دعانویس شیروان

مشتاق بود که به خاطر خودش مرتکب قتل دیگری شود. او آرزو داشت با سنت کروا ازدواج کند؛ اما اگرچه از انرژی مثبت شوهرش جدا شده بود، اما طلاق نگرفته بود. دعانویس شیروان او فکر می‌کرد مسموم کردن او آسان‌تر از درخواست طلاق به دادگاه است، که کلیسا شاید رد شود. اما دعا سنت کروا دیگر هیچ علاقه‌ای به ابزار گناه او نداشت. مردان بد، کسانی را که به بدی خودشان هستند، تحسین نمی‌کنند. اگرچه خودش یک شرور بود، اما تمایلی به ازدواج با او نداشت و به هیچ وجه نگران مرگ مارکیز نبود. با این حال، به نظر می‌رسید که او وارد این توطئه شده و برای شوهرش سم تهیه کرده است.

دعانویس : اما مراقب بود که چاره‌ای پیدا کند. لا برینویلیه یک روز او را مسموم کرد و سنت کروا روز بعد پادزهر را به او داد. به این ترتیب، او مدتی بین آنها دست و پا زد و سرانجام با بدنی ویران و قلبی شکسته فرار کرد. موکل جن اما روز انتقام نزدیک بود و یک بدشانسی جادو وحشتناک، قتل‌ها را آشکار کرد. ماهیت سمومی که سنت کروا ترکیب کرده بود، آنقدر کشنده بود که هنگام کار در آزمایشگاهش، مجبور شد ماسک بزند تا شیطانی از خفگی در امان بماند. روزی، ماسک افتاد و آن بدبخت بدبخت در جنایاتش جان باخت. جسد او صبح روز بعد، در اتاقک دعانویس گمنامی دعانویس که آزمایشگاهش را در آن برپا کرده بود، پیدا شد.

دعانویس شیروان

از آنجایی که به نظر می‌رسید هیچ دوست یا کافر خویشاوندی ندارد، پلیس وسایل دعانویس او را توقیف کرد. از جمله چیزهای دیگر، جعبه کوچکی پیدا شد که سند منحصر به فرد زیر به آن الصاق شده بود: «از کسانی که این جعبه به دستشان می‌افتد، عاجزانه تقاضا می‌کنم که پیشینه تاریخی آن را فقط به دست خانم برینویلیه، ساکن خیابان نوو سنت پل، بسپارند، زیرا هر آنچه در آن است به او مربوط می‌شود و فقط به او تعلق دارد؛ و علاوه بر این، هیچ چیز دیگری در آن نیست که جز او برای کسی مفید باشد. دعانویس شیروان در صورتی که او پیش از من دعانویس بمیرد، آرزوی من این است که جعبه با تمام محتویاتش، بدون باز کردن یا تغییر هیچ چیز، سوزانده شود.

برای اینکه هیچ کس نتواند ادعای جهل کند، به خدایی که می‌پرستم و به هر آنچه مقدس‌ترین است سوگند یاد می‌کنم که جز حقیقت چیزی نگویم: و اگر نیت من، عادلانه و معقول باشد،اگر در این مورد کسی مانع آنها شود، وجدان آنها را، چه در این دنیا کافر و چه در دنیای آینده، به این امر متهم می‌کنم تا بتوانم بار خودم را خالی کنم. من فرشتگان اعتراض می‌کنم که این آخرین وصیت من است. در پاریس، ۲۵ مه ۱۶۷۲ انجام شده است. (امضا) سنت کروا . این درخواست صادقانه، به جای اینکه آنطور که مد نظر بود، احترام را جلب کند، کنجکاوی را شیاطین برانگیخت.

جعبه باز شد و مشخص شد که کافر حاوی چند کاغذ و چندین ویال و پودر است. ویال‌ها برای آداب و رسوم تاریخی شیوه‌های طلسم را حفظ کرده‌اند تجزیه و تحلیل به یک شیمیدان تحویل داده شدند و اسناد توسط پلیس دعانویس کانی سور مشرکان نگهداری و باز شدند. در میان آنها، سفته‌ای از مارکینس دو برینویلیه به مبلغ سی هزار فرانک به سفارش سنت کروا پیدا شد. سایر اوراق از اهمیت بیشتری برخوردار بودند، زیرا هم او و هم خدمتکارش، لا شوسه، را در قتل‌های اخیر شیطانی دخیل می‌دانستند. به محض اینکه از مرگ سنت کروا مطلع شد، تلاش کرد تا اوراق و جعبه را به دست جادو کهن آورد. اما چون درخواستش رد شد، دید دعانویس شیروان که فرصتی برای از دست دادن نیست و فوراً منصرف شد.

صبح روز بعد پلیس در تعقیب او بود. اما او موفق شد به انگلستان فرار حاجت گرفتن کافران کند. لا شوسه چندان خوش شانس نبود. او که از بدشانسی مهلکی که باعث آشکار شدن شرارت‌هایش شده بود، بی‌خبر بود، خواب خطر را هم نمی‌دید. او دستگیر و محاکمه شد: پس از دعانویس خاش شکنجه، اعتراف کرد که به آقایان اوبری سم خورانده و در ازای این کار، صد تپانچه و وعده مستمری مادام‌العمر از سنت کروا و مادام دو برینویلیه دریافت کرده است. او محکوم به زنده زنده کتک خوردن روی چرخ شد و خانم مارشیو به طور غیابی به گردن زدن محکوم شد.

مذهب بر این اساس، او در مارس ۱۶۷۳ در میدان گروو در شیاطین پاریس اعدام شد. ظاهراً لا برینویلیه نزدیک به سه سال در انگلستان اقامت داشته است. در اوایل سال ۱۶۷۶، با این تصور که سختی‌های تعقیب و گریز تمام شده و او می‌تواند به قاره اروپا بازگردد، مخفیانه به لیژ طلسم رفت. با وجود مراقبت‌هایش، مقامات فرانسوی به زودی از بازگشت او مطلع شدند؛ و فوراً با شهرداری دعانویس صفاشهر آن شهر ترتیباتی داده شد دعا تا به مأموران پلیس فرشتگان فرانسه اجازه داده شود تا او را در محدوده صلاحیت خود دستگیر کنند. دعانویس شیروان دسگرایس، افسر پلیس ، پاریس را به همین منظور ترک کرد.

به محض ورود به لیژ، متوجه شد که او در میان دیوارهای یک صومعه پناه گرفته است. در اینجا، همانطور که گفته می‌شود، بازوی قانون نمی‌توانست به او برسد: اما دسگرایس مردی نبود که گیج شود و برای انجام کاری که زور نمی‌توانست، به حیله متوسل شد. او خود را به شکل یک کشیش درآورد و درخواست ورود به روح صومعه را کرد و با لا برینویلیه ملاقات کرد. او گفت که چون فرانسوی است و از لیژ عبور می‌کند، نمی‌تواند آن طلسم شهر را بدون دیدار با بانویی که زیبایی وبدشانسی‌ها چنان جادوگر مورد تحسین قرار می‌گرفتند. غرور او از این تعریف و تمجید ارضا شد.

دسگرایس، اگر بخواهیم با لحنی رکیک اما قاطع بگوییم، متوجه شد که “او از او غافل کافران شده است” و با مهارت به بیان عشق و دعا نویسی تحسین ادامه داد تا اینکه آن زن فریب‌خورده کاملاً از خود بی‌خود شد. او بدون هیچ جادو شدن درخواستی موافقت کرد که در بیرون دیوارهای صومعه با او ملاقات کند، جایی که دسیسه‌های عاشقانه‌شان می‌توانست راحت‌تر از داخل صومعه ادامه یابد. او که به قرار ملاقاتش با معشوق جدید فرضی‌اش وفادار بود، به صومعه آمد و خود را نه دین در آغوش یک مرد شجاع، فرشته بلکه در بازداشت یک پلیس یافت. محاکمه او خیلی به اعمال صالح تعویق نیفتاد.

دعانویس چلگرد مدارک علیه او فراوان بود. شیروان اعلامیه لا شوسه در حال مرگ به تنهایی برای محکوم کردن او کافی بود؛ اما علاوه بر آن، سند دعانویس شیروان مرموزی که به صندوق سنت کروا متصل بود، فرار او از فرانسه، و مدرکی قوی‌تر و قاطع‌تر از همه، کاغذی به خط خودش که در میان وسایل سنت کروا پیدا شده بود، وجود داشت که در آن او با جزئیات، اعمال ناشایست زندگی خود را برای او شرح داده و از قتل پدر و سید و حاجی برادرانش با عباراتی صحبت کرده بود که هیچ شکی در گناهکار بودن او باقی نمی‌گذاشت. در طول محاکمه، تمام پاریس در آشوب ذکر بود.

لا برینویلیه تنها موضوع گفتگو بود. تمام جزئیات جنایات او کافران منتشر شد و با حرص و کیمیاگری ولع بلعیده شد. و ایده مسمومیت مخفیانه فرشتگان ابتدا در ذهن صدها نفر قرار گرفت که بعداً مقصر شناخته شدند. در ۱۶ ژوئیه ۱۶۷۶، دادگاه عالی جنایی پاریس حکم مجرمیت او را به جرم قتل پدر علوم غریبه و برادرانش و سوء قصد به جان خواهرش صادر کرد. او محکوم شد که با پاهای برهنه، طنابی به دور گردن و مشعلی روشن جادو در دست، روی مانعی به ورودی بزرگ کلیسای نوتردام کشیده شود، جایی که باید در مقابل همه مردم عذرخواهی کند ؛ از آنجا به میدان گرو برده شود و در آنجا گردن زده دعانویس ایوان شود.

شیروان

سپس نماز خواندن جسدش سوزانده و خاکسترش به باد داده شود. پس از صدور حکم، او به گناه خود اعتراف کامل کرد. به نظر می‌رسد که بدون ترس به مرگ نگاه می‌کرد؛ اما بی‌پروایی بود که از او حمایت می‌کرد، نه شجاعت. مادام دو سوینه می‌گوید که وقتی روی مانع، در مسیرش به سمت داربست، از اعتراف‌کننده‌اش التماس کرد که نفوذ خود را بر جلاد اعمال کند تا خود را در کنار او رمل قرار دهد، تا جسدش «آن رذل دِسگرایس که او را به دام انداخته بود» از دید او پنهان دعانویس سرابله شود. او همچنین از خانم‌هایی که برای تماشای شماره ملا مراسم به پنجره‌هایشان کشیده شده بودند، پرسید که به چه چیزی نگاه می‌کنند؟ افزود: «واقعاً منظره زیبایی را دیده‌اید!» او وقتی روی داربست بود، در حالی که همانطور که زندگی کرده بود، بی‌توبه و بی‌رحم می‌مرد، می‌خندید.

روز بعد، مردم دسته دسته آمدند تا خاکستر او را جمع‌آوری کنند تا آنها را به عنوان یادگار حفظ کنند. او به عنوان یک … در نظر گرفته می‌شد.قدیس شهید، و اعمال مربوط به جادو خاکستر شیاطین دعانویس شیروان او به لطف الهی، قدرت درمان همه بیماری‌ها را داشت. حماقت عمومی اغلب افرادی را که ادعای تقدسشان بسیار مبهم بود، قدیس کرده است؛ اما در این مورد، حماقت نفرت‌انگیز توده مردم هرگز فراتر نرفته است. پیش از مرگ او، علیه آقای دو پنوتیه، خزانه‌دار دعا دعانویس بیستون استان لانگدوک و موضوع سنت‌های طلسم همچنان در حال تکامل است رئیس کل امور روحانیون، که توسط شیاطین خانمی به نام سنت لورن متهم به مسموم کردن شوهرش، رئیس احضار کل سابق، برای به دست آوردن این مقام شده بود، شیروان اقامه دعوی شد.

جزئیات این پرونده هرگز فاش نشد و بیشترین تلاش برای جلوگیری از محاکمه آن صورت گرفت. او به داشتن روابط نزدیک با سنت کروا و مادام دو برینویلیه معروف بود و گمان می‌رفت که سموم خود را از آنها تهیه کرده است. با این حال، خانم دو برینویلیه از گفتن هر چیزی که ممکن بود او را در این ماجرا دخیل کند، خودداری کرد. سرانجام، پس از آنکه پنوتیه چندین ماه در باستیل بود، تحقیقات متوقف شد.