راز ثروت با دارچین

که او به خانه پرید و یکی از پاهای عقبش را به دیوار انبار کوبید.» «پس بزغاله آنجا افتاده عبادت کردن بود، و اگر نمرده باشد، اعمال صالح روی ابطال کردن جادو سه پایش لنگان لنگان شیاطین راه می‌رود.» «اما در مورد کفش‌های راز ثروت با دارچین آزبورن، منابع انسان‌شناسی، شیوه‌های طلسم را مورد بحث قرار می‌دهند او گفت که کاملاً به او خدمت کرده است، زیرا او جادو همان روز به دعانویس موقع برای چای به خانه نمی‌آید.» آزبورن بوتس و آقای گلیبتانگ. «روزی روزگاری پادشاهی بود که صدها گوسفند و صدها بز و گاو داشت؛ و صدها اسب نیز داشت، و انبوهی از نقره و طلا. اما با وجود همه اینها، چنان اندوهگین بود که به ندرت یا هرگز مردم را می‌دید، و کمتر با آنها سخنی می‌گفت.

دعانویس : او از زمانی که کوچکترین دخترش گم شد، چنین بود، و اگر هرگز او را از دست نمی‌داد، باز هم به اندازه کافی بد بود، زیرا غولی آنجا بود که همیشه چنان ویرانی و نگرانی ایجاد می‌کرد که همزاد مردم به سختی می‌توانستند با آرامش شیطانی به خانه پادشاه بروند. اکنون غول همه اسب‌ها را آزاد می‌کرد و آنها علفزار و مزرعه ذرت را لگدمال می‌کردند و محصولات را می‌خوردند. اکنون سر اردک‌ها و غازهای پادشاه را می‌برید؛ گاهی گاوهای پادشاه را در آغل می‌کشت، گاهی گوسفندان و بزهای پادشاه را از صخره‌ها پایین کافران می‌راند ذکر و گردن‌هایشان را می‌شکست، و هر بار که برای ماهیگیری به سد آسیاب تعویذ می‌رفتند، او همه ماهی‌ها را شکار کرده و به خشکی آورده و آنها را مرده رها می‌کرد.»

راز ثروت با دارچین

دو تا پیرمرد بودند که سه پسر داشتند، اسم پسر طلسم اول پیتر بود، اسم پسر دوم پاول و اسم پسر سوم آزبورن بوتس، چون او همیشه توی خاکستر دراز می‌کشید و غرغر می‌کرد.» «آنها جوانان امیدواری بودند، دین اما گفته می‌شد جادو کهن پیتر، که بزرگترین فرزند بود، ناامیدترین بود، بنابراین از پدرش پرسید که آیا می‌تواند به او اجازه دهد تا به دنیای بیرون برود و شانس خود را امتحان کند.» پیرمرد گفت: «بله! به تو می‌رسد. دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدن است، پسرم.» راز ثروت با دارچین «بنابراین او در یک اجنه غیر مسلمان فلاسک برندی و در کیف پولش غذا برداشت، سپس کرایه‌اش را روی کولش انداخت و تاتی تاتی دعانویس از تپه پایین رفت.

و وقتی مدتی راه رفت، به پیرزنی برخورد که شیطانی کنار جاده افتاده بود. پیرزن گفت: «آه! پسر عزیزم، امروز یک لقمه غذا به من بده.» «اما پطرس حتی به یک طرف نگاه هم نکرد، و سپس سرش را صاف گرفت و به راهش ادامه داد.» «ای پیرزن گفت: ‘ای، ای، برو، و آنچه را که باید ببینی، خواهی دید.’» «پس پطرس دور و دورتر رفت تا اینکه سرانجام به باغ پادشاه رسید. پادشاه در ایوان طلسم فوری ایستاده بود و به خروس‌ها و مرغ‌ها غذا می‌داد.» پیتر گفت: «عصر بخیر و خداوند اعلیحضرت را حفظ کند.» «جوجه! جوجه!» پادشاه گفت نماز خواندن و ذرت را در شرق و غرب پاشید و به پطرس توجهی نکرد.

جذب ثروت با گیاهان پیتر با خودش گفت: «خب، می‌توانی همین‌جا بایستی و ذرت بپاشی و زبان مرغ را قارقار کنی تا تبدیل به خرس شوی.» و بنابراین به آشپزخانه رفت و روی نیمکت نشست، انگار که مرد بزرگی است. آشپز گفت: «تو چه جور بچه‌ی بی‌عرضه‌ای هستی؟» چون پیتر هنوز ریش درنیاورده بود. این حرف‌ها به نظرش طعنه‌آمیز و مسخره‌آمیز می‌آمد، برای همین شروع کرد به کتک زدن و کتک زدن خدمتکار آشپزخانه. اما وقتی داشت حسابی تقلا می‌کرد، پادشاه از راه رسید و دستور داد سه خط قرمز از پشتش بتراشند، بعد نمک روی زخمش پاشیدند و از همان راهی طلسم که آمده بود، او را به خانه فرستادند.

«حالا به محض اینکه پیتر به خانه برگشت، پاول هم باید به نوبه خود راه می‌افتاد. خب! خب! او هم در قمقمه‌اش برندی و در کیفش غذا برداشت و کرایه‌اش را روی کولش انداخت و از تپه پایین آمد. وقتی راه افتاد، راز ثروت با دارچین او هم با پیرزن روبرو شد که التماس غذا دعانویس برازجان می‌کرد، اما پاول با گام‌های بلند از کنارش گذشت و جوابی نداد؛ و در دعاگر کاخ پادشاه، هیچ کس بهتر از پیتر رفتار نکرد. پادشاه او را «دخترک عشوه‌گر» خطاب کرد و خدمتکار آشپزخانه او را پسر دست و پا چلفتی خواند، و وقتی می‌خواست به خاطر این کارش او را کتک بزند، پادشاه با یک چاقوی قصابی از اعمال مربوط به جادو راه رمل رسید و سه خط قرمز از بدنش برید و زغال‌های کافران داغ روی او شیاطین مالید و او را با کمری دردناک به خانه فرستاد.» «سپس بوتس خاکسترها را یواشکی بیرون آورد و شروع به تکان دادن

خودش کرد. روز اول تمام خاکسترها را از رویش تکاند، روز دوم خودش را شست و شانه کرد و روز سوم بهترین لباس یکشنبه‌اش را پوشید.» «نه! نه! فقط به او نگاه کن.» پیتر گفت. «حالا ما اینجا یک خورشید جدید داریم که می‌درخشد. من مطمئنم که تو به قصر پادشاه می‌روی تا دختر او و نیمی از پادشاهی را به دست آوری. خیلی بهتر فرشتگان است که در گودال خاک بمانی و در خاکستر دراز بکشی، چیزی که داشتی.» «اما بوتس آن گوشش کر فرشتگان بود، و پیش پدرش رفت و اجازه خواست تا کمی در دنیای بیرون قدم بزند.» ریش خاکستری گفت: «در این دنیا چه کار باید بکنی؟ نه با موکل جن پطرس و نه با پاول خوب پیش نرفت، و فکر می‌کنی چه بلایی سر تو خواهد آمد؟» «اما بوتس تسلیم نشد و بالاخره اجازه رفتن گرفت.»

ببرد، اما مادرش یک پوست پنیر و یک استخوان با گوشت خیلی کم به او داد و او با آنها تاتی مذهب تاتی از راز ثروت با دارچین کلبه سید و حاجی دور شد. همینطور که می‌رفت، عجله نمی‌کرد. با خودش گفت: «به زودی به آنجا خواهی رسید. تمام روز را در پیش داری و بعد از آن، کافر اگر شانس بیاوری، ماه طلوع خواهد کرد.» بنابراین بهترین پایش را جلوتر گذاشت و از تپه‌ها بالا رفت و در تمام کافران این مدت به اطرافش در جاده نگاه می‌کرد. «پس از طی مسافتی بسیار طولانی، به پیرزن برخورد که کنار جاده افتاده بود. بوتس گفت: «پیر و معلول بیچاره، مطمئنم که از گرسنگی می‌میری.» جذب ثروت با برنج «بله!

جذب ثروت با گیاه یشم او بود.» پیرزن گفت. آزبورن بوتس گفت: «پس من با تو می‌خورم.» و همزمان با گفتن این جمله، پوست پنیر را به او داد. «تو هم داری یخ می‌زنی.» مرد وقتی دید متون کهن دندان‌هایش چطور به هم می‌خورند، گفت. «باید این ژاکت قدیمی من را برداری. دست‌هایش خوب نیست و پشتش نازک است، اما بعضی وقت‌ها، وقتی نو بود، خوب می‌پوشید.» پیرزن در حالی که در جیب بزرگش مقدس به دنبال چیزی می‌گشت، ثروت با دارچین گفت: «کمی صبر کن، این فرشتگان هم یک کلید قدیمی، من هیچ چیز بهتر یا بدتری ندارم که به تو بدهم، اما وقتی از حلقه‌ی بالای آن نگاه کنی، می‌توانی هر چیزی را که می‌خواهی ببینی.» «بنابراین وقتی به کاخ پادشاه علوم غریبه رسید، آشپز سخت مشغول کشیدن آب بود و این برای مشرکان او زحمت زیادی جادو داشت.» جادو بوتس گفت: «برای تو خیلی سنگین است، اما من دقیقاً از پسِ این کار برمی‌آیم.»

ثروت دارچین

آن موقع خوشحال بود، شاید تصور کنید، خدمتکار آشپزخانه بود و از آن روز به بعد همیشه اجازه می‌داد بوتس دیگ فرنی را بتراشد؛ اما طولی نکشید که او آنقدر دشمن پیدا کرد که به پادشاه دروغ گفتند و گفتند دعانویس که به آنها گفته است آنقدر مرد است که دعانویس می‌تواند فلان فرشتگان و بهمان کار را بکند.» «بنابراین روزی پادشاه آمد و از بوتس پرسید که دعا آیا واقعاً معانی نمادین در طلسم‌ها ممکن است در فرهنگ‌های مختلف متفاوت باشد او آنقدر مرد است که ماهی‌ها را در سد آسیاب نگه دارد تا غول نتواند به آنها آسیبی برساند؟» پادشاه گفت: «چون به من می‌گویند که تو چنین گفته‌ای.» بوتس گفت: «من چنین چیزی نگفته‌ام، اما اگر گفته بودم، به قولم عمل کرده بودم.» «خب، به هر حال، چه گفته باشد انرژی مثبت چه نه، اگر می‌خواهد پوست کامل پشتش را نگه دارد، باید تلاش کند؛ دعا این چیزی بود که پادشاه گفت.»

باشد، حتماً باید این کار را بکند.» چون گفت که نیازی ندارد زیر کتش راه راه قرمز بپوشد. «عصر، بوتس از توی دسته کلیدش نگاهی انداخت و دید که غول از آویشن می‌ترسد. بنابراین شروع کرد به چیدن هر چه آویشن که می‌توانست پیدا کند، مقداری از آن را در آب ریخت، مقداری را روی زمین ریخت و بقیه را در لبه دعا سد پخش کرد.» «بنابراین غول مجبور شد ماهی‌ها را به حال خود رها کند، اما حالا گوسفندان باید تاوانش را می‌دادند، زیرا غول تمام شب آنها را از روی جذب ثروت با سانسوریا تمام صخره‌ها و رمال صخره‌ها تعقیب می‌کرد.» «بعد یکی دیگر از خدمتکاران آمد و دوباره گفت که بوتس هم درمانی برای این بیماری می‌داند، البته اگر بخواهد، چون این که گفته بود به اندازه کافی مرد است که این کار را انجام دهد، عین حقیقت بود.»

پادشاه نزد او رفت و مانند دفعه‌ی قبل با او صحبت کرد و تهدید کرد که اگر به حرفش عمل نکند، سه ضربه شلاق پهن از پشتش خواهد زد.» «بنابراین راز ثروت با دارچین چاره‌ای نبود.» بوتس با خود فکر کرد، به جرأت می‌توانم فرشتگان بگویم که خیلی خوب است که با لباس مخصوص پادشاه و یک ژاکت قرمز این‌طرف و آن‌طرف برود، فرشتگان اما ترجیح داد بدون آن باشد، اگر خودش مجبور باشد پارچه‌اش دعا نویسی را از پوست پشتش پیدا کند. این چیزی بود که او فکر کرد و گفت. «بنابراین دوباره به آویشن خود مشغول شد، اما کارش پایانی نداشت، زیرا به محض اینکه آویشن را بر پشت گوسفندان می‌بست، آنها آن را از پشت یکدیگر می‌خوردند، و همچنان که او آویشن‌ها را می‌بست، آنها به خوردن ادامه می‌دادند.