طلسم شدید ازدواج

کاملاً ته بسته، که توسط شخصی به نام دوویلر اختراع شده بود تا، طبق گفته‌ها، عدم تقارن در شانه‌های جادو سیاه دوفن را پنهان کند، توسط متخصصان و کسانی که برای داشتن ظاهری فوق‌العاده طلسم شدید ازدواج جدی و زیرک فرشته تلاش دعا می‌کردند، مورد استفاده قرار می‌گرفت. «جسم قدیمی‌اش وارد شد» زیر سایه‌ی عظیمِ تمام‌قد، در حالی که عصای دعا زراندود، با غروری وقار، به هر بینیِ زیرکانه‌ای که به کار گرفته می‌شود، به نظر می‌رسید اما یک وسیله‌ی ضروری بود برای تحمل وزن کلاه دعا گیس در بالا. بچه‌ها هم کلاه گیس می‌گذاشتند؛ و اگر لباس ضروری نداشتند، موها را شانه و فر می‌کردند فرشتگان تا تا حد امکان شبیه کلاه گیس به نظر برسد.

دعانویس : اسقف اعظم تیلوتسون اولین کشیش ما بود که کلاه گیس می‌پوشید. او در یکی از خطبه‌هایش می‌نویسد: «به کیمیاگری یاد دارم که عموماً کشیشان، صرف نظر از متن خطبه، فرصتی برای سرزنش گناه موی بلند پیدا می‌کردند یا ایجاد می‌کردند؛ و اگر کسی را در جماعت می‌دیدند که در این مورد گناهکار است، او را به طور خاص به او تذکر می‌دادند و با اعمال مربوط به جادو شور و شوق فراوان به او حمله می‌کردند.» جادو کهن در دوران سلطنت ملکه آن، از اهمیت کلاه گیس تا حدودی کاسته شد، اما تنوع کلاه گیس‌های مد روز افزایش یافت. کلاه گیس استیل زمانی بخش عمده‌ای از هزینه‌های او را تشکیل می‌داد.

طلسم شدید ازدواج

کلاه گیس بزرگ و سیاه او (که فرض می‌کنیم هزینه آن پرداخت شده بود) تا چهل گینی برایش هزینه داشت. سویفت یک کلاه گیس مجلل برای مناسبت‌های باشکوه داشت که منتظر آمدنش به سنت جیمز بود، همانطور که ونسا بیچاره هم همینطور. کلاه گیس کالی سیبر، که در آن مشرکان نقش … را بازی می‌کرد. طلسم شدید ازدواج شخصیت محبوب، چنان اصیل و والا بود که دو رئیس جلسه او را در یک سدان به روی صحنه آوردند. اینکه چطور سرهنگ برت می‌خواست به هر قیمتی این کلاه گیس قدرتمند را داشته باشد، باید از زبان خود سیبر روایت شود: «احتمالاً جذابیت حوریان تئاتری ما در جذب او به آنجا نقش داشته است؛ با این حال، به نظر من، مشهودترین دلیل آمدن اولیه او، اشتیاق صادقانه‌تری بود که او برای یک کلاه گیس زیبا و تمام قد در سر داشت، که من آن را در اولین نمایشنامه‌ام از « احمق مد روز» پوشیدم .

منابع فولکلور به سنت‌های طلسم نمادین اشاره دارند * * * حالا، هر تحقیری که فیلسوفان ممکن است برای یک کلاه گیس زیبا داشته باشند، دوست من، که قرار نبود مقدس دنیا را تحقیر کند، بلکه قرار بود در آن زندگی کند، به خوبی می‌دانست که چنین لباس مادی بر سر یک مرد عاقل، اگر قرار بود مال او باشد، هرگز نمی‌توانست توجه و خیرخواهی جزئی‌تری را نسبت به آنچه که ممکن است از یک مرد بدساخت نسخ خطی انتظار برود، به او جلب نکند – شرایطی دعا نویسی پیشنهاد شد – و در نهایت به توافقی برای پایان دادن به معامله‌مان در آن شب بر سر یک بطری ختم شد.» همانطور که او بیشتر توضیح می‌دهد، «آن بطری، پدرِ ده‌ها بطریِ شاد و سرخوش در جلسات بعدی‌شان بود.» کلاه گیس گره‌ای، که خلاصه‌ای از کلاه گیس بلند و فرفری بود، توسط بسیاری پوشیده می‌شد، اما لباس درباری محسوب نمی‌شد.

جادو سیاه لرد بولینگبروک، که مجبور بود با عجله به ملکه ارواح خدمت کند، یک بار با کلاه گیس گره‌ای به دربار رفت، که ملکه آن را جادو چنان آزرده خاطر کرد طلسم شدید ازدواج که به اطرافیانش گفت: «فکر می‌کنم جناب عالی دفعه بعد با کلاه شب به دربار ابطال کردن جادو خواهید آمد.» سویفت می‌نویسد (1712): «همانطور که شاهزاده یوجین با آقای منشی، آقای هافمن، به دربار می‌رفت،[57]یکی از ساکنان امپراتور به اعلیحضرت گفت که رفتن به دربار بدون کلاه گیس بلند مناسب نیست، و کلاه گیس او بسته بود. شاهزاده می‌گوید: «حالا نمی‌دانم چه کار کنم، چون در تمام عمرم کلاه گیس دعای ازدواج سریع دختر با معشوق بلند نداشتم؛ و به همه شیطانی پیشخدمت‌ها و خدمتکارانم فرستاده‌ام تا ببینم آیا کسی کلاه دعانویس گیس بلندی دارد تا آن را قرض بگیرم؛ اما هیچ‌کدام نداشتند.» اما منشی گفت: «این چیز مهمی نیست و طلسم جادو فقط توسط راهنمایان محترم دیده می‌شود.» پس از نبرد رامیلی، نام کلاه گیس رامیلی

طلسم سوسن غساله به کلاه گیسی با دم بلند و باریک، ابجد بافته شده و بسته شده، با یک پاپیون بزرگ در طلسم بالا و یک پاپیون کوچک‌تر در پایین داده شد. ماجرای کوچک محروم کردن خانم فرمور از یک حلقه‌ی مو توسط لرد پتر، زمینه‌ساز شعر «تجاوز به گیسو» اثر پوپ شد. پوشش سر دعانویس بلیندا اینگونه توصیف شده است: «این حوری، برای نابودی بشر، دو گیسو را تغذیه کرد که با شکوه پشت سر آویخته بودند در فرهای مساوی، و به خوبی برای عرشه سازی توطئه شده است جادو با حلقه‌های درخشان، گردن صاف عاجی. عشق در این هزارتوها، بردگانش دعا را در بند می‌کشد، و قلب‌های قدرتمند در زنجیرهای نازکی اسیرند.

شاعر توضیح می‌دهد که چگونه این «حلقه‌های پیچ‌درپیچ» بخش زیادی از زیبایی خود را مدیون نظم و انضباط دقیقی هستند: «برای همین اینقدر مراقب خودت بودی؟» بدنه، شانه و اسانس مورد نیاز برای آماده‌سازی؟ برای این، قفل‌های تو در کاغذ ماندگار می‌شوند، برای این با حلقه‌های آهن شکنجه‌گر؟ برای این، طلسم برای طلاق توافقی سر لطیفت را با فیله‌ها صاف کردی، و شجاعانه دو برابر بار سرب را تحمل کرد؟ گیسوان بلیندا، به تقلید از گیسوان گمشده برنیس، به معنای نواحی آسمانی است: [58] «ستاره‌ای ناگهانی، طلسم شدید ازدواج از میان هوای مایع گذشت، و جادوگر ردی درخشان از موهایش را پشت جادو سرش کشید. تعریف و تمجیدی از بلیندا، شعر را به طور مناسبی به پایان می‌رساند: حرز «هنگامی که این خورشیدهای زیبا غروب ذکر کنند، چنانکه باید، و همه آن گیسوان در خاک جفر دفن خواهند شد، این قفل را الهه‌ی هنر به شهرت علوم غریبه تقدیم خواهد کرد، و «در میان ستارگان نام بلیندا را

حک کنید.» در ابیات سویفت با عنوان «مرگ و دافنه»، توصیفی استعاری از کلاه گیس یک معشوق داریم: شیاطین «مگارا از ذهن خودش می‌گوید» انبوهی از مارهای پیچ‌خورده، که به زیباترین شکل فر خورده بود، (مانند موهای ژولیده این دنیای بالا)، با آرد پودر گوگرد طلسم شدید ازدواج اجنه غیر مسلمان شیاطین به خوبی، آن برازنده بر شانه‌هایش افتاد. یک افعی از نوع سمور در صف مستقیم، پشت سر آویزان بود. احمق‌های پیر و جوان، هر دو، دعای خوراکی برای ازدواج با معشوق حماقت‌های جنون کلاه گیس را تا حد بسیار مسخره‌ای به دوش کشیدند. نویسنده‌ی «جاسوس لندن» ما را با یک جوان باهوش «با یک فرغون پر از کلاه گیس» آشنا می‌کند؛ و آن مرد گستاخ، تام براون، در «نامه‌هایی از مردگان به زندگان»، که درباره‌ی یک مرد خوش‌قیافه به نام بو ویتاکر می‌نویسد، می‌گوید: «کلاه گیس او به اندازه‌ای بزرگ بود که می‌توانست گشایش شتری را بار کند، و او حداقل یک پیمانه پودر به آن داده بود.» و

در جای دیگری درباره‌ی یک احمق دیگر، با یک کلاه گیس خوش‌قیافه با همان ابعاد، می‌گوید: «اگر طبیعت والدین بدوی ما را با چنین محصول خارق‌العاده‌ای فرشتگان ارضا می‌کرد، دلیل کمی داشتند که از برهنگی خود سرخ شوند یا شرمنده شوند.» به طور جدی، اگر کلاه گیس[59]نه کاملاً مانند دعانویس یک لباس، بدن را می‌پوشاند، بلکه بیش از تعویذ آنکه سر را بپوشاند. جاسوس بدخواهی که در بالا نقل کردیم، به شخص دیگری برمی‌خورد که کلاه گیس ظریفی به سر دارد و اینگونه درس اخلاق می‌دهد: «سرش تخم مرغ احمقی است که در لانه‌ای از تفاسیر مختلفی از مفاهیم طلسم در روایت‌های تاریخی وجود دارد مو پنهان شده است.» اگر او را به قهوه‌خانه‌ی من همراهی کنیم، خواهیم دید: «جمعیتی پر زرق و برق از تام اسنسز با کلاه‌هایی در دست، عقب و جلو می‌روند و جرات نمی‌کنند آنها را به کاربرد مورد نظرشان تغییر دهند، مبادا جلوی کلاه گیس‌هایشان را به هم بریزد.

دعا شدید

تمام تلاش آنها این است که سوراخ‌های بینی خود را شارژ و تخلیه کنند و موهای ژولیده خود را به کافران طور مرتب نگه دارند.» بخت و اقبال یک زندگی اغلب به ظاهر جذاب کلاه گیس گره می‌خورد – باید بگوییم ظاهر فریبنده‌ی آن: متأسفانه در هر بخت‌آزمایی، کلاه گیس‌های خالی زیادی وجود فرشتگان دارد؛ و ادیسون طلسم از یک شکارچی ثروتمند قدیمی می‌گوید که «سی سال موهای خانم‌ها را شانه و پودر زده بود.» استفاده از کلاه گیس دردسرهایی هم داشت. بیرون رفتن برای لذت بردن از هوای تازه و ورزش کردن، جز در بهترین هوا، آن هم با لباسی درخور یک جنتلمن، اصلاً لذت‌بخش نبود؛ اینکه رئیس جلسه آنها را حمل کند و در چمدان یا جعبه‌ی مخصوص موسیقی تکان دهد، امتیازی بسیار نامطلوب بود.

اگر ابری تیره بر فراز پارک طلسم یا مرکز خرید سایه می‌افکند، کلاه گیس‌های باشکوه با عجله دور می‌شدند – زنان زیبا با کلاه و روبان‌هایشان پرواز می‌کردند. گی، در کتاب «دانستنی‌ها»، هشدار می‌دهد: «هنگامی که مه خفه‌کننده، صبح را تیره و تار می‌کند، بگذار بدترین کلاه انرژی مثبت طلسم گیس، که مدت‌هاست به طوفان‌ها عادت کرده، بر سر گذاشته شود؛ این، پادوی پودری را می‌شناسد، و با دقت موهایش زیر کلاهِ مواجش، محکم شده است.[60] بیهوده می‌نالی نمایش اذعان می‌کند که کلاه گیس تو، افسوس که کافران فر نیست. چنان گیسوان مارگونه‌ی آلکتو فرو ریخت، وقتی اورفئوس نیروهای نیرومند جهنم را افسون کرد یا بدین سان ریش گلاکوس را با شبنم شور آویزان کردند لخت و راست، وقتی که برای اولین بار نگاه عاشقانه‌اش را دید نمایشگاه حمام را شگفت زده کرد.

سویفت، دعا نویسی در «حمام شهر»، به کلاه گیس‌های پریشان می‌خندد: «اینجا انواع مختلف، با بخت و طلسم شدید ازدواج اقبال‌های گوناگون، آشنایی اولیه را در زیر یک آلونک به ارمغان آوردند. محافظه‌کاران پیروز و ویگ‌های ناامید، دشمنی‌های خود را فراموش کردند و برای نجات کلاه گیس‌هایشان به هم پیوستند.» طلسم گیر افتادن در باران برای فرها مصیبت وحشتناکی بود.