طلسم جاودانگی عشق

در پایان سی روز به راحتی پرداخت خواهند شد. این دوران که اکنون مدت‌ها گذشته است، یادگاری‌های خود را برای جورج هنری طلسم جاودانگی عشق به جا گذاشته بود و شکنجه‌ای که بر او وارد کرده بودند، تا حدودی کیمیاگری گفته شده است. اکنون ساعت شیرین و باشکوه دعا نویسی آسودگی او فرا رسید. این برایش حس فوق‌العاده‌ای بود. از اینکه تا این حد با احترام به طلبکارانی گشایش که او را تعقیب می‌کردند فکر کرده بود، شگفت‌زده شد. حالا می‌گفت آنها افرادی بودند که اصلاً نباید به آنها فکر می‌کرد. او به یک استدلال‌گر بی‌طرف و باشکوه تبدیل شد. اما هنوز کارهایی برای انجام دادن وجود داشت.

دعانویس : جورج هنری تصمیم گرفت از آنجایی که افراد خاصی باید برای آنها نامه بنویسد و هر نامه با چکی به مبلغ مشخصی همراه است، هر نامه باید به طور مناسب نظر قطعی و آرام نویسنده را در مورد شخصیت و اعتبار کلی شخص یا شرکت مورد نظر به گیرنده آن نشان دهد. طبیعت انسانی جورج هنری درست در اینجا خود را به شدت طلسم نشان داد. او کاغذ و جوهر را بیرون آورد، قلم خود را برداشت و ذهن خود را برای ضیافتی از نمادگرایی معنوی در طول زمان توسعه یافت عقل و جریان روح آماده کرد که باید مطابق میل درونی قلبش باشد. اول، جورج هنری با دقت فهرستی از تمام بدهی‌هایش، جادو بزرگ و کوچک، را فرشتگان به ترتیب تاریخ پرداخت آنها مرتب کرد – نه اینکه قصد داشت آنها را به آن ترتیب پرداخت کند، اما در جایی که طلبکاری مدت زیادی صبر می‌کرد، تصمیم می‌گرفت که تأخیر او در پرداخت باید تا

طلسم جاودانگی عشق

حدی به عنوان تخفیف و توجیه شدت حملات وارده جادو به یک بدهکار بدشانس تلقی شود. طلبکاران اتفاقاً در این مورد چاره‌ای نداشتند، اما این به حساب نمی‌آمد. سن، بدهی را تا حدی تقدیس می‌کرد. طلسم جاودانگی عشق با این ترتیب، جورج هنری فهرست طلبکارانش را که در مجموع صد و بیست نفر بودند، برداشت و آنها را از نظر شخصیت، عادات و رسوم بررسی کرد. شیاطین او آنها را به خوبی می‌شناخت. در معاشرت با او، هر یک از آنها، به نظرش، روح خود را آشکار کرده بودند و مشرکان باید با هر یک مطابق با الهاماتشان رفتار می‌شد. یک مرد مبلغ قابل توجهی به او قرض داده بود و این قدیمی‌ترین بدهی بود که زمانی که جورج هنری برای اولین بار نشانه‌های ضعیف فاجعه قریب‌الوقوع را دید، اما آنها را درک نکرد، ایجاد دعا برای اب شدن شکم شد.

این مرد، فرشتگان که یک دوست بود، با تشخیص ماهیت مبارزه جورج هنری، هرگز درخواست پرداخت نکرده بود – در واقع، وقتی بدهکار نزد او رفته بود، عذرخواهی کرده و توضیح داده بود، به مزاحمت اعتراض کرده و با دعانویس ماکلوان زبانی خشن و از نوع محبت‌آمیز و بی‌ادبانه، تماس‌گیرنده را تحقیر کرده بود. جادوگر در شرایط فعلی، او هیچ صحبتی از پرداخت نخواهد کرد. جورج هنری تصمیم گرفت که این ادعا، نه تنها قدیمی‌ترین، بلکه کم‌دردسرترین، باید افتخار “شماره یک” بودن را داشته باشد – یعنی باید اول از همه پرداخت شود. بنابراین فهرست گسترش یافت و تحلیل دقیقی از ویژگی‌های ذهنی و اخلاقی هر طلبکار، آنطور که در روابط مالی‌اش با جورج هنری هریسون آشکار شده بود، انجام شد.

برخی سخاوتمند و با ملاحظه بودند، برخی شرور و توهین‌آمیز؛ و جورج هنری در بررسی‌های خود کشف کرد که کسانی که احتمالاً کمترین نیاز را به پول بدهی خود داشتند، به هیچ وجه با ملاحظه‌ترین نبودند. تقریباً کافران به نظر می‌رسید که قانون معکوس برقرار شده است. به طور خاص، یک مرد وجود داشت که عملاً وام کوچکی را به او تحمیل کرده بود، طلسم جاودانگی عشق زمانی که هنوز تصور می‌شد جورج هنری ثروتمند است، و در فریبکاری چنان نبوغ و گستاخی پیدا کرده بود که به راحتی در میان دیگران به عنوان فردی فرشتگان پست و خشن شناخته می‌شد. او به عنوان “شماره ۱۲۰” و آخرین نفر در فهرست قرار طلسم موفقیت در زندگی گرفت.

دعانویس گناباد افراد دیگری هم بودند. خرده‌بورژواهایی بودند که در سال‌های گذشته از طریق حمایت جورج قدیس هنری رونق گرفته بودند، کسانی که صورتحساب‌های بزرگشان با سرعت بی‌چون و چرا پرداخت می‌شد تا اینکه چرخ‌دنده‌اش در دستگاه توزیع پول از کار دعاگر افتاد. آنها لحظه‌ای تردید نکرده بودند. مذهب همانطور که سوداگران مکزیک و آمریکای مرکزی کورکورانه طعمه‌های خود را دنبال می‌کنند، این طلسم زردهای کوچک، تری، بلانش و سوئیت‌هارت، از دنیای تجارت، از آغاز ضعف او تا به امروز، پیوسته او را گاز گرفته بودند. او نماز خواندن هیچ بدخواهی نسبت به اینها نداشت. او آنها را مانند سگ‌های شکاری خود در روزهای بهتر دعا می‌شمرد.

آنها باریک‌جثه بودند، اما به عنوان مرد در نظر گرفته می‌شدند؛ آنها تجارت می‌کردند و اعمال صالح با زنان همنوع خود ازدواج می‌کردند و فرزندانی – به طرز ولخرجانه‌ای – به دنیا می‌آوردند و از این گذشته، او هیچ طلسم خوش شانسی شکایت خاصی از آنها نداشت. آنها همانطور که ساخته شده بودند و باید باشند، بودند. او تعدادی از صورتحساب‌های آنها را جمع کرد و تصمیم گرفت که آنها را با هم طبقه‌بندی کند، نه کاملاً در انتهای لیست. رتبه هر طلبکار مشخص شد، طلسم جاودانگی عشق فهرست با دقت همزاد به پنج قسمت بیست‌تایی تقسیم شد که بیست نفر از آنها باید نامه‌ها و چک‌های خود را یک روز، بیست نفر دیگر را روز بعد و به همین ترتیب دریافت می‌کردند.

سپس مراسم شروع شد. بدهکارِ با ملاحظه‌ای که روابط نسبتاً مستمری با طلبکاری داشته است، با طلسم فرض اینکه حتی استعداد متوسطی هم داشته باشد، می‌تواند وقتی سرانجام با طلبکار تسویه حساب کرد، نامه‌ای بسیار مرتب، مختصر و قابل تأمل برای او بنویسد، البته اگر، مانند مورد جورج هنری، بدهکار پس از تمام تسویه حساب‌ها به اندازه حاجت گرفتن کافی موجودی داشته دعا باشد که او را راحت و مستقل کند. جورج هنری هنگام نوشتن، قدرت این پیشنهاد را احساس کرد. در گفتگوی خودمانی و آسان‌نویس با بدجنس‌ترین شیاطین طلبکارانش، او تا طلسم حدودی دعا برای ذهن خوانی از خودش پیشی گرفت. البته او به همه ابراز علاقه فراوان می‌کرد، اگرچه از آقایان حاضر در جلسه عذرخواهی می‌کرد، اما رک و پوست‌کنده به آنها می‌گفت که اگر مبلغ مناسب برای استفاده از پول را بپذیرند و جادو چیزی در مورد آن نگویند، او را تسکین می‌دهد.

در حالی که نسخ خطی از بدجنس‌ها درخواست رسید کامل و سریع می‌کرد. این لحن کلی یادداشت‌ها بود، اما اگر چیزی به عنوان “اسراف متوسط” وجود داشته باشد، در هر دو جهت، اسراف‌های متوسطی وجود داشت. طلسم جاودانگی عشق در بدترین حالت، جورج هنری، که از همه طلبکارانش آزاردهنده‌تر بود، جادو کهن شاهکار خود را محکوم کرد. او دعانویس به تعهد خود اعتراف کرد، از پرداخت بهره‌ای که آن را به سرمایه‌گذاری خوبی برای طلبکار تبدیل می‌کرد، ابراز توسل رضایت کرد و سپس به بحث کافر اطلاعات ارائه شده، نمای کلی از شیوه‌های طلسم را نشان می‌دهد. کوتاهی در مورد شماره ملا شیوه و میزان تفکر و وجود طلبکار پرداخت و به دعا دنبال آن پیشنهادهای ملایمی در مورد بهبودهایی که می‌توان در شخصیت مورد نظر ایجاد کرد، ارائه داد.

او متعهد شد که جادو سیاه هر زمان که لطفی به او شد، آن را برگرداند و همچنین قول داد که پس از دریافت آن، هرگز به آن اشاره نکند. او از عدم پرداختن بیشتر و مناسب‌تر به موضوع عذرخواهی کرد طلسم موفقیت در امتحانات کلیسا و ابراز اطمینان کرد که سایه‌های ظریف‌تر معنایی که ممکن است پس از مطالعه بیشتر به کار گرفته شوند، طلسم جاودانگی عشق توسط شخص مورد نظر درک نخواهند شد. جورج هنری – با کمال تأسف باید اذعان کرد – امید واهی داشت که این طلبکار از این جمع‌بندی ساده‌ی ماجرا تا جایی خشمگین شود که به او حمله‌ی شخصی کند، زیرا او میل درونی داشت که اگر تحریک می‌شد، این شخص خاص را لوس کند، یا به هر حال سعی سید و حاجی کند لوس کند.

جاودانگی

در اینجا باید گفت که رویای او هرگز برآورده نشد. مرد غرغرو هرگز مرد مبارزی نیست. و بدین ترتیب جشن پرداخت صورتحساب‌ها به پایان خود رسید. این فصل، فصلی سرشار از لذت و خوشگذرانی برای جورج هنری بود. وقتی جشن به پایان رسید، با داشتن پول و همچنین استعدادی قابل توجه، به جنگل‌های شمالی گریخت، جایی که دعانویس پیرانشهر قرقاول و گوزن به وفور در مقابلش بودند، و جادو سیاه پس از یک ماه بازگشت تا از زندگی خود در آسایش لذت ببرد. پس از بازگشت به خانه بود که جورج هنری هریسون، ثروتمند و راضی، چیزی آموخت که برای مدتی او را به این کافران فکر انداخت که احتمالاً این پوچ‌ترین دنیایی است که به دور خورشید می‌چرخد.

او با روحیه‌ای پرانرژی و امیدوار، با قدرت جنگل‌ها و طبیعت در درونش، و با قلبی باز و طلسم دستی آماده برای استقبال از همنوعانش، و خوشحال از یکی شدن با آنها، جادو بازگشت. چیزی که او را شگفت‌زده کرد عجیب بود. این دعانویس دعا نویس بود که خود را در میان همنوعانی که برای ملاقات با آنها آمده بود، غریبه یافت. او خود را هنوز یک سلکرک از دنیای تجارت و داد و ستد و انتقال اندیشه و خیرخواهی و عمل نیک و تمام زندگی اجتماعی یافت. او مانند پرنده‌ای عجیب بود، فرشته مانند آلباتروسی که در دریاهای دعانویس ناآشنا رها شده و در جزیره‌ای فرود آمده بود که آلباتروس‌ها در آن ناشناخته بودند.

دفتر کارش را تا جایی که خدمتگزاریِ فوری و سختگیرانه می‌توانست، روشن و جذاب یافت. با این حال، هیچ نامه‌ای روی میزش نبود، چون میز در گذشته بسیار شلوغ بود. میز از تنهایی حرف می‌زد. فرش جدید، بدون نوار سفید طلسم جاودانگی عشق فرسوده‌ای که شیطانی از درگاه بیرون زده بود، تنهایی را نشان می‌داد. همه چیز تنهایی بود. او نمی‌توانست آن را انرژی مثبت ابطال کردن جادو درک کند. نفرتِ ویرانیِ پاک و سرد، در تمام وسایلش موج متون کهن می‌زد. او روی صندلی راحتیِ جلوی میزش نشست و از خوشحالی، خیلی، خیلی، دور بود. به پشتی صندلی جادو تکیه داد – صندلی به زیبایی روی فنرهای روغن‌کاری‌شده‌اش کار می‌کرد – و از خود پرسید.