دعانویس کومله

از ماده‌ای تیره رنگ و سنگین پیدا کرده‌اند. بر اساس این شایعه، یکی از معتقدان به تمام داستان‌های شگفت‌انگیز نیکلاس فلامل، خانه را خرید و تقریباً با زیر و رو کردن دیوارها و جستجوی طلای پنهان، دعانویس کومله آن را به خاک و خون کشید. با جادو این حال، او در ازای زحماتش چیزی به دست نیاورد و برای بازسازی خانه‌های مشرکان ویران شده‌اش، هزینه سنگینی را متحمل شد. جورج ریپلی. در حالی که کیمیاگری بدین ترتیب در قاره اروپا پرورش می‌یافت، در جزایر بریتانیا نیز مورد غفلت قرار دعانویس نگرفت. از زمان راجر بیکن، این علم تخیل بسیاری از مردان پرشور انگلستان را مجذوب خود کرده بود.

دعانویس : در سال ۱۴۰۴، پارلمان قانونی تصویب کرد که ساختن طلا و نقره را جرم اعلام می‌کرد. در آن زمان نگرانی زیادی وجود داشت که مبادا هر کیمیاگری در پروژه‌های خود موفق شود و شاید با فراهم کردن ثروت بی‌حد دعا نویس و حصر برای یک ظالم حیله‌گر، جفت روحی که از آن برای به بردگی کشیدن کشورش استفاده می‌کرد، باعث ویرانی دولت شود. به نظر می‌رسد این نگرانی به زودی فروکش کرده عبادت کردن است. زیرا در سال ۱۴۵۵، شاه هنری ششم، به توصیه شورا و پارلمان خود، چهار حق ثبت اختراع ابجد و مأموریت متوالی را به چندین شوالیه، شهروندان لندن، شیمیدانان، راهبان، کشیشان و دیگران اعطا کرد تا سنگ فیلسوف و اکسیر جادو را کشف کنند، مقدس که طبق این حق ثبت اختراع «برای قلمرو بسیار مفید بود و پادشاه را قادر می‌ساخت تمام بدهی‌های تاج را با طلا و نقره واقعی پرداخت کند».

دعانویس کومله

پرین، در باورهای سنتی بر سنت‌های طلسم تأثیر گذاشتند کتاب «طلای سلطنتی » خود ، به عنوان یادداشتی بر این متن، اظهار می‌کند که دلیل پادشاه برای اعطای این حق دعا ثبت اختراع به روحانیون این بود که «آنها در تبدیل نان و شراب در مراسم عشای ربانی هنرمندان بسیار خوبی بودند و بنابراین احتمال بیشتری داشت که بتوانند فلزات پست‌تر را به فلزات بهتر تبدیل کنند.» البته، هرگز طلایی ساخته نشد؛ دعانویس کومله و سال بعد، پادشاه که در عملی بودن این کار بسیار تردید داشت، مشورت بیشتری کرد و هیئتی متشکل از ده مرد دانشمند و افراد برجسته را شیطانی منصوب کرد تا در مورد عملی بودن یا نبودن تبدیل فلزات قضاوت و برای او گواهی دهند.

به نظر نمی‌رسد که آیا این هیئت تا به حال گزارشی در این مورد ارائه کرده باشد یا خیر. در سلطنت بعدی، کیمیاگری ظاهر شد که وانمود می‌کرد راز را کشف کرده است. این دعانویس بیستون کیمیاگر جورج ریپلی، کشیش بریدلینگتون در یورکشایر بود. او بیست سال در دانشگاه‌های ایتالیا تحصیل کرد و مورد کافران علاقه‌ی پاپ اینوسنت هشتم بود که رمل او را به عنوان یکی طلسمات از کشیشان داخلی و مجری مراسم در خانه‌اش برگزید. در بازگشت به انگلستان در سال ۱۴۷۷، او وقف کرد.به شاه شیاطین ادوارد چهارم، اثر معروفش، ترکیب کیمیا ؛ کلیسا یا دوازده دروازه منتهی به کشف سنگ جادو .

او این دروازه‌ها را کلسیناسیون، انحلال، جداسازی، اتصال، گندیدگی، انجماد، تصعید، تخمیر، تعالی، تکثیر شماره ملا و برون‌ریزی توصیف کرد؛ که می‌توانست زحمت، مهم‌ترین فرآیند از کیمیاگری همه را به آنها اضافه کند. او بسیار ثروتمند بود طلسم و اجازه می‌داد این باور ایجاد شود که می‌تواند از آهن طلا بسازد. فولر، جادو سیاه در دعانویس قیدار کتاب « شایستگان انگلستان» ، می‌گوید که یک جنتلمن انگلیسی خوش‌نام گزارش داده است که در سفرهایش به خارج از کشور، سابقه‌ای در جزیره مالت دیده است که اعلام می‌کرد ریپلی سالانه مبلغ هنگفت صد هزار پوند استرلینگ را به شوالیه‌های آن جزیره و رودز می‌دهد تا آنها را قادر به ادامه جنگ علیه ترک‌ها کند.

در دوران پیری، او در نزدیکی بوستون به یک زاهد گوشه‌نشین تبدیل شد جادوگر و بیست و پنج جلد کتاب در مورد کیمیاگری نوشت که مهمترین آنها است که قبلاً به آن اشاره شد. دعانویس کومله به نظر می‌رسد قبل از مرگش اذعان کرده بود که عمر خود را در این مطالعه بیهوده تلف کرده است دعا و از همه مردم خواسته بود که کافر وقتی با هر یک از کتاب‌های او روبرو می‌شوند، آنها را بسوزانند یا هیچ اعتباری برای آنها قائل نشوند، زیرا آنها صرفاً از روی عقیده او نوشته شده‌اند و نه از روی مدرک؛ و اینکه محاکمه بعدی برای او آشکار کرده بود که آنها نادرست و بیهوده دعانویس میرآباد هستند.

37 ریحان ولنتاین. آلمان همچنین در قرن پانزدهم کیمیاگران مشهور بسیاری را پرورش داد که از جمله مهمترین آنها می‌توان به باسیل ولنتاین، برنارد ترِوِز و راهب بزرگ تریتمیوس اشاره کرد. باسیل ولنتاین در طلسم ماینس متولد شد و حدود سال شیاطین ۱۴۱۴ به مقام پیشوایی کلیسای سنت پیتر در ارفورت منصوب شد. در طول زندگی‌اش، مشخص بود که دعانویس سرخس او با پشتکار به دنبال سنگ جادو می‌گشت و آثاری در مورد فرآیند تبدیل نوشته بود. سال‌ها تصور می‌شد که این آثار گم شده‌اند، اما پس از مرگش، در سنگ‌کاری یکی از ستون‌های صومعه کشف دعانویس شدند. تعداد آنها بیست و یک عدد بود و به طور کامل در جلد سوم تاریخ فلسفه هرمسی لنگلت شرح داده شده است .

کیمیاگران ادعا کافران می‌کردند که خود آسمان برای آشکار دعاگر کردن این آثار خارق‌العاده دست به کار شده است؛ و ستونی که این آثار در آن محصور شده بودند، به طرز معجزه‌آسایی توسط صاعقه خرد شده است. و به محض اینکه نسخه‌های خطی آزاد شدند، ستون دوباره خود به خود بسته شد! برنارد اهل تروز. دعانویس کومله زندگی کافر این فیلسوف نمونه‌ی قابل توجهی از استعداد و پشتکار است که به اشتباه به کار جادو کهن گرفته شده‌اند. در جستجوی خیال واهی او هیچ چیز نمی‌توانستناامیدی‌های مکرر هرگز امیدهای او را دعانویس از بین نبرد؛ و از چهارده سالگی تا جادو سیاه هشتاد و پنج سالگی، بی‌وقفه در میان داروها و کوره‌های آزمایشگاهش مشغول به کار بود، زندگی‌اش را با هدف طولانی‌تر کردن آن هدر می‌داد و به امید ثروتمند شدن، خود را به گدایی دعانویس رامشیر می‌انداخت.

او در سال ۱۴۰۶ علوم غریبه در ترِوِز یا پادوا متولد شد. برخی می‌گویند پدرش در شهر دوم پزشک بوده و برخی دیگر او را کنتِ مارچِزِ ترِوِز و یکی از ثروتمندترین اشراف کشورش می‌دانند. در هر صورت، چه اشراف‌زاده و چه پزشک، مردی ثروتمند بود و برای پسرش املاک باشکوهی به ارث گذاشت. در سن چهارده سالگی، او ابتدا شیفته‌ی علم کیمیا شد و آثار نویسندگان عرب را به زبان خودشان خواند. خود او شرح بسیار جالبی از زحمات و سفرهایش به جا گذاشته است که جزئیات زیر عمدتاً از آن استخراج شده است. اولین کتابی که به دست او افتاد، کتاب فیلسوف عرب، رازی، بود که با خواندن آن تصور می‌کرد وسیله‌ای برای افزایش صد برابری طلا کشف کرده است.

او به مدت چهار سال در آزمایشگاه خود کار کرد و کتاب رازی دائماً پیش روی او بود. در پایان آن مدت، او دریافت که برای آزمایش خود کمتر از هشتصد کرون خرج نکرده و جز آتش و دود چیزی برای زحماتش به دست نیاورده است. اکنون ارواح اعتمادش را به رازی از دست داده و به آثار جابر روی آورده بود. دعانویس کومله او به مدت دو سال با پشتکار شیاطین او را مطالعه کرد؛ و از آنجایی که جوان، ثروتمند و زودباور بود، مورد آزار و اذیت همه کیمیاگران شهر قرار گرفت که با مهربانی به او دعا در خرج کردن پولش کمک می‌کردند.

او ایمان خود را به جابر یا صبر خود را در برابر دستیاران گرسنه‌اش از دست نداد تا اینکه دو هزار کرون از دست داد – که در آن روزها مبلغ بسیار قابل توجهی بود. در شیطانی میان انبوه مردان مدعی علم که موکل جن او را احاطه کرده فرشتگان بودند، دعانویس کومله تنها یک نفر به اندازه خودش مشتاق و بی‌علاقه بود. او با دعانویس گتوند این مرد که راهبی از فرقه سنت فرانسیس بود، دوستی صمیمانه‌ای فرشتگان برقرار کرد و تقریباً تمام وقت خود را صرف آن کرد. با مذهب افتادن برخی از رساله‌های مبهم روپسیسا و دعا ساکروبسکو به دست آنها، با خواندن آنها متقاعد شدند که ارواح بسیار تصفیه شده شراب، آلکاهست یا حلال جهانی است که به آنها در فرآیند تبدیل کمک زیادی متون کهن خواهد کرد.

کومله

آنها سی بار الکل را تصفیه کردند تا اینکه آنقدر قوی شد که ظروف حاوی آن را ترکاند. پس از سه دعا نویسی سال کار و صرف سیصد کرون در مشروبات الکلی، متوجه شدند که در مسیر اشتباهی هستند. سپس زاج سفید و مس را امتحان کردند. اما راز بزرگ هنوز از آنها دعانویس حمیدیه پنهان بود. بعداً تصور کردند که در همه مدفوع، به ویژه مدفوع انسان، خاصیت شگفت‌انگیزی وجود دارد و در واقع بیش از دو سال را صرف آزمایش آن با جیوه، نمک و سرب مذاب کردند! دوباره متخصصان هجوم آوردنداز دور و نزدیک روح به او مراجعه می‌کردند تا در مشورت‌هایشان به او کمک کنند.

دعانویس باغ ملک او همه گشایش آنها را با مهمان‌نوازی پذیرفت طلسم و ثروت خود را چنان سخاوتمندانه و بی‌دریغ بین آنها تقسیم کرد دعا نویسی که آنها به او لقب «ترویزان خوب» را دادند، که هنوز هم اغلب در آثار مربوط به کیمیاگری از او یاد دعانویس کومله می‌شود. او به مدت دوازده سال این زندگی را گذراند، هر روز روی جادو سیاه ماده‌ای جدید آزمایش می‌کرد و شب و صبح به درگاه خدا دعا تفاسیر نمادین مرتبط ممکن است بین منابع متفاوت باشد می‌کرد که راز تبدیل مواد را کشف کند. در این فاصله، او دوست راهب خود را از دست داد و قاضی شهر ترِوِز، که به اندازه خودش در جستجو مشتاق بود، به او پیوست.

آشنای جدیدش تصور می‌کرد که اقیانوس مادر طلا است و نمک دریا، کومله سرب یا آهن را به فلزات گرانبها تبدیل می‌کند. برنارد تصمیم گرفت امتحان کند؛ و با انتقال آزمایشگاه خود به خانه‌ای در سواحل بالتیک، بیش از اجنه غیر مسلمان یک سال روی نمک کار کرد، آن را ذوب کرد، تصعید کرد، متبلور کرد.