دعانویس آذربایجان

این مسافران از قایق کاپیتان بی. استفاده کردند که به آنها اجازه داد علی‌رغم پیشینه تاریخی قوانین طلسم تفتیش ویرجینیا، در نورفولک سوار شوند. با این حال، نیازی به گفتن نیست که در آن روزها، فرار از دعانویس آذربایجان قانون کار ساده‌ای نبود. کاپیتان‌ها و اسیران، برای موفقیت، رمال دریافتند که به چیزی بیش از هوش و شجاعت معمولی، زیرکی و عزم راسخ و در عین حال، قدردانی بسیار پرشور از آزادی نیاز دارند که بدون انرژی مثبت آن، موفقیتی حاصل نمی‌شد. اعلام ساده این خبر که گروهی اجنه غیر مسلمان از این تعداد از نورفولک، یا ریچموند، یا پترزبورگ رسیده‌اند، رضایت غیرمعمولی به کمیته داد. آنها را کاملاً مطمئن کرد که در جایی شجاعت دعانویس و هوش وجود دارد.

دعانویس : این افراد، به طور قابل توجهی، دارای ویژگی‌هایی بودند که تلاش‌های کمیته را بسیار شیطانی تشویق می‌کرد. ویلیام نلسون، مردی با رنگ شاه بلوطی تیره، جثه متوسط، و بیش از حد معمول از چیزی بود که می‌توان آن را “هوش مادرانه” نامید. ظاهراً ویلیام، علیرغم موج عظیم فساد و آموزه‌های مذهبی جعلی ناشی از رسوم طرفدار برده‌داری موجود در اطرافش، اعتقادات راسخ و محکمی داشت و به مسائل اخلاقی و مذهبی می‌پرداخت. او عضو کلیسای متدیست، تحت سرپرستی کشیش دعا نویسی آقای جونز بود. ویلیام به مدت بیست سال به عنوان “بسته‌بند” فرشتگان تحت نظر آقایان ترنر و وایت، که سندی برای ویلیام به عنوان دارایی قانونی خود داشتند، خدمت کرده بود.

دعانویس آذربایجان

در حالی که او اعلام کرد که بسیار “محکم” دعا با او کار شده است، با این وجود اذعان کرد که در برخی موارد با او به شیوه‌ای ملایم برخورد شده است. ویلیام برای خوراک و پوشاکش هفته‌ای ۱.۵۰ دلار دریافت می‌کرد. دعانویس آذربایجان واقعاً مبلغ کمی برای یک مرد سخت‌کوش و خانواده‌دار بود – با این حال این مبلغ بسیار بیشتر از آن چیزی بود که بسیاری از بردگان دعانویس در همدان از اربابان سید و حاجی خود دریافت طلسم می‌کردند. با توجه به دریافت این مبلغ ناچیز، او سخت کار جادو کرده بود – بیش از حد کار می‌کرد تا “سگک و تسمه به هم برسند”.

وقتی در حراج فروخته شد. یکی از خواهرانش نیز به همین سرنوشت دچار شد. در حالی که دعا به طور جدی به زندگی خود به عنوان یک برده فکر می‌کرد، خیلی زود به این نتیجه رسید که وظیفه دارد در صورت امکان تمام انرژی خود را صرف آزادی خود و خانواده‌اش کند. تصور اینکه نتواند به درستی از خانواده‌اش مراقبت کند، او را بسیار ناراحت کرد. بنابراین تصمیم متون کهن گرفت از طریق راه‌آهن زیرزمینی به دنبال راهی برای رفتن به شمال باشد. او تصمیم گرفت به هر کاپیتانی که در این امر به او کمک کند، پاداش بزرگی پیشنهاد دهد و تعیین کرد که این مبلغ فقط باید به دلیل ناتوانی او در افزایش سنت‌های فرهنگی، شیوه‌های طلسم را حفظ کرده‌اند آن محدود دعانویس آذربایجان غربی شود.

سرانجام، پس از مقدمات بسیار و پر از اضطراب، توافقی با کاپیتان بی. به نمایندگی از خود، همسر، فرزند و لوئیزا بل منعقد شد که برای همه طرفین رضایت‌بخش بود و به ویلیام امید زیادی بخشید. در زمان مقرر، توافق به اجرا درآمد و همه به سلامت رسیدند و به دست کمیته در فیلادلفیا تحویل داده شدند. کرایه این شماره ملا چهار دعانویس خرمدره نفر ۲۴۰ دلار بود و ویلیام بسیار سپاسگزار بود که فکر کند کاپیتانی پیدا تعویذ کافران می‌شود که آزادی خود را به خطر می‌اندازد و مذهب به این ترتیب به برده‌ای برای آزادی کمک می‌کند. کمیته با کمال میل به آنها کمک و یاری رساند و با ویلیام موافقت کرد دعانویس آذربایجان که کاپیتان شایسته تمام آنچه برای نجات آنها دریافت کرده است، شیاطین می‌باشد.

ورود ویلیام، همسر و فرزندش به کانادا به طور رسمی توسط نماینده سنت کاترینز، کشیش اچ. ویلسون، به شرح زیر اعلام شد: سنت کاترینز، سی طلسم دبلیو، ۲۸ ژوئن ۱۸۵۵. آقای دبلیو. ام. استیل:— دوست عزیزم :— خوشحالم که ورود سالم توماس راسل به همراه همسر و فرزندش را اعلام کنم. آنها تازه رسیده‌اند. من از حضورشان بسیار خوشحالم. هر کاری از دستم بربیاید برای آرامش و دلگرمی آنها انجام جادو سیاه خواهم داد. آنها از دوشنبه شب تا امروز صبح در المیرا توقف دعانویس مجرب در زنجان می‌کنند، به این امید که لوسی بل به آنجا بیاید و به آنها ملحق توسل شود. آنها بسیار مشتاق شنیدن خبری از او هستند، زیرا نتوانسته‌اند در مسیر با او ملاقات کنند یا دعا نویسی او را قبل از خودشان اینجا پیدا کنند.

آنها مایلند به محض اینکه بتوانید نامه بنویسید، از شما مطلع شوند و می‌خواهند بدانند که آیا لوسی را به کجا فرستاده‌اید و اگر چنین است، از چه مسیری او را فرستاده‌اید. آنها مراتب احترام خود را به شما و خانواده‌تان دعا ابراز می‌کنند و از لطف شما به آنها بسیار سپاسگزارم. آنها از شما می‌خواهند شیاطین که از لوسی بپرسید حرز که آیا پس از ترک فیلادلفیا آسیبی به او رسیده است یا خیر. لطفاً فوراً به من نامه بنویسید. ارادتمند شما، عشق به آزادی، هیرام ویلسون. مردی که با نام دبلیو. دعانویس آذربایجان ام. نلسون به ما معرفی شد، اکنون فقط با نام «توماس راسل» شناخته دعانویس مجرب در خراسان رضوی می‌شود.

در اینجا می‌توان خاطرنشان کرد که به دلیل رسم عمومی تغییر نام‌ها، همانطور که در اینجا مثال زده شد، تشخیص اینکه حروف به چه کسی اشاره دارند، دشوار است. البته در نماز خواندن مواردی که نام‌های قدیمی و جدید هر دو با دقت در دفتر ثبت شده‌اند، مشکلی وجود ندارد، اما همیشه اینطور نبوده است. سوزان بل، همسر ویلیام، حدود جادو سیاه سی سال سن داشت، تیره‌پوست، با جثه‌ای نسبتاً بالاتر از حد متوسط، خوش‌قیافه، خوش‌قیافه و باهوش بود طلسم نویس – کاملاً هم‌سطح شوهرش، و به نظر می‌رسید که محبت او را کاملاً از خود نشان می‌دهد. او متعلق به توماس بالتیمور بود که هفت سال گذشته را با او زندگی کرده بود.

او اظهار داشت که در بخشی از زندگی‌اش با او به شیوه‌ای “ملایم” رفتار شده بود. او تا پس از ازدواج اربابش هیچ شکایتی نداشت. سوزان تحت شیاطین تأثیر همسر و معشوقه جدید، تغییر بسیار چشمگیری در جهت بدتر شدن اوضاع پیدا کرد. در آن زمان اوضاع او به عبادت کردن اندازه کافی بد بود. معشوقه، در هر فرصت کوچک برای شکایت، مایل بود که مزایده را به نفع سوزان نگه دارد و به همین ترتیب شوهرش را نیز به انجام همین کار ترغیب می‌کرد. از طلسم آنجا که چهار خواهر سوزان به “اجزای ناشناخته” فروخته شده بودند، او آماده نبود که از این تهدیدهای تقریباً روزانه معشوقه تحریک‌پذیرش لذت ببرد، دعانویس آذربایجان بنابراین به اندازه شوهرش مشتاق سفر با قطار زیرزمینی شد.

حدود صد مایل دورتر در روستا، پدر، اعمال صالح مادر، سه برادر و یک خواهرش زندگی می‌کردند؛ اما او احساس می‌کرد که نمی‌تواند به خاطر آنها طلسم برده بماند. صاحب سوزان قبلاً قیمتی معادل هزار دلار برای او و فرزندش، بیست و دو ماهه، تعیین کرده بود. او تنها با عزم راسخ خود برای آزادی، از این سرنوشت نجات یافت. لوئیزا بل نیز از گروه دبلیو. ام. نلسون بود و نمونه‌ای زیبا از یک زن خوش‌قیافه و کاملاً بیدار؛ با پوستی بلوطی، بیست و هشت ساله. او همسر یک مرد آزاد بود، اما برده‌ی ال. استاسون، یک شیرینی‌فروش. کافر زنگ تقریباً مداوم گوش‌هایش در حراجی، او را بسیار غمگین می‌کرد، به خصوص که زمانی به شدت از فروخته شدن رنج برده بود طلسمات و همچنین مادرش و پنج خواهرش را در جادو سیاه همان وضعیت ناگوار دیده بود، وضعیتی که فکر کردن به آن هرگز از دردناک‌ترین چیزها نبود.

با تأمل در مسیری که قرار بود برای رهایی از زندان دنبال کند، بیش از هر دعانویس زمان دیگری برای فرزندان کوچکش احساس ناراحتی می‌کرد و به راحتی تصور می‌کرد که با فکر کردن دعانویس آذربایجان به آنها که صدها مایل دورتر هستند و بزرگ می‌شوند تا برده همزاد شوند، شیطانی چقدر غمگین خواهد شد. و به ویژه افکارش ابطال کردن جادو متوجه پسر شش ساله‌اش می‌شد؛ به اندازه دعا کافی بزرگ شده اعمال مربوط به جادو بود که فقدان مادرش را عمیقاً احساس کند، اما بدون امید به دیدن دوباره او. با وجود اینکه این افکار دلخراش بودند، او تصمیم گرفت رابرت و مری را به دست خدا بسپارد و در صورت امکان از بندگی وحشتناک خود فرار کند.

آذربایجان

نقشه او به شوهرش تسلیم شد؛ او کاملاً پذیرفت و قول داد که به محض اینکه فرصتی پیش بیاید، او را دنبال کند. اگرچه آزمایشی که او مجبور به پشت سر گذاشتن آن بود، از دشوارترین شرایط بود، اما او شجاعانه سفر به کانادا را تحمل کرد. به محض ورودش به آنجا، کشیش اچ. ویلسون از طرف خود و هدفش چنین دعا نوشت: سنت کاترین، سی دبلیو، ۶ ژوئیه ۱۸۵۵. دعانویس برادر عزیز، هنوز: – نامه‌های شما در ابجد مورد عملیات UGRR را دریافت کردم. همه چیز درست است. جاسپر و خانم بل شنبه فرشتگان گذشته به اینجا رسیدند و فکر می‌کنم مطلبی برای شما نوشتم که این واقعیت را اعلام می‌کند.

من دوباره به زودی می‌نویسم زیرا دو نفر دیگر به نام‌های اسمیت، جان و دبلیو. ام.، این هفته رسیده‌اند و مشتاق بودند که به شما اطلاع دهم که به سلامت در این سرزمین امن پیاده شده‌اند و آزاد هستند. آنها می‌خواهند که من سلام و محبتشان را به شما و دیگران که به آنها کمک کرده‌اند، برسانم. آنها کار پیدا کرده‌اند و احتمالاً اوضاعشان خوب خواهد بود. پنج نفر هفته گذشته این مقاله می‌تواند با دیدگاه‌های اضافی گسترش یابد. به تورنتو رفته‌اند. من نامه‌های آنها جفت روحی را به فرشته یکی از دوستانم در آنجا دادم و تا جایی که می‌توانستم لباس‌های مورد نیازشان را برایشان تهیه کردم. می‌ترسم که با هزینه پست بار زیادی را بر دوش شما بگذارم، اما نمی‌توانم جلوی خودم را بگیرم مگر اینکه اصلاً ننویسم، زیرا دارایی من نصف هزینه‌هایی که متحمل می‌شوم را هم دعانویس مجرب در سمنان ندارد.