طلسم خواندن ذهن دیگران

پیدا کنم که مطمئناً تا الان آنجا منتظر من بوده است. و بالاخره صدایش را شنیدم که با قدم‌های شتابزده از راهرو به سمت آن کافر عبور کرد. نیمه‌دیوانه، از همه چیز و همه طلسم خواندن ذهن دیگران کس وحشت داشتم، از پله‌ها پایین دویدم و درست به موقع به در اتاقش رسیدم و دیدم که تپانچه‌ای را روی سرش گذاشت و شلیک کرد. با برق و صدا، مثل مرده‌ها افتادم و دیگر چیزی به خاطر نیاوردم تا اینکه صدای معشوقم انگار از من خواست که از قبر برخیزم – وقتی چشمانم را باز کردم و هاسی را جادو دیدم که بالای سرم ایستاده است.

دعانویس : «حالا بریم سراغ حرف آقای هاسی:» او می‌گوید: «در شب فلان، قرار ملاقاتی با یک خانم جوان داشتم. قرار بود در آنتانک پنجره‌ای برای من باز بماند. من به هیچ وجه قصد ارتکاب جرم نداشتم. به قرار ملاقات رسیدم و فقط یک لحظه از ورودم گذشته بود که صدای قدم‌های تعویذ سریعی را از بیرون شنیدم و مردی با نگاهی ناامید به او، با عجله وارد اتاق شد، تپانچه‌ای را از کشو برداشت، آن را روی سرش گذاشت و قبل از اینکه بتوانم جلویش را بگیرم، شلیک کرد. قسم می‌خورم که به جای کشتن جفت روحی او، سعی کردم مانع خودکشی‌اش شوم.

طلسم خواندن ذهن دیگران

درست زمانی که افتاد، پریدم و تپانچه را از دستش کشیدم. همزمان با عمل او، صدای فریادی از بیرون شنیدم. هنوز اسلحه را در دست داشتم و به سمت در رفتم و هیکل گشایش او را که رمل برای ملاقاتش آمده بودم، در خلسه‌ای که از آن بیرون آمده بود اما اکنون بهبود علوم غریبه یافته بود، دیدم. همانطور که گیج و مبهوت ایستاده بودم، نگهبان دعا نویسی وارد شد و اشارات آیینی در فرهنگ عامه دیده می‌شود مرا برد. طلسم خواندن ذهن دیگران از آن زمان می‌دانستم که با نداشتن مدرک او، تلاش برای تبرئه خودم بی‌فایده است. دعا نویس پس از صدور حکم، از زندان فرار کردم. مستقیماً به خانه‌اش دویدم، او را دراز کشیده یافتم و فریاد زدم که بیدار شود و به من کمک طلسم جدایی کند.

او فوراً جواب داد، تکان خورد و از خلسه بیرون آمد. من بیش از آنچه او گفته است نمی‌دانم؛ و تمام جادو شدن حقیقت همین است. معاون دفتردار ساکت شد. هیچ‌کس حرفی نزد. او گفت: «حالا، آقایان، من از شما طلسم مهر و ماه نمی‌خواهم که در مورد آن سوگندنامه‌ها نظر بدهید. در نهایت، قانون آنها را پذیرفت و به یک بی‌عدالتی اعتراف کرد. چیزی که از شما می‌خواهم این است که حکم شما در مورد آن چیست: آیا قانون، پس از لغو محکومیت خود، می‌تواند آن مرد را مسئول هر عملی که در طول آن حبس غیرقانونی و در نتیجه مستقیم آن مرتکب شده است، بداند؟» این باعث شروع توپ شد و برای دقایقی توپ به این سو و آن سو پرتاب می‌شد.

کمی بعد غوغا فروکش کرد و بریندلی با اقتدار از طرف بقیه صحبت کرد… «مطمئناً می‌تواند، و برای هر خشونتی که در حین عمل مرتکب شده جادو سیاه باشد. تحریک ممکن است تخفیف شیاطین دهد، اما توجیه نمی‌کند. فرار از زندان، به دعانویس آشخانه خودی خود ، تخلفی علیه قانون است؛ بنابراین بدون هیچ وسیله امرار معاش قابل مشاهده‌ای طلسم پیدا می‌شود، هرچند ممکن است آخرین پنی جیب شما خالی شده باشد. هرگونه امتیازی در شماره ملا این زمینه به نفع فرد شرور خواهد بود، بدون اینکه به جامعه کمکی کند. طلسم خواندن ذهن دیگران اگر او با حمله به زندانبان، خودش را از دادگاه بیرون نکرده بود، این را نمی‌گویم.» معاون دفتردار حرفش را قطع کرد و گفت: «می‌خواست خودش را آنجا جا بدهد.» مشخص بود که او به‌طرز رقت‌انگیزی سهل‌انگار است.

بریندلی گستاخی را نادیده گرفت. او گفت: «این جرم، جرمی در دعانویس حوزه قانون‌شکنی بود.» «اما چطور ممکن شیطانی است،» منشی اعتراض کرد، «در حالی که طبق اعتراف خود قانون، او به ناحق محکوم شده بود؟ اگر کافر اینطور نبود، نمی‌توانست به زندانبان آسیبی برساند. اگر تو اول مرا بزنی، آیا من نمی‌توانم تو را بزنم؟ به تو می‌گویم، قانون اذعان کرده که اشتباه کرده است.» «اصلاً. این گواهی می‌داد که حق با آن مرد بوده است.» «مگر این همان چیز نیست؟» «ای دوست من! می‌بینم که اصول اولیه را بلد نیستی. هاسی زندانی بود؛ جنایتکار، زندانی است؛ پس ، هاسی جنایتکار بود.» «اما او به اشتباه زندانی بود!» «و قانون می‌تواند به درستی او را ببخشد؛ اما خشونت او در بیان آن را نه.» معاون دفتردار با ناامیدی شانه‌هایش را جادو بالا دعانویس شاهین شهر انداخت.

«خب، در نهایت همه چیز مثل قبل شد،» او گفت، «چون او را به خاطر اینکه دین اشتباهش را به او گوشزد کرد، دار زدند و بدین ترتیب یک داستان عاشقانه‌ی بسیار زیبا را خراب طلسم تسخیر قلب مرد از راه دور کردند. خانم او را تا پای چوبه دار همراهی کرد و بعد دیوانه‌وار مرد. «اینجا آسمان است». طلسم من استدلال قیاسی شما را جمع‌بندی می‌کنم، آقا. دعا خر گوش‌های درازی دارد؛ قانون گوش‌های درازی دارد؛ حاجت گرفتن پس ، قانون خر است.» بریندلی با شوخ‌طبعی‌ای بیش از آنچه انتظار داشتم گفت: «جوان، تو کافران از حرفه‌ات دور شدی. نصیحت من را بپذیر و برای روزنامه‌های طنز بنویس.» معاون دفتردار فریاد زد: «چی!

مگر من تمام عمرم خبرنگار حقوقی نبوده‌ام؟» پنج درون من شما را با دزدی مثال می‌زنم. – «تیمون آتنی». پیرزن عزیز نود ساله بود دعا و همیشه در زمستان شیرین چهره‌اش، کریسمس بود. با گونه‌های سرخ و موهای سفیدش، مستقیماً از قرن هجدهمی همزاد که در آن متولد شده بود، می‌آمد. طلسم خواندن ذهن دیگران آنها بیشتر از باسن و شادی مسافر در پرچین پژمرده با طبیعت در تضاد نبودند؛ و اگر زمانی به هنر اهمیت می‌دادند، چرا هدیه‌ای خیریه به یک نیازمند فقیر دعا بود – قسم می‌خورم نه بیشتر. مردم عاشق آزمودن پیوندها با گذشته نسخ خطی هستند. این چاتلین جادو کهن پیر و خوش‌قیافه، حقه‌بازى کرده و ساعت چهار شام خورده بود.

پای باتالیا با سس «لیر» خورده بود و در خیابان باند، اُرگیت نوشیده بود. بلوشر، «فوروارت» سرسخت قدیمی را دیده بود که توسط ستونی از آمازون‌ها به هاید جادو پارک آورده شیطانی شده بود و خود را تسلیم طلسم و جادو ازدواج بوسه‌های بی‌پایان می‌کرد. آقای کنسول برومل را دیده بود که توسط مأموران اجرای احکام در خیابان‌های کان دستگیر شد، به خاطر بدهی صدها فرانکی برای آن همه بطری ورنیس دو گیتون، که چیزی کمتر از یک واکس کفش دوست‌داشتنی نبود. صدای شیپورهای شیطانی پسرهای روزنامه‌فروش را شنیده بود که فرار سرجوخه کافران کوچک از البا را فریاد دعا نویسی می‌زدند. شاید جرعه‌ای از پانچ رومی را نوشیده بود؛ – مطمئنم که هرگز انفیه مصرف نکرده بود.

طلسم حذف رقیب او نوشیده بود – اما چرا چند بار؟ او که در سال حرز ۱۷۹۰ متولد شده بود، سهم اندکی از تاریخ اجتماعی و سیاسی تمام آن چهل و ده سالی را طلسم خواندن ذهن دیگران که فاصله بین آن زمان و اکنون را پر می‌کرد، به خود اختصاص داده انرژی مثبت بود و تمام علاقه‌اش را به آن معطوف کرده بود. روزی روزگاری او سوار یک کالسکه معمولی شده بود؛ شیاطین و اینک! پیش از آنکه سفرش به تغییرات فرهنگی بر چگونگی درک شیوه‌های طلسم تأثیر می‌گذارند پایان برسد، کالسکه‌ای بود که هر لحظه سریع‌تر و سریع‌تر حرکت می‌کرد و مسافرانش با انرژی و عجله‌ای فزاینده از پی هم می‌آمدند. دعا در میان بقیه، من سوار شدم و بی‌درنگ با این مسافر که طلسم از دوردست‌ها و از صحنه‌هایی چنان توسل ناآشنا آمده بود، شروع به صحبت و عاشق شدن کردم.

او به شیرینی و آموزنده‌گی یک دفتر خاطرات قدیمی بود که از دفتر بیرون آورده شده باشد و بوی برگ گل رز و چوب سرو می‌داد. او همچنین شاد بود و عادت داشت به دلبستگی کاملاً واهی من به عصری که در زمان تولدم مانند ماه مقدس طلسم مرده بود، بخندد. اجنه غیر مسلمان اما او مرا سرخوش می‌کرد؛ هرچند شکایت داشت که خاطرات زنانه‌اش برای یک مرد حکم شیرینی را دارد. او گفت: «باید با ویلیام کیپر صحبت کنی. خواندن ذهن دیگران او واقعاً با یک پیوند بسیار عملی به گذشته ابطال کردن جادو چسبیده است.» در هال طلسم برای طلاق توافقی هوا برفی بود – دعا (به من گفته شد) که دقیقاً همان زمستان دیگری بود فرشتگان که ناوچه «کالدونیا»ی اعلیحضرت برای تسویه حساب به پورتسموث آمد و فرمانده پلیفر برای همسر فرشتگان جوانش در تپه‌های همپشایر پیام سریع فرستاد تا صبح جادو سیاه زود روز بعد منتظرش باشد.

ذهن دیگران

او نه صبح آمد، نه بعد از ظهر، و در واقع، تا اواخر شب، که – از قضا بخت یاری کرد – درست موقع شام رسید، زمانی که برف بیرون پنجره‌های آشپزخانه در طبقه پایین، در تقلیدی هذیانی از فرآیندهای ذوب شدن مذهب برف در داخل، خود به خود آب می‌شد و به سسی زنگ‌زده تبدیل می‌شد. «می‌بینید،» خانم گفت، «این رسم ادب نبود قدیس که وقتی کشتی تسویه حساب جادو سیاه می‌شود، هیچ افسری تا زمانی که پرچم کشتی زده نشده، بندر را ترک نکند، کاری که آشپز، به عنوان آخرین افسر، باید انجام آن را انجام می‌داد. و آشپز به ساحل رفته بود و مست شده بود؛ و آن بیچاره‌ها باید آنجا می‌ماندند تا او را پیدا کنند.

هنری بیچاره – و من بیچاره کوچولو! اما درست شد. هر کس آنجاست، حاضر است . ما برای شام خروس جنگی خوردیم. دقیقاً مثل همین زمستان بود – ارواح برف، آسمان، همان روز. می‌شود اسلحه‌تان را بردارید و یک طلسم خواندن ذهن دیگران خروس جنگی برای من بیاورید، آقا؟ و سالگرد را جشن می‌گیریم و شما در یک بطری مادیرا، شعر قدیمی فرانسوی، به سلامتی خودتان خواهید نوشید . » وقتی داشتم دنبال خروس جنگی‌ام می‌گشتم.

این را در گوش‌هایم داشتم، و ناامیدانه‌تر و ناامیدتر، همچنان که به دنبال پوشش‌ها و سرخس‌های مرده و برکه‌های یخ‌زده‌ی نیزار می‌گشتم، و گذرگاه کوچک آرزوهای جوانمردانه‌ام را پاک نمی‌کردم.