دعانویس پل سفید

کنند و گاهی اوقات در دستان خودشان نامرئی می‌شد و از طریق هوا به کیف جادوگر منتقل می‌شد. او لزوماً شخصیت بسیار بدی پیدا می‌کرد. و، جادو شدن پس از آنکه در مورد مذهب، احساساتی ابراز کرد که دعانویس پل سفید کاملاً خلاف اصول دین بود، به دعانویس دادگاه‌های تفتیش عقاید احضار شد تا به جنایات خود دعا نویس به عنوان یک مرتد و جادوگر پاسخ دهد. او با صدای بلند دعانویس بی‌گناهی خود را اعلام کرد، شیاطین حتی در حالی که شکنجه‌هایی بیش از آنچه طبیعت می‌توانست تحمل کند، متحمل شده بود. او پیش از پایان محاکمه‌اش در زندان درگذشت، اما بعداً گناهکار شناخته شد.

دعانویس : دستور داده کیمیاگری شد استخوان‌هایش را از خاک بیرون آورده و در ملاء عام بسوزانند. همچنین مجسمه او را در خیابان‌های پادوا سوزاندند. ریموند لالی. پرتره سر و شانه ها. ریموند لالی. در حالی که آرنولد دو ویلنوو و پیترو داپون در فرانسه و ایتالیا شکوفا شدند، استادی مشهورتر از هر دو در اسپانیا ظهور کرد. این ریموند لولی بود، نامی که در میان کیمیاگران در رتبه اول قرار دارد. دعا برخلاف بسیاری از آداب و رسوم آیینی در سنت‌های مختلف متفاوت است اسلافش، او هیچ ادعایی به طالع بینی یا غیبگویی نداشت؛ اما با الگو قرار دادن جابر، با دقت ماهیت و ترکیب فلزات را بدون اشاره به طلسم‌ها، طلسم‌ها یا هرگونه مراسم احمقانه مطالعه کرد.

دعانویس پل سفید

با این حال، تا اواخر عمرش مطالعه این هنر را آغاز نکرد. دوران کودکی و میانسالی او به شیوه‌ای متفاوت سپری مشرکان شد و کل تاریخ او به شدت رمانتیک است. دعانویس پل سفید در خانواده‌ای برجسته در مایورکا به دنیا آمد. هنگامی که آن جزیره توسط جیمز اول، پادشاه آراگون، در سال ۱۲۳۰ از ساراسن‌ها گرفته شد، پدر ریموند، که اصالتاً اهل کاتالونیا بود، در آنجا ساکن شد و از طرف سلطنت مقام قابل توجهی دریافت کرد. ریموند در سنین پایین ازدواج کرد. و چون شیفته‌ی لذت بود، انزوای جزیره‌ی زادگاهش را ترک کرد و به همراه عروسش به اسپانیا دعانویس نودژ رفت.

در دربار شاه کافر جیمز به مقام سناتور اعظم منصوب شد و به او لقب «بزرگ سالاری» داده شد.چندین سال زندگی شاد و مفرحی داشت. او که به همسرش وفادار نبود، همیشه در جستجوی طلسم زیبایی شیاطین جدیدی بود، طلسم تا اینکه سرانجام قلبش به آمبروسیا د کاستلو، دوست‌داشتنی اما نامهربان، گره خورد. این خانم، مانند ستایشگرش، متأهل بود؛ اما برخلاف او، به عهد و پیمان‌هایش وفادار بود و تمام درخواست‌های ریموند را با بی‌اعتنایی می‌پذیرفت. ریموند چنان شیفته او شده بود طلسم که این بی‌اعتنایی فقط شعله‌های عشقش را شعله‌ورتر می‌کرد. او تمام شب را زیر پنجره‌های ریموند می‌گذراند، اشعار پرشوری در سید و حاجی ستایش او می‌نوشت، از کارهایش غافل می‌شد و خود را مورد تمسخر همه درباریان قرار می‌داد.

روزی، هنگام تماشای خانه ریموند، به‌طور اتفاقی سینه او را فرشتگان دید، در حالی که دستمال گردنش در اثر باد به کناری می‌رفت. الهام به او دست داد و نشست و چند قطعه شعر لطیف در این مورد سرود و طلسم طلسم نویس دعانویس برای خانم فرستاد. آمبروسیای زیبا هرگز پیش از این به نامه‌های او پاسخ نداده بود دعانویس پل سفید اما ریموند به این نامه پاسخ داد. ریموند به ریموند گفت که هرگز نمی‌تواند به درخواست او گوش دهد. اینکه برای یک مرد خردمند شایسته نیست که افکارش را، همانطور که قبلاً انجام داده بود، بر کسی غیر از خدایش متمرکز کند؛ و از او التماس کرد که خود را وقف یک زندگی مذهبی کند و بر شور و شوق بی‌ارزشی که او را در خود غرق کرده بود، غلبه دعانویس شادگان کند.

با این حال، ریموند پیشنهاد داد که اگر ریموند بخواهد، سینه جادو رمل زیبایی را که شماره ملا او را مجذوب خود کرده بود، به او نشان دهد. ریموند خوشحال شد. او دعانویس فکر می‌کرد که بخش دوم این نامه با بخش اول مطابقت ندارد، و اینکه آمبروزیا، علیرغم توصیه‌های خوبی که به او داده بود، سرانجام کوتاه آمده و او را به اندازه دلخواهش خوشحال خواهد کرد. او از جایی به جای دیگر به دنبال او می‌رفت دعا و از او التماس می‌کرد که به قولش عمل کند: اما آمبروزیا هنوز سردش بود و با گریه فرشتگان از او التماس می‌کرد که دیگر اصرار نکند؛ زیرا او هرگز نمی‌توانست مال او باشد و اگر فردا آزاد بود، هرگز نمی‌توانست.

عاشق ناامید گفت: «پس منظورت از نامه چیست؟ من به تو نشان دعا خواهم داد!» آمبروسیا پاسخ داد، که فوراً سینه‌اش را بیرون آورد و سرطان بزرگی را که به هر دو سینه‌اش گسترش یافته بود، در برابر چشمان تحسین‌کننده‌ی وحشت‌زده‌اش نمایان کرد. آمبروسیا دید که او شوکه شده است؛ و دستش را به سوی او دراز کرد و یک بار دیگر از او خواست که زندگی مذهبی داشته باشد و قلبش را به خالق معطوف کند، نه به مخلوق. او با علوم غریبه چهره‌ای دگرگون‌شده به خانه رفت. فردای آن روز، چیزهای ارزشمندش را بالا آورد.پس از انتصاب به دربار، دعانویس پل سفید از همسرش جدا شد و با فرزندانش خداحافظی کرد و نیمی از ثروت فراوان خود را بین آنها تقسیم دعانویس رامشیر کرد.

نیم دیگر را بین فقرا تقسیم کرد. سپس خود را به پای صلیب انداخت و خود را وقف خدمت به خدا کرد و به عنوان قابل قبول‌ترین کفاره برای اشتباهاتش، نذر کرد که بقیه عمر خود را صرف تغییر مذهب مسلمانان به دین مسیحیت کند. در خواب، عیسی مسیح را دید که به دعانویس علی‌آباد او گفت: «ریموند! ریموند! ابجد از من پیروی کن!» این رؤیا سه بار تکرار شد و ریموند متقاعد شد که این الهامی مستقیم از آسمان است. پس از مرتب کردن امور خود، به زیارت مقبره سنت جیمز کامپوستلو رفت و پس از آن ده سال در تنهایی در میان کوه‌های آراندا زندگی کرد.

در آنجا زبان عربی را آموخت تا خود را برای مأموریت تغییر مذهب مسلمانان آماده کند. او همچنین علوم مختلف را، آنطور که در آثار دانشمندان شرق تعلیم داده می‌شد، مطالعه کرد و ابتدا با نوشته‌های جابر آشنا شد، که مقدر شده بود تأثیر زیادی بر زندگی آینده شیطانی او داشته باشد. در کافر پایان این دوره آزمایشی، و هنگامی که وارد چهلمین سال زندگی خود شد، از تنهایی خود به زندگی فعال‌تری روی آورد. با مقداری از ثروتی که در دوران بازنشستگی‌اش اندوخته بود، کالجی برای مطالعه زبان عربی تأسیس کرد که مورد تأیید پاپ قرار گرفت و از غیرت و تقوای او دعا نویسی بسیار تمجید نسخ خطی شد.

در این زمان، او به رمال سختی از ترور یک جوان عرب که به خدمت خود درآورده بود، دعانویس پل سفید جان سالم به در برد. ریموند در برخی از سفرهای متعصبانه خود به خدا دعا کرده بود که دعانویس خواجو شهر در راه آرمان مقدسش به شهادت برسد. خدمتکارش حرف‌های او را شنیده بود: و از آنجایی که به اندازه اربابش متعصب طلسم بود، تصمیم گرفت آرزوی او را برآورده کند و در عین حال او را به خاطر نفرین‌هایی که بی‌وقفه علیه محمد و همه کسانی که به او فرشته ارواح ایمان داشتند، با فرو کردن خنجر به قلبش مجازات کند. بنابراین، روزی که پشت میز نشسته بود، ضربه‌ای به اربابش زد.

اما غریزه حفظ نفس قوی‌تر از میل به شهادت شیطانی بود، ریموند با دشمن خود درگیر شد و او را سرنگون کرد. او از اینکه خودش جانش را بگیرد، دعاگر شیاطین ابا داشت؛ اما او را به مقامات شهر تحویل داد، و بعداً او را در زندانش مرده یافتند. پس از این ماجرا، ریموند به پاریس سفر کرد و مدتی در آنجا اقامت گزید و با آرنولد دو ویلنوو آشنا شد. احتمالاً از جانب او تشویق شد تا طلسمات به دنبال سنگ جادو بگردد، زیرا از آن زمان به بعد توجه خود را کمتر به مسائل مذهبی و دعا نویسی بیشتر به مطالعه کیمیاگری معطوف کرد.

با این حال، او هرگز هدف بزرگی را که برای آن زندگی می‌کرد – تغییر کیش مسلمانان – از نظر دور نداشت و به رم رفت.برای ارتباط شخصی با پاپ دعانویس پل سفید ژان بیست و یکم در مورد روح بهترین اقدامات لازم برای این منظور. پاپ او را با کلمات تشویق کرد، اما نتوانست هیچ شخص دیگری را دعا نویسی در کاری که او در آن تفکر می‌کرد با او همراه کند. بنابراین، ریموند به تنهایی به تونس رفت و مورد استقبال بسیاری از فیلسوفان عرب شیاطین قرار گرفت که از شهرت او به عنوان استاد کیمیاگری شنیده بودند. اگر او در کشورشان به کیمیاگری پایبند می‌ماند، برایش خوب می‌بود.

دعانویس پل سفید

اما او شروع به دشنام دادن به محمد کرد و خود را به دردسر انداخت. طلسم در حالی که در بازار بزرگ تونس جادو به موعظه آموزه‌های مسیحیت می‌پرداخت، دستگیر و به زندان انداخته شد. کمی بعد او را به دادگاه کشاندند و به اعدام محکوم کردند. برخی احضار از دوستان فیلسوفش سخت برای او وساطت کردند و او به شرطی که فوراً آفریقا را ترک کند فرشتگان و دیگر هرگز پا به آنجا نگذارد، عفو شد. اگر دوباره در آنجا پیدا می‌شد، مهم نبود که هدفش چه باشد یا هر مدت زمانی که طول بکشد، حکم اولیه او به اجرا در می‌آمد.

ریموند به هیچ وجه نگران شهادت نبود، هر چه که بود، وقتی هیچ خطری وجود نداشت، و با کمال میل زندگی خود را با این شرایط دعانویس پل سفید پذیرفت و تونس را به قصد عزیمت به رم ترک جادو کرد. پل سفید بعداً نقشه خود را تغییر داد و در میلان مستقر شد، جایی که برای مدت طولانی با موفقیت زیادی دعا به کیمیاگری و به گفته برخی طالع بینی پرداخت. بیشتر نویسندگانی که به اسرار کیمیاگری اعتقاد داشتند و زندگی جفر ریموند لولی را بررسی کرده‌اند، ادعا می‌کنند که در میلان، نامه‌هایی از ادوارد، پادشاه انگلستان، دریافت کرد که از او دعوت می‌کرد در ایالت‌های او ساکن شود.