دعانویس سمنان

این نویسندگان – که سه نفر از آنها مأمور محاکمه جادوگران بودند و از اعترافات مجرمان فرضی و شواهد ارائه شده علیه آنها نوشتند – و از اثر جدیدتر آقای ژول گارینه، خلاصه زیر دعانویس سمنان از این آیین با دعا زحمات فراوان استخراج شده است. دانشجویی که مایل به دانستن بیشتر است به آثار مورد بحث ارجاع داده کیمیاگری می‌شود. او در هر برگ به اندازه‌ای مطلب پیدا خواهد کرد که خونش از شرم و وحشت منجمد شود: اما پاکی این صفحات با هیچ چیز تحقیرآمیز و نفرت‌انگیزی مانند شرح کامل آنها لکه‌دار نخواهد شد. شیطانی آنچه در اینجا گلچین شده، نمونه‌ای کافی از سنت‌های فرهنگی، آداب و رسوم آیینی را حفظ کردند باور عمومی خواهد دعا نویسی بود و خواننده‌ای که باید در نوشته‌های دیوشناسان به دنبال جزئیات بیشتر بگردد، تنها وقت خود را تلف خواهد کرد.

دعانویس : پیشینه تاریخی او با کنار زدن حجابی که زشتی‌های وصف‌ناپذیر آنها را پوشانده است، چیزی به دست جادو نخواهد آورد، مگر اینکه مانند استرن بخواهد شواهد جدیدی از «انسان حیوان صفت» جمع‌آوری کند. در این صورت، در آنجا شواهد زیادی خواهد یافت که او را متقاعد کند که حیوان با این مقایسه مورد تمسخر قرار خواهد گرفت. تصور می‌شد که زمین مملو از میلیون‌ها دیو از هر دو جنس است که بسیاری از آنها، مانند نژاد بشر، نسب خود را شماره ملا به آدم می‌رسانند، که پس از هبوط توسط شیاطین گمراه شد و برای فریب او به شکل زنان زیبا درآمد. اینهاشیاطین با سرعتی خارق‌العاده در میان خود «رشد و تکثیر» می‌کردند.

دعانویس سمنان

بدن‌های آنها از جنس هوای رقیق بود و می‌توانستند به راحتی از سخت‌ترین مواد عبور کنند. آنها هیچ محل سکونت یا اقامت ثابتی نداشتند، بلکه در بی‌کرانگی فضا به این سو و آن سو پرتاب می‌شدند. وقتی در گروه‌های بزرگ گرد هم می‌آمدند، گردبادهایی در هوا و طوفان‌هایی در آب‌ها ایجاد می‌کردند دعانویس سمنان و از تخریب زیبایی طبیعت و بناهای گشایش صنعت بشر طلسم لذت می‌بردند. اگرچه آنها مانند موجودات عادی در میان خود افزایش می‌یافتند، اما تعداد آنها روزانه توسط ارواح مردان شرور، کودکان مرده به دنیا آمده، زنانی که در بستر زایمان می‌مردند و افرادی که در دوئل کشته دعا می‌شدند، افزایش می‌یافت.

قرار بود تمام هوا پر از آنها باشد و بسیاری از مردان و زنان نگون‌بخت با هر دم هزاران نفر از آنها را به دهان و بینی خود می‌کشیدند. و شیاطین، که در روده‌ها یا سایر قسمت‌های بدن آنها ساکن می‌شدند، آنها را با انواع دردها و بیماری‌ها عذاب می‌دادند و رویاهای ترسناک برایشان می‌فرستادند. سنت گرگوری اهل نیس داستانی از راهبه‌ای نقل می‌کند که فراموش کرد شیطان قبل از نشستن برای شام، دعای خیر خود را بگوید دعانویس و علامت صلیب بکشد و در نتیجه، دیوی را که در میان برگ‌های کاهو پنهان شده بود، بلعید. اکثر مردم می‌گفتند که تعداد این دیوها آنقدر زیاد است که نمی‌توان آنها را شمرد، اما ویروس ادعا می‌کرد که تعداد آنها بیش از هفت میلیون شیاطین و چهارصد و پنج هزار و نهصد و بیست و شش نفر نیست؛ رمل و دعا نویسی آنها به هفتاد و دو گروهان یا گردان تقسیم شده‌اند

که هر یک از آنها یک دعا نویس شاهزاده یا فرمانده دارد. آنها می‌توانستند به هر شکلی که دوست داشتند درآیند. وقتی مرد بودند، اینکوبی نامیده می‌شدند؛ و وقتی زن بودند، ساکوبی. آنها گاهی خود را زشت می‌کردند؛ دعانویس رحیم آباد و گاهی دعا اوقات اشکالی چنان زیبا و متعالی به خود می‌گرفتند که چشمان فانی هرگز دعانویس زیبایی‌ای را که با زیبایی آنها رقابت کند، نمی‌دیدند. جادو کهن اگرچه شیطان و لشکریانش می‌توانستند در هر زمانی بر بشر ظاهر شوند، اما عموماً این‌طور برداشت می‌شد قدیس که او شب بین جمعه و شنبه را ترجیح می‌دهد. دعانویس سمنان اگر خود شیطان به شکل انسان ظاهر می‌شد، جادو سیاه هرگز کاملاً و از همه جهات مانند یک انسان فرشتگان نبود.

او یا خیلی سیاه بود یا خیلی سفید، خیلی بزرگ بود یا خیلی کوچک، یا برخی دعا نویسی از اندام‌هایش با بقیه بدنش تناسب نداشتند. اغلب موکل جن پاهایش بدشکل بود و مجبور بود دم خود را در قسمتی از لباسش جمع کند و پنهان کند؛ زیرا، به هر شکلی که می‌خواست، نمی‌توانست از شر آن مانع خلاص شود. او گاهی اوقات خود نماز خواندن را به یک درخت یا رودخانه تبدیل می‌کرد؛ و در یک مورد، همانطور که از ویروس، کتاب چهارم، فصل ۹ می‌آموزیم، خود را به یک وکیل دادگستری تبدیل کرد. در زمان سلطنت فیلیپ لو بل، مذهب او به شکل مردی تیره‌پوست سوار بر اسبی سیاه و بلند، سپس به شکل یک کافر راهب، سپس به شکل یک فرشتگان الاغ و در نهایت به شکل یک کالسکه بر یک راهب ظاهر دعانویس بیستون شد.

موارد نادر نیستندکه هم او و هم شیاطین پست‌ترش به شکل مردان جوان خوش‌قیافه درآمده‌اند و با موفقیت دم خود را پنهان کرده‌اند و با زنان جوان زیبایی ازدواج کرده‌اند که از شیاطین آنها بچه‌دار شده‌اند. چنین کودکانی به راحتی از روی جیغ‌های مداومشان، نیاز به پنج پرستار برای شیر دادن به آنها و چاق نشدنشان قابل تشخیص بودند. همه این شیاطین تحت فرمان هر فردی بودند که روح جاودان خود را در ازای امتیاز بهره‌مندی از خدمات آنها برای مدت معینی به شاهزاده شر تسلیم می‌کرد. جادوگر یا ساحره می‌توانست آنها را برای انجام سخت‌ترین مأموریت‌ها دعانویس سمنان بفرستد: هر آنچه جادوگر دستور می‌داد انجام می‌شد، مگر اینکه عمل خیری باشد که در این صورت از دستور سرپیچی می‌شد کلیسا و شر به جای آن بر خودش عمل می‌کرد.

در فواصل زمانی، بنا به میل شیطان، جلسه عمومی شیاطین و همه جادوگران برگزار می‌شد. این جلسه سبت نامیده می‌شد، زیرا در روز شنبه یا بلافاصله پس از نیمه‌شب جمعه برگزار می‌شد. این احضار سبت‌ها گاهی برای یک منطقه، گاهی برای منطقه دیگر و حداقل سالی یک بار در بروکن یا در میان کوه‌های بلند دیگر، به عنوان سبت دعانویس قیدار عمومی شیاطین برای کل مسیحیت برگزار می‌شد. شیطان معمولاً مکانی را که چهار جاده به هم می‌رسیدند، به عنوان محل این گردهمایی انتخاب می‌کرد، یا اگر این کار مناسب نبود، کنار یک دریاچه. در این مکان دیگر هرگز چیزی نمی‌رویید، زیرا پاهای داغ شیاطین و جادوگران، اصل باروری را از زمین می‌سوزاند و آن را برای همیشه بی‌حاصل می‌کرد.

هنگامی که دستور برگزاری مراسم سبت صادر می‌شد، همه جادوگران و جادوگرانی که در آن شرکت نمی‌کردند، به عنوان مجازاتی برای بی‌توجهی یا عدم وقت‌شناسی، توسط شیاطین با عصایی ساخته شده از مار یا عقرب شلاق می‌خوردند. در فرانسه و انگلستان، جادوگران دعانویس سمنان باید به طور یکنواخت بر روی دسته‌های طلسمات جارو سوار می‌شدند؛ اما در ایتالیا و اسپانیا، خود شیطان، به شکل بز، آنها را بر پشت خود حمل شیطانی می‌کرد و این دسته‌ها بسته به تعداد جادوگرانی که می‌خواست با آنها معاشرت کند، بلند یا کوتاه می‌شدند. سمنان هیچ جادوگری هنگام رفتن به سبت، نمی‌توانست از در یا پنجره خارج شود، حتی اگر خیلی تلاش می‌کرد.

راه ورود آنها دین معمولاً از طریق سوراخ کلید و راه خروج از طریق دودکش بود که با جارو و همه چیز، به راحتی از آن بالا می‌رفتند. برای جلوگیری از اینکه همسایگان متوجه کافران غیبت جادوگران نشوند، به یک دیو پست دستور داده می‌شد که به شکل دعا آنها درآید و در رختخواب آنها دراز بکشد و وانمود کند که بیمار است طلسم تا سبت تمام شود. نسخ خطی وقتی همه جادوگران و ساحران به محل ملاقات رسیدند، مراسم جهنمی روز سبت آغاز شد. سمنان شیطان ، او که به شکل این محتوا، مروری دعانویس رامشیر کلی بر مضامین مرتبط با طلسم را نشان می‌دهد. مورد علاقه‌اش، یعنی یک بز نر بزرگ، با صورتی در جلو و صورتی در کفل‌هایش، درآمده بود، بر تخت نشست؛ و همه حاضران، یکی پس از دیگری، به او ادای احترام کردند و از پشت صورتش را بوسیدند.

سمنان

پس از انجام این کار، او یک رئیس مراسم دعا را منصوب کرد و به همراه جفر او، همه جادوگران و ساحره‌ها را شخصاً معاینه کرد تا ببیند آیا علامت مخفی روی خود دارند که با آن اجنه غیر مسلمان به عنوان علامت شیطان شناخته می‌شوند یا خیر. این علامت همیشه نسبت به درد بی‌حس بود. کسانی که هنوز علامت‌گذاری نشده بودند، علامت را از رئیس مراسم دریافت می‌کردند، شیطان دعانویس گتوند همزمان به آنها لقب می‌داد. پس از انجام این کار، همه آنها با خشم و عصبانیت شروع به خواندن و رقصیدن کردند تا اینکه کسی دعا از راه رسید که مشتاق ورود به جمع آنها بود.

سپس مدتی ساکت ماندند تا اینکه متون کهن تازه وارد رستگاری خود را انکار کرد، شیطان را بوسید، به کتاب مقدس تف انداخت و در همه چیز از او اطاعت کرد. سپس آنها دوباره با تمام قدرت شروع به رقصیدن کردند و این کلمات را خواندند: «آلگرموس، آلگرموس!» چه مهربان و دلسوزی! در طول یک یا دو ساعت، آنها عموماً از این تمرین خشونت‌آمیز خسته می‌شدند و سپس همگی می‌نشستند و دعانویس اعمال شیطانی خود را از آخرین ملاقاتشان بازگو می‌کردند. کسانی که به اندازه کافی نسبت به دعانویس همنوعان خود بدخواه مشرکان و شیطنت نکرده بودند، شخصاً توسط خود شیطان مجازات می‌شدند، که آنها را شیاطین با خار یا عقرب شلاق می‌زد تا جایی که غرق در خون می‌شدند و قادر به نشستن یا شیاطین ایستادن نبودند.

وقتی این مراسم به پایان رسید، همه با رقص وزغ‌ها سرگرم شدند. هزاران نفر از این موجودات از زمین بیرون آمدند و روی دعانویس سمنان پاهای عقب خود ایستادند و رقصیدند، در حالی که شیطان نی‌انبان یا شیپور می‌نواخت. این وزغ‌ها همگی دارای قوه‌ی بیان جادو بودند و از جادوگران التماس می‌کردند که به خاطر تلاش‌هایشان برای لذت بردن آنها، گوشت نوزادان تعمید نیافته را به آنها پاداش دهند. جادوگران قول اطاعت دادند. شیطان از آنها خواست که به قول خود عمل فرشتگان کنند؛ و سپس با کوبیدن پایش، باعث شد که همه وزغ‌ها در یک لحظه به زمین فرو روند.