دعای خوراکی برای ازدواج با معشوق

باید چیزی بگویم، با لکنت گفتم: «امیدوارم حالتان خوب باشد، خانم؟» او به صورتم خندید و من فرار کردم.» به پاول قول دادم که هر کاری از دستم بربیاید برای شروع مکالمه انجام دهم، و وقتی دوباره سر جایمان نشستیم، دعای خوراکی برای ازدواج با معشوق مودبانه از همسایه‌مان پرسیدم: «خانم، آیا شما به بوی تنباکو اعتراضی دارید؟» او فقط پاسخ داد: “غیر کاپیسکو”. پس او یک ایتالیایی بود! احساس کردم که خنده‌ام می‌گیرد. از آنجایی که پاول حتی یک کلمه از کافر آن زبان را نمی‌فهمید، مجبور شدم مترجمش شوم، بنابراین به ایتالیایی گفتم: «از شما پرسیدم، خانم، آیا با دود تنباکو مخالفتی دارید؟» با نگاهی خشمگین پاسخ داد: «چه می فا!» او نه سرش را جادو برگرداند و نه به من نگاه کرد، و من واقعاً نمی‌دانستم که آیا این «به من چه ربطی دارد» را به متون کهن عنوان اجازه، امتناع، نشانه‌ای واقعی از بی‌تفاوتی، یا صرفاً به عنوان «ولم کن» تلقی کنم.

دعانویس : «خانم، مشرکان دعا اگر بوی تنباکو برایتان ذره‌ای مهم رمال نیست…» جواب دادم. او دوباره با لحنی که انگار منظورش این بود: «خدایا کاش دست از سرم برداری!» گفت: «میکا!» با این حال، این نوعی اجازه دادن بود، بنابراین به پاول گفتم: «می‌توانی سیگار بکشی.» او با همان نگاه عجیبی که آدم‌ها وقتی سعی می‌کنند حرف‌های کسی را که جلویشان به زبان غریبه‌ای صحبت می‌کند بفهمند، به من نگاه کرد و از من پرسید: فرشتگان «بهش چی گفتی؟» «پرسیدم می‌توانیم سیگار بکشیم یا نه، و او گفت می‌توانیم هر کاری دعانویس که دوست داریم انجام دهیم.» با این حرفش سیگارم را روشن کردم.

دعای خوراکی برای ازدواج با معشوق

«چیز طلسمات بیشتری گفت؟» «اگر کلماتش را شمرده بودید، متوجه می‌شدید که دقیقاً شش کلمه به کار برده است، که رمل دو تای آنها به من فهماند که او اصلاً فرانسوی نمی‌داند، پس چهار کلمه باقی ماند، و خیلی ذکر چیزها را می‌توان در چهار کلمه گفت.» پاول کاملاً ناراضی، ناامید و به اصطلاح، درمانده به نظر می‌رسید. اما ناگهان ایتالیایی با لحنی از نارضایتی که دعای عزیز شدن برایش عادی به نظر می‌رسید، از من پرسید: «می‌دانی چه ساعتی به جنوا می‌رسیم؟» جواب دادم: «ساعت نسخ خطی یازده.» بعد از لحظه‌ای ادامه دادم: «من و دوستم هم داریم به جنوا می‌رویم، و اگر بتوانیم خدمتی به فرشتگان شما بکنیم، خیلی خوشحال می‌شویم، چون شما کاملاً تنها هستید.» اما نمادگرایی معنوی در طول زمان توسعه یافت او با چنان «میکا!»ای حرفم را قطع کرد دعای خوراکی برای ازدواج با معشوق که جرأت نکردم کلمه‌ی دیگری بگویم.

پاول پرسید: «او چه گفت؟» «گفت که فکر می‌کنه تو جذابی.» اما او اصلاً حال و حوصله شوخی نداشت و با لحنی خشک علوم غریبه از من التماس می‌کرد که مسخره‌اش نکنم؛ بنابراین سوال او و پیشنهاد مودبانه‌ام را که با بی‌ادبی رد شده بود، ترجمه کردم. طلسم نویس سپس او واقعاً مثل یک سنجاب در قفس بی‌قرار شد. «اگر می‌دانستیم به کدام هتل می‌رود، ما هم به همان هتل می‌رفتیم. سعی کن بفهمی تا فرصت دیگری برای حرف زدن با او داشته باشی.» کار چندان آسانی نبود، و من که مشتاق آشنایی با این شخص دست‌نیافتنی بودم، نمی‌دانستم چه بهانه‌ای بیاورم. ما از نیس، موناکو، منتونه عبور کردیم و قطار برای بازرسی چمدان‌ها در مرز توقف دعا برای بازگشت معشوق قدرتمند کرد.

اگرچه از آن آدم‌های بی‌ادب که در واگن‌های قطار صبحانه و شام می‌خورند متنفرم، رفتم فرشتگان شیطانی و کلی چیزهای خوب خریدم تا آخرین حمله را به او بکنم. مطمئن بودم که این دختر، معمولاً، به هیچ وجه دعای برای رفع غم و اندوه غیرقابل دسترس نیست. چیزی او را عصبانی و تحریک‌پذیر کرده بود، اما هیچ چیز، حتی یک کلمه یا یک پیشنهاد خوشایند، برای تصمیم گرفتن و از پا درآوردن او کافی نبود. دوباره شروع کردیم و ما سه نفر حاجت گرفتن هنوز تنها بودیم. خوراکی‌هایم را روی صندلی پخش کردم. مرغ را تکه‌تکه کردم، برش‌های ژامبون را مرتب روی یک تکه کاغذ گذاشتم و سپس دسرمان، توت‌فرنگی، دعای خوراکی برای ازدواج با معشوق آلو، گیلاس و کیک‌ها را با دقت نزدیک دختر چیدم.

وقتی دید که ما داریم غذا می‌خوریم، یک تکه طلسم شکلات و دو کیک کوچک ترد از جیبش بیرون آورد و شروع به جویدن آنها کرد. پاول با دعا زمزمه گفت: «ازش بخواه از مال ما بخوره.» «این دقیقاً همان کاری است که می‌خواهم انجام دهم، اما کار نسبتاً دشواری است.» با این حال، چون او گهگاه نگاهی به آذوقه ما می‌انداخت، مطمئن بودم که وقتی آنچه را که با خود آورده بود دعای یک شبه پولدار شدن والا تمام کند، هنوز گرسنه خواهد بود؛ بنابراین، به محض اینکه غذای مقتصدانه‌اش تمام شد، به او گفتم: «اگر کمی شیاطین از این میوه بردارید، لطف کافران بزرگی کرده‌اید.» دوباره گفت «میکا!» اما با لحنی ملایم‌تر از قبل.

دعانویس منجیل گفتم: «خب، پس، می‌توانم کمی شراب به شما تعارف کنم؟ دعا می‌بینم که چیزی ننوشیده‌اید. این شراب ایتالیایی است، و از آنجایی که اکنون در کشور شما هستیم، باید بسیار خوشحال شویم که چنین ایتالیایی خوش‌دهنی پیشنهاد همسایگان فرانسوی خود را پذیرفته است.» سرش را کمی تکان داد، مشخص بود که می‌خواهد امتناع کند، اما خیلی هم مشتاق پذیرفتن بود، و این بار میکای او تقریباً مؤدبانه بود. فلاسک را که به سبک ایتالیایی با کاه پوشانده شده بود، برداشتم و لیوان را پر از آب کردم و به او تعارف کردم. گفتم: «لطفاً آن را بنوشید تا به ما در کشورتان خوش‌آمد بگویید.» با همان نگاه همیشگی‌اش لیوان را گرفت و مثل زنی که از تشنگی هلاک شده باشد، جرعه جرعه آن را سر کشید و بعد بدون اینکه حتی بگوید «متشکرم» دعای خوراکی برای ازدواج با معشوق آن را به من پس داد.

دعانویس سیمین شهر سپس گیلاس‌ها را به او تعارف کردم. گفتم: «لطفاً کمی از آنها را بردارید؛ اگر بخواهید، خیلی خوشحال خواهیم شد.» از گوشه‌ی خودش به تمام میوه‌هایی که کنارش پخش شده بود نگاه همزاد کرد و آنقدر سریع گفت که به زحمت توانستم دنبالش بروم: «من نمی‌توانم میوه‌ای را که می‌خورم، بخورم؛ اما میوه‌ی آن را می‌خورم.» پاول پرسید: شماره ملا «او چه می‌گوید؟» «اینکه او به گیلاس یا فرشتگان آلو علاقه‌ای ندارد، بلکه فقط به توت‌فرنگی علاقه دارد.» من یک روزنامه پر از توت فرنگی وحشی را روی پایش گذاشتم و او سید و حاجی آنها را به سرعت خورد و با عشوه و دلربایی از فاصله‌ای دور آنها را به دهانش انداخت.

وقتی کار کشیدن آن توده کوچک قرمز را که خیلی زود زیر حرکت سریع دستانش ناپدید شد، تمام کرد، از گشایش او پرسیدم: «حالا چه پیشنهادی می‌توانم به شما بدهم؟» او پاسخ داد: «من دعای خوراکی برای ازدواج با معشوق یک مرغ کوچک برمی‌دارم.» او مطمئناً نیمی از آن را بلعید و با حرکات سریع آرواره‌هایش مانند یک حیوان گوشتخوار کافران آن را تکه‌تکه کرد. سپس تصمیم گرفت کمی گیلاس بخورد، که «دوست نداشت»، و بعد جفت روحی کمی نماز خواندن آلو، و بعد چند کیک کوچک. سپس گفت: «دیگر بس است» و در گوشه‌ای نشست. خیلی سرگرم شدم کلیسا و سعی کردم او را مجبور کنم بیشتر بخورد، در واقع اصرار هم می‌کردم، تا اینکه ناگهان عصبانی شد و چنان میکای خشمگینی به سمتم پرتاب کرد که دیگر خطر خراب کردن گوارشش را به جان دعا نویسی نمی‌خریدم.

رو به دوستم کردم و گفتم: «پاول بیچاره، متاسفم که این همه زحمت بی‌فایده کشیدیم.» شب از راه مقدس رسید، یکی از آن شب‌های گرم تابستانی که سایه گرم خود را بر زمین سوزان و خسته می‌گسترانند. اینجا و آنجا، در دوردست‌ها، دعانویس آبادان کنار دریا، روی دماغه‌ها و دماغه‌ها، ستارگان درخشان، که گاهی اوقات تقریباً مایل بودم آنها را با فانوس‌های دریایی اشتباه بگیرم، در افق تاریک شروع به درخشیدن کردند: عطر درختان پرتقال نافذتر می‌شد و ما با لذت نفس می‌کشیدیم و ریه‌هایمان را برای شیطانی استنشاق عمیق‌تر آن متسع می‌کردیم. هوای مطبوع، لطیف، دلچسب و تقریباً الهی بود. خوراکی ازدواج با معشوق ناگهان متوجه چیزی شبیه به رگباری از ستاره‌ها ابطال کردن جادو دعانویس در زیر سایه انبوه درختان در امتداد خط، جایی که کاملاً تاریک جادو سیاه بود، شدم.

دعا برای ازدواج

ممکن است آن شیاطین جادو سیاه را قطرات نور، در حال جست و خیز، پرواز، بازی و دویدن در میان برگ‌ها، یا ستاره‌های کوچکی که از آسمان افتاده بودند تا گشت و گذاری روی زمین داشته باشند، در نظر گرفته باشند؛ اما آنها فقط کرم‌های شب‌تاب بودند که در هوای معطر، رقص باله آتشین عجیبی را اجرا می‌کردند. یکی از آنها اتفاقاً وارد کالسکه ما شد و نور متناوبی از خود ساطع می‌کرد که به نظر می‌رسید یک لحظه خاموش و لحظه بعد شعله‌ور می‌شود. من چراغ کالسکه را با سایه‌بان آبی‌اش پوشاندم و مگس عجیب را تماشا کردم جفر که در پرواز آتشین خود این طرف و آن طرف دعا برای حفظ آبروی دختر می‌رفت.

ناگهان مگس روی موهای تیره همسایه‌مان که بعد از شام در حال چرت زدن بود، نشست. پاول خوشحال به نظر می‌رسید و چشمانش به نقطه روشن و درخشانی که مانند جادو سیاه جواهری زنده بر پیشانی زن خوابیده بود، دوخته شده بود. دعای خوراکی برای ازدواج با دعای برگرداندن معشوق معشوق زن ایتالیایی حدود ساعت یازده از خواب طلسم بیدار طلسم شد، در طلسم حالی که حشره‌ی درخشان هنوز در موهایش بود. وقتی حرکتش را دیدم، گفتم: «ما همین الان داریم به جنوا می‌رسیم، خانم.» و او بدون اینکه جوابم را بدهد، جادوگر انگار که فکری این محتوای مرتبط با طلسم ممکن است با ظهور تفاسیر جدید به‌روزرسانی شود. لجوجانه و شرم‌آور شیاطین در سر داشته باشد، زمزمه کرد: «چه کار جادو کنم، با خودم فکر می‌کنم؟» و بعد ناگهان پرسید: «دوست داری من هم باهات بیام؟» آنقدر شوکه شده بودم که واقعاً حرفش را نمی‌فهمیدم.

«با ما؟ منظورت کافران چیه؟» او با عصبانیت و خشمی که در چهره‌اش نمایان بود، تکرار کرد: «می‌خواهید همین الان، به محض اینکه از قطار پیاده شدیم، راهنمای شما باشم؟» «من کاملاً مایلم؛ اما کیمیاگری کجا می‌خواهی بروی؟» او با حالتی از بی‌تفاوتی مطلق شانه‌هایش را بالا انداخت. «هر جا که تو دوست داری؛ به من چه ربطی دارد؟» او دو بار «چه می فا»یش را تکرار کرد. «اما ما داریم میریم هتل.» با لحنی تحقیرآمیز گفت: «بسیار خب، بیایید همگی به هتل برویم.»