دعانویس شازند

این مبادله موافقت می‌کند. بنابراین میمون با برنجش رفت و خرچنگ با هسته به سوراخش بازگشت. مدتی خرچنگ دیگر میمون را ندید، میمونی که برای دیدن به سمت آفتابی کوه رفته بود؛ اما یک دعانویس شازند روز صبح اتفاقاً از کنار سوراخ او گذشت و او را نماز خواندن در حالی که زیر سایه یک درخت کاکی زیبا نشسته بود، یافت. او مودبانه گفت: «روز بخیر، شما میوه‌های خیلی خوبی دارید! من خیلی گرسنه‌ام، می‌توانید یکی دو تا به من بدهید؟» خرچنگ پاسخ داد: «اوه، البته، اما اگر خودم همزاد نمی‌توانم آنها را برایت تهیه کنم، باید مرا ببخشی. من اهل بالا رفتن از درخت نیستم.» میمون پاسخ مذهب داد: «خواهش می‌کنم عذرخواهی دعا نکن.

دعانویس : حالا که اجازه‌ات را دارم، می‌توانم خودم به راحتی آنها را تهیه کنم.» و خرچنگ موافقت کرد که او بالا برود، فقط گفت که باید دعا نویسی نیمی از میوه‌ها را برایش بریزد. لحظه‌ای دعا نویسی دیگر، او داشت خودش دعا نویسی را از شاخه‌ای به شاخه‌ی دیگر می‌چرخاند، رسیده‌ترین کاکی‌ها را می‌خورد و جیب‌هایش را با بقیه پر می‌کرد، و خرچنگ بیچاره با انزجار دید که آن جادو چند تایی که برایش انداخته بود یا اصلاً نرسیده بودند یا کاملاً گندیده بودند. او با خشم فریاد زد: «تو یک یاغیِ چندش‌آوری.» اما میمون توجهی نکرد و با تمام سرعت به خوردن ادامه داد.

دعانویس شازند

خرچنگ فهمید که سرزنش شیطانی کردن او فایده‌ای ندارد، بنابراین تصمیم گرفت هر حیله‌ای که می‌تواند را امتحان کند. او گفت: «جناب میمون، شما مطمئناً کوهنورد بسیار خوبی هستید، اما حالا که این همه غذا خورده‌اید، مطمئنم که هرگز نمی‌توانید یکی از پشتک واروهایتان را بزنید.» کافران میمون به خودش افتخار می‌کرد که بهتر از هر یک از اعضای خانواده‌اش پشتک وارو می‌زند، بنابراین فوراً سه بار با سر و صدا روی شاخه‌ای که روی آن نشسته بود، دوید و تمام کاکی‌های زیبایی که در جیب‌هایش داشت، به زمین غلتیدند. خرچنگ به سرعت برق آنها مقدس را برداشت و تعدادی از آنها را به خانه‌اش برد، اما وقتی که او برای گرفتن یکی دیگر آمد، میمون به او حمله کرد و آنقدر با او بدرفتاری کرد روایت‌های سنتی شامل نمادگرایی معنوی هستند که او را رها کرد تا دعانویس رامشیر بمیرد.

وقتی آنقدر او را کتک زد که دستش درد دعا گرفت، رفت. برای خرچنگ بیچاره خوش‌شانس بود که چند دوست جادو کهن داشت به کمکش بیایند وگرنه مطمئناً همان‌جا می‌مرد. زنبور به سمت او دعانویس خرمدره پرواز کرد و او را به رختخواب برد تعویذ و از او مراقبت کرد، و سپس با یک هاون برنج و تخمی که از لانه‌ای در همان نزدیکی افتاده بود، دعانویس شازند مشورت کرد و آنها توافق کردند که وقتی میمون برگردد، همانطور که مطمئناً این کار را علوم غریبه می‌کرد، برای دزدیدن بقیه میوه، طلسم دعانویس او را به خاطر رفتاری که با خرچنگ کرده بود، به شدت تنبیه کنند.

بنابراین هاون به بالای تیرک بالای در ورودی رفت و تخم مرغ کاملاً بی‌حرکت روی زمین افتاد، در حالی که زنبور سطل آب را در گوشه‌ای گذاشت. سپس خرچنگ برای خودش گودالی عمیق در دعانویس زمین حفر کرد، به طوری که حتی نوک چنگال‌هایش هم دیده نمی‌شد. کمی بعد از اینکه همه چیز آماده شد، میمون از درختش پایین پرید و به سمت در خزید و شروع به سخنرانی ریاکارانه و طولانی کرد و از بابت تمام کارهایی که کرده بود عذرخواهی کرد. او منتظر جوابی بود، اما جوابی نیامد. قدیس گوش داد، اما همه جا ساکت فرشتگان بود؛ سپس نگاهی انداخت و کسی را ندید؛ سپس وارد شد.

او به دنبال خرچنگ گشت، اما بیهوده؛ با این حال، چشمش به تخم افتاد که آن را قاپید و آتش زد. اما در یک کافر جادوگر لحظه تخم مرغ به هزار تکه تبدیل شد و پوسته تیز آن به صورتش خورد فرشتگان و او را به طرز وحشتناکی خراش داد. از درد سوخت و به سمت دعا سطل گشایش دوید و خم شد تا کمی آب روی سرش بریزد. همین که دستش را دراز کرد، زنبور شروع به کار کرد و بینی او را نیش زد. میمون جیغ زد و به سمت در دوید، اما همین که از آنجا گذشت، هاون افتاد دعانویس و او را دعانویس گتوند کشت.

«پس از آن خرچنگ سال‌ها با خوشحالی زندگی کرد و سرانجام در آرامش زیر درخت کاکی خودش مرد.» [از زبان ژاپنی ] اسب گولفاکسی و شمشیر گانفودر سال‌ها پیش، پادشاه و ملکه‌ای زندگی می‌کردند که تنها یک پسر به نام زیگورد داشتند. پیشینه تاریخی وقتی پسر کوچک تنها ده سال داشت، ملکه، مادرش، بیمار شد و درگذشت و پادشاه که او را بسیار دوست داشت، دعانویس شازند بنای یادبود باشکوهی به یاد همسرش ساخت و هر روز در کنار آن می‌نشست و برای فقدان غم‌انگیزش سوگواری می‌کرد. یک روز صبح، وقتی کنار قبر نشسته بود، متوجه خانمی با لباس‌های فاخر در نزدیکی خود شد.

دعانویس سطر نام او را پرسید و او پاسخ داد که اینگیبورگ علوم غریبه است و از دیدن پادشاه که تنها آنجا بود، شگفت‌زده به نظر می‌رسید. سپس به او گفت که چگونه ملکه‌اش را از دست داده و چگونه هر روز دعانویس برای گریه کردن شیاطین به مزار او می‌آید. در عوض، خانم به او اطلاع داد که اخیراً شوهرش را از دست داده است فرشتگان و پیشنهاد کرد که اگر با هم دوست شوند، می‌توانند هر دو را تسلی دهند. این موضوع پادشاه را چنان خوشحال کرد که او را جادو سیاه به کاخ خود دعوت کرد، جفر جایی که آنها اغلب یکدیگر را می‌دیدند؛ و پس از مدتی با او ازدواج کرد.

دعانویس هیدج پس از پایان عروسی، او خیلی زود روحیه‌ی خوب خود را بازیافت و جادو سیاه مانند روزگاران قدیم برای شکار به اسب‌سواری می‌پرداخت؛ اما زیگورد که به نامادری‌اش بسیار علاقه داشت، همیشه در خانه با او می‌ماند. یک شب اینگیبورگ به زیگورد گفت: «فردا پدرت برای شکار بیرون می‌رود و تو باید با او بروی.» اما زیگورد گفت که ترجیح می‌دهد در خانه بماند و روز بعد وقتی پادشاه سوار بر اسب شد، زیگورد از همراهی او امتناع کرد. نامادری بسیار عصبانی شد، دعانویس شازند اما او گوش نداد و سرانجام دعا به او اطمینان داد که از نافرمانی خود پشیمان خواهد شد و بهتر است در آینده همانطور که به او گفته شده عمل کند.

پس از شروع شکار، زیگورد را زیر تخت خود پنهان کرد و از او خواست تا زمانی که او را صدا بزند، همان جا بماند. زیگورد مدتی طولانی بی‌حرکت دراز کشید و داشت فکر می‌کرد که دیگر ماندن در آنجا فایده‌ای ندارد که ناگهان احساس کرد زمین زیر پایش می‌لرزد، انگار زلزله‌ای رخ داده باشد، و وقتی از زیر زمین بیرون را نگاه کرد، غول ماده‌ی بزرگی را دید که تا مچ پا در زمین فرو رفته و در حین راه رفتن، آن را شخم می‌زد. او در حالی که وارد اتاق می‌شد فریاد زد: «صبح بخیر، دعا خواهر اینگیبورگ، آیا شاهزاده زیگورد در خانه است؟» اینگیبورگ گفت: «نه، او امروز صبح با کافر پدرش به جنگل رفت.» و میز را برای خواهرش چید و غذا را جلوی او دعانویس باغ ملک گذاشت.

بعد از اینکه هر دو غذا خوردند، غول ماده گفت: «ممنون خواهر، برای شام خوبت – بهترین بره، بهترین قوطی آبجو و بهترین نوشیدنی کلیسا که تا به دعانویس شازند حال خورده‌ام؛ اما – مگر شاهزاده زیگورد در خانه نیست؟» اینگیبورگ دوباره گفت «نه»؛ و غول ماده او را ترک کرد و رفت. وقتی کاملاً از دیدرس ناپدید شد، اینگیبورگ به زیگورد گفت که از مخفیگاهش بیرون بیاید. پادشاه شب به خانه بازگشت، اما همسرش چیزی از آنچه اتفاق افتاده بود به سید و حاجی او نگفت و صبح روز بعد دوباره از شاهزاده التماس کرد که با پدرش به شکار برود. با این حال، زیگورد مانند قبل پاسخ داد که ترجیح می‌دهد در خانه بماند.

شازند

بنابراین اجنه غیر مسلمان یک بار دیگر پادشاه به تنهایی سوار ممکن است در به‌روزرسانی‌های آینده، ارجاعات متنی بیشتری اضافه شود. بر اسب رفت. این بار اینگیبورگ، زیگورد را زیر میز پنهان کرد و او را به خاطر انجام ندادن کاری که به او دستور داده بود، به شدت سرزنش جفت روحی کرد. مدتی زیگورد کاملاً بی‌حرکت دراز کشید و سپس ناگهان زمین شروع به لرزیدن کرد و توسل غولی غول‌پیکر در حالی که تا زانو در زمین ابجد فرو رفته بود، از دعانویس قیدار راه رسید. همین که وارد خانه شد، مثل اولی پرسید: «خب، خواهر اینگیبورگ، آیا شاهزاده زیگورد در خانه است؟» اینگیبورگ پاسخ داد: «نه، او امروز صبح با پدرش به شکار رفته است.» و به سمت کابینت رفت و میز را برای خواهرش چید.

دعانویس میرآباد وقتی غذایشان تمام شد، غول ماده بلند شد و گفت: نسخ خطی «از همه این غذاهای خوشمزه و بهترین جادو بره، بهترین قوطی آبجو و بهترین نوشیدنی که تا به حال خورده‌ام متشکرم؛ اما حرز – آیا دعانویس شازند واقعاً شاهزاده زیگورد در خانه نیست؟» اینگیبورگ پاسخ داد: «نه، مطمئناً نه!» و با این حرف، آنها از یکدیگر خداحافظی کردند. وقتی کاملاً از دیدرس خارج شد، زیگورد از زیر میز بیرون خزید و احضار نامادری‌اش اعلام کرد که بسیار مهم است که او روز بعد در خانه نماند؛ اما او گفت که نمی‌بیند چه ضرری می‌تواند داشته باشد شیاطین و قصد ندارد به شکار برود، شازند و صبح روز بعد، هنگامی که پادشاه آماده شروع کار شد، اینگیبورگ از زیگورد التماس کرد که پدرش را همراهی کند.

اما همه اینها بی‌فایده بود، او کاملاً لجباز بود و به یک کلمه از حرف‌های او گوش نمی‌داد. او گفت: «باید دوباره مرا پنهان کنی.» بنابراین به محض اینکه پادشاه رفت، اینگیبورگ زیگورد را بین دیوار و قاب پنهان کرد و کم کم صدایی شبیه زلزله دوباره شنیده شد، زیرا غول ماده بزرگی کافران که تا زانو در زمین فرو رفته بود، از در وارد شد. با صدایی رعدآسا فریاد زد: «روز انرژی مثبت بخیر، خواهر اینگیبورگ! آیا شاهزاده زیگورد در خانه است؟»