دعانویس مجرب در یزد

گرگینه بودن یا انسان‌نما بودن و پرسه زدن شبانه با آن شکل در روستا برای بلعیدن طلسم کودکان خردسال، متهم شد. کیفرخواست علیه او، همانطور که توسط هنری کامو، پزشک قانون و مشاور پادشاه خوانده شد، به این شرح بود که او، ژیل گارنیه، مذهب دختر کوچکی دوازده دعانویس مجرب در یزد ساله را گرفته و او را به تاکستانی کشانده و در آنجا، طلسم بخشی از آن را با دندان و بخشی را با دستانش، شبیه پنجه‌های گرگ، کشته است. از آنجا، جسد خونین او را با دندان‌هایش روی زمین به جنگل لا سر کشانده شیاطین و در یک وعده غذایی، قسمت عمده آن را خورده و بقیه را به خانه سنت‌های فرهنگی، شیوه‌های طلسم را حفظ کرده‌اند و نزد همسرش برده است.

دعانویس : اینکه فرشتگان در یک مورد دیگر، هشت روز قبل از جشنواره همه مقدسین، او دیده شد که کودک دیگری فرشتگان را با دندان‌هایش گرفته است و اگر مردم روستا او را نجات نمی‌دادند، او را می‌بلعید و اینکه کودک مذکور چند روز بعد بر اثر جراحاتی که وارد کرده بود، درگذشت. اینکه جادو سیاه پانزده شیاطین روز پس از همان جشنواره همه مقدسین، دوباره به شکل گرگ، پسری انرژی مثبت سیزده ساله را بلعید، در حالی که قبلاً پا و ران او را با دندان‌هایش کنده بود و آنها را دعا برای صبحانه روز بعد پنهان کرده بود. علاوه بر این، او به دلیل تسلیم شدن در برابر همان تمایلات شیطانی و غیرطبیعی حتی در شکل انسان خود، متهم شد.

دعانویس مجرب در یزد

و اینکه او پسری را در جنگلی به قصد خوردن او خفه کرده بود، که اگر همسایگان او را نمی‌دیدند و مانع او نمی‌شدند، مرتکب این جرم می‌شد. ژیل گارنیه پس از آنکه پنجاه شاهد علیه او شهادت دادند، به دادگاه احضار شد. او به هر آنچه که توسل به او نسبت داده شده بود اعتراف کرد. دعانویس مجرب در یزد سپس او را به حضور قضات بازگرداندند و دکتر کامو، به نام پارلمان دوله، حکم زیر را صادر کرد: «با توجه به اینکه ژیل گارنیه، به شهادت شهود معتبر و با اعتراف خودجوش خود، به جرایم شنیع شیطان گرگ‌پرستی و جادوگری مجرم شناخته شده است، این دادگاه او، ژیل مذکور، را محکوم می‌کند که امروز با دین گاری از این نقطه به محل اعدام، به همراه جلاد ( maître exécutur de la haute justice ) برده شود، جایی که او، توسط جلاد مذکور، به تیرکی بسته شده و زنده زنده جادو سوزانده دعانویس سیستان و بلوچستان شود

و سپس خاکسترش به باد پراکنده شود. دادگاه همچنین او، ژیل مذکور، را فرشتگان به هزینه‌های این پیگرد قانونی محکوم می‌کند.» «در دُل، هجدهم ژانویه ۱۵۷۳، برگزار شد.» در سال ۱۵۷۸، پارلمان پاریس چندین روز درگیر محاکمه جفت روحی مردی به نام دعانویس مجرب در بوشهر ژاک روله بود. او نیز به جرم لوپ-گارو بودن و بلعیدن یک پسر بچه متون کهن به این شکل، مجرم شناخته شد. او در میدان گرو زنده زنده سوزانده شد. در سال ۱۵۷۹، افزایش جادوگران و جادوگران در محله ملون چنان نگرانی ایجاد کرد که شورایی برای تدبیر تدابیری جهت جلوگیری از این شرارت تشکیل شد. فرمانی صادر شد مبنی بر اینکه همه جادوگران و مشاوران جادوگران باید به مجازات مرگ محکوم شوند؛ و نه تنها آنها، بلکه فالگیران و جادوگران از هر نوع.

پارلمان روآن در سال بعد همین موضوع را بررسی کرد و حکم داد که داشتن یک کتاب طلسم یا جادو، مدرک کافی دعا برای جادوگری است و همه افرادی که چنین کتاب‌هایی در دست دارند باید زنده سوزانده شوند. جادو سیاه در سال ۱۵۸۳ سه شورا در نقاط مختلف فرانسه برگزار شد که همه در رابطه با همین موضوع بودند. پارلمان بوردو دستورات اکیدی را به همه کشیشان و روحانیون صادر کرد تا تلاش‌های مضاعفی را برای ریشه‌کن کردن جرم ابطال کردن جادو جادوگری به کار گیرند. پارلمان تور نیز به همان اندازه قاطع بود و از قضاوت‌های خدای رنجیده می‌ترسید دعانویس مجرب در یزد اگر همه این دلالان شیطان از روی زمین محو دعانویس رامشیر نشوند.

پارلمان رِیمز به ویژه علیه « نوئورس کافران داگیلت » یا «تیرهای گره» – افرادی از هر دو جنس که از جلوگیری از ازدواج لذت می‌بردند تا بتوانند فرمان خدا به والدین اولیه ما برای افزایش و تکثیر را نماز خواندن خنثی کنند – سختگیر بود. این پارلمان پوشیدن طلسم جادو برای محافظت از جادوگری را گناه می‌دانست؛ و اینکه این عمل نباید در حوزه قضایی آن ادامه یابد، نوعی جن‌گیری را تدوین کرد که به طور مؤثرتری عوامل شیطان را شکست دهد و آنها را فراری دهد. یک مورد جادوگری که در زمان موکل جن خود جنجال زیادی به پا کرد، در سال ۱۵۸۸ در روستایی در کوه‌های اوورنی، حدود دو فرسنگ از آپچون، رخ دعانویس مجرب در تهران داد.

مردی از اهالی آن محل، کنار پنجره‌اش نشسته بود که ناگهان مشرکان یکی از دوستانش که طلسم برای شکار بیرون رفته بود و در حال بازگشت به خانه‌اش بود، از کنارش گذشت. مرد از دوستش پرسید:دوستم از او پرسید پیشینه تاریخی که چه تفریحی داشته است؛ که در آن، گرگ به او اطلاع داد که در دشت مورد حمله گرگی بزرگ و وحشی قرار گرفته و او بدون اینکه زخمی به او وارد کند، به او شلیک کرده و سپس چاقوی شکاری خود را بیرون آورده و پنجه جلویی حیوان را بریده است، زیرا گرگ برای خوردن او به گردنش پریده است.

شکارچی در این لحظه دستش را در کیفش فرو برد تا پنجه را روح بیرون بکشد، اما با کمال تعجب دید که دست یک زن است و حلقه ازدواجی در انگشتش دارد. آن آقا بلافاصله حلقه همسرش را شناخت، دعانویس مجرب در یزد که طبق کیفرخواست علیه او، “باعث شد که به او مشکوک شود.” او دعانویس مجرب در اصفهان بلافاصله به جستجوی او رفت و او را در حالی که کنار آتش در آشپزخانه نشسته بود و دستش زیر پیشبندش پنهان بود، دعا یافت. او با شدت زیاد پیشبند او را پاره کرد و دید که دستی ندارد دعانویس و حتی در آن زمان هم از کنده دست او خونریزی داشت.

دعانویس یزد او را بازداشت کردند و در ریوم در حضور هزاران تماشاگر سوزاندند. 28 در بحبوحه فرشتگان این اعدام‌ها، به ندرت بارقه‌هایی از رحمت دیده می‌شد. موارد کمی از تبرئه شدن در زمانی که جرم جادوگری بود، ثبت شده است. آزادی چهارده نفر توسط پارلمان پاریس، در سال ۱۵۸۹، تقریباً تنها نمونه بازگشت به عقل است. چهارده نفر که به جرم جادوگری به اعدام محکوم شده بودند، علیه حکم به پارلمان پاریس که به دلایل سیاسی به تور تبعید شده بود، اعتراض کردند. پارلمان چهار کمیسر – پیر پیگری، جراح پادشاه، و آقایان لروی، رنارد و فالایسو، پزشکان پادشاه – را برای بازدید و معاینه این جادوگران و بررسی اینکه آیا علامت شیطان بر اعمال صالح آنها وجود دارد یا خیر، منصوب کرد.

پیگری، که این شرایط را در اثر خود در مورد جراحی (کتاب هفتم، فصل ۱۰) شرح می‌دهد، می‌گوید که این بازدید در حضور دو مشاور دربار انجام شده است. جادوگران همگی برهنه شدند دعانویس مجرب در کرج و پزشکان با دقت بدن‌هایشان را معاینه کردند و تمام علائمی را که می‌توانستند پیدا کنند، در بدنشان فرو کردند تا ببینند آیا درد را حس می‌کنند یا خیر، که این همیشه به عنوان مدرکی قطعی برای گناهکار بودن در نظر گرفته می‌شد. با این حال، آنها در برابر سوزن زدن بسیار حساس بودند و برخی از آنها وقتی سوزن‌ها به آنها فرو می‌رفتند، دعانویس مجرب در یزد با شهوت فریاد می‌زدند.

پیر پیگری ادامه می‌دهد: «ما آنها را افرادی بسیار فقیر، احمق و برخی ذکر فرشتگان دیوانه یافتیم. بسیاری کافر از آنها نسبت به زندگی کاملاً بی‌تفاوت بودند و یک یا دو نفر از دعانویس مجرب در یزد آنها کلیسا مرگ را به عنوان تسکینی برای رنج‌های خود می‌خواستند. نظر ما این بود رمال که آنها بیشتر دعانویس به دارو نیاز دارند تا مجازات. و شیطانی بنابراین طلسم نویس به پارلمان گزارش دادیم. پرونده آنها پس از آن مورد همزاد بررسی بیشتر قرار گرفت. و پارلمان، پس از مشورت کامل با همه…اعضای شورا، دستور دادند که آن موجودات بیچاره را به خانه‌هایشان بفرستند، بدون اینکه هیچ مجازاتی برایشان اعمال کنند.

در یزد

چنین بود وضعیت وحشتناک ایتالیا، آلمان و فرانسه در طول قرن شانزدهم، که به هیچ وجه بدترین بحران جنون عمومی در رابطه با جادوگری نبود. بیایید ببینیم وضعیت انگلستان در همان دوره دعا نویس چگونه بود. اصلاحات مذهبی، که در پیشرفت خود بسیاری از اشتباهات را ریشه کن کرده بود، در این مورد، بزرگترین خطا، متوقف شد. لوتر و کالوین علوم غریبه به اندازه خود پاپ اینوسنت به جادوگری جادو اعتقاد راسخ داشتند؛ و پیروان آنها خود را آزاردهندگانی متعصب‌تر از رومیان دعانویس نشان دادند. دکتر هاچینسون، در اثر خود در مورد جادوگری، ادعا می‌کند این موضوع همچنان در مباحث مدرن مورد بررسی قرار می‌گیرد که این جنون بعداً در انگلستان خود را نشان داد و با شدت کمتری نسبت به قاره اروپا طغیان دعانویس مجرب در لرستان کرد.

فقط ادعای اول درست است؛ زیرا اگرچه آزار و اذیت هم در انگلستان و هم در اسکاتلند دیرتر آغاز شد، اما پیشرفت آن به اندازه جاهای دیگر ابجد ترسناک بود. بیش از دعا نویسی پنجاه سال پس از صدور فرمان معصوم هشتم، قوه مقننه دعانویس مجرب در یزد انگلستان صلاح ندید که قوانین سختگیرانه‌تری علیه جادوگری فرشته دعانویس نسبت به قوانین موجود وضع کند. قانون سال ۱۵۴۱ اولین قانونی بود که جرم خاص جادوگری را مشخص می‌کرد. در دوره‌ای دعانویس مجرب در خوزستان بسیار پیشتر، افراد زیادی علاوه بر سایر جرائم، به دلیل جادوگری نیز به مرگ محکوم شده بودند؛ اما هیچ اعدامی به دلیل شرکت در مراسم شنبه جادوگران، ایجاد طوفان، نازایی گاوها و تمام زرق و برق‌های خیالی قاره صورت نگرفت.