دعانویس زرند

خفه کردن قبلی، “زنده و سریع” به دار آویخته و سوزانده می‌شدند، یا سوزانده می‌شدند. در تمام دوران سلطنت جیمز، در بحبوحه جنگ‌های داخلی جانشین او، سلطه پارلمان دعا نویسی طولانی، غصب کرامول و سلطنت چارلز دوم، هیچ کاهشی در آزار دعانویس زرند و اذیت وجود نداشت. اگر در هر زمانی با شدت جادوگر کمتری شدت می‌گرفت، زمانی بود که کرامول و مستقل‌ها مسلط شیاطین بودند. دکتر زاخاری گری، ویراستار نسخه‌ای از “هودیبراس”، در یادداشتی به آن اثر به ما دعا اطلاع می‌دهد که خودش فهرستی از سه هزار جادوگر را که فقط در زمان پارلمان طولانی اعدام شده بودند، مطالعه کرده است. در طول هشتاد سال اول قرن هفدهم، تعداد اعدام شدگان سالانه پانصد نفر تخمین زده انرژی مثبت شده است که مجموع وحشتناک چهل هزار نفر را تشکیل می‌دهد.

دعانویس : برخی از این موارد شایسته ذکر هستند. اکثریت قریب به اتفاق آنها شبیه مواردی هستند که قبلاً ذکر شد. اما دو یا سه نفر از آنها، نور تازه‌ای بر خرافات رایج انداختند. همه اسم «جادوگران لنکشایر» را شنیده‌اند، عبارتی که حالا باب شده است.او عادت داشت از خانم‌های آن شهرستان به خاطر زیبایی مسحورکننده‌شان تعریف کند؛ اما هر کسی داستانی را که از آن اشارات معنوی در ادبیات تاریخی دیده می‌شود سرچشمه گرفته، نشنیده است. پسری شرور به نام رابینسون، بازیگر اصلی این تراژدی بود. او سال‌ها بعد اعتراف کرد که توسط پدرش و طلسم افراد دیگر تطمیع شده تا علیه جادوگران ناراضی که او را به دار می‌کشاند، شهادت دروغ بدهد.

دعانویس زرند

زمان این محاکمه معروف حدود سال ۱۶۳۴ بود. این پسر رابینسون، که پدرش هیزم‌شکن بود و در مرزهای جنگل پندل در لنکشر زندگی می‌کرد، شایعات زیادی علیه مادر دیکنسون پخش کرد و او دعا را به جادوگری متهم کرد. با رسیدن این شایعات به گوش قاضی محلی، پسر را احضار کردند و به شدت مورد بازجویی قرار دادند. او داستان خارق‌العاده زیر را بدون تردید یا دوپهلوگویی، و ظاهراً به شیوه‌ای چنان آشکار و صادقانه تعریف کرد که هیچ‌کس از شنیدن آن به حقیقت آن شک نکرد. او جادو گفت که وقتی در یکی از بیشه‌های جنگل پرسه می‌زد و دعانویس زرند با چیدن شاه‌توت خود را سرگرم می‌کرد، دو سگ تازی را در مقابل خود دید که در آن زمان فکر می‌کرد متعلق به یکی از آقایان همسایه دعانویس گتوند است.

از آنجایی که به ورزش علاقه داشت، پیشنهاد داد که مسابقه‌ای داشته باشند. و وقتی خرگوشی را به عنوان شکار انتخاب کرد، سگ‌ها را به دویدن تحریک کرد. هیچ‌کدام از آنها تکان نخوردند. او که از دعانویس حیوانات عصبانی بود، اهرمی را گرفت و می‌خواست آنها را تنبیه کند که ناگهان یکی از آنها به شکل یک زن و دیگری به شکل یک پسر کوچک از جا پرید. او شماره ملا فوراً زن را شناخت که جادوگر مادر دیکنسون است. او به طلسم او مقداری پول علوم غریبه پیشنهاد داد تا او را متقاعد کند که روحش را به شیطان بفروشد. اما او امتناع کرد.

دعانویس میرآباد با این کار، او افساری از جیبش بیرون آورد و آن را روی سر پسر کوچک دیگر تکان داد و پسر فوراً به اسب تبدیل شد. سپس مادر دیکنسون او را در دین آغوش گرفت، سوار اسب شد جادو سیاه و او کافر را جلوی خود نشاند و با سرعت باد بر فراز جنگل‌ها، مزارع، باتلاق‌ها و رودخانه‌ها تاخت تا به طویله‌ای بزرگ رسید. جادوگر دعا دم در شیاطین پیاده شد و دست او را گرفت و به داخل برد. در آنجا، او هفت پیرزن را دید که هفت افسار را که از سقف آویزان شیطان بود، می‌کشیدند. همانطور که آنها افسار را می‌کشیدند، تکه‌های بزرگی از گوشت، تکه‌های کره، قرص‌های نان، کاسه‌های شیر، پودینگ داغ، پودینگ سیاه و سایر خوراکی‌های لذیذ روستایی از دعانویس زرند افسارها به زمین می‌افتاد.

در حالی که مشغول این طلسم بودند، چهره‌های زشتی به خود گرفتند و چنان شیطانی به نظر می‌رسیدند که او کاملاً ترسید. پس از اینکه به این ترتیب به اندازه کافی برای یک ضیافت مفصل کشیده شدند، شروع به حرکت کردند و هر آنچه را که در مورد نحوه تهیه شامشان گفته می‌شد، نشان دادند.اینکه خوشگذرانی آنها کمی ظریف‌تر از جادوگران اسکاتلندی بود که طبق اعترافات گلی دانکن، در کلیسای قدیمی برویک از گوشت مردگان تغذیه می‌کردند. پسر اضافه کرد که به محض آماده شدن شام، بسیاری از جادوگران دیگر برای شرکت جادو شدن در آن آمدند که چند نفر از گشایش آنها را نام دعانویس بیستون برد.

در دعا پی این داستان، افراد زیادی دستگیر شدند و پسر رابینسون از کلیسایی به کلیسای فرشتگان دیگر برده شد تا بتواند عجوزه‌هایی را که در انبار دیده بود به مأمورانی که همراهش بودند نشان دهد. در مجموع، حدود بیست نفر به زندان انداخته شدند. هشت نفر از آنها، از جمله مادر دیکنسون، تنها طلسم بر اساس این شواهد به مرگ محکوم و اعدام شدند. در میان بدبخت‌هایی که این داستان قابل توجه را ساخته بودند، هیچ کس به خاطر شهادت دروغ خود به دست عدالت کافران سپرده نشد. و رابینسون، پدر، با تهدید افرادی که به اندازه کافی ثروتمند بودند تا با خریدن پول، رسوایی را به جان بخرند، مبالغ قابل توجهی به دست دعانویس هیدج آورد.

در میان علف‌های هرز بدی که در اعمال مربوط به جادو بحبوحه اختلافات طولانی جنگ داخلی رشد کردند، متیو هاپکینز، جادوگر یاب، در حوزه خود برجسته است. این مرد بی‌ادب در سال ۱۶۴۴ در شهر منینگتری، دعانویس زرند در اسکس، اقامت داشت و با کشف علائم شیطانی بر روی چندین جادوگر ناراضی، خود را جادو بسیار برجسته کرد. به نظر می‌رسد اعتباری که او با مهارت خود در رمال این مورد به دست آورد، او را به تلاش‌های مجدد الهام بخشید. در دعانویس باغ ملک مدت زمان بسیار کوتاهی، هر زمان که همزاد در اسکس از جادوگری صحبت می‌شد، متیو هاپکینز مطمئناً حضور داشت و با دانش خود در مورد “چنین گله‌هایی”، همانطور که او آنها را ابطال کردن جادو می‌نامید، به قضات کمک می‌کرد.

دعانویس سطر با افزایش شهرتش، عنوان “ژنرال جادوگر یاب” را به خود گرفت و تنها با هدف یافتن جادوگران، در شهرستان‌های نورفولک، اسکس، هانتینگدون و ساسکس سفر کرد. در یک سال، او شصت موجود بیچاره را به چوبه دار آورد. طلسم آزمایشی که او معمولاً انجام می‌داد، شنا بود، که شاه جیمز در کتاب دیوشناسی خود بسیار توصیه کرده است . دست‌ها و پاهای افراد مظنون به صورت ضربدری به هم بسته می‌شدند، شست دست راست به شست پای چپ جادو سیاه و برعکس . سپس آنها را در یک ملحفه یا پتوی بزرگ می‌پیچیدند و به پشت در برکه یا رودخانه می‌خواباندند. اگر غرق می‌شدند، دوستان و بستگانشان با دانستن بی‌گناهی آنها، تسلی ناچیزی داشتند.

اما دیگر اثری طلسمات از آنها نبود: اگر شناور می‌شدند، که معمولاً وقتی با فرشتگان جادو دقت روی آب قرار می‌گرفتند، چنین بود، دیگر اثری از آنها نبود. زیرا آنها به جرم جادوگری گناهکار شناخته می‌شدند و بر همین اساس سوزانده مشرکان می‌شدند. آزمایش دیگر این بود که آنها را دعانویس خرمدره وادار کنند فرشتگان دعا و مرام پروردگار را تکرار کنند. تأکید می‌شد که هیچ جادوگری نمی‌تواند این کار را به درستی انجام دهد. زرند اگر کلمه‌ای را از قلم می‌انداخت یا حتی کلمه‌ای را نامفهوم تلفظ می‌کرد، که با ترس و وحشتش به احتمال زیاد این کار را می‌کرد، گناهکار محسوب می‌شد.

تصور می‌شد که جادوگران نمی‌توانند بیش از سه قطره اشک بریزند، و آن سه تعویذ قطره اشک فقط از چشم دعانویس زرند چپشان می‌چکید. بنابراین، معصومیت آگاهانه بسیاری از افراد، که به آنها شجاعت تحمل شکنجه‌های ناحق را بدون خم به ابرو آوردن می‌داد، توسط شکنجه‌گران بی‌رحمشان به عنوان مدرکی برای گناه دعانویس قیدار تفسیر می‌شد. در برخی مناطق، آزمایشی که به آن متوسل می‌شدند …برای سنجش مجرم طلسم با کتاب مقدس ابجد کلیسا. اگر جادوگر مظنون سنگین‌تر از کتاب مقدس ثابت می‌شد، آزاد می‌شد. این روش برای جادوگران حرفه‌ای بسیار انسانی بود. هاپکینز همیشه معتقد بود که مشروع‌ترین روش‌ها، سیخونک زدن و شنا کردن است.

زرند

هاپکینز مانند مردی محترم در شهرستان‌هایش سفر می‌کرد، دو دستیارش او را همراهی می‌کردند و همیشه در مهمانخانه اصلی محل اقامت داشت و همیشه هزینه آن را مقامات تقبل می‌کردند. هزینه‌های او بیست شیلینگ برای هر شهر، هزینه‌های زندگی در آنجا و هزینه رفت و برگشت به شهر بود. او این مبلغ حاجت گرفتن را چه جادوگر پیدا می‌کرد و چه نمی‌کرد، مطالبه می‌کرد. اگر جادوگری پیدا می‌کرد، وقتی آنها را به اعدام می‌بردند، علاوه بر دعانویس حمیدیه آن، بیست شیلینگ جادو سیاه برای هر نفر مطالبه می‌کرد. حدود پیشینه تاریخی سه سال او به این تجارت ننگین ادامه داد و موفقیت او را چنان گستاخ و طمع‌کار کرد که از بالا و پایین دشمن او شدند.

دعانویس رامشیر کشیش آقای گال، روحانی هوتون، در هانتینگدونشر، جزوه‌ای نوشت و ادعاهای موکل جن او را زیر سوال برد و او روح را به ایجاد مزاحمت متهم کرد. هاپکینز در نامه‌ای خشمگین به مأموران هوتون پاسخ داد و قصد خود را برای بازدید از شهرشان بیان کرد. اما می‌خواست بداند دعانویس زرند که آیا این [ماجرا] برای بسیاری از افراد سرسخت جادوگری مانند آقای گال [در این ماجرا] صدق فرشتگان می‌کند یا خیر، و آیا آنها حاضرند در صورت احترام به آنها، او را دعانویس با مهمان‌نوازی مرسوم بپذیرند و از او پذیرایی کنند. او به عنوان تهدید اضافه کرد که در صورتی که پاسخ رضایت‌بخشی دریافت نکند، «از قلمرو آنها به طور کامل صرف نظر خواهد کرد و خود را به مکان‌هایی خواهد رساند کیمیاگری کافر عبادت کردن که بتواند نه تنها بدون کنترل، بلکه با تشکر و پاداش، آنها را مجازات کند.» مقامات هاتون از این تهدید وحشتناک تفسیر طلسم‌ها ممکن است در هر منطقه متفاوت باشد مبنی بر رها کردن

آنها چندان ارواح نگران نشدند. زرند آنها بسیار عاقلانه به او یا نامه‌اش توجهی نکردند. آقای گال در جزوه خود یکی از روش‌های مورد استفاده هاپکینز را شرح می‌دهد که مطمئناً درآمد او را به میزان قابل توجهی افزایش می‌داد.