برای ابطال طلسم چه باید کرد

کند تا اینکه به نزد به اصطلاح اربابش برگردد. او سرانجام موفق شد فرار خود را انجام دهد و برای کمک و همدردی به کمیته مراجعه کرد که مورد استقبال قرار گرفت. برای ابطال طلسم چه باید کرد ورود از مریلند. ویلیام پیرس. اما کمتر مسافری به اندازه ویلیام پیرس اهل لانگ گرین، در مورد به اصطلاح اربابان خود، با عباراتی قوی‌تر ابراز نظر می‌کرد. او گفت: «من از دست دین جان هیکول، کشاورزی حدوداً پنجاه ساله، دعانویس مو خاکستری و ویسکی زیاد می‌خورد – همیشه شیطان بزرگ و بدجنس بود. او صاحب پانزده سر بود؛ او صاحب سه برادر من است.

دعانویس : او یک همسر دارد، دعا نویسی یک شیطان بزرگ، مو قرمز؛ خدمتکارانش، او به آنها غذا نمی‌داد، جز نان ذرت؛ او هم وقتی جادوگر آماده می‌شد دعوا می‌کرد و فحش می‌داد. او و شوهرش هم دعوا می‌کردند. یک مرد برده، یک مرد فریبکار، که یک بار برای تماشا گذاشته شده بود، زمانی که بقیه برده‌ها از خودشان مرغ گرفته بودند و آن را پخته و حدود نیمه‌شب خورده بودند، با اینکه اجازه داشت بخشی از ضیافت را تقسیم کند، آنقدر آماده بود که صبح فرشته روز بعد بارها به آنها خیانت سنت‌های آیینی نمادین در طول زمان تکامل یافتند کند. این باعث شد ارباب و معشوقه به شدت به دست‌های هم فحش بدهند و ارباب همه دست‌ها را به جز آن کسی که ماجرا را تعریف طلسم نویس کرد، کتک زد.

برای ابطال طلسم چه باید کرد

آنقدر کتک خوردم که چند هفته کارم تمام شد. هنوز از شدت کتک خوردن کمی لنگ هستم.» داستان ویلیام چنین بود. او بیست و سه ساله، با پوستی قهوه‌ای روشن و اندامی ورزیده بود. از روی حالات چهره و احساسات آشکارش نسبت به ارباب و معشوقه‌اش، می‌شد فهمید که حاضر است سال‌ها رنج و جفت روحی عذاب را در برف‌های کانادا تحمل کند تا اینکه برای مراقبت و حمایت به آنها دعانویس متوسل شود. برای ابطال طلسم چه باید کرد یک شکارچی علوم غریبه برده که در دام خودش گرفتار شد. جورج اف. آلبرتی که توسط یکی جادو کهن از اعضای کمیته هوشیاری بازی می‌شود – خانمی که از یک پلاکارد ترسیده است.

یک بعد از ظهر، سکوت دفتر مبارزه با برده‌داری ناگهان با محتوای نامه‌ای که به طور خصوصی توسط یکی از کارمندان دفتر ابجد فیلادلفیا لجر در دست جی. میلر مک‌کیم قرار گرفته بود، فرشتگان به هم خورد. به نظر می‌رسید که این نامه جادو به اشتباه به جای صندوق ایالات متحده (که یکی از آنها نیز در دفتر لجر بود) در صندوق دفتر کافران لجر انداخته شده بود و با توجه به اینکه نام یک برده‌گیر مشهور به نام ابطال طلسم دفن شده آلبرتی روی آن بود، کارمند تمایل زیادی به دانستن اهمیت آن داشت. نویسنده نمی‌تواند بگوید که آیا نامه مهر و موم شده بود یا دعا نویسی نه، مطمئناً وقتی به دفتر مبارزه با برده‌داری رسید، مهر و موم نشده بود.

در نامه آمده بود که خانمی از مریلند در آن زمان در فیلادلفیا بود و در یک پانسیون در خیابان آرچ توقف داشت و بسیار مشتاق بود آلبرتی مذکور را ببیند، با این هدف که از خدمات او برای کمک به دستگیری یک مسافر موقت راه‌آهن زیرزمینی که او را به عنوان دارایی خود می‌دانست، استفاده کند. اینکه او نامه را نوشته بود، قابل اثبات شیاطین نبود، اما شکی نبود که انرژی مثبت با رضایت او ارسال شده است. به نظر می‌رسید برای نجات آن بیچاره از عذاب قریب‌الوقوعش، هیچ چیز جز یک حرکت استراتژیک جسورانه فایده‌ای ندارد. برای ابطال طلسم چه باید کرد آقای مک‌کیم پیشنهاد داد کسی را پیدا کنند که حاضر باشد به جای آلبرتی پاسخگو باشد.

سایروس ویتسون، عضو کمیته، به نظر آقای مک‌کیم، می‌توانست این موضوع را با موفقیت مدیریت کند. در آن زمان، سی. جادو ویتسون در فروشگاه نیروی کار آزاد، در گوشه خیابان‌های پنجم و چری، نزدیک دفتر مبارزه با برده‌داری مشغول بود. به محض اینکه احضار شد، بلافاصله به احضاریه پاسخ داد و آقای مک‌کیم فوراً نقشه خود را برای او آشکار قدیس کرد، که نجات یک مرد دیگر از اسارت مجدد، با مراجعه به آن خانم و جویا شدن طلسم حذف رقیب از محل فراریان، نام شاهدان و تمام جزئیات از او در گفتگو بود. هیچ چیز نمی‌توانست ویتسون زیرک را بهتر از این خوشحال کند؛ او دقیقاً می‌دید که چگونه می‌تواند بدون کوچکترین شکست احتمالی، این کار را انجام دهد.

بنابراین به سمت پانسیون راه افتاد. شیطان وقتی رسید، زنگ را زد و وقتی خدمتکار ظاهر شد، پرسید که آیا خانم ویلسون، اهل مریلند، آنجا توقف می‌کند یا نه. پاسخ شنید: «بله، همین‌طور است. می‌خواهم او را ببینم.» آقای دبلیو با ریش‌های بلندش وارد شد و گفت: «بیایید توی اتاق پذیرایی، آقا.» خیلی زود خانم ویلسون وارد اتاق پذیرایی شد، خانمی قدبلند و نسبتاً خوش‌قیافه کلیسا و خوش‌پوش. برای ابطال طلسم چه باید کرد آقای ویتسون تعظیم کرد و مودبانه با او صحبت کرد، تقریباً این‌طور: «من به جای آقای جئو. اف. آلبرتی، که امروز صبح برایش یادداشتی نوشتید، به دیدن شما آمده‌ام. شرایطی که آقای الف.

هیچ کنترلی بر آن نداشت، مانع از آمدن ایشان طلسم شد، بنابراین خانم، من آمده‌ام تا به جای ایشان به امور شما رسیدگی کنم. حال، خانم، می‌خواهم از همان ابتدا کاملاً درک شود که هر اتفاقی که بین ما می‌افتد، تا جایی که به این موضوع مربوط می‌شود، باید کاملاً محرمانه بماند و به هیچ وجه نباید اجازه داده شود که این موضوع به بیرون درز کند. اگر چنین شود، طرفداران لغو برده‌داری (ببخشید) ممکن است مرا نابود کنند. در هر صورت، ما نمی‌توانیم در گرفتن برده شما موفق شویم. من در این مورد خیلی جدی هستم، به یاد داشته باشید.» «کاملاً حق با موکل جن شماست، آقا، در واقع من بسیار خوشحالم که نقشه شما این است که این موضوع را به این شکل پیش ببرید، زیرا نمی‌خواهم به هیچ وجه نام من با این موضوع مخلوط شود.» «بسیار خب، خانم، فکر می‌کنم ما همدیگر را خیلی خوب درک می‌کنیم؛

حالا لطفاً نام فراری، سن، فرشتگان اندازه و رنگ پوستش، و اینکه کجا می‌توان او را پیدا کرد، چه مدت غایب بوده، و دعا چه شاهدی را می‌توان برای شناسایی او پس از دستگیری به او اعتماد کرد، به من بدهید.» خانم ویلسون با دقت این جزئیات مهم را بیان کرد، در حالی که آقای ویتسون با دقت هر کلمه را یادداشت می‌کرد. برای ابطال طلسم چه باید کرد در پایان مصاحبه، او به خانم ویلسون فهماند که موضوع رمال باید فوراً مورد رسیدگی قرار گیرد و فکر می‌کند هیچ مشکلی در دستگیری فراری وجود نخواهد داشت. “به زودی نسخ خطی از من خواهید توسل شنید، خانم، عصر بخیر.” پنج دقیقه پس از این مصاحبه، ویتسون با تمام اسرار خانم ویلسون به دفتر مبارزه با برده‌داری بازگشت.

اولین کاری که باید انجام می‌شد، فرستادن یک پیک به محل کار فراری بود، دعانویس به منظور تأمین امنیت او؛ این یک موفقیت بود. مرد پیدا شد و تقریباً وحشت‌زده، همه چیز را رها کرد و به دنبال پیک برای ابطال طلسم چه باید کرد رفت که به او هشدار داده بود. در این میان، آقای مک‌کیم با سرعت زیاد در حال آماده‌سازی سند الحاقی برای روشن شدن و هشدار دادن به همه بود. به چه کسانی ممکن است اشاره داشته باشد: مراقب برده‌داران باشید. خانم ویلسون، اهل جورج تاون کراس رودز، شهرستان کنت، مریلند، اکنون در شهر در تعقیب مردی است که ادعا می‌شود متون کهن برده اوست، باتلر.

گفته می‌شود جی ام کامینگز و جان ویلسون، اهل همان محل، برای انجام ماموریتی مشابه اینجا هستند. این هشدار به عبادت کردن باتلر و دوستانش است که مراقب باشند. از افراد نامبرده در بالا دوری کنند. تغییرات فرهنگی بر چگونگی درک شیوه‌های طلسم تأثیر می‌گذارند همچنین، از آنها خواسته شده است کافران که مراقب تمام دعا نویسی افرادی باشند که به عنوان دوستان دکتر ذکر های، اهل جورج تاون کراس رودز، و آقای دی بی کامینگز، که اهل جورج تاون کراس رودز نیست، شناخته می‌شوند. از همه طرف‌هایی که نسخه‌ای حاجت گرفتن از این نامه برایشان ارسال می‌شود، درخواست می‌شود که آن را در مکانی عمومی نصب کنند و دوستان آزادی و انسانیت، دعا نویس حقایق موجود در این نامه را به طور علنی در کلیساهای مربوطه خود انگشتر طلسم خوش شانسی بخوانند.

ابطال طلسم

«مردود طلسم را پنهان کنید؛ به کسی که سرگردان است، خیانت نورزید.» اشعیا ۱۶:۳ «غلامی را که از دست اربابش به تو فرشتگان فرار کرده است، به اربابش تسلیم مکن.» تثنیه، باب بیست و سوم، آیه ۱۵ این سند که به احضار صورت یک پوستر بزرگ، حدود سه فوت مربع، چاپ شده دعانویس چلیچه و به تعداد زیاد در سطح شهر به نمایش گذاشته شده بود، توجه و اظهار نظرهای زیادی را به خود جلب کرد و این حقایق به سرعت به خانم دعا ویلسون، در پانسیونش، منتقل شد. در ابتدا، همانطور که فهمیده شد، او از اینکه طلسم خود را در دهان همه یافت، بسیار سید و حاجی شوکه شد.

او بدون هیچ تردیدی چمدان خود را برداشت و به دعا سمت “مریلند من” حرکت کرد. بدین ترتیب یکی از دلپذیرترین مصاحبه‌هایی که جادو سیاه تا به حال بین برای ابطال طلسم چه باید کرد یک شکارچی برده و کمیته هوشیاری فیلادلفیا انجام شده است، به ارواح پایان رسید. چهره‌ای زرد داشت مذهب و تا حدودی با خواندن و نوشتن آشنا بود. او حدود بیست و سه سال سن داشت و خود را در معرض خطر بزرگی می‌دانست که توسط شخصی به نام چارلز ال.

هابسون به حراج گذاشته شود. هابسون و هنری از کودکی با هم بزرگ شده بودند؛ سال‌ها حتی در یک اتاق زندگی می‌کردند – هنری به عنوان خدمتکار و محافظ ارباب جوان آینده‌اش. تحت این روابط، پیوندهای بسیار دعانویس قوی بین علوم غریبه آنها برقرار شد و هنری موفق شد با یک درس گاه به گاه املا، الفبا را بیاموزد. ابطال طلسم چه باید کرد هر دو به سن قانونی رسیدند.