دعانویس ندوشن

است که دشمن آنها بودند و پس از نبردهای خونین فراوان توسط آنها منقرض شدند. آینوها در مورد زمان و مکان وقوع این نبردها بسیار مبهم هستند، اما طبق روایت‌های آنها، همزاد این ساکنان گودال که آنها را کورو-پوک-کورو – به معنای منابع سنتی، آیین‌های طلسم را توصیف می‌کنند واقعی کلمه “مردان متون کهن سوراخ” دعانویس ندوشن – می‌نامند، زمانی در یزو و جزایر کوریل ساکن بوده‌اند. آنها فقط سه یا چهار فوت قد داشتند و برخی از داستان‌های نیمه‌آینو آنها را تنها چند اینچ قد نشان می‌دهند. البته ممکن است این طور برداشت شود که آنها در مقایسه بسیار کوچک بوده‌اند. تعدادی از آینوها، که در عین حال از دیگران خلاق‌ترند، تا احضار آنجا پیش می‌روند که با جدیت می‌گویند کورو-پوک-کوروها آنقدر کوچک بودند که وقتی رگبار دین باران می‌بارید، برای پناه گرفتن زیر مذهب برگ‌های باباآدم پنهان می‌شدند.

دعانویس : با این حال، دیگران به ما می‌گویند که این کورو-پوک-کوروها اجداد آنها بودند و بسیار پرموتر از آینوهای امروزی. آنها قوی، عاشق شکار و قادر به عبور از کوه‌ها با سهولت و سرعت زیاد بودند. به گفته آقای بچلر، برخی از آینوها می‌گویند که خودشان قبلاً در کلبه‌هایی روی گودال‌ها زندگی می‌کردند و با تماس با ژاپنی‌ها روش خانه‌سازی خود را تغییر دادند. اما اگر چنین بوده باشد، به نظر می‌رسد غیرقابل توجیه است که آنها باید اسلاف خود را به عنوان ساکنان گودال متمایز کنند. علاوه بر این، اگر نفوذ ژاپنی‌ها به اندازه کافی قوی بوده که باعث شده آنها این مهمترین تغییر را در سکونتگاه‌ها و شیوه زندگی خود ایجاد کنند، جادو چگونه است که در سایر موارد آداب و رسوم ژاپنی جادو سیاه را اتخاذ نکرده‌اند؟ من نتوانستم کوچکترین شباهتی بین کلبه‌های آینو و هر نوع عمارت ژاپنی، چه از نظر ظاهر دعاگر دعا کلی و چه از

دعانویس ندوشن

و من همیشه از میزان کم پذیرش آداب و رسوم نژاد غالب توسط آینوها شگفت‌زده می‌شدم. در واقع، ویژگی طلسم ساختمان‌های آینو مختص خود دعانویس حمیدیه آینوها است و آنها به جای ساختن خانه‌هایشان بر روی گودال‌ها، به سمت دیگر می‌روند و انبارهای خود را بر روی ستون‌ها یا تیرها قرار می‌دهند. این یک تصادف قابل ارواح توجه است که در دریاچه کوچارو، نه چندان دور از کوسوری، جایی که گودال‌های کورو-پوک-کورو بی‌شمار هستند، دعانویس ندوشن سقف کلبه‌ها و انبارهای آینو زاویه‌دار نیست، بلکه دایره‌ای است که گشایش به آنها ظاهری نیم استوانه‌ای می‌دهد که روی زمین قرار گرفته است.

این به احتمال زیاد به شکل سازه‌هایی است کافر که بر روی گودال‌های مستطیلی ساخته شده‌اند، در حالی که پوشش گودال‌های گرد باید به شکل نیم کره، شبیه خانه‌های برفی اسکیموها، و بیضوی مانند نیمه بلندتر یک تخم مرغ بوده دعانویس باشد. با این حال، خانه‌های فعلی آینو در دریاچه کوچارو بر روی گودال دعانویس رامشیر ساخته اجنه غیر مسلمان نشده‌اند؛ و با پرس‌وجوی من از ساکنان اندک روستا، همگی کاملاً از وجود کورو-پوک-کورو بی‌اطلاع بودند و چیزی در مورد اجداد خود نمی‌دانستند، و نمی‌دانستند که آیا آنها سازه‌هایی را بر روی گودال‌ها ساخته‌اند یا خیر. این ایده برای آنها بسیار مضحک به نظر می‌رسید و باعث سرگرمی زیادی برایشان می‌شد.

در ساحل شمال شرقی یزو، جایی که گودال‌هایی یافت می‌شود، برخی از جادو کلبه‌های آینو سقف‌های گرد و برخی دیگر سقف‌های زاویه‌دار اعمال مربوط به جادو دارند؛ اما حتی در مورد اخیر، زاویه دو طرف دعانویس هیدج سقف به اندازه کلبه‌های سارو و رودخانه توکاچی حاد نیست؛ اما هر دو به شکلی ملایم‌تر شیب دارند و زاویه‌ای منفرجه در حدود ۱۳۵ درجه تشکیل می‌دهند. در واقع، این تغییرات در معماری طلسم آینو هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است، و اینکه طلسم آیا آنها سقف‌های خود را از دشمنانشان، کورو-پوک-کورو، کپی کرده‌اند یا اینکه صرفاً شانسی است که سقف‌ها شباهت خاصی دارند، دعانویس ندوشن را نمی‌توان از سنت یا شنیده‌ها کشف کرد.

من ممکن است ضمناً نظریه خودم را شیاطین ذکر کنم که ممکن است توضیحی برای این نکته باشد. از آنجا که مناطق سارو، توکاچی و ایشیکاری در زمستان آب و هوای خیلی سختی ندارند و تنها مقدار نسبتاً کمی برف در ماه‌های سردتر می‌بارد، آینوها کلبه‌هایی با سقف‌های بسیار شیب‌دار می‌سازند تا برف در جادو سیاه زمستان روی آنها باقی نماند، در حالی که در ماه‌های تابستان، باران باید قبل از شیاطین اینکه بتواند فیلتر شود، دعانویس از شیب تند سقف ببارد.[صفحه ۸۵] از طریق به داخل دعانویس بیستون کلبه. در دریاچه کوچارو و در ساحل شمال شرقی، جایی که بادهای شدید غالب هستند، کلبه‌ها سقف‌های گرد دارند توسل شماره ملا تا کمترین مقاومت ممکن مقدس را در برابر تندبادها داشته باشند و از این رو از خطر فرو ریختن در امان بمانند.

در مورد برف، عکس روش سارو آینو اجرا می‌شود. آینوهای مناطق سردسیر به جای جلوگیری از نشستن برف روی سقف‌هایشان، تمام تلاش خود را می‌کنند تا برف روی سقف باقی بماند، زیرا با تشکیل یک طاق هوابند، دعا نویس کلبه را در زمستان بسیار گرم‌تر می‌کند. به عبارت دیگر، این سیستم دعانویس خرمدره همان سیستمی است که اسکیموها به کار گرفته‌اند، با این تفاوت که به گمان من، اسکیموها هیچ قابی شیطان برای کلبه‌های خود ندارند و طاق کاملاً از برف و یخ شیطانی است. در حالی که آینوهای ساحل فرشتگان شمال شرقی، طاق برف مستقیماً شیاطین روی خود کلبه قرار دارد. من همواره در ساحل شمال شرقی، جایی که آینوها معماری مختلطی دارند، سید و حاجی متوجه شدم که هر جا کلبه‌ای در موقعیتی روباز شیطانی ساخته شده باشد، دعانویس ندوشن سقفی گرد دارد، در حالی که کلبه‌هایی که در زیر صخره یا تپه ساخته شده‌اند، سقفی زاویه‌دار دارند و این همان چیزی است که مرا

به نتیجه فوق رساند. اگر به موضوع کورو-پوک-کورو برگردیم، آنها بدون شک باید سقف‌های نیمه‌کروی و نیمه‌استوانه ای بر روی گودال‌های خود می‌داشتند، چه طاق از فرشتگان گل، چوب و فرشته نی ساخته شده باشد، و چه مانند خانه‌های اسکیموها، صرفاً از برف و یخ. تا آنجا که ما قدیس می‌دانیم، کلبه‌های کورو-پوک-کورو ممکن است سقف‌های مخروطی مانند سقف‌های سرخپوستان آمریکایی امروزی داشته باشند؛ اما یک واقعیت مسلم است که سقف هر شکلی که داشته باشد، توسط یک تیرک مرکزی پشتیبانی نمی‌شد، زیرا آتشدان همواره در مرکز گودال قرار دارد. واقعیت عجیبی که قبلاً ذکر شد، اینکه در هر گودالی دعانویس گتوند یک لایه ضخیم شن پیدا می‌کنیم، ظاهراً ثابت می‌کند که قطعاً هدف از این کار، کاهش رطوبت زمین بوده است؛ و برداشت من این است که این علوم غریبه ساکنان گودال، که طاق‌های برفی یا یخی روی سر خود داشتند، به این تدبیر متوسل می‌شدند تا کف کلبه‌های خود را زیر

چکه‌های مداوم طاق، که توسط گرمای آتش داخل ذوب می‌شد، مشرکان اعمال صالح خشک نگه دارند. بدون شک یزو در سال‌های گذشته کشوری بسیار دعانویس ندوشن سردتر از اکنون بوده است؛ و اگرچه ذکر نمی‌توانیم به طور ضمنی به اطلاعات ارائه شده توسط آینوها اعتماد کنیم، اما همه آنها در این باور که کشورشان در روزگاران گذشته تماماً یخ و برف بوده است، دعانویس ندوشن اتفاق نظر دارند و برای اثبات این موضوع می‌گویند: ابجد «اگر قرار نیست دعانویس باغ ملک از سرما در دعا امان باشیم، چرا باید مثل خرس پشمالو باشیم؟» [صفحه ۸۶]ژاپنی‌ها ساکنان گودال را با نام «کو-بیتو» یا «کو-شتو» می‌شناسند که کلمه دوم به معنای «مردان دریاچه‌ها» است.[28] اما آنها جادو چیزی از تاریخ خود نمی‌دانند.

هنوز یک حقیقت باقی مانده که باید توضیح داده شود، و آن اینکه چه کسی سفال‌هایی را که تقریباً در هر گودال و کنار دریاچه‌ها کشف می‌شوند، ساخته است. آینوهای امروزی نمی‌دانند چگونه سفالگری کنند، و هرگز هم شناخته نشده است که چیزی از این نوع تولید کنند. تمام ابزارهای آینو از چوب ساخته شده است، هرچند که البته قبایل متمدن‌تر اکنون ابزارهای آهنی یا چینی را از ژاپنی‌ها خریداری کرده‌اند. بنابراین، سوال این است که با فرض اینکه آینوها قبلاً ساکنان گودال بوده‌اند، آیا هنر سفالگری را از دست داده‌اند، یا سفالگری متعلق به نژاد دیگری از مردم نماز خواندن بوده است؟ سفال کورو-پوک-کورو و قطعاتی از طرح‌ها سفال کورو-پوک-کورو و قطعاتی از دعانویس سطر طرح‌ها.

ندوشن

برای من عجیب به نظر می‌رسید که با وجود محافظه‌کاری آینوها در مورد آثار باستانی‌شان، حتی با در نظر گرفتن ماهیت شکننده‌ی آنها، هیچ سفالی از نوع سفال‌های یافت شده در گودال‌ها هرگز در هیچ کلبه‌ی آینو دیده نمی‌شود. اگر خودشان سفال می‌ساختند، مطمئناً برخی از نمونه‌ها یا بخش‌هایی از نمونه‌ها حفظ می‌شدند. با مقایسه حقایق، درمی‌یابیم که کورو-پوک-کوروها کلبه‌های خود را بر روی گودال‌ها می‌ساختند، سفال می‌ساختند و از ابزارهای سنگی و سنگی استفاده می‌کردند؛ در حالی که آینوها هرگز به سکونت در گودال‌ها دعانویس میرآباد شناخته نشده‌اند، هرگز سفال نساخته‌اند و همیشه از ابزارهای استخوانی یا بامبو استفاده کرده‌اند. علاوه بر این، سنت‌های آینو در مورد جنگ‌های داخلی، هرچند مبهم، و نامگذاری دشمن با نام کورو-پوک-کورو، شواهد بیشتری کافر هستند که خود آینوها ساکنان گودال را اجداد خود نمی‌دانند.

دعانویس قیدار بنابراین، معدود حقایق جمع‌آوری‌شده تمایل دارند ثابت کنند که[صفحه ۸۷] آینوها و کورو-پوک-کوروها دعا نویسی دو نژاد متمایز بودند، جالب است بدانیم که دومی‌ها واقعاً چه کسانی بودند و چه بر سرشان آمد. یک مبلغ مذهبی فرهیخته، آقای بچلر، در نوشته‌ای در دعانویس ندوشن این مورد می‌گوید: دعانویس ندوشن «اما من طلسم معتقدم که این ساکنان گودال از نظر تبار با آینوها ارتباط نزدیکی داشتند و بقایای آنها اکنون در شیکوتان و سایر جزایر گروه کوریل دیده می‌شود. ساکنان شیکوتان از نظر قد بسیار کوتاه‌تر از آینوهای یزو هستند. آنها چندان خوش‌قیافه نیستند و گفته می‌شود نژادی بسیار بی‌احتیاطی هستند. آینوها به ساکنان جزایر کوریل به عنوان بقایای کورو-پوک-گوروها نگاه می‌کنند؛ اما این صرفاً یک نظر است که می‌توان آن را به دلخواه پذیرفت یا رد کرد.

اینکه آنها ساکن گودال هستند به‌روزرسانی‌های آینده ممکن است تغییرات طلسم را گسترش دهند. کاملاً طلسم قطعی است ، زیرا آنها در حال حاضر طلسمات در گودال‌ها زندگی می‌کنند.» قبل از اینکه نویسنده‌ی سطور بالا تا این حد در مورد آنچه بیان می‌کند مطمئن جادو باشد، بهتر بود که از جزیره‌ی مورد بحث بازدید می‌کرد.