طلسم موفقیت در زندگی

نقاشی کنم، پس از اینکه، در وهله اول، به طور خلاصه توضیح دادم که چگونه مانند پرندگان مهاجر، او توانسته بود بر فراز طلسم برداشت ابری دعانویس و کم‌نور اوج بگیرد. راز این بود که او به مجله سیاسی هامبورگ ، که فرشتگان نوکران شادک برای چسباندن دکمه‌هایشان از آن استفاده می‌کردند، روی آورد. اکنون می‌توانست با طلسم موفقیت در زندگی آرامش، پشت به اجاق گاز، با لشکرکشی‌های زمستانی سال گذشته همراه شود؛ و پس جادو سیاه از هر نبرد، همانطور که کلاغ‌ها پس از نبرد فارسالیا انجام دادند، پرواز کند. پیشینه تاریخی روی کاغذ چاپ شده، او هنوز می‌توانست با شادی و تحسین، در اطراف طاق‌های پیروزی و داربست‌های آلمانی ما برای آتش‌بازی قدم بزند: در حالی که برای مردم شهر، که فقط روزنامه‌های جدید را داشتند، تکه‌های این غنایم ما، که توسط فرانسوی‌ها به طرز ذکر کینه‌توزانه‌ای پاره شده بودند، به سختی قابل تشخیص بودند.

دعانویس : نه، با نقشه‌های قدیمی می‌توانست دشمن را عقب براند و ناامید کند، در حالی که خوانندگان بعدی فرشته بیهوده سعی می‌کردند با نقشه‌های جدید در برابر آنها مقاومت کنند. علاوه بر این، نه تنها سهولت فتح فرانسه، بلکه این شرایط که این مجله برایش هیچ هزینه‌ای نداشت، او را به این مجله علاقه‌مند کرد. دلبستگی او به مطالعه رایگان قطعی شده بود. و آیا این موضوع این واقعیت را روشن نمی‌کند که[صفحه ۳۳۰]او، همانطور که مورهوف توصیه کرده بود، عادت داشت با پشتکار، برگ‌های جداگانه‌ی کتاب‌های باطله را همانطور که از بقال می‌آمدند، جمع‌آوری کند و مانند ویرژیل در انیوس، آنها را با چنگک جمع کند؟ نه، برای او بقال یا یک فورتیوس (دانشمند) بود یا یک فردریک (پادشاه)، که هر دو عادت داشتند روایت‌های تاریخی نمادگرایی آیینی را مورد بحث قرار می‌دهند طلسم نویس به سادگی برگ‌هایی را که حاوی چیزی بودند از کتاب‌های کامل جدا کنند.

طلسم موفقیت در زندگی

همچنین همین احترام به تمام کاغذهای باطله بود که او را به چنین احترامی برای پیش‌بندهای آشپزهای فرانسوی، که به خوبی شناخته شده است از جادوگر کاغذ چاپ شده تشکیل شده‌اند، الهام بخشید. و او اغلب آرزو می‌کرد که یک آلمانی این پیش‌بندها را ترجمه کند: در واقع من مایلم باور کنم که یک نسخه خوب توسل از بیش از یکی از این پیش‌بندهای کاغذی می‌تواند به ارتقای ادبیات ما (این الهه زیبایی‌ها ) کمک کند و به جای پیش‌بندهای یاوه‌گویی به کار رود. – انسان در عبادت کردن مورد بسیاری از چیزها ، صرفاً روش ابطال طلسم و جادو به این دلیل که امیدوار است نیمی از آنها را دزدیده باشد، ابراز محبت می‌کند طلسم موفقیت در زندگی بر اساس این اصل، همراه با اصل اول، کوینتوس ما هر چیزی را که می‌توانست از یک سخنرانی عمومی یا به عنوان یک بازدیدکننده در کلاس درس به دست آورد، به باور خود پذیرفت.

او نظراتی را که فقط باید برای آنها به استاد پول پرداخت شود، با دقت بررسی کرد. – من به شب شیطانی کریسمس برمی‌گردم. در همان ابتدا، اگیدیوس خوشحال بود، زیرا آسیابان‌ها و نانواها در فضای باز مشغول کار بودند (همانطور که در مورد برف‌های دانه درشت می‌گوییم)، و گل‌های یخی پنجره شکوفا شده طلسم بودند؛ زیرا یخبندان بیرونی، با یک اتاق گرم و نرم، چیزی بود که او دوست داشت. اکنون می‌توانست چوب صنوبر ابطال طلسم فلزی را در اجاق خود و قهوه موکا را در شکم خود قرار دهد؛ و پای راستش را (نه در دمپایی، بلکه) زیر سمت گرم شوک خود قرار دهد، و همچنین در سمت چپ، استارلینگ خانگی خود را که به پوزه شیل پیر نوک می‌زد، تاب دهد؛ و سپس با دست راست – با دست چپ، پیپ خود را گرفته بود – چنان آرام، چنان در خود فرو رفته، چنان در ابر، بدون کوچکترین نسیم یخبندان،

به والاترین کاری که یک کوینتوس می‌تواند انجام دهد، ادامه دهد – نوشتن پیش درآمد کلاس ورزشگاه فلاخسنفینگن، یعنی بخش هشتم آن. من اولین چاپ در تاریخ یک مرد ادبی را مهم‌تر از اولین چاپ طلسم در تاریخ ادبیات می‌دانم: فیکسلاین نمی‌توانست طلسم خودش را طلسم حذف رقیب با مشخص کردن آنچه که قصد دارد، به خواست خدا، در سال بعد، به آن بپردازد، راضی مقدس کند؛ و بر این اساس، بیشتر به خاطر چاپ تا فایده، سه یا چهار دعا نگاه آموزشی به برنامه عملیاتی که قرار بود توسط همکاران معلم مدرسه‌اش به عنوان یک مجموعه دنبال شود، جادو سیاه اضافه کرد. در آخر، برای اینکه افکارش را به هم پیوند دهد، چند خط تیره کشید؛ و سپس کتاب را کنار گذاشت و حاضر نشد[صفحه ۳۳۱]بیشتر به آن نگاه کند، تا وقتی چاپ شد، طلسم موفقیت در زندگی از افکار خودش شگفت‌زده شود.

و حالا کافران می‌توانست کاتالوگ نمایشگاه لایپزیگ را که سالانه می‌خرید، به جای کتاب‌های داخل آن، بردارد و فرشتگان بدون آه کشیدن آن را باز کند: او هم مثل من چاپ شده بود. آن احمقِ شاد، هنگام دعا نویسی نوشتن، سرش طلسم برای طلاق توافقی را تکان داده بود، دستانش را مالیده بود، به صندلی‌اش چسبیده بود، صورتش را جمع کرده بود و تهِ پیپش را مکیده بود. حالا می‌توانست حدود ساعت پنج عصر از جا بپرد تا خودش را احضار از نو بسازد؛ و در میان بخار جادویی پیپش، مانند پرنده‌ای جفت روحی تازه صید شده، در قفسش بالا و پایین برود. روی دود گرم، کهکشانی طولانی از چراغ‌های خیابان می‌درخشید؛ و روی پرده‌های تختش، انعکاس نامنظم پنجره‌های شعله‌ور و درختان روشنِ محله، به رنگ قرمز افتاده بود.

و حالا برف زمان را کیمیاگری از روی سبز زمستانیِ خاطره تکاند؛ و سال‌های زیبای کودکی‌اش را دید، پوشیده از پوشش، تازه، سبز و مطبوع، که در دوردست‌ها، در مقابلش ایستاده بودند. از فاصله‌ی بیست ساله‌اش، به کلبه‌ی آرام والدینش نگاه کرد، جایی که پدر و برادرش هنوز با داس مرگ درو نشده بودند. با خودش دعا نویس طلسم گفت: «تمام شب کریسمس را از سپیده دعا نویسی دم، ابطال کردن جادو همانطور که قبلاً گذرانده بودم، خواهم گذراند.» در همان لحظه برخاستن، پولک‌هایی دعا نویس را دعا روی میز می‌بیند؛ پولک‌های مقدس از جنس ورق طلا و ورق نقره که مسیح کودک با آنها[44] سیب‌ها و آجیل‌هایش، هدایای شب، را تزیین و روکش کرده است.

– در ترازوی شادی، این کف فلزی سنگین‌تر دعانویس از گوساله‌های طلایی، پاهای طلایی فیثاغورث و موش‌های طلایی فلسطینیِ سرمایه‌داران ثروتمندتر است. – سپس مادرش آمد و هم مسیحیت و هم لباس برایش آورد: زیرا با کشیدن نقاشی روی شلوارش، شیاطین به راحتی ده فرمان را خلاصه کرد و با بستن بند جورابش، اعتقادنامه‌ی دعا حواریون شیطانی را موفقیت در زندگی به محض دعا نویسی برای شکستن طلسم اینکه نور شمع تمام شد و طلسم روشنایی موکل جن روز فرا رسید، او به دسته‌ی درخت بالا رفت و سپس رشد شبانه‌ی بیشه‌ی زرد و پرزدار توس کریسمس را اندازه‌گیری کرد؛ و توجه بسیار کمتری نسبت به معمول به گل‌های کوچک سفید زمستانی که دانه‌های تکانده دعا شده از قفس پرنده در درزهای خیس شیشه‌های پنجره می‌رویند، نشان می‌دهد.

کوینتوس ما را هم به گل پنجره‌اش بسپارد طلسم موفقیت در زندگی . – تمام روز چیزی به کافر نام مدرسه وجود رمل نداشت؛ بنابراین او به اندازه کافی وقت داشت تا قصابش (برادرش) را پیدا کند و شروع به ذبح گوشت زمستانی‌شان شکستن طلسم فقر کند (چه زمانی می‌توانست یخبندان بهتری برای آن وجود داشته باشد؟). چند روز قبل، برادر، با به خطر انداختن جانش و با چماق، حیوان در اصطبلشان – آنطور که آنها گنجشک می‌نامیدند – را زیر طاقچه پنجره‌ای در قلعه گرفته بود. ذبح آنها نه تبر (چوبی)، نه جادو پودینگ و نه گوشت پخته شده در گلدان لازم دارد.

– حدود ساعت سه، باغبان پیر، که همسایه‌ها او را استاد باغبانی می‌نامند، با پیپ رمال توتون کلن خود، روی صندلی بزرگش می‌نشیند؛ و بعد از این هیچ منابع مختلف، شیوه‌های طلسم را به روش‌های مختلفی توصیف می‌کنند. انسانی نمی‌تواند سکته کند. او چیزی جز دروغ نمی‌گوید؛ از مسیح طلسم موفقیت کنکور کودک فضانورد و روپرشتِ در حال زنگوله زدن با زنگوله‌هایش. در غروب، کوینتوس کوچک ما یک سیب برمی‌دارد؛ آن را به تمام اشکال استریومتری تقسیم می‌کند و تکه‌ها را به صورت دو کپه روی میز می‌ریزد: سپس همین که شمع روشن وارد می‌شود، او با شگفتی از هدیه غیرمنتظره‌ای که به او داده شده، از جا می‌پرد و به برادرش می‌گوید: «ببینید این فرزند مسیح خوب چه چیزی به من و شما داده مذهب است؛ و کافر من دیدم که یکی از بال‌هایش می‌درخشد.» و خودش تمام شب را برای همین درخشش در سید و حاجی کمین نشسته است.

موفقیت زندگی

ریشتر این جشن‌های کریسمس باستانی را با همان شور و شوق در اثر دیگری ( خلاصه و پایان زندگی ) توصیف می‌کند؛ جایی که مسیح-کودک (به دروغ به جوانان گزارش شده است که در حال پرواز در هوا با بال‌های طلایی دیده شده است)؛ شاخه توس که در گوشه‌ای از اتاق ثابت ارواح شده و توسط او رشد می‌کند؛ میوه‌ها، شیرینی‌های طلایی، سیب‌ها، آجیل‌ها، که حرز (برای پسران خوب) ناگهان دعاگر تولید می‌کنند و غیره، با همان وفاداری که در جادو اینجا آمده است، تعویذ مشخص شده‌اند. – ویرایش. [45]که او قصد داشت برای جزیره اعمال مربوط به جادو خود، سنت پیر، در دریاچه بین، بسازد.

حدود ساعت هشت، طلسم – اینجا او عمدتاً از کنار وقایع‌نامه‌ی کشوی نامه‌هایش عبور می‌کند – هر دو، با گردن‌هایی تقریباً خراشیده از شستشو، و با لباس‌های کتانی تمیز، و در اضطرابی فراگیر که مبادا مسیح فرزند مقدس آنها را پیدا کند، به رختخواب می‌روند. چه شب جادویی! – چه غوغایی از امیدهای رویایی! – غار طلسم جاودانگی عشق پرجمعیت، رنگارنگ و درخشان خیال، در طول شب و در خستگی تلاش رویایی، تاریک‌تر و تاریک‌تر، کامل‌تر و عجیب‌تر، خود را باز می‌کند؛ اما بیداری، امیدهای دعا خود را به قلب تشنه بازمی‌گرداند. تمام نواهای تصادفی، فریادهای حیوانات، نگهبانان، برای خیالِ ترسو و مؤمن، صداهایی از بهشت ​​هستند؛ صداهای آوازخوان فرشتگان در هوا، موسیقی کلیساییِ عبادت صبحگاهی.