دعانویس سورک

جادویی دفن شده بود رسیدند، به شدت خیز برداشتند و به زمین افتادند – سوراخ‌های بینی‌شان از وحشت گشاد شد کافران – یال‌هایشان سیخ کافر شد و عرق از پهلوهایشان جاری شد. سواران بیهوده به دعانویس سورک اسب‌ها فشار می‌آوردند – بیهوده آنها را تطمیع یا تهدید می‌کردند، حیوانات از آنجا عبور نمی‌کردند.روز بعد موفقیت طلسم آنها بهتر از این نشد. آنها سرانجام مجبور شدند مکان دیگری برای ورزش خود پیدا کنند و توماس آکویناس در آرامش به سر برد. 33 آلبرتوس مگنوس در سال ۱۲۵۹ جفر به مقام اسقفی راتیسبون منصوب شد؛ اما او تنها چهار سال در این مقام بود و سپس به این دلیل که وظایفش بیش از حد وقت او را می‌گرفت و مشتاق بود به فلسفه اختصاص دهد، استعفا داد.

دعانویس : او در سال ۱۲۸۰ در سن هشتاد و هفت سالگی در کلن درگذشت. نویسندگان دومینیکن انکار می‌کنند که او هرگز به دنبال سنگ فیلسوف بوده است، اما رساله او در مورد کانی‌ها به اندازه کافی ثابت می‌کند که او این کار را کرده است. آرتفیوس آرتفیوس، دعانویس نامی که در تاریخ کیمیاگری از او یاد می‌شود، در اوایل قرن دوازدهم میلادی متولد شد. او دو رساله معروف روح نوشت؛ یکی درباره سنگ کلیسا جادو و دیگری درباره هنر طولانی کردن عمر انسان. در رساله اخیر، او شایستگی‌های والای خود را برای آموزش چنین موضوعی به بشر، همانطور که در آن کافران زمان در دعا هزار شیطانی و بیست و پنجمین سال زندگی‌اش بود، به جادو رخ می‌کشد!

دعانویس سورک

او شاگردان زیادی داشت که به سن بالای او اعتقاد داشتند و سعی می‌کردند ثابت کنند که او آپولونیوس اهل تیانا است، کسی که اندکی پس از دین ظهور عیسی مسیح می‌زیست و جزئیات زندگی و معجزات ادعایی او به طور کامل شیاطین توسط فیلوستراتوس توصیف شده است. او هرگز مراقب نبود که داستانی را که قدرتی را که نماز خواندن او مایل به اعمال آن بر فرشتگان همنوعان خود بود، تا این حد افزایش می‌داد، رد کند. دعانویس سورک در هر فرصت مناسبی، او به آن می‌بالید. و با داشتن حافظه‌ای عالی، تخیلی بارور و دانشی کامل از تمام تاریخ موجود، هرگز در پاسخ به سوالاتی در مورد ظاهر شخصی، آداب و رسوم یا شخصیت مردان بزرگ باستان، درمانده مطالعات فرهنگی نمادگرایی طلسم را مورد بحث قرار می‌دهد نمی‌شد.

او همچنین وانمود می‌کرد که سنگ فیلسوف را پیدا کرده است؛ و گفت که در جستجوی آن، به جهنم نزول کرده و شیطان را دیده است که بر تختی از طلا نشسته و لشکری ​​از اجنه و شیاطین کافر در اطرافش هستند. آثار او در مورد کیمیاگری به فرانسوی ترجمه شده و در سال ۱۶۰۹ یا ۱۶۱۰ دعاگر در پاریس منتشر شده است. آلن دو جادو سیاه لیل. آلن دو لیل اهل فلاندر، معاصر آلبرتوس ماگنوس بود که به پاس دانش فراوانش، «پزشک جهانی» لقب گرفته بود. تصور می‌شد که او از همه علوم آگاه است و مانند آرتفیوس، اکسیر حیات را کشف کرده دعانویس سطر است.

او دعانویس یکی از راهبان صومعه سیتو شد و در سال ۱۲۹۸، در سن حدود صد و ده سالگی درگذشت. درباره او گفته شده است که در پنجاه سالگی در آستانه مرگ بوده است، اما کشف فرخنده شیاطین …این اکسیر دعانویس خرمدره او را قادر ساخت تا شصت سال به عمرش بیفزاید. او تفسیری بر پیشگویی‌های مرلین نوشت. آرنولد دو ویلنوو. این فیلسوف شهرت بسیار بیشتری از خود به جا گذاشته است. دعانویس سورک او در سال ۱۲۴۵ میلادی متولد شد و با موفقیت زیادی در دانشگاه پاریس پزشکی خواند. پس از آن به مدت بیست سال در ایتالیا و کیمیاگری آلمان سفر کرد و در آنجا با پیترو داپون، مردی با شخصیتی شبیه به خودش، آشنا شد و به همان حرفه‌ها علاقه‌مند شد.

او به عنوان یک پزشک، در طول زندگی خود، توانمندترین جفت روحی پزشکی شناخته می‌شد که عبادت کردن جهان تا به حال به خود دیده است. مانند همه دانشمندان آن زمان، او در طالع بینی و کیمیاگری دستی داشت و تصور می‌شد که مقادیر عظیمی طلا از سرب و مس ساخته است. هنگامی که پیترو داپون در ایتالیا دستگیر و به عنوان جادوگر محاکمه شد، اتهام مشابهی علیه آرنولد مطرح شد. اما او موفق شد به موقع کشور را ترک کند و از سرنوشت دوست نگون بخت خود فرار کند. او با پیش بینی پایان جهان، اعتبار خود را از دست داد، اما بعداً آن را دوباره به دست آورد.

زمان مرگ او دقیقاً مشخص نیست. اما باید قبل از سال ۱۳۱۱ میلادی بوده باشد، زمانی که پاپ کلمنت پنجم نامه‌ای دایره‌ای به جادو سیاه تمام روحانیون اروپا که تحت فرمان او زندگی می‌کردند نوشت و از آنها خواست که شیاطین تمام تلاش خود را برای کشف رساله معروف آرنولد در باب طبابت به شیطانی کار فرشتگان گیرند . نویسنده در طول حیات خود ابجد قول داده بود که این اثر را دعانویس میرآباد به واتیکان تقدیم کند، اما بدون انجام دعا این کار درگذشت. پرتره سر یک مرد. آرنولد دو ویلنوو. در اثری بسیار عجیب از آقای لونگویل هارکوه با عنوان « تاریخچه افرادی که چندین قرن زندگی کرده‌اند و سپس دوباره جوان شده‌اند» ، رسیدی وجود دارد که گفته می‌شود توسط آرنولد دو ویلنوو داده شده است و به وسیله آن هر کسی می‌تواند عمر خود را برای چند صد سال یا بیشتر طولانی‌تر کند.

دعانویس بیستون آرنولد و آقای هارکوه می‌گویند: «در وهله اول، کسی که قصد دارد عمر خود را طولانی‌تر کند، باید دو یا سه بار در هفته، خود را با آب یا مغز کاسیا دعانویس سورک به خوبی مالش دهد. هر شب، هنگام خواب، باید ضمادی متشکل از مقدار مشخصی زعفران شرقی، برگ گل سرخ، چوب صندل، آلوئه ورا و کهربا که به صورت مایع درآمده است، روی قلب خود بگذارد.»در روغن گل سرخ و شیطان بهترین موم سفید. صبح، او باید آن را بردارد و با دقت در یک جعبه سربی قرار دهد تا شب بعد، جادوگر زمانی که دوباره باید آن را استفاده کند.

دعانویس رامشیر اگر او مزاج گرمی دارد، شانزده مرغ؛ اگر دعا بلغمی مزاج است، بیست و پنج مرغ؛ و اگر مالیخولیا دارد، سی مرغ، که آنها را در حیاطی که هوا و آب آن پاک است، قرار می‌دهد. او باید از اینها تغذیه کند، روزی یک مرغ؛ اما قبلاً مرغ‌ها با روش خاصی پروار می‌شدند که گوشت آنها انرژی مثبت را با ویژگی‌هایی که باعث طول عمر در خورنده می‌شود، آغشته می‌کند. از آنجایی که از سایر غذاها کافران محروم هستند تا زمانی که تقریباً از گرسنگی بمیرند، باید متون کهن با آبگوشت ساخته شده از مار و سرکه تغذیه شوند، که این آبگوشت باید با گندم و فرشتگان سبوس غلیظ شود.

مراسم مختلفی برای پخت این غذا باید انجام شود که کسانی طلسم که به این موضوع علاقه‌مند هستند، می‌توانند آن را در کتاب آقای هارکوئیت ببینند؛ و مرغ‌ها باید به مدت دو ماه با آن تغذیه شوند. سپس دعانویس سورک آنها را برای خوردن آماده می‌کنند و با مقادیر متوسطی از شراب سفید خوب یا شراب قرمز می‌شویند. سورک این رژیم باید هر هفت سال یکبار به طور منظم رعایت شود و هر کسی می‌تواند به اندازه علوم غریبه متوشالح عمر کند! می‌توان گفت که آقای هارکوئیت اعتبار کمی برای نسبت دادن این طلسم ترکیب گرانبها به آرنولد ویلنوو دارد. این ترکیب در آثار جمع‌آوری‌شده آن فیلسوف یافت نمی‌شود؛ اما اولین بار توسط آقای پوآریه در آغاز قرن شانزدهم مطرح شد که ادعا کرد آن را در نسخه خطی در نوشته‌های بدون شک آرنولد کشف کرده است.

پیترو داپونه این حکیم بدشانس در سال ۱۲۵۰ در آپونه، نزدیک پادوا، متولد شد. او مانند دوستش آرنولد گشایش دو ویلنوو، پزشکی برجسته و مدعی هنرهای طالع جادو بینی و کیمیاگری بود. او سال‌ها در پاریس طبابت کرد تفسیر طلسم‌ها دعانویس هیدج به صورت جهانی استاندارد نشده‌اند و با کشتن و درمان و موکل جن فالگیری ثروت زیادی به دست آورد. در روزگاری شوم، با شهرت جادوگری درجه یک به کشور خود بازگشت. عموماً اعتقاد بر این بود که او دعانویس هفت روح شیطانی را از مناطق جهنمی بیرون کشیده و آنها را در هفت گلدان کریستالی محصور کرده بود تا زمانی که به خدمات آنها نیاز پیدا کرد، و سپس آنها را برای فرشته اجرای خواسته‌های خود به اقصی نقاط زمین فرستاد.

سورک

یکی از آنها رمل در فلسفه سرآمد بود؛ دومی در کیمیا؛ سومی در طالع بینی؛ چهارمی در فیزیک؛ پنجمی در شعر؛ دعا ششمی در موسیقی؛ و هفتم، در نقاشی: و هر زمان که پیترو در هر یک از این هنرها به اطلاعات یا آموزش نیاز داشت، فقط کافی بود به سراغ گلدان کریستالی خود برود و روح حاکم را آزاد کند. بی‌درنگ تمام اسرار هنر بر او آشکار می‌شد؛ و اگر می‌خواست، می‌توانست در شعر از هومر، در نقاشی از آپلس یا در طلسمات فلسفه از خود فیثاغورس پیشی بگیرد. اگرچه می‌توانست از … طلا بسازد. برنج، درباره او گفته می‌شد که در این زمینه از قدرت خود بسیار صرفه‌جو دعا نویسی بود و دائماً از طریق روش‌های دیگر و کم‌اعتبارتر، پول خود را تأمین می‌کرد.

هر وقت طلا خرج می‌کرد، طلسم دعانویس خاصی را زمزمه می‌کرد که فقط خودش از آن آگاه بود و صبح روز بعد طلا دوباره در اختیار خودش بود. تاجری که به او طلا می‌داد، می‌توانست آن را در جعبه محکم خود قفل کند و توسط گروهی از سربازان محافظت شود، اما فلز طلسم شده به صاحب قدیمی خود بازمی‌گشت. حتی اگر در زمین دفن می‌شد یا به دریا انداخته می‌شد، سپیده دم صبح روز بعد آن را در جیب‌های پیترو می‌دید. سورک در نتیجه، تعداد کمی از مردم دوست داشتند با چنین شخصیتی، به خصوص برای طلا، معامله کنند. برخی، جسورتر از بقیه، فکر می‌کردند که قدرت او بر نقره اعمال دعانویس گتوند نمی‌شود.