دعای برای دفع دشمن سرسخت

چرخید، ابتدا روی یکی از دست‌های سفیدش و سپس روی دست دیگرش نشست. ملکه فریاد زد: «چه پرنده‌ی دوست‌داشتنی‌ای هستی! اگر شوهرم خانه بود، چقدر خوشحال می‌شدی. اما او برای دیدن دو سوم کلیسا قلمرو پادشاهی‌اش رفته دعای برای دفع دشمن سرسخت و تا فردا شب هم اعمال صالح برنمی‌گردد.» در آن لحظه جادوگر به دعا داخل اتاق دوید و به محض اینکه پرنده را دید، فریاد زد: «گردن آن پرنده‌ی بدبخت را بشکن، وگرنه خودت را به خون آلوده خواهد کرد!» دختر پاسخ داد: «چرا باید مرا به خون آلوده کند؟ آن موجود دعا معصوم و عزیز!» جادوگر جیغ زد: «شیطان معصوم عزیز! بیا، آن را به من بده تا گردنش را بشکنم!» او دستش را دراز کرد تا کافر پرنده را بگیرد، اما در زمان کمتری [ 47]از آنچه برای دست زدن لازم است، پرنده خود را به مردی تبدیل کرده بود که از در دعانویس طلسم به بیرون دوید و قبل از اینکه

دعانویس : بفهمند کجاست، ناپدید شد. لحظه‌ای بعد، او دوباره علوم غریبه خود را به شکل پرنده‌ای سبز درآورد و به سمت پنجره‌ی کوچکترین ملکه پرواز کرد. او آنقدر بالا و پایین پرید و نوک زد تا ملکه پنجره را باز کرد و او را به داخل راه داد. سپس او بی‌درنگ روی دست سفید ملکه نشست و این کار او را آنقدر خوشحال کرد که مانند یک کودک خندید و با او بازی کرد. او فریاد زد: «آه، چه پرنده‌ی دوست‌داشتنی‌ای هستی! اگر شوهرم خانه بود، چقدر خوشحال می‌شدی. اما او رفته است به هر سه بخش قلمروش سر بزند و تا پس‌فردا عصر برنمی‌گرده.» در آن لحظه جادوگر پیر به داخل اتاق دوید.

دعای برای دفع دشمن سرسخت

او فریاد زد: «گردن آن پرنده نفرین شده را بشکن، وگرنه خودت را به خون آلوده خواهد کرد.» ملکه پاسخ داد: «مادر عزیزم، چرا باید این [خون] مرا لکه‌دار کند – طلسم نویس این موجود زیبا و بی‌گناهی است؟» جادوگر جیغ زد: «چه شیطنت معصومانه مفاهیم تجلی در سنت‌های معنوی پدیدار می‌شوند و زیبایی! بدهش به من، گردنش رو می‌شکنم!» اما در آن لحظه پرنده خود را به شکل مردی درآورد، از لای در ناپدید جادو شد و آنها دعای برای گشایش کار بسته دیگر هرگز او را ندیدند. دعای برای دفع دشمن سرسخت پیشگو حالا می‌دانست پادشاهان کجا هستند و چه زمانی به خانه برمی‌گردند. بنابراین نقشه‌هایش را بر اساس آن کشید. به خدمتکارش دستور داد که او را دنبال کند و آنها با سرعت از شهر خارج شدند.

آنها به جادو راه خود ادامه دادند تا به پلی رسیدند که سه پادشاه هنگام بازگشت باید از آن عبور می‌کردند. پیشگو و همراهش فرشتگان خود را زیر پل پنهان کردند و تا عصر آنجا منتظر ماندند. همین که خورشید پشت کوه‌ها غروب کرد، صدای تق‌تق سم اسب‌هایی را شنیدند که به پل نزدیک می‌شدند. طلسم پادشاه پیر در حال بازگشت به خانه بود. اسبش روی پل به کنده‌ای که پیشگو آن را به آنجا غلتانده بود، گیر کرد. پادشاه با عصبانیت فریاد زد: «کدام رذل هیزمی را اینجا انداخته است؟» پیشگو فوراً از زیر پل بیرون پرید و از پادشاه پرسید که چطور جرأت کرده او را رذل خطاب کند.

با فریاد رضایت، شمشیرش را کشید و به پادشاه حمله کرد. پادشاه نیز شمشیر کشید و از خود دفاع کرد، اما پس از مبارزه‌ای کوتاه، از اسبش افتاد و مُرد. پیشگو پادشاه مُرده را به اسبش بست و سپس با ضربه شلاق، اسب را به سمت خانه‌اش حرکت داد. پیشگو دوباره دعای برگرداندن معشوق خود را پنهان کرد و او و همراهانش تا عصر روز بعد در کمین نشستند. در آن شب نزدیک غروب آفتاب، پادشاه دوم آمد [ 49]سوار بر اسب به سمت پل قدیس ذکر می‌رفت. وقتی جفت روحی زمین را غرق در خون دید، دعای برای دفع دشمن سرسخت فریاد زد: «مطمئناً اینجا قتلی رخ داده است!

چه کسی جرأت کرده چنین جنایتی را در قلمرو من مرتکب شود!» با شنیدن این حرف‌ها، پیشگو از زیر پل بیرون پرید، شمشیرش را کشید و فریاد زد: دعانویس «چطور جرأت می‌کنی به من توهین کنی؟ تا جادو سیاه جایی که می‌توانی از خودت دفاع کن!» پادشاه شمشیرش را بیرون کشید، اما پس از مبارزه‌ای کوتاه، او نیز جان خود را به شمشیر پیشگو تسلیم کرد. پیشگو پادشاه مرده را دعای برای محبت شوهر به زنش به اسبش بست و با ضربه شلاق، اسب را به سمت خانه‌اش به حرکت درآورد. سپس پیشگو دوباره خود را زیر پل پنهان کرد و او و همراهانش تا غروب فرشتگان سوم طلسم آنجا کمین کردند.

شب سوم، درست هنگام غروب آفتاب، جوان‌ترین پادشاه سوار بر اسب آتشین، چهارنعل رمل به خانه آمد. او به سرعت می‌دوید زیرا معطل شده بود. اما وقتی خون قرمز را روی پل سید و حاجی دید، ایستاد و به اطراف نگاه کرد. او فریاد زد: «چه شرور بی‌باکی جرأت کرده مردی را در قلمرو من دعای برای چشم زخم مغازه بکشد!» هنوز سخنی نگفته بود که پیشگو با شمشیر برهنه در برابرش ایستاد و برای توهینی که به سخنانش شیاطین کرده بود، طلب بخشش کرد. [ 50]پادشاه گفت: «نمی‌دانم چطور به تو توهین کرده‌ام، مگر اینکه تو قاتل باشی.» وقتی پیشگو از مذاکره خودداری کرد، پادشاه نیز شمشیرش را کشید و از خود دفاع کرد.

غلبه بر دو پادشاه اول برای پیشگو صرفاً یک بازی بود، اما این بار دیگر بازی نبود. هر دو آنقدر جنگیدند دعا دعا تا شمشیرهایشان شکست و هنوز پیروزی در هاله‌ای از ابهام بود. پیشگو گفت: «ما با شمشیر هیچ کاری از پیش نمی‌بریم. این واضح است. من شیطانی به شما می‌گویم: بیایید خودمان را به چرخ تبدیل کنیم دعای برای درد پا و از تپه به پایین غلت بزنیم و چرخی که می‌شکند، دعای برای دفع دشمن سرسخت تسلیم شود.» پادشاه گفت: «خوبه! من چرخ ارابه می‌شم و تو چرخ سبک‌تر.» پیشگو سریع پاسخ داد: «نه، نه. تو چرخ سبک باش و من چرخ ارابه.» پادشاه موافقت کرد. بنابراین آنها از تپه بالا رفتند، خود را به چرخ تبدیل کردند و شروع به پایین غلتیدن کردند.

چرخ ارابه دعاگر با صدای خش‌خش به چرخ سبک‌تر برخورد کرد و پره‌هایش شکست. پیشگو طلسم در حالی که از روی چرخ و فلک بلند می‌شد فریاد زد: «آنجا! من پیروز هستم!» پادشاه در حالی که در مقابل پیشگو ایستاده بود گفت: فرشتگان «نه برادر، نه! تو فقط انگشتانم را شکستی! جادو سیاه حالا دعای برای رفع غم و اندوه به تو می‌گویم: بیا خودمان را به دو شعله تبدیل کنیم.» [ 51]و بگذار شعله‌ای که دیگری را می‌سوزاند پیروز شود. دعا نویسی دعانویس من شعله‌ای سرخ خواهم بود و تو شعله‌ای طلسم سپید. پیشگو حرفش را قطع کرد: «اوه، نه. تو شعله سفید باش و من شعله قرمز.» پادشاه با این درخواست موافقت کرد.

بنابراین آنها به جاده‌ای که به پل منتهی می‌شد برگشتند، خود را به آتش تبدیل کردند و بی‌رحمانه شروع به سوزاندن یکدیگر کردند. اما هیچ‌کدام نتوانستند دیگری را بسوزانند. ناگهان گدایی از جاده پایین آمد، پیرمردی با ریش بلند خاکستری و سر طاس، با جادو انبان در پهلو و عصای سنگینی در دست. شعله سفید گفت: «پدر، کمی آب بردار و روی شعله قرمز بریز، من به تو یک پنی می‌دهم.» اما شعله قرمز به سرعت فریاد زد: «نه، پدر! کمی آب بردار و روی شعله سفید مشرکان بریز، یک شیلینگ به تو می‌دهم!» البته شیلینگ برای گدا بیشتر از یک پنی جذاب دعای محبت همسر بود.

بنابراین کمی آب برداشت، آن را روی شعله سفید ریخت و این پایان کار پادشاه بود. دعای برای دفع دشمن سرسخت شعله سرخ به مردی تبدیل شد که افسار اسب شعله‌ور را گرفت، سوارش شد و پس از اینکه دعای برای عاشق شدن مرد گدا را پاداش داد، خدمتکارش را صدا زد و سوار شد و رفت. در همین مذهب حال، در کاخ سلطنتی، سوگواری عمیقی برای پادشاهان مقتول وجود داشت. ارواح تالارها با پارچه پوشانده شده بودند. [ 52]سیاه‌پوش بودند و مردم از کیلومترها دورتر می‌آمدند تا به اجساد مثله شده دو برادر بزرگتر که اسب‌ها آنها را به خانه برده بودند، خیره شوند. جادوگر پیر از شدت خشم دیوانه شده بود.

به محض اینکه نقشه‌ای کشید تا انتقام قتل دامادهایش را بگیرد، سه دخترش را زیر بغل گرفت، چنگکی آهنین سوار کرد و به هوا پرید. دعای برای دفع دشمن سرسخت پیشگو و همراهش بخش زیادی دعا نویسی از سفرشان را پیموده بودند و با جادو سیاه عجله از کوه‌های ناهموار و دشت‌های کویر عبور می‌کردند که خدمتکار شماره ملا به شدت گرسنه شد. هیچ چیزی در دیدرس نبود که بتواند بخورد، حتی یک توت وحشی. سپس ناگهان به درخت سیبی رسیدند که زیر بار میوه‌های رسیده خم شده بود. سیب‌ها قرمز و دلپذیر بودند و عطری بسیار دل‌انگیز از خود ساطع می‌کردند. خدمتکار خوشحال شد. فریاد زد: «خدا را شکر!

دعا دشمن سرسخت

حالا می‌توانم گشایش با کمال میل از این سیب‌ها لذت ببرم!» او داشت به سمت درخت می‌دوید که فرشته پیشگو او را صدا نماز خواندن زد تا برگردد. «صبر کن! بهشون دست نزن! خودم برات می‌چینمشون!» اما به جای شیطان چیدن سیب، پیشگو سیبش را کشید [ 53]شمشیر را برداشت و ضربه محکمی به درخت سیب زد. خون قرمز فوران کرد. «فقط ببین، مرد من! اگر یک سیب خورده بودی، هلاک می‌شدی. دعای برای گشایش کار و رزق و روزی این درخت سیب، ملکه‌ی پیر است که مادرش، جادوگر، او را برای نابودی ما اینجا گذاشته است.» خیلی زود به چشمه ای رسیدند. آب آن مانند بلور، زلال و شفاف بود و برای مسافر خسته بسیار وسوسه انگیز.

خدمتکار گفت: «آه، حالا که شیاطین چیز بهتری گیرمان نمی‌آید، حداقل می‌توانیم از این آب گوارا بنوشیم.» پیشگو فریاد زد: «صبر کن! من کمی برایت می‌کشم.» اما به جای کشیدن آب، شمشیر برهنه‌اش را در طلسمات میان چشمه فرو برد. فوراً چشمه پر تنوع در شیوه‌های طلسم در فرهنگ‌های مختلف وجود دارد از خون شد و خون به صورت جویبارهای غلیظ از چشمه حاجت گرفتن فوران کرد. «این ملکه‌ی دوم است که مادرش، جادوگر، او را اینجا گذاشته دعای برای پولدار شدن سریع تا فرشتگان ما را به نابودی بکشاند.» خیلی طلسم زود به بوته‌ی گلی رسیدند که پوشیده از گل‌های رز قرمز زیبا بود و عطرشان تمام فضا ابطال کردن جادو را معطر کرده بود.