نوشتن دعا برای عزیز شدن نزد شوهر

دلیل فقر زمین و دوری از بازارها، با شکست مواجه شده است. نویسنده‌ای تیزبین در پال مال گازت معتقد است که دلیل دیگری و قوی‌تر در کیفیت ویل ویمبلز وجود دارد. ویل ویمبلزها مردان جوانی هستند که در مدارس و دانشگاه‌های دولتی یا حداقل در دعا مدارس نوشتن دعا برای عزیز شدن نزد شوهر دولتی تحصیل می‌کنند و بین هجده تا بیست و یک سالگی، بدون هیچ آموزش خاصی، اما با آداب و غرایز جنتلمن‌ها و شیطانی با تمایل کامل برای پذیرش هر شغلی جز مشاغل سطح پایین «تجارت» به دنیا می‌آیند. بخش عمده‌ای از آنها پسران والدین طبقه متوسط طلسم نویس ​​- روحانیون، پزشکان، وکلا و ملاکین کوچک – هستند که درآمد بسیار متوسطی دارند و برای فرستادن پسرانشان به مدارس دولتی، باید کم و بیش به محرومیت تن دهند.

دعانویس : آنها این کار را انجام می‌دهند تا آنها را بدون شک در طبقه مرفه به دنیا معرفی کنند و بتوانند اولین روابط اجتماعی خود را در آن طبقه شکل دهند. متأسفانه، همانطور که شیاطین نویسنده پال مال گازت اشاره می‌کند، لحن و خلق جفت روحی و خوی مدارس دولتی طلسم و نحوه نگاه آنها به زندگی، محصول یک فرض مبهم، اما به همان اندازه قدرتمند است که هر پسری پسر مردی نسخ خطی است که حدود پنج هزار پوند در سال درآمد دارد. کل فضای دعانویس مدرسه با این فرض آغشته است. آداب معاشرت پسران در آن شکل می‌گیرد. معاشرت آنها با یکدیگر کم و متون کهن بیش تحت تأثیر آن است و همه آنها تا آخرین روز مدرسه، با چشمان جوانانی فرشته به ذکر دنیا منابع تاریخی، سنت‌های طلسم را در فرهنگ‌های مختلف مورد بحث قرار می‌دهند.

نوشتن دعا برای عزیز شدن نزد شوهر

نگاه می‌کنند که خانه‌شان یک عمارت مجهز است که توسط یک ملک مرفه احاطه شده است. علاقه‌ی مرد انگلیسی طبقه‌ی متوسط ​​در هر سنی به این دیدگاه، به طرز عجیبی در مقالات اجتماعی، نه تنها در «روزنامه‌ی اجتماعی» که به درستی چنین نامیده می‌شود، نوشتن دعا برای عزیز شدن نزد شوهر بلکه در « مرور دعای حرف شنوی فرزند از مادر قدرتمند شنبه » نیز به چشم می‌خورد . مشکلات و سردرگمی‌ها و ناامیدی‌های جزئی زندگی، موضوع مورد علاقه‌ی نویسنده‌ی «رهبران فرعی» در این روزنامه‌ی اخیر است، اما این موضوعات همیشه مربوط به نماز خواندن مشکلات، سردرگمی‌ها و ناامیدی‌های یک آقازاده‌ی زمین‌دار است که شکارچی نگهداری می‌کند و یک پرورشگاه حیوانات خانگی و پوشش‌های گسترده‌ای دارد.

او به ندرت به بررسی وضعیت روحی کسی که از پسر کوچک‌تری که به جای شش روز جادو سیاه در هفته، فقط دو روز در هفته می‌تواند شکار کند و برای تیراندازی خود به دعوت‌نامه نیاز دارد، فقیرتر است، می‌پردازد. ظاهراً این افراد نوشتن عدد ۸ روی برگ بو و خواهران، پسرعموها و عمه‌هایشان، تمام دنیای منتقد و تنها دنیایی را تشکیل می‌دهند که در آن پدیده‌های اجتماعی قابل بحث وجود دارد. به عبارت دیگر، این دنیایی است که منحصراً از «آقایان» و افراد، زن و مرد، که به آنها خدمت می‌کنند، تشکیل شده است. غم‌های آن، جادو شدن غم‌های آقایان است و عمدتاً از رمل شکست در برخی تفریحات، یا از دست دادن پولی که با آن تفریحات فراهم می‌شود، نوشتن دعا برای عزیز شدن نزد شوهر از دست دادن برخی از امتیازات اجتماعی، یا سوء رفتار «خدمتکاران ارشد» ناشی می‌شود.

نوشتن دعا محبت با این حال، این تنها دنیایی است که یک پسر بچه‌ی انگلیسی در مدرسه‌ی دولتی یا دانشگاه در حالی که در وضعیت دانش‌آموزی است ، می‌بیند، یا در مورد آن می‌شنود، یا به آن فکر می‌کند . دعانویس این درست است، چه خانه‌ی خودش هرگز آنقدر ساده نباشد، چه فداکاری‌هایی که پدرش برای تأمین برنامه‌ی درسی شیک برای او انجام داده است، هرگز طلسم آنقدر دردناک نباشد. نتیجه، البته، این است که وقتی «تحصیلات» او تمام می‌شود، او واقعاً فقط برای چیزی که از نظر فنی زندگی یک آقا نامیده می‌شود، آماده است. او فقط به مشاغل خاصی که برایش ممکن است فکر کرده است، و همه اینها به شدت دشوار به دست می‌آیند.

آداب و رسوم بخش عمده‌ای از بشر نیز کم و بیش برای او نفرت‌انگیز است، و همچنین بخش زیادی از اخلاق عمومی. خلاصه اینکه، او تبدیل به یک ویل ویمبل می‌شود – یا به جادوگر عبارت دیگر، مردی خوش‌قلب، مهربان، جنتلمن و دعای عزیز شدن نزد شخصی خاص شریف – که با این حال، کاملاً برای محیط اجتماعی که در آن دعا نه تنها باید زندگی کند، بلکه باید امرار معاش کند، نامناسب است. ایده آقای هیوز این بوده است که اگرچه از تجارت متنفر است و حداقل در بخش خرده‌فروشی، برای آن کمی بیش از حد مهربان است، اما علاقه و آمادگی ذاتی برای کشاورزی دارد و فرشتگان اگر بتواند در شرایط اجتماعی مطلوب یا حداقل نه کیمیاگری چندان جدید، خاک را شخم بزند، این کار را با موفقیت انجام خواهد داد.

از دل این تجربه، راگبی، احضار تنسی، رشد کرده است و اگر آنطور که موکل جن برخی می‌گویند، واقعاً شکست نخورده باشد، مطمئناً خیلی زود است که آن را موفقیت‌آمیز بدانیم. نوشتن دعا برای عزیز شدن نزد شوهر در هر صورت، نشانه‌هایی مبنی بر شکست آن متعدد دعا نویسی است. از نوشتن دعا بدون نقطه جمله آنها ناامیدی عمیق مهاجران است که احتمالاً تعداد کمی از دعا آنها نه تنها یکنواختی و مشقت کار در مزارع را درک کرده‌اند – این چیزها را مردانی با قلب‌های قوی و بازوهای قوی می‌توانند طلسم تحمل کنند – بلکه تأثیر آن را در نامناسب کردن انسان برای هر نوع علوم غریبه تفریحی نیز درک کرده‌اند. در این کشور، که در آن طبقه طلسم مطالعه‌کننده اطلاعات بسیار بیشتری در مورد انواع کارهای دستی نسبت به انگلستان دارند، در این مورد توهم سید و حاجی زیادی وجود داشته است.

امکان کار سخت در مزارع و همزمان حفظ روند فرهنگ فکری، هم توسط فرافکنان آموزشی و هم توسط مصلحان جادو سیاه اجتماعی در میان ما بسیار موعظه شده است، اگرچه تقریباً هر کسی که اینجا به آنها گوش می‌دهد، تأثیر کار دعا بازگشت معشوق والا فیزیکی در هوای آزاد را در ایجاد خواب‌آلودگی و سستی ذهنی می‌داند. بنابراین جای تعجب نیست که این موضوع باید در انگلستان در بین افرادی که طلسم فکر می‌کنند توانایی تحمل یک روز سخت در دشت‌ها جادو پس از غرغر طلسم کردن، یا دویدن طولانی با زین به دنبال سگ‌های شکاری، یا توانایی بیل زدن سیب‌زمینی یا ذرت به مدت دوازده ساعت، و استراحت در عصر، پس از حمام و یک شام خوب، مانند دانته، یا والاس، یا هاکسلی است، به راحتی پذیرفته شود.

ویل ویمبل‌ها در مقدس میان ما بسیار کمتر از انگلستان رایج هستند. خوشبختانه ما ده‌ها موهبت بزرگ برای پرورش آنها نداریم، یا جامعه‌ای بزرگ و ثروتمند که مشغول گسترش دیدگاه جنتلمنانه از زندگی باشد. اما با این وجود، تعداد آنها بیش از آن است که در مجموع نوشتن دعا برای رزق و روزی خانه خوشایند دعانویس باشد. مشکلی که فارغ‌التحصیل دانشگاه ما در ایجاد فضایی برای آنچه روزنامه‌ها آن را “بارش” او بر روی جریان زندگی می‌نامند، نوشتن دعا برای عزیز شدن نزد شوهر تجربه می‌کند، یکی از شوخی‌های همیشگی ادبیات سبک ما است. ما هیچ مدرسه‌ای نداریم که در طرح آموزشی ما جای مدارس دولتی انگلیس را بگیرد. اما دیدگاهی از زندگی که در مدارس دولتی انگلیس غالب است و ویل ویمبل‌ها را به بار می‌آورد، کم و اعمال صالح بیش در دانشگاه‌های ما رایج است و با افزایش دعانویس ثروت طبقه‌ای که کافر پسران خود را به دانشگاه می‌فرستد، تمایل به گسترش دارد.

به عبارت دیگر، دانشگاه‌ها تا حد بسیار بیشتری از آنچه قبلاً شیاطین بودند، مکان‌هایی هستند که در آنها روابط اجتماعی یافت می‌شود، نه مکان‌هایی برای آماده‌سازی برای کار فعال زندگی. در نوشتن دعا برای عزیز شدن نزد شوهر واقع، این ویژگی آخر، آنها تقریباً به طور کامل از دست دادند، زمانی که آموزش کشیشان را به عنوان وظیفه اصلی خود متوقف کردند. امروزه به ندرت مردی که توانایی عبادت کردن مالی داشته باشد، دوست دارد در دعا صورت دعای مجرب برای عزیز شدن نزد شوهر تمایل پسرش به تحصیل در دانشگاه، او را از این کار منع کند؛ اما احتمالاً از هر هزار پسر، پنج سال پس از فارغ‌التحصیلی، یک نفر هم نمی‌تواند بگوید که تحصیلات دانشگاهی‌اش در شروع زندگی‌اش به او کمک کرده است.

عزیز شدن شوهر

شاید تحصیلات دانشگاهی هرگز به عنوان وسیله‌ای برای فرهنگ اخلاقی و فکری برای او مفید کافران نبوده باشد، اما به سازگاری او با محیطی که باید در آن زندگی و کار کند، کمکی نکرده است؛ یا به عبارت دیگر، با جهانی که در آن حتی یک نفر از هر هزار نفر، نه آداب و رسوم و نه تربیت یک جنتلمن را دارد، نه پیراهنش را بیش از یک بار در هفته عوض می‌کند، نه با چنگال غذا می‌خورد. تحصیلات دانشگاهی در انگلستان، به اندازه اینجا، از این منبع در نظر عموم آسیب نمی‌بیند، جادو سیاه زیرا به دلیل سنت‌های سیاسی خاص این همزاد کشور، مردان تحصیل‌کرده در دانشگاه، زندگی خود را در بسیاری از موارد با داشتن مزایای بزرگ از انواع دیگر، مانند ثروت ارثی، آغاز مذهب می‌کنند.

در اینجا، کافر آنها تقریباً همه چیز را باید با شایستگی‌های خود با جهان روبرو شوند، و تا جایی ابطال کردن جادو که با آن ضعیف یا اصلاحات آینده ممکن است شامل ارجاعات طلسم گسترده‌تر باشد غیرماهرانه روبرو می‌شوند، نقص‌های آنها در ذهن عموم به این واقعیت نسبت داده می‌شود که به دانشگاه رفته‌اند. دعا عزیز شدن شوهر رمال اگر بی‌اعتباری به اینجا ختم می‌شد، شاید نتیجه چندانی نداشت. اما می‌توان با اطمینان گفت که فارغ‌التحصیل دانشگاه هرگز دیده نشده است که با درماندگی و ترس به دنبال «مقام» باشد و از آشفتگی و کثیفی برخی از اقشار جامعه شانه خالی کند، بدون اینکه در میان افراد بی‌فرهنگ، تحقیر فرهنگ را رواج دهد و اعتماد آنها را به قاعده کلی افزایش دهد.

صرف «رفتن به دانشگاه» به عنوان نشانه‌ای از رفاه مالی و تمایل به پیشرفت اجتماعی شناخته می‌شود، اما نه به عنوان آمادگی برای نوع کاری که بخش عمده جامعه انجام می‌دهد، و بنابراین فرهنگ ذهنی نوشتن دعا برای عزیز شدن نزد شوهر را نامطلوب‌تر و مردان فرهیخته را، به ویژه در سیاست، کم‌توان‌تر جلوه می‌دهد. این سوال برای همه دانشگاه‌ها جدی است و پیشینه تاریخی نه تنها در اینجا، بلکه در انگلستان و فرانسه نیز مورد توجه جدی قرار گرفته است. در آلمان می‌توان گفت که جامعه دعانویس به عنوان ضمیمه‌ای از دانشگاه‌ها سازماندهی شده است.