش را در سنت‌های طلسم ممکن است دعانویس در لرستان در بافت‌های تاریخی مختلف متفاوت باشند زنجیر بماند. “این باد بدی است که برای هیچ‌کس خوب نیست.” هنری اوبرن. – هنری قرار بود در ۲۸ سالگی آزاد شود، دعا نویس اما ترجیح می‌داد در ۲۱ سالگی آزاد شود، به خصوص که مطمئن نبود ۲۸ سالگی هرگز فرا برسد.

او به رنگ اعمال مربوط به جادو بلوطی، خوش‌هیکل و غیره است و اهل سیفورد، مریلند است. پری برتون.—پری حدوداً بیست و هفت ساله است، رنگ پوست مشخصی دارد، جثه‌اش متوسط ​​است و فقط از هوش معمولی برخوردار دعانویس در لرستان است. او جان آر. برتون، کشاورزی کلیسا در رودخانه ایندین، را به عنوان ارباب خود پذیرفت و فرار کرد زیرا می‌خواست «روزی برای خودش» داشته باشد. آلفرد شماره ملا هوبرت، اسرائیل ویتنی و جان تامپسون. آلفرد ظاهری عضلانی و قدرتمند دارد و ذاتاً باهوش است. رنگ او شاه بلوطی تیره است و بدون شک قیمت بالایی خواهد داشت. او متعلق به خانم ماتیلدا نیلز بود که او ذکر وقت خود را از او اجاره کرده بود و سالانه ۱۱۰ دلار می‌پرداخت.

لرستان

او هیچ ایرادی به معشوقه‌اش نمی‌گرفت، جز اینکه متوجه شد او خانواده جوانی دارد که در حال رشد هستند و آلفرد می‌ترسد که روزی کافر به دست آنها بیفتد و هیچ راهی برای جلوگیری از آن جز فرار نمی‌بیند. او که تنها بیست و هشت سال دارد، هنوز هم می‌تواند نام خود را بر سر زبان‌ها بیندازد. اسرائیل متعلق به دعانویس الیجا مانی بود. تنها چیزی رمال که می‌توانست در مورد اربابش بگوید این بود که با او «با احترام» رفتار می‌کرد، هرچند که «زیاد مشروب می‌خورد». اسرائیل حدود سی و شش سال داشت و نمونه‌ی عالی دیگری از یک مرد توانمند و هوشیار بود.

او وقت خود را با نرخ ۱۲۰ دلار در سال اجاره می‌داد و باید همسر و فرزندش را در این معامله پیدا می‌کرد. او اهل الکساندریا، ویرجینیا دعانویس بود. نامه‌ای جالب از علوم غریبه اسرائیل. همیلتون، دعانویس سطر ۱۶ اکتبر ۱۸۵۸. ویلیام استیل – دوست عزیزم : چند روز پیش کارتر و دوستش را دیدم و آنها به من گفتند که حالتان خوب است. همسرم هفتم اکتبر به همیلتون آمد. آقای ای. هوربرد که با من از ویرجینیا آمده، قرار است بیستم نوامبر آینده ازدواج کند. کاش برای من بنویسید که از اکتبر ۱۸۵۷ چند نفر از دوستانم را دیده‌اید. مونتگومری گرین در کایوگا، در ایالت ابطال کردن جادو نیویورک، آرایشگاه دارد.

از وقتی به اینجا آمدم، فقط یک بار از اسکار بال خبری ندارم و آن موقع حالش خوب بود و خوب کار جادو می‌کرد. جورج کارول در همیلتون است. اوضاع در حال حاضر خیلی کسل‌کننده است و از وقتی به اینجا آمدم هم همینطور دعانویس در لرستان بوده است. لطفاً زود بنویسید. در حال حاضر چیز بیشتری ندارم، فقط من هنوز در همیلتون، سی دبلیو هستم. اسرائیل ویتنی. جان نوزده سال دارد، دورگه، لاغر و ننر است، اما از شجاعت، شیطانی هوش و ذکاوت مادری یا پشتکار چیزی کم ندارد.