ابطال طلسم چشم زخم

– اینکه «فقط با ارباب جوانش سفر می‌کند تا از او مراقبت کند طلسم – او در وضعیت سلامتی بسیار حساسی است، آنقدر که ترس از این وجود دارد که نتواند تا رسیدن به فیلادلفیا، جایی که رمال برای درمان ابطال طلسم چشم زخم پزشکی عجله دارد، مقاومت کند» و پاسخ خود را با این جمله به پایان رساند: «ارباب من را نمی‌توان بازداشت کرد.» بدون هیچ مذاکره‌ی بیشتر، مسئول بلیط‌فروشی با کمال شیطانی میل دعانویس از «قانون» قدیمی صرف نظر کرد و بلیط‌های لازم را تهیه کرد. با طلسم برداشته شدن کوه، کشاورز جوان و خدمتکار وفادارش با خیال راحت در واگن‌ها به سمت شیاطین شهر عشق برادرانه حرکت کردند.

دعانویس : به محض اینکه به خاک آزاد رسیدند، روماتیسم از بین رفت – دست راستشان از بند رها شد – درد دندانشان از بین رفت – صدای صورت بی‌ریششان آرام گرفت – ناشنوایان شنیدند و صحبت کردند – نابینایان دیدند – و لنگان مانند گوزنی جست و خیز می‌کرد، و در حضور چند نفر از دوستان شگفت‌زده‌ی برده، حقایق این شاهکار بی‌نظیر راه‌آهن زیرزمینی با قطعی‌ترین شواهد به طور کامل اثبات شد. با این حال، فشار جادو و استرس مداوم بر اعصاب الن، او را به شدت آزرده خاطر کرده بود، به طوری که تا چند روز بعد، از نظر جسمی بسیار ناتوان بود، اگرچه مقدس شادی و سید و حاجی خوشحالی از چشمانش می‌تابید که حاکی از لذت وصف‌ناپذیر درونی‌اش بود.

ابطال طلسم چشم زخم

نویسنده هرگز نمی‌تواند تأثیر ورود آنها را فراموش کند. ابطال طلسم چشم زخم حتی اکنون، پس سنت‌های تجلی در سوابق تاریخی ظاهر می‌شوند از گذشت تقریباً یک ربع جادو سیاه قرن، به راحتی می‌توان آنها را در یک اتاق خصوصی، در محاصره چند دوست تصور کرد – الن با کت و شلوار مشکی زیبا، با شنل و چکمه‌های پاشنه بلندش، از هر نظر مانند یک جنتلمن جوان به نظر می‌رسید؛ یک ساعت پس از اینکه لباس مردانه خود را کنار گذاشت و لباس‌های زنانه خود را پوشید، تنها زنانگی در هر خط و ویژگی از ساختار او قابل مشاهده بود. شوهرش، ویلیام، کاملاً رنگین‌پوست بود، کافران اما مردی با توانایی‌های طبیعی بارز، خوش‌رفتار، شجاع و دارای قوه‌ی ادراک بسیار وسیعی بود.

با این حال، در آن روزها لازم بود که آنها به دنبال اقامت دائم باشند، شیطان جایی که آزادی آنها امن‌تر از فیلادلفیا باشد؛ بنابراین به آنها توصیه شد که مستقیماً به مقر، بوستون، بروند. قرار بر این بود که در آنجا در امان باشند، زیرا در آن دعا نویسی زمان حدود یک نسل از زمانی که یک فراری از ایالت قدیمی خلیج بازگردانده شده بود، می‌گذشت و با تلاش‌های بی‌وقفه ویلیام لوید گریسون، پیشگام بزرگ، و همراهان وفادارش، پذیرفته شده بود که پرونده برده نوشتن دعا برای دفع چشم زخم فراری دیگری هرگز نمی‌تواند در خاک آزاد ماساچوست تحمل شود. بنابراین آنها به بوستون رفتند. با ورود، قلب‌های گرم طلسم طرفداران لغو برده‌داری با گرمی از جادو سیاه عبادت کردن آنها استقبال کردند و بدون هیچ مانعی از آنها استقبال و استقبال کردند.

آنها وانمود نکردند که آمدنشان را مخفی نگه می‌دارند یا آن را زیر یک کیسه پنهان می‌کنند ابطال طلسم چشم زخم داستان فرار آنها در سراسر کشور – شمال و جنوب، و در واقع جادو سیاه در سراسر جهان متمدن – پخش شد. به مدت دو سال یا بیشتر، کوچکترین ترسی وجود نداشت که آنها در بوستون به اندازه‌ای که ابطال طلسم سردی گویی به کانادا رفته‌اند، در امان نباشند. اما روزی که لایحه فراریان تصویب شد، حتی شجاع‌ترین طرفدار لغو برده‌داری نیز ترسید که یک فرشتگان برده فراری دیگر در هیچ کجای زیر پرچم، چه شمال و چه جنوب، در امان نیست و ویلیام و الن کرافت هر لحظه ممکن است توسط شکارچیان برده جورجیا دعاگر دستگیر شوند.

بسیاری از جادو طرفداران لغو برده‌داری، مقاومت تا سر حد مرگ را به هر قیمتی توصیه می‌کردند. فراریان به جای فرار به کانادا، عموماً خود را مسلح می‌کردند و می‌گفتند: “یا آزادی‌ام را بدهید ارواح یا مرگم را.” ویلیام و الن کرافت معتقد بودند که به عنوان شهروندان ماساچوست، وظیفه آنها این است که شیوه‌ای قانونی‌تر و متمدنانه‌تر از آنچه در دوران بردگی به آنها اجازه داده می‌شد، در رعایت آیین ازدواج طلسم چشم رعایت کنند و از آنجایی که تئودور پارکر خود را به عنوان یک دوست بسیار صمیمی برای آنها نشان داده بود، آنها موافقت کردند که عروسی خود را دوباره طبق دعا قوانین یک ایالت آزاد برگزار کنند.

پس از انجام مراسم، مدافع مشهور و نترس حقوق انرژی مثبت برابر (تئودور پارکر)، یک تپانچه و یک چاقوی ضامن‌دار به ویلیام هدیه داد و به او توصیه کرد که در صورت تلاش صاحبانش یا هر کس دیگری برای به بردگی کیمیاگری دعا برای دفع چشم زخم گرفتن مجدد آنها، از آنها به طور مردانه در دفاع از همسر و خودش استفاده کند. ابطال طلسم چشم زخم اما، علیرغم تمام اعلامیه‌های منتشر شده توسط طرفداران لغو برده‌داری و فراریان، مبنی بر اینکه برده‌داران و شکارچیان برده در صورت مراجعه به ماساچوست برای بازپس‌گیری اموال فراری خود، با سلاح‌هایی که تئودور پارکر به ویلیام ارائه داد، مواجه خواهند شد، و در کمال تعجب تمام بوستونی‌ها، صاحبان برده‌های ویلیام و الن واقعاً جسارت آن را داشتند که طبق قانون برده‌های فراری، برای دین بازپس‌گیری آنها تلاش کنند.

چگونگی انجام این کار و نتایج آن، برگرفته از روزنامه Old Liberator (ارگان ویلیام لوید گاریسون)، را به شرح زیر کپی می‌کنیم: از «آزادی‌بخش»، ۱ نوامبر ۱۸۵۰. شکارچیان برده در بوستون. شهر ما، از یک هفته پیش، با ظهور دو شرور ولگرد، به نام‌های هیوز و نایت، اهل ماکون، دعانویس جورجیا، به منظور کافران دستگیری ویلیام و الن کرافت، تحت لایحه جهنمی برده فراری، و بازگرداندن آنها به جهنم برده‌داری، در هیجان شدیدی فرو رفته است. از روز 1976، چنین تظاهرات مردمی در حمایت از آزادی بشر در این منطقه برگزار نشده است. این بیماری دعانویس مسری انسانی و میهن‌پرستانه همه طبقات را آلوده کرده دعای برای چشم زخم مغازه است.

به ندرت موضوع دیگری در طلسم خیابان‌ها یا محافل اجتماعی مورد بحث قرار گرفته است. روز پنجشنبه هفته گذشته، حکم دستگیری ویلیام و الن توسط قاضی لوی وودبری صادر شد، اما هنوز هیچ افسری آماده یا جسور برای خدمت به آنها پیدا نسخ خطی نشده است. در این میان، کمیته هوشیاری، که در جلسه فانویل هال منصوب شده بود، ابطال طلسم چشم زخم بیکار ننشسته است. تعداد آنها به بیش از صد نفر “مرد خوب و صادق”، از جمله حدود سی یا جفر چهل عضو کانون وکلا، افزایش یافته است. و آنها احضار دائماً در حال جلسه بوده‌اند و هر روش قانونی را برای گیج کردن سگ‌های شکاری تعقیب‌کننده و رهایی شهر از حضور نفرت‌انگیزشان ابداع کرده‌اند.

دعا برای شکستن طلسم مغازه روز شنبه پلاکاردهایی در همه جهات نصب شد که ورود این شکارچیان برده را اعلام می‌کرد و شخصیت آنها را شرح می‌داد. در همان روز، ابجد هیوز و نایت به اتهام تهمت ابطال طلسم چشم زخم علیه ویلیام کرافت دستگیر شدند. کرونوتایپ می‌گوید که غرامت 10،000 دلار تعیین شده است. وثیقه‌ای به همین مبلغ درخواست شد و به سرعت تأمین شد. سوال این است که توسط چه کسی؟ جمعیت عظیمی در مقابل دفتر کلانتر جمع شدند، در فرشتگان حالی که وثیقه مهم بود. ترتیب داده می‌شد. طلسم نویس خبرنگاران پذیرفته نشدند. فقط مشخص بود که جناب واتسون فریمن، که زمانی آمادگی خود را برای اعدام هر تعداد سیاه‌پوست با قیمت بسیار ارزان اعلام کرده بود، وارد شد و گفت که این دستگیری شرم‌آور، همه‌اش یک حقه، حقه طرفداران لغو برده‌داری ملعون است کافران دعانویس و علوم غریبه آمادگی خود را برای پرداخت وثیقه اعلام موکل جن کرد.

جان اچ. پیرسون نیز احضار شد و آمد – همان جان اچ. پیرسون، تاجر و مأمور بسته‌بندی جنوبی، که با بازگرداندن برده فراری بیچاره‌ای که در دهم سپتامبر ۱۸۴۶ در کشتی نیاگارا مخفیانه از نیواورلئان در کشتی اتومن پنهان شده بود مذهب – و خود قاضی، هیئت منصفه و جلاد بود تا قدیس یک همنوع را به زندگی بردگی محکوم کند ابطال طلسم چشم زخم در پیروی دعا نویس از قانون یک ایالت برده‌داری و با نقض قانون خود، خود را جاودانه کرد. همین جان اچ. پیرسون، که از رسوایی قبلی خود راضی نبود، در دسترس بود. داستانی وجود دارد که شکارچیان برده نیز مهمان سفره او بوده‌اند، و اینکه آیا او آنها را وثیقه گذاشته یا نه، ما نمی‌دانیم.

طلسم زخم

چیزی که می‌دانیم این است که کمی پس از اینکه پیرسون از اتاق پشتی، جایی که او و نایت و کلانتر پنهان شده بودند، بیرون آمد، کلانتر گفت مفاهیم طلسم اغلب با سیستم‌های آیینی نمادین همپوشانی دارند که نایت وثیقه گذاشته شده است – او نگفت توسط چه کسی. نایت که تحت مراقبت بود، پیدا نشد. او از در پشتی بیرون رفته بود و به این ترتیب جمعیت را از لذت استقبال از خود محروم کرده بود – احتمالاً با آن محبت دعا خشن و آماده‌ای که آبجوسازان بارکلی به هاینو نشان می‌دادند. فرار از هر نظر بسیار خوش شانس بود. هیوز و نایت از جادو آن زمان دو بار دستگیر و با وثیقه‌های 10،000 دلاری (در مجموع 30،000 دلار) به اتهام توطئه حرز برای ربودن ویلیام کرافت، شهروند صلح‌جوی ماساچوست و غیره، روبرو شدند.

وثیقه توسط همیلتون ویلیس از ویلیس و شرکا، خیابان استیت 25، و پاتریک رایلی، معاون مارشال ایالات متحده، ارائه شد. متن زیر (به گفته‌ی کرونوتایپ) کپی کلمه به ابطال طلسم چشم زخم کلمه و تحت‌اللفظی نامه‌ای است که نایت برای کرفت فرستاده تا او را به هتل ایالات متحده بکشاند و او را بدزدد. این نشان می‌دهد که مدیر مدرسه «خدمت و زحمت» بیشتری نسبت به کرفت به نایت بدهکار است: بوستون، ۲۲ دعای ابطال طلسم دفینه اکتبر ۱۸۵۰، ساعت ۱۱ بعد از ظهر خانم کرافت – آقا – من باید صبح خیلی زود از ایرلی ابطال کردن جادو اعمال صالح روح بروم که طبق قولم نتوانم به آنجا بیایم، بنابراین اگر می‌خواهید نامه‌ای را با خودم به خانه ببرم، باید آن را فردا به هتل ایالات متحده طلسم بیاورید و در صندوق ۴۴ بگذارید، دعا یا خودتان فردا بعد از صرف چای به آنجا بیایید و آن را بیاورید.