نوشتن طلسم محبت روی کاغذ

استحکام اخلاق، که تنها پایه و تکیه‌گاه واقعی یک تمدن سالم است، چیزهایی هستند که او یا موعظه نکرده یا موعظه‌هایش فقط آنها را خفه کرده است. «مو کوتاه‌ها» و «دم چلچله‌ای‌ها» داستانی در جریان است که آقای نوشتن طلسم محبت روی کاغذ جان موریسی، یک روز در طول هفته گذشته، در میدان مدیسون، با لباس شب کامل، شامل دستکش و کراوات سفید، و یک فرهنگ لغت فرانسوی زیر بغل، ظاهر شد و وقتی دوستانش در مورد هدف از این نمایش از او سوال کردند، او پاسخ داد که می‌خواهد سرگرد ویکهام را ببیند و از او درخواست دفتر کند، تنها لباسی که چنین درخواستی با آن شانس موفقیت دارد.

دعانویس : به عبارت دیگر، او در بروکلین به چیزی که «تمثیل» نامیده می‌شود، عمل می‌کرد و هدفش افشای شدید و آشکار فرشتگان جانبداری فاحش شهردار، در استفاده از حمایت‌هایش، از اعضای خوش‌پوش و تحصیل‌کرده جامعه بود – جانبداری‌ای که آقای موریسی و حزبش آن را نه تنها ناعادلانه، بلکه مضحک می‌دانند. این تظاهرات نیز یکی از معدود نشانه‌هایی بود که تاکنون از تقسیم واقعی حزب دموکرات در این شهر به دو توسل دسته از سیاستمداران، که به طور معمول با نام‌های «کوتاه‌موها» و «دم‌چلچله‌ای‌ها» شناخته می‌شوند، به چشم عموم خورده است – علوم غریبه دسته اول شامل افراد عادی رأی‌دهندگان و دسته دوم «مالکان و افراد مهم» هستند که تلاش می‌کنند تامانی را به ابزاری برای اعمال مربوط به جادو متون کهن اصلاحات تبدیل کنند و شهر را به نفع مالیات‌دهندگان اداره کنند.

نوشتن طلسم محبت روی کاغذ

گفته می‌شود شهردار ویکهام به دسته دوم تعلق دارد و به نظر می‌رسد که از نظر دسته اول، شواهدی از تمایل به اختصاص مناصب مسئول به افرادی که تا حدودی ادعای اشرافیت دارند، ارائه داده و نارضایتی‌هایی را نسبت به انتخاب «کارگران» در بخش‌های مختلف دین نشان داده است. نوشتن طلسم محبت روی کاغذ اما ما متعهد شیطانی نیستیم که منشأ یا ماهیت این انشعاب را با طلسم جاودانگی عشق دقت توصیف کنیم؛ تنها چیزی اعمال صالح که سوابق تاریخی شامل اعمال طلسم تشریفاتی است می‌دانیم این است که موکوتاه‌ها منزجر هستند و خصومت آنها با دم چلچله‌ای‌ها بسیار شدید است و وقتی آقای موریسی، به روشی که توصیف کردیم، اعلام کرد که یک مرد برای رسیدن به جایی باید لباس شب بپوشد و زبان فرانسه جادو سیاه بداند، خشم توده‌ها را به طور ضعیفی بیان کرد.

آنها همچنین ترتیبی را ابداع کرده‌اند که ایده آنها از یک دولت با مدیریت خوب را تجسم می‌بخشد و شامل وادار کردن ادارات به صرف حداقل ۱.۵۰ دلار در دستمزدها در هر منطقه برای هر رأی دموکرات‌ها و گشایش تخصیص بودجه با توجه دقیق به این قانون است، البته ابجد پول باید به نامزدهای سیاستمداران دموکرات اختصاص یابد. این طرح از طرح کارگاه‌های ملی فرانسه متفاوت است زیرا بین کارگران تبعیض قائل می‌شود، اما از جهات دیگر تمام ویژگی‌های شیاطین کمونیسم توسعه‌یافته را دارد. به گفته‌ی معاصر محترم ما، روزنامه‌ی ایونینگ پست ، راه رسیدن به این هدف این است که مالیات‌دهندگان به رأی‌دهندگانی که قرار است پول را دریافت کنند، خاطرنشان کنند که آنها (مالیات‌دهندگان) نمی‌توانند از آن جادو بگذرند، که به آن برای استفاده‌ی خودشان نیاز دارند، نوشتن طلسم محبت روی کاغذ و این شیوه‌ی طلسم جادوگر مدیریت بودجه‌ی شرکت‌ها توسط تمام نویسندگان برجسته‌ی دولت محکوم شده نوشتن عدد ۸ روی برگ بو است.

با این حال، پرستو-تیل‌ها آنقدر خوب می‌دانند شیطان که موکوتاه‌ها با چه زوزه‌هایی از شادی و خشم آمیخته‌ای چنین پیشنهادهایی را دریافت می‌کنند که هرگز آنها را مطرح نمی‌کنند، بلکه خود را به محدود کردن توزیع پول به احضار اعضای بخش خودشان، آرام و بدون تظاهر، تا آنجا که در روح توانشان است، راضی می‌کنند، که دعانویس ما صادقانه اعتراف مقدس می‌کنیم که فکر نمی‌کنیم خیلی دور از دسترس باشد. با این حال، اگر به خواننده اجازه دهیم که این تصور را در ذهن خود ایجاد کند که عدم تمایل به انحصار یا حتی سهمی از مناصب توسط پرستو-تیل‌ها مختص آنهاست، یا اینکه اعتراض جان موریسی در هیچ کجای نیویورک قابل درک نخواهد بود، در حق کوتاه‌موها بی‌انصافی خواهد بود.

برعکس، وقتی او شروع به نوشتن فرهنگ لغت فرانسوی خود کرد، احساسی را بیان می‌کرد که در هر ایالت اتحادیه با شدت بیشتر یا کمتری یافت می‌شود. تقسیم‌بندی بزرگ سیاستمداران به کوتاه‌موها و پرستو-تیل‌ها محدود به این زمان نوشتن دعای رزق و روزی شهر نیست. این تقسیم‌بندی در دعانویس هر شهری از مذهب کشور که تنوع زیادی در بین ساکنان آن وجود رمل دارد، یافت می‌شود. موریسی همچنین قصد نداشت نوشتن طلسم محبت روی کاغذ صرفاً به آموزش به عنوان یک شرط لازم برای کار اداری اعتراض کند، همانطور که روزنامه تریبون در سخنرانی تند و تیزی که چند روز پیش کافران برای او خواند، فرض کرد. ما شک داریم که آیا هیچ مشت‌زنی در قلب پنهان خود از آموزش بیزار است.

او می‌داند که چقدر به آن وابسته است، و از آنجایی که مستعد داشتن قدرت کیمیاگری تشخیص زیادی نیست، بعید فرشتگان است که هیچ طبقه خاصی از کار را به عنوان طبقه‌ای که به آن نیازی ندارد، مشخص کند. چیزی که موکوتاه‌ها در دم‌چلچله‌ای‌ها دوست نوشتن دعای محبت برای ازدواج ندارند، احساس برتری شخصی است که تصور می‌کنند آنها را سرگرم می‌کنند و فکر می‌کنند که این احساس در لباس ابطال کردن جادو پوشیدن دقیق و داشتن دستاوردهای خاص نمود پیدا می‌کند. در واقع، دم‌چلچله‌ای‌ها که نیویورکی‌های دعا خشن از آنها متنفرند و دوست دارند آنها را از زندگی عمومی دور دعا نگه دارند، متعلق به طبقه‌ای هستند که در ماساچوست به عنوان «آقایان سفید کراوات و حمام روزانه» شناخته می‌شوند و در آنجا به همان اندازه اینجا منفور هستند و حتی در رسیدن به مناصب در آنجا دشوارتر از اینجا هستند.

با این حال، مرز تقسیم‌بندی در نیویورک بسیار پایین‌تر است. مرد موکوتاه ماساچوست مردی باهوش و تا حدودی تحصیل‌کرده است که لباس خواب مشکی ساده و پیراهن چروک و کلاه نرم می‌پوشد دعا نویسی و به وضعیت ناخن‌هایش توجهی نمی‌کند و گهگاه حمام گرم می‌کند. از سوی دیگر، نیویورکی لباس‌هایی را که می‌تواند بپوشد، می‌پوشد و فقط در هوای گرم و خارج فرشتگان از فرشتگان اسکله عمومی حمام می‌کند. نوشتن طلسم محبت روی کاغذ اگر شانس خوبی داشته باشد و چه در خدمات عمومی و چه در غیر کلیسا این صورت، پولی به دست آورد، آن را نه در غنای آرایش یا مراقبت بیشتر از خود، بلکه در شکوه جواهراتش نشان طلسم برای ازدواج دختر مجرد می‌دهد.

یکی از اولین خریدهای او طلسم یک سنجاق الماس است که در جلوی پیراهنش می‌چسباند، اما هرگز هیچ ارتباطی از جفر نوع زیبایی‌شناختی بین کتان و سنجاق نمی‌بیند و دومی را در یک جلوی پیراهن بسیار کثیف به همان اندازه که در یک پیراهن نوشتن طلسم محبت روی کاغذ تمیز می‌پوشد، با خوشحالی می‌پوشد – در واقع، با خوشحالی بیشتر، زیرا احساس مبهمی دارد که با نشان دادن آن، کفاره یا بهانه‌ای برای وضعیت کتانی‌اش می‌دهد. در واقع، نوشتن دعا و طلسم با بررسی دقیق، می‌توان دریافت که دیدگاه موکوتاه‌ها در مورد لباس، تقریباً در نود و نه مورد کافران از صد مورد، چیزی از این نوع است: اینکه مراقبت مداوم از فرد که باعث ایجاد حس مرتب بودن و مناسب بودن می‌شود و باعث می‌شود مرد “نجیب” به نظر برسد، شماره ملا بیانگر یک حالت ذهنی خاص است؛ اینکه یک مرد آنقدر زحمت نمی‌کشد تا خود را متفاوت از افراد عادی که با آنها ملاقات می‌کند، نشان دهد، مگر

اینکه خود را به نوعی برتر از آنها بداند، یا عبادت کردن جادو به عبارت دیگر، خود را “آقا” و آنها را آدم‌های معمولی بداند، و بنابراین، او کاملاً سزاوار جادو شدن نفرت کسانی است که آشکارا تحقیر خود را نسبت به آنها نشان می‌دهد. یک موکوتاه نیویورکی به ندرت در گمانه‌زنی‌هایش از این فراتر می‌رود، طلسم محبت روی کاغذ هرچند بدون شک تصور مبهمی هم دارد مبنی بر اینکه یک مرد خوش‌پوش به احتمال زیاد به اندازه یک مرد بی‌دقت در سیاست در کنار دوستانش نخواهد ایستاد. با این حال، همانطور که انتظار می‌رود، در نیوانگلند، نفرت عمومی از آن «فرهنگ شخصیت»، همانطور که برخی فرانسوی‌ها آن را نامیده‌اند، که «جنتلمن با کراوات سفید و حمام روزانه» را متمایز می‌کند، مبنایی اخلاقی برای خود فراهم پیشینه تاریخی کرده است.

نوشتن طلسم محبت روی کاغذ

یک فرض قوی وجود دارد که دم چلچله‌ای فردی سبکسر است که به خیاطی، پارچه کتانی، حمام کردن دعانویس و آداب معاشرت خود زمان و توجهی را می‌دهد که موکوتاه یا «مرد رک و صریح» برای تأمل در مورد دغدغه‌های جدی‌تر زندگی و به ویژه جادو در مورد ارتقای همنوعان خود اختصاص ممکن است در به‌روزرسانی‌های آینده، ارجاعات متنی بیشتری اضافه شود. می‌دهد، سید و حاجی و این فرض حتی یک حرفه بشردوستانه و نوشتن «پرینسیپیا» در ذهن بسیاری برای از بین بردن آن کافی نیست. ما معتقدیم که این گفته که ژنرال گرانت هرگز از تأثیری که دیدن آقای ماتلی شیاطین بر او گذاشت، طلسم نویس دست نکشید، و گفته می‌شود – و اگر درست نباشد، بعید نیست – که عمل آقای آر.

اچ. دانا در پوشیدن دستکش‌های بچگانه، در رقابت به‌یادماندنی‌اش با باتلر طلسم در حوزه انتخابیه اسکس، به شدت علیه او بود. همه ما ممکن است تلاش‌های عظیم آقای سامنر و دیگران در کنگره را برای ممنوعیت پوشیدن لباس درباری توسط نمایندگان ما در نوشتن طلسم محبت روی کاغذ خارج از کشور به یاد داشته باشیم. البته اینکه چه لباسی می‌پوشیدند، به خودی خود ، اهمیتی نداشت، مشروط بر اینکه بی‌حیا نباشد. شور و شوق در این موضوع به نوشتن دعا برای قبولی در کنکور دلیل این طلسم احساس عمیق ریشه‌دار بود که حتی میزان مراقبت از ظاهر در پوشیدن کت گلدوزی شده یا شلوارک زانو، نشان‌دهنده کافر سبک‌سری در برابر ظاهری بود که وزیر یک جمهوری باید با دقت از آن محافظت کند.

این امر تا حدی برای ایجاد تأثیر جدیت در هدف، اما عمدتاً برای جلوگیری از ظاهر برتری اجتماعی فرشته یا ذهنی است که تقریباً همه سیاستمداران ماهر با سهل‌انگاری استادانه‌ای لباس می‌پوشند. در بیشتر مناطق روستایی، نمی‌توان از مردان صاحب منصب، مانند مردان موکوتاه نیویورکی که از مردان دم چلچله‌ای شکایت می‌کنند، شکایتی کرد. آنها لباس‌های مشکی گشاد خود را طوری می‌پوشند که تمام وقتشان را صرف مطالعه امور عمومی و توجه به خواسته‌های موکلانشان می‌کنند و در عین حال یادآور آغاز فروتنانه‌شان هستند.