دعانویس اصفهان

که آن را به اجاره سالانه ۴۰ شیلینگ تبدیل کرد تا وقف یک خطبه یا سخنرانی سالانه در مورد عظمت جادوگری، و به ویژه دعانویس اصفهان در این مورد، توسط یک پزشک یا لیسانس الهیات از کالج کوئینز کمبریج شود. من نتوانسته‌ام تاریخ دقیقی را که این سخنرانی سالانه متوقف شد، مشخص کنم؛ اما به نظر می‌رسد که موعظه آن تا مفاهیم طلسم سنتی در طول نسل‌ها تکامل یافته‌اند اواخر سال ۱۷۱۸، فرشته زمانی که دکتر فرشتگان هاچینسون اثر خود دعانویس را در طلسمات مورد جادوگری منتشر کرد، ادامه داشته است. برای ادامه‌ی تاریخ توهم جادوگری در جزایر بریتانیا به ترتیب مذهب دعانویس زمانی مناسب، بررسی آنچه در اسکاتلند در تمام آن بخش از قرن شانزدهم، پیش از به تخت نشستن جیمز ششم بر تخت سلطنت انگلستان، رخ می‌داد، ضروری خواهد کافر بود.

دعانویس : طبیعتاً انتظار داریم که اسکاتلندی‌ها – مردمی که از دیرباز به خاطر قدرت تخیلشان مشهور بودند – عمیق‌تر از همسایگان جنوبی خود با این خرافات غم‌انگیز عجین شده باشند. ماهیت خاک و آب فرشتگان و هوای آنها تمایل به تشویق رویاهای جاهلیت اولیه داشت. شیاطین ارواح، اجنه، اشباح، کلپی‌ها و مجموعه‌ای از موجودات معنوی، برای ساکنان دره‌های مه‌آلود ارتفاعات و نهرهای رمانتیک مناطق پست آشنا بودند. اعمال آنها، چه خوب و چه بد، در ترانه‌ها شماره ملا گنجانده شده بود و بیشتر بر تخیل تأثیر می‌گذاشت زیرا «شعر آنها را تقدیس کرده بود». اما تنها زمانی که اصلاح‌طلبان دعا نویسی مذهبی شروع به اعمال شدیدترین فشارها بر کتاب مقدس کردند، قانون برای مجازات جادوگری به عنوان یک جرم به خودی خود فراخوانده شد .

دعانویس اصفهان

آنچه پاپ اینوسنت هشتم برای آلمان و فرانسه انجام داده بود، واعظان اصلاحات برای مردم اسکاتلند انجام دادند. جادوگری، به جای اینکه صرفاً یک اصل ایمانی شیطانی باشد، در کتاب قانون ثبت شد؛ و از همه رعایای خوب و مسیحیان واقعی خواسته شد تا علیه آن قیام کنند. نهمین پارلمان ملکه دین مری در سال ۱۵۶۳ قانونی را تصویب کرد که مجازات مرگ را برای جادوگران و مشاوران جادوگران مقرر می‌کرد و بلافاصله تمام مردم دچار ترس همه‌گیر از شیطان و عوامل فانی او شدند. افراد در بالاترین رده‌های زندگی، توهم فرشتگان عوام را به اشتراک می‌گذاشتند و تشویق می‌کردند. بسیاری خود به جادوگری متهم شدند؛ و زنان اشرافی به عنوان افرادی که در هنرهای عرفانی دست داشته‌اند، نشان داده شدند و به جهانیان ثابت کردند که طلسم اگر جادوگر نیستند، دعانویس اصفهان به دلیل فقدان اراده نیست.

در میان بانوانی که به خاطر تلاش برای رسیدن به اهداف شوم خود با کمک شیطان بدنام شدند، می‌توان به لیدی باکلاف مشهور از برانکسهولم (که برای همه خوانندگان سر والتر اسکات آشناست)، کنتس لوتیان، کنتس آنگوس، کنتس آتول، لیدی کر، کنتس هانتلی، یوفمیا مکالزیان (دختر لرد کلیفتونهال) و لیدی فاولیس اشاره کرد. در میان افراد مشهور از جنس مخالف که به جادوگری متهم شدند، سر لوئیس بالانتین، منشی دادگاه اسکاتلند، بود که، اگر بتوانیم گفته اسکات از اسکاتلند را طلسم باور کنیم، «از روی شیاطین کنجکاوی با جادوگری به نام ریچارد گراهام برخورد کرد» و از او خواست که شیطان را زنده کند.

جادوگر موافقت کرد و او را جادو شخصاً در حیاط خانه‌اش در کانونگیت بزرگ کرد، «که با دیدن او، منشی دادگاه چنان وحشت کرد که بیمار شد و از آن درگذشت.» با چنین گزارش‌های بی‌اساسی، حسودان آبروی کسانی را که از آنها متنفر دعانویس مجرب چهارمحال و بختیاری بودند، بردند؛ هرچند در این مورد به نظر می‌رسد که طلسم سر لوئیس آنقدر احمق بوده که به کاری که به آن متهم شده بود دست زده است، و موفقیت این آزمایش تنها بخش ساختگی داستان بوده است. پرتره سر و شانه‌های یک مرد. جان ناکس. دشمنان جان ناکس داستان مشابهی را ابداع کردند که در میان کاتولیک‌های رومی به راحتی پذیرفته شد، و آنها خوشحال طلسم بودند دعانویس اصفهان که هر گونه انگ و شیاطین لکه ننگی را به آن بلای بزرگ رذایل علوم غریبه کلیسای خود بچسبانند.

گزارش شده احضار است کهاینکه او و منشی‌اش با نیت بالا بردن «چند قدیس» وارد حیاط کلیسای سنت اندرو شدند؛ اما بر اثر اشتباهی در جادویشان، خودشان شیطان بزرگ را به جای قدیسی که می‌خواستند با او مشورت کنند، بالا آوردند. شایعه‌ی رایج این بود که منشی ناکس آنقدر از شاخ‌های بزرگ، چشمان تیزبین و دم بلند شیطان ترسیده بود که دیوانه شد و کمی بعد درگذشت. خود ناکس از جنس سخت‌تری بود و دعانویس مجرب در یزد نباید می‌ترسید. اولین نامی که در سوابق دادگاه عالی دادگستری از افرادی که به جرم جادوگری محاکمه یا اعدام شده‌اند، دیده می‌شود، رمال نام جانت بومن در سال ۱۵۷۲، نه سال پس از تصویب قانون مری است.

هیچ جزئیاتی از جرایم او ارائه نشده است و در مقابل نام او فقط کلمات “محکوم و محکوم” وجود دارد. با این حال، نمی‌توان استنباط کرد که در این فاصله هیچ محاکمه یا اعدامی جادو صورت نگرفته است. زیرا به استناد اسنادی با اصالت غیرقابل انکار در کتابخانه وکلای ادینبورگ، ۲۹ به نظر می‌رسد که شورای خصوصی، به اشراف و کشیشان مقیم در هر بخش از اسکاتلند مأموریت‌هایی برای بررسی، محاکمه و اعدام جادوگران در حوزه‌های خود می‌داد. هیچ سابقه‌ای از کسانی که از حکم این دادگاه‌ها رنج برده‌اند، حفظ نشده است. اما اگر بتوان حتی به میزان یک چهارم ادعاهای آن، به سنت عامه اعتماد کرد، تعداد آنها ترسناک بود.

پس از سال ۱۵۷۲، ثبت اعدام‌ها به جرم جادوگری در سوابق دادگاه عالی بیشتر شد، اما به طور متوسط ​​بیش از یک مورد در سال نبود – این خود گواه دیگری است که محاکمه دعانویس اصفهان این جرم اعمال مربوط به جادو به طور کلی به قضات محلی واگذار شده بود. به نظر می‌رسد که قضات محلی جادوگران را با همان بی‌ملاحظگی و پس از مدت اجنه غیر مسلمان کوتاهی به دار می‌انداختند، همانطور که قضات صلح امروزی به شکارچیان غیرقانونی دستور اعدام می‌دهند. با پیشرفت جیمز ششم در دوران بلوغ، علاقه زیادی به محاکمات جادوگران پیدا کرد. یکی از آنها – به ویژه محاکمه گلی دانکن، دکتر فیان و همدستانشان در سال ۱۵۹۱ – تمام توجه او را به خود جلب کرد و بدون شک تا حدودی به اثر معروف دیوشناسی که اندکی پس از آن نوشت، همزاد اشاره داشت.

از آنجایی که این جادوگران به جان او سوء قصد کرده بودند، با توجه به عادات او، جای تعجب نیست که او این پرونده را از نزدیک تماشا کرده باشد یا با جزئیات منحصر به فرد آن، در تعصب و خرافات خود تقویت دعانویس اصفهان شده باشد. هیچ محاکمه دیگری که بتوان انتخاب کرد، به اندازه این، تصوری منصفانه از توهمات مردم اسکاتلند ارائه نمی‌دهد. چه تعداد قربانیان، پوچی شواهد و شرارت واقعی طلسم برخی از افراد دخیل را در نظر بگیریم، به همان جفر اندازه جادو خارق‌العاده است. گلی دانکن، جادوگر اصلی در این ماجراها، خدمتکار معاون رئیس گشایش دادگاه تراننت، شهری کوچک در هادینگتون‌شایر، بود.حدود ده مایل از ادینبورگ فاصله داشت.

دعانویس خوب در اصفهان اگرچه نه پیر بود و نه زشت (آنطور که جادوگران معمولاً بودند)، بلکه جوان و خوش‌قیافه، همسایگانش، از برخی از جنبه‌های مشکوک رفتارش، مدت‌ها او را جادوگر می‌دانستند. به نظر می‌رسد که او ادعاهایی در مورد هنر شفابخشی داشت. برخی از درمان‌هایی که او انجام می‌داد چنان ناگهانی بودند که مباشر شایسته، اربابش، که مانند همسایگانش به ارواح او بی‌اعتماد مشرکان بود، آنها را چیزی کمتر از معجزه نمی‌دانست. برای کشف حقیقت، او را شکنجه داد. اما او سرسختانه از اعتراف به ارتباط با شیطان خودداری کرد. دعانویس اصفهان حرز اعتقاد عمومی این بود که علوم غریبه هیچ جادوگری تا زمانی که علامتی که شیطان بر او گذاشته است بر روی بدنش کشف نشده باقی بماند، اعتراف نخواهد کرد.

اصفهان

کسی که آنجا بود، کافر این واقعیت را به مباشر شکنجه‌گر یادآوری کرد و در معاینه، علامت شیطان بر گلوی بیچاره پیدا کیمیاگری شد. او دوباره شکنجه شد و شجاعتش که زیر بار درد و رنج تسلیم شده بود، اعتراف کرد که واقعاً یک جادوگر است – موکل جن که روح خود را به این دعانویسی در اصفهان مقاله بر اساس درک مفهومی کلی است شیطان فروخته و تمام درمان‌های خود را با کمک او انجام داده است. این جادو سیاه چیزی جدید در آیین جادوگری بود که طبق آن، شیطان از ایجاد بیماری بیشتر از از بین بردن آنها لذت می‌برد؛ اما گلی دانکن نیز از جادو شدن این نظر وضعیت بهتری نداشت.

شکنجه همچنان اعمال پیشینه تاریخی می‌شد تا اینکه او تمام همدستان انرژی مثبت خود را معرفی کرد، از جمله کانینگهام، جادوگر ابطال کردن جادو مشهوری که با نام دکتر فیان شناخته می‌شد؛ جادوگری جدی و زن‌باره به نام اگنس سمپسون؛ یوفمیا مکالزین، دختر لرد کلیفتونهال که قبلاً به او اشاره شد، و تقریباً چهل نفر دیگر که برخی از آنها همسران افراد کافران محترمی در شهر ادینبورگ بودند. تک تک این افراد دستگیر شدند و کل قلمرو اسکاتلند به دلیل ماهیت خارق‌العاده افشاگری‌های پیش‌بینی‌شده به آشوب کشیده شد. حدود دو سال قبل از این زمان، جیمز ناگهان پادشاهی خود را طلسم ترک کرد و با شجاعت به دانمارک رفت تا عروس خود، پرنسس دانمارک، را که به دلیل هوای نامساعد در بندر آپسلو بازداشت شده بود، بازگرداند.

پس از چند ماه اقامت در کپنهاگ، او به همراه عروس جوان خود به دریا رفت و در اول رمل ماه مه 1590، پس از گذراندن دعانویس اصفهان یک سفر بسیار پر سر و صدا و تقریباً غرق شدن، به سلامت به لیت رسید. شیطانی به محض اینکه دستگیری گلی دانکن و فیان در اسکاتلند فاش شد، هر کسی که وانمود می‌کرد از همه چیز مطلع است، سید و حاجی گزارش داد که این جادوگران فرشتگان و همدستانشان، به وسیله شیطان، طوفان‌هایی را به پا کرده‌اند که جان پادشاه و ملکه را به خطر انداخته است. گلی، در شکنجه خود، اعتراف کرده بود که چنین بوده است و تمام قلمرو پادشاهی با حیرت و دهان باز منتظر تأیید این موضوع بودند که قرار بود.