دعانویس رودبنه

به او قول پاداش بزرگی داد، اگر به وسیله او شفا یابد. پاراسلسوس دو متون کهن قرص کوچک به او داد که مرد آن را خورد و به سرعت بهبود یافت. وقتی حالش موکل جن دعانویس رودبنه کاملاً خوب شد، پاراسلسوس برای دریافت دستمزدش فرستاد. اما شهروند نظر خوبی در مورد ارزش درمانی که به سرعت انجام شده بود، نداشت. او اصلاً تصور نمی‌کرد که برای دو قرص، مشتی طلا بپردازد، اگرچه دعا آنها جان او را نجات داده بودند، و از پرداخت بیش از دستمزد معمول برای یک ویزیت خودداری کرد. پاراسلسوس علیه او اقامه دعوی کرد و شکست خورد. این نتیجه چنان او را خشمگین کرد که بازل را با عصبانیت شدید ترک کرد.

دعانویس : او زندگی سرگردان خود را از سر گرفت و مطالعات فرهنگی نمادگرایی طلسم را مورد بحث قرار می‌دهد در آلمان و مجارستان سفر کرد و در حالی که با ساده‌لوحی و شیفتگی همه طبقات جامعه پیش می‌رفت، مخارج خود را تأمین می‌کرد. او فال می‌گرفت طلسم – فال می‌گرفت – جادو به کسانی که پول داشتند شیاطین کمک می‌کرد تا در آزمایش خرج کنند، سنگ فیلسوف را پیدا کنند – برای گاوها و خوک‌ها دارو تجویز می‌کرد و در بازیابی اموال دزدیده شده کمک می‌کرد. پس از اقامت متوالی در نورنبرگ، آگسبورگ، وین و میندلهایم، در سال ۱۵۴۱ به سالتزبورگ رفت و در فقر مطلق کافر در بیمارستان آن شهر درگذشت.

دعانویس رودبنه

اگر این شارلاتان عجیب و غریب در طول زندگی خود صدها نفر را تحسین می‌کرد، پس از احضار مرگش هزاران نفر را نیز به خود جذب کرد. فرقه‌ای از پاراسلیست‌ها در فرانسه و آلمان ظهور کردند تا آموزه‌های عجیب و دعانویس رامشیر غریب بنیانگذار خود را در مورد همه علوم و به ویژه در مورد کیمیاگری جاودانه کنند. دعانویس رودبنه رهبران اصلی آنها بودنشتاین و دورنوس بودند. خلاصه‌ای از آموزه او که بر اساس ارواح وجود فرضی سنگ فیلسوف بنا شده بود، در زیر آمده است. این آموزه ارزش حفظ شدن از پوچی محض را دارد و در تاریخ فلسفه کاملاً بی‌نظیر روح است. اول از همه، او معتقد بود که تفکر شیاطین در مورد کمال الوهیت برای دستیابی به همه خرد و دانش کافی است.

دعانویس بیستون کتاب مقدس کلید نظریه همه بیماری‌ها است و برای دانستن اهمیت طب جادویی، لازم است در آخرالزمان جستجو مذهب کرد. مردی که کورکورانه از اراده خدا اطاعت کرد و جادوگر موفق شد خود را با هوش آسمانی یکی کند، سنگ فیلسوف را در اختیار داشت – او می‌توانست همه بیماری‌ها را درمان کند و عمر را تا قرن‌ها که می‌خواست طولانی کند. به همین دلیل است که آدم و پدران پیش از پیشینه تاریخی طوفان، حیات خود را طولانی کردند. زندگی، تجلی ستارگان بود – خورشید بر قلب و ماه بر مغز حکومت می‌کرد. مشتری بر کبد، زحل بر صفرا، عطارد بر ریه‌ها، مریخ بر صفرا و زهره بر کمر.

در معده هر انسانی، دیو یا هوشی ساکن بود که به روش خود نوعی کیمیاگر بود و غذاهای مختلفی را که به آن آزمایشگاه بزرگ، یعنی شکم، فرستاده می‌شدند، به نسبت‌های مناسب، در بوته آزمایش خود مخلوط می‌کرد.40 او به عنوان جادوگر افتخار می‌کرد و به خود می‌بالید که مرتباً با جالینوس از جهنم مکاتبه می‌کند دعانویس رودبنه و اغلب ابن سینا را طلسم از همان مناطق احضار می‌کرد تا با او در مورد مفاهیم نادرستی که در مورد کیمیاگری و به ویژه در مورد طلای آشامیدنی و اکسیر حیات ترویج کرده دعانویس تیران بود، بحث کنند. او تصور می‌کرد که طلا می‌تواند استخوان‌سازی قلب و در واقع همه بیماری‌ها را درمان کند، اگر طلایی باشد که از فلزی پست‌تر به وسیله علوم غریبه حجرالاسود تبدیل شده باشد و اگر تحت برخی از پیوندهای سیارات به کار گرفته شود.

فهرست صرف آثاری که او در آنها این تخیلات دیوانه‌وار را که او آنها را دکترین می‌نامید، پیش می‌برد، چندین صفحه را اشغال می‌کند. جورج آگریکولا. این کیمیاگر در سال ۱۴۹۴ در استان میسنیا متولد شد. دعانویس هیدج دعا نام واقعی او باوئر به معنای کشاورز بود که طبق رسم رایج در آن زمان، آن را به لاتین به آگریکولا تبدیل کرد. از همان جوانی از رؤیاهای علم هرمسی لذت می‌برد. پیش از شانزده سالگی، آرزوی اکسیر اعظمی را داشت که او را هفتصد سال زنده نگه می‌داشت ذکر و سنگی را کهقرار بود ثروتی فرشتگان برای او فراهم کند تا در روزهای کثرت عمرش او را جادو شاد کند.

او فرشتگان در سال ۱۵۳۱ رساله‌ای کوچک در این مورد در کلن منتشر کرد که باعث شد مورد حمایت موریس دوک مشهور ساکسونی قرار گیرد. پس از چند سال اجنه غیر مسلمان طبابت در یواخیمستال، در بوهمیا، شیاطین توسط موریس به عنوان سرپرست معادن نقره کمنیتس استخدام شد. او زندگی شادی را در میان معدنچیان گذراند و در اعماق زمین آزمایش‌های مختلفی در زمینه کیمیاگری انجام داد. شیاطین او دانش زیادی در مورد فلزات کسب سید و حاجی کرد و دعانویس قیدار به تدریج از تصورات عجیب و غریب جادو کهن خود در مورد سنگ فیلسوف خلاص شد. معدنچیان هیچ اعتقادی به کیمیاگری نداشتند؛ و او را نه تنها در این زمینه، بلکه در سایر جنبه‌ها نیز به طرز فکر خود متمایل کردند.

از افسانه‌های آنها، او کاملاً متقاعد شد که اعماق زمین محل سکونت ارواح خوب و بد است و آتش و سایر انفجارها از هیچ علت دیگری جز تمایلات شیطانی دومی ناشی نمی‌شود. دعانویس رودبنه او در سال ۱۵۵۵ درگذشت و از خود شهرت مردی بسیار توانا و باهوش به جا گذاشت. دنیس زاچیر. زندگینامه‌ای که توسط مردی خردمند که زمانی احمق بوده نوشته شده، نه تنها آموزنده‌ترین، بلکه لذت‌بخش‌ترین کتاب خواندنی است. دنیس زاکر، کیمیاگر قرن شانزدهم، این کار را انجام داده طلسم و سابقه‌ای از حماقت و شیفتگی خود در جستجوی سنگ جادو به جا گذاشته است که مطالعه آن ارزشش را دعانویس گتوند دارد.

او در سال ۱۵۱۰ در خانواده‌ای باستانی در گویین متولد شد و خیلی زود به دانشگاه بوردو فرستاده شد تا تحت مراقبت یک معلم خصوصی، مطالعاتش را هدایت کند. متأسفانه معلم خصوصی او در جستجوی اکسیر اعظم دعانویس میرآباد بود و خیلی زود شاگردش را به اندازه خودش از این موضوع دیوانه کرد. با این مقدمه، اجازه می‌دهیم دنیس زاچیر خودش صحبت کند و روایتش را به زبان خودش ادامه دهد: او می‌گوید: «من از خانه مبلغ دویست کرون برای هزینه‌های خودم و ارباب دریافت کردم؛ اما قبل از پایان سال، تمام پول ما در دود کوره‌هایمان رفت. در همان زمان، اربابم بر اثر تبی طلسم که ناشی از گرمای سوزان آزمایشگاه ما بود، درگذشت.

گرمای آزمایشگاه طلسم نویس ما به ندرت یا هرگز از آن تکان نمی‌خورد و گرمای آن چیزی کمتر از زرادخانه ونیز نبود. مرگ او برای من تاسف‌بارتر بود، زیرا والدینم از همزاد فرصت استفاده کردند و مقرری من را کاهش دادند و فقط به اندازه کافی برای غذا و محل اقامتم فرستادند، به جای مبلغی که برای ادامه فعالیتم در کیمیاگری نیاز داشتم. «برای غلبه بر این مشکل و رهایی از بند رهبری، در سن بیست و پنج سالگی به خانه بازگشتم و دعانویس حمیدیه بخشی از دارایی‌ام را به مبلغ چهارصد کرون رهن گذاشتم. این مبلغ برای انجام عملیاتی علمی که توسط یک نفر به من ابلاغ شده بود، لازم بود.»ایتالیایی در تولوز، و همانطور که خودش گفته بود، رودبنه اثربخشی آن را دعانویس ثابت کرده بود.

من این مرد اعمال صالح را در خدمت خود نگه داشتم تا بتوانیم دین پایان آزمایش را ببینیم. سپس، با استفاده از گشایش کلیسا تقطیرهای قوی، سعی دعانویس رودبنه کردم طلا و نقره را کلسینه کنم؛ اما تمام زحماتم بیهوده بود. وزن طلایی که از کوره‌ام بیرون آوردم، از زمانی که آن را در کوره دعا نویسی گذاشتم، به نصف کاهش یافت و چهارصد کرون من خیلی زود به دویست و سی کرون دعانویس سطر کاهش یافت. بیست کرون از این مقدار را به ایتالیایی‌ام دادم تا بتواند به میلان، جایی که نویسنده رسید اقامت داشت، سفر کند و توضیح برخی از قسمت‌هایی را که برای ما مبهم بود، از او بپرسد.

رودبنه

من تمام زمستان را در این مقاله می‌تواند با دیدگاه‌های اضافی گسترش یابد. تولوز ماندم، به امید تعویذ بازگشت او؛ اما اگر منتظر او می‌ماندم، ممکن بود تا به امروز آنجا بمانم، زیرا دیگر هرگز چهره او را ندیدم. «تابستان بعد طاعون بزرگی آمد دعا که مرا مجبور به ترک شهر کرد. با این حال، از کارم غافل نشدم. دعانویس خرمدره به کائور رفتم و شش ماه در آنجا ماندم و با پیرمردی آشنا شدم که مردم او را با نام «فیلسوف» می‌شناختند؛ نامی شیطانی که در مناطق روستایی اغلب به طلسم افرادی داده می‌شود که تنها جادو شدن مزیتشان این است که از همسایگانشان نادان‌ترند. مجموعه‌ی رسیدهای کیمیاگری‌ام را به او نشان دادم و نظرش را در مورد آنها پرسیدم.

او ده یا دوازده تا از آنها را انتخاب کرد و فقط گفت که از بقیه بهترند. وقتی طاعون متوقف شد، به تولوز برگشتم و آزمایش‌هایم را برای یافتن سنگ از سر گرفتم. آنقدر دعا نویسی کار کردم دعانویس رودبنه که چهارصد قدیس کرون من به صد و هفتاد کرون کاهش دعانویس یافت. «برای اینکه بتوانم کارم را با روشی ایمن‌تر ادامه دهم، در سال ۱۵۳۷ با کشیشی که در آن حوالی جادو سیاه زندگی می‌کرد، رودبنه آشنا شدم. او نیز مانند من شیفته‌ی این شیدایی شد و به من گفت که یکی از دوستانش که در خدمت کاردینال آرمانیاک به رم آمده بود، از آن شهر رسید جدیدی برایش فرستاده بود عبادت کردن که می‌توانست آهن و مس را تبدیل کند، اما دویست کرون قیمت داشت.

من نیمی از این پول را و بقیه را کشیش تهیه کردم؛ و ما با هزینه کافر مشترک شروع به کار کردیم. از آنجایی که برای آزمایش خود کیمیاگری به مشروبات الکلی نیاز داشتیم، من یک تُن شراب عالی وین دو گایاک فرشته خریدم . مشروبات الکلی را استخراج کردم و چندین بار جادو سیاه آن را تصفیه کردم. مقداری از آن را برداشتیم.