دعانویس تازیان پایین

دعا > بهترین دعا > بهترین دعانویس > دعانویس تازیان پایین

---

که در صورت وقوع آنها، اگر کشتی‌ای در آن عرض‌های جغرافیایی در حال گشت‌زنی باشد، باید به مقدس دنبال پناهگاهی به ساحل جنوب شرقی بگردد. ساحل جنوب شرقی به جز تعداد بسیار کمی کلبه در نزدیکی مویوروتاکه یا “خلیج خرس” در دعانویس تازیان پایین جنوب شرقی‌ترین نقطه دین آن، مسکونی نیست. با این حال، پناهگاه بهتری در روح خلیج، تقریباً در وسط جزیره، یافت می‌شود که در سواحل آن چند کلبه در ونمبتس و ایموتسوتو قرار دارد. بیشتر ساحل متروک است و قسمت جنوب شرقی آن بسیار سنگی و صخره‌های عظیم ابطال کردن جادو است، با کوه‌های بلند و رنگارنگ در پس‌زمینه که مانند دیواری صعب‌العبور به همزاد دریا منتهی می‌شوند.

دعانویس : در جایی که جزیره باریک‌تر است، تراس‌های کم ارتفاعی با بامبوهای بوته‌ای و درختان کوتاه قد علوم غریبه وجود دارد. کاج اروپایی در اتوروفو یافت می‌شود، در حالی که به ندرت در یزو یافت می‌شود. گیاهان خلنگ مانند نیز بومی اتوروفو هستند و بوته‌های زغال اخته در نزدیکی ساحل فراوانند. از بتویا یا خلیج بتوبو تا جنوب غربی‌ترین نقطه آن، اتوروفو…[صفحه ۱۳۰] همه کوهستانی نسخ خطی هستند، به جز دره کوچکی نزدیک روبِتس. در امتداد سواحل رودخانه بتوبو، در آن دره کوچک و روی آن تراس‌ها، گودال‌های متعدد جفر کوروپوک-کورو و همچنین در دعانویس روپتس، در جنوب‌تر همان ساحل، یافت می‌شوند. با این حال، آداب و رسوم سنتی بر سنت‌های تشریفاتی تأثیر گذاشت این موضوع را قبلاً در رابطه با ساکنان گودال توضیح داده‌ام.

دعانویس تازیان پایین

دو ایستگاه ماهیگیری کوچک ذکر شده در بالا به ترتیب احضار در زیر بادپناه ذکر دماغه‌هایی که به دماغه ایکاهاسونِتس و دماغه نوتورو منتهی می‌شوند، قرار دارند. در دماغه اول، کوه تسیریجو تا ارتفاع زیادی بالا می‌رود. بزرگترین ایستگاه ماهیگیری در شانا، در ضلع غربی این دماغه، و در شمال‌تر، علاوه بر حرز بتوبو، ایستگاه کوچک شیبِتس قرار دارد. در جنوب غربی شانا، روبِتس، فوروبِتس، اویتوی و نایبو قرار دارند که دومی در خلیجی به همین نام است. پنج دریاچه در اِتوروفو وجود دارد که دو تا از آنها بین شانا و بتوبو، یکی نزدیک روبِتس و دیگری طلسم نزدیک نایبو هستند.

پنجمی بسیار کوچک است، دعانویس تازیان پایین پانزده یا شانزده مایلی شمال شرقی بتوبو. این کشور ظاهری ناهموار دارد و در برخی نقاط، مانند نزدیکی روبتس، جایی که توده‌های کوه آتشفشانی جادو شدن فضایی برای تراس‌های کم ارتفاع باقی می‌گذارند، بامبوهای شیطان بوته‌ای بسیار ضخیم هستند، دعانویس حمیدیه مانند یزو، و درختان کوچک و کوتاه‌قد پوشش گیاهی اصلی را تشکیل می‌دهند. کاج اروپایی در ساحل شمال غربی بیشتر از جنوب شرقی یافت می‌شود. چوب خوب در اتوروفو نسبتاً کمیاب است، اما مقدار قابل توجهی از آن در داخل کشور و همچنین در قسمت جنوب غربی جزیره در حدود نایپو یافت می‌شود. در ایچیبیشینای، ذخایر گوگرد یافت می‌شود و یک آتشفشان فعال در جنوب شرقی بتوبو، علاوه بر مخروط آتشفشانی زیبای آتزوزا، سه یا جادو چهار هزار فوت بالاتر از سطح دریا دعا وجود دارد.

تمام این توسل توده کوهستانی آتشفشانی، با قله‌های گرم و رنگ‌آمیزی شده‌اش، ویژگی‌های بخش مرکزی یزو را دارد؛ و شکی نیست که تمام این ردیف جزایر، با دهانه‌های مکرر زیر آب و مخروط‌های آتشفشانی، چیزی جز ادامه منطقه آتشفشانی یزو نیست. منبع اصلی اتوروفو ماهیگیری است. چهار نوع مختلف ماهی قزل‌آلا و ماهی قزل‌آلا یافت می‌شود، یکی شبیه به ماهی قزل‌آلای رایج در دعا یزو است و بقیه تا حدودی با هم متفاوت هستند. ماهی قزل‌آلا بسیار فراوان است و در عبادت کردن ماه‌های ژوئیه و اوت، به ویژه طلسم در دهانه رودخانه‌ها، جایی که ماهی‌ها به هم نزدیک هستند، صیدهای زیادی انجام دعانویس بیستون می‌شود.

[صفحه ۱۳۱]تنگه پیکو، بین اتوروفو و کوناشیری، حدود چهارده مایل عرض دارد و جریانی قوی از دریای اوخوتسک از آن عبور می‌کند و باعث می‌شود دریا به صورت جزر و مدهای شدید و ریزش‌های سطحی، دعانویس تازیان پایین مشابه آنچه در دعانویس جیرفت تنگه لاپروسه، بین یزو و ساخالین مشاهده می‌شود، بشکند. جزر و مدهای طلسم مشابهی نیز در کانال بین اتوروفو و ارووپ مشاهده می‌شود، اما از آنجایی که بسیار وسیع‌تر است (حدود بیست و چهار مایل)، به نظر می‌رسد که در آنجا کمتر سهمگین هستند. کافر کوناشیری پس از اتوروفو، بزرگترین جزیره در جزایر کوریل است. طول آن حدود شصت و پنج مایل و بسیار باریک رمل است؛ عرض آن جادو از سه تا هشت مایل متغیر است.

بخش شمال شرقی تا حدودی وسیع‌تر و بسیار شیطانی کوهستانی است. بلندترین قله این رشته کوه، تچا-تچا-نوبوری (کوه قدیمی-قدیمی) است که گفته می‌شود حدود هفت هزار و پانصد فوت بالاتر از سطح دریا قرار دارد. از این آتشفشان، زنجیره‌ای از تپه‌ها قدیس – اعمال صالح برخی به شکل هرمی و برخی دیگر در بالا تا حدودی گردتر – شروع می‌شود که ستون فقرات جزیره را تشکیل می‌دهد. دو آتشفشان فعال دیگر علاوه بر تچا-تچا در قسمت جنوب غربی دعانویس پاتاوه کوناشیری قرار دارند، اما ارتفاع آنها خیلی زیاد نیست. در آتشفشان هوراناهو یا رائوسو، تجمع گوگرد یافت می‌شود و در پونتو (دریاچه کوچک) گوگرد از کف دریاچه حباب می‌زند جادو سیاه و به نظر می‌رسد که با سود کار می‌کند.

دعانویس لار تچا-تچا-نوبوری به طرز عجیبی شکل فرشتگان گرفته است. مانند یک مخروط بزرگ است که تقریباً از وسط یک قسمت بریده شده و یک مخروط کوچکتر به آن متصل شده و یک حلقه پهن درست دور آن باقی مانده است. این منظره بسیار زیبا و پایانی شایسته برای طرح عجیب جزیره کوناشیری است. پوشش گیاهی و محصولات آن همانند اتوروفو است. ماهی قزل آلا فراوان است و چند ایستگاه ماهیگیری در فواصل طولانی در ساحل پراکنده شده‌اند. همانند اتوروفو، جمعیت کوناشیری در طول فصل ماهیگیری از یزو به آنجا مهاجرت می‌کنند و جزیره را در زمستان تقریباً خالی از سکنه می‌گذارند.  تنگه‌ای که آن را از یزو جدا می‌کند تنها ده یا دوازده مایل عرض دارد.

گفته می‌شود خرس‌ها و روباه‌ها در تمام جزایر بزرگتر کوریل بسیار زیاد هستند و فک‌ها در ماه‌های زمستان به مقدار زیاد، به ویژه در جزایر نزدیک‌تر به کامشاتکا، صید می‌شوند. حیوانات کوچک مانند اردک، آبچلیک و نوک‌چلیک فراوان است. گذشته از ناهمواری دعانویس هورامان تخت و جنبه عجیب قله‌های آتشفشانی متعدد آن، برهنگی و خلوتی ساحل، هیچ چیز در آن وجود ندارد.[صفحه پیشینه تاریخی ۱۳۲] گروه کوریل برای جلب توجه گردشگران و جویندگان لذت به گشت و گذار در فرشته میان جزایر. با این حال، زمین‌شناس و ارواح جانورشناس در جزایر کوریل زمینه‌ای بسیار ناهموار اما بسیار جالب برای تحقیقات خود پیدا می‌کنند و یک “شکارچی خوب” که از زندگی فداکارانه و تنها بدش نمی‌آید، می‌تواند تفریح ​​خوبی در میان خرس‌ها، به ویژه در کوناشیری و اتوروفو، پیدا کند.

زن جزایر کوریل زن جزایر کوریل [صفحه ۱۳۳] جزیره آبشیری جزیره آبشیری فصل سیزدهم. در ساحل شرقی و شمال شرقی – از نمورو تا طلسم شاری-ممبتس. بعد از دعانویس تازیان پایین بازگشت از جزایر کوریل، مدت زیادی دعا نویسی در جادو سیاه دعانویس خشکبیجار نمورو نماندم؛ در واقع، فقط چند ساعت ماندم و دوباره چمدانم به زین اسب بسته شد، دوباره روی این ابزار شکنجه قرار گرفتم و خیلی زود به سرعت به سمت شمال و به سمت ساحل نامناسب دریای اوخوتسک حرکت کردم. چند روز اول زندگی تنهای یک رابینسون کروزوئه‌ی دوره‌گرد، بی‌شک ناخوشایند است، اما پس از آن تشرف، شکی نیست که زندگی جذابی است. وقتی نیموروی شاد از دید پنهان شد و سر و صدا و هیاهوی نیمه‌تمدن از گوش‌ها افتاد، بیش از پیش خوشحال شدم.

سردبیر و هفت نفر از آقایان نیمورو چند مایلی مرا همراهی کردند – سپس من به حال خود و منابع خودم رها شدم. با عبور از رودخانه‌ی اونتو، خروجی تالاب بزرگی به همین نام، از نیشیبتس و سپس بیتسکای گذشتم، تازیان پایین جایی که در گذشته ژاپنی‌ها یک کارخانه‌ی کنسرو ماهی سالمون تأسیس کرده بودند که به جادو دلیل متون کهن ناتوانی مدیران و فرشتگان کارگرانش با شکست مواجه شد. ماهی سالمون در رودخانه‌ی نیشیبتس بسیار فراوان است و یک کارخانه‌ی کنسروسازی با مدیریت خوب، موفقیت بزرگی خواهد بود. حدود ده یا یازده مایل در شمال بیتسکای، شبه‌جزیره‌ی عجیبی از شمال شرقی تا جنوب غربی امتداد یافته است که پناهگاهی برای ماهی‌های کافر کوچک از بادهای شمالی فراهم می‌کند.

تازیان پایین

نامش نوشیکه است و بیش از چند فوت نیست بالاتر از سطح دریا. خاک در تمام طول مسیر بسیار باتلاقی است و نهرها و رودخانه‌های کوچک متعدد عبور از آنها را بسیار دشوار می‌کند. اسب من دائماً در گودال‌های گلی فرو می‌رفت و از آنها بیرون می‌آمد، گودال‌هایی که هنگام عبور از این نهرهای کوچک، که گاهی اوقات بیش از چند فوت عرض ندارند، در آنها افتاده بود. من تا شیمبتس پیش دعا نویسی رفتم، جایی که فقط یک آلونک و چند کلبه آینو وجود دارد که ساکنان آنها شیوه‌های طلسم اغلب در منابع مختلف به طور متفاوتی توصیف شده‌اند. نیمه‌طبقه هستند. مجبور شدم شب را اینجا بمانم و در نور فتیله‌ای که در یک پوسته صدف بزرگ پر از روغن ماهی می‌سوخت، چند یادداشت در دفتر خاطراتم نوشتم.

کک‌های موجود در آن خانه انرژی مثبت چیز وحشتناکی بودند. صبح روز بعد با یک اسب وحشی که شیاطین در ازای حیوان خسته‌ای که آورده بودم، دریافت کرده بودم، کمی تفریح ​​کردم. دورگه آینو گفت: «هیچ‌کس نمی‌تواند سوارش شود، اما اگر فکر می‌کنی می‌توانی سوارش شوی، مثل باد خواهد رفت.» تمام اهالی دعانویس بلبان‌آباد دهکده کوچک دست به دست دعا هم دادند تا زین و بار را به پشتش ببندند و بعد از اینکه او را به جفت روحی تیرکی بستیم و حاجت گرفتن پاهای جلویی‌اش را به هم بستیم، سوار شدم. او را به تدریج باز کردند، رها کردند و بعد حسابی به ما خوش گذشت.

چرخید، جفتک انداخت، لگد زد، روی پاهای عقبش ایستاد و تمام تلاشش را کرد تا پاهایم دعانویس تازیان پایین را گاز بگیرد و اجنه غیر مسلمان مرا از زین بیندازد. یک حصار کوچک لگد خورد و شماره ملا به هزار تکه طلسم خرد شد، و او حتی سعی کرد وارد کلبه‌ها شود – هر کاری می‌کرد تا از شر سوارش خلاص شود؛ طلسم اما موفق نشد.