دعا برای دوستان در ماه رمضان

نیمکت می‌گذاشت، گفت: «خدا نگهدارتان! بانوی من، همسر شهردار، به شما سلام می‌رساند و مقداری شیر برای پودینگ برایتان می‌فرستد. اگر چیز دیگری لازم دارید، باید به او دعا برای دوستان در ماه رمضان اطلاع دهید.» خدمتکار تعظیم کرد و قبل از اینکه زن بیچاره بتواند تشکر کند، رفت. لوکاس خندید و گفت: «می‌بینی، زن، فقط یک دوکات چه کرد! متون کهن اگر دعانویس می‌دانستند چقدر فرشته دیگر داریم، روح ما را در آغوششان حمل می‌کردند! همسر شهردار همه این چیزها را برای ما فرستاده دعانویس است. او تا فردا تخت‌های پر به نسخ خطی ما قرض می‌دهد و قرار است یک پیرزن را برای کمک به ما سنت‌های آیینی در فرهنگ‌های مختلف تکامل یافته‌اند بفرستد.

دعانویس : به او گفتم که فرزندمان یک مشت دوکات به عنوان هدیه غسل ​​تعمید دریافت کرده است. اگر او به دیدن شما بیاید، تصمیم بگیرید که چه می‌گویید.» سپس لوکاس آتشی روشن کرد. کمی بعد پیرزن آمد و سوپ داغ و خوبی آماده شد. سوپ شیر ساده‌ای بود، اما می‌توانم به شما بگویم که برای لوکاس گرسنه و همسرش از غذاهای مفصلی که خود پادشاه آن روز طلسم نویس از یک سینی طلایی می‌خورد، خوشمزه‌تر بود. [ 216 ]روز بعد، طلسم بعد از صبحانه، لوکاس به سمت شهر راه افتاد. همسر شهردار از غیبت او استفاده کرد تا به کافران ملاقات همسرش برود و در مورد پول‌ها از او اطلاعات همزاد بگیرد.

دعا برای دوستان در ماه رمضان

او پس از توسل اینکه سوالات لازم را در مورد سلامتی همسایه‌اش پرسید، گفت: «همسایه عزیزم، برکت خدا با آن فرشتگان کودک به خانه‌ات آمد.» دیگری گفت: «اوه، اگر منظورت هدیه غسل ​​تعمید است، خیلی زیاد نیست. خیلی زود یک طلسم مشت سکه دوکات دور ریخته می‌شود. با این حال، خدا به آن زن خوب، مادرخوانده، جزای خیر بدهد. حداقل حالا می‌توانیم مزرعه قدیمی‌مان را دوباره بخریم و مثل آدم‌های محترم زندگی کنیم.» در راه خانه، همسر شهردار به خانه‌ی دوستان مختلفش سر زد و حرز شرح کاملی از ثروت لوکاس را برایشان تعریف کرد. قبل از ظهر، هر پسر بچه‌ی کوچکی در روستا می‌دانست که در خانه‌ی لوکاس کلی سکه‌ی دوکات دعانویس رامشیر دارند.

عصر، لوکاس با گاری‌ای که پر از اثاثیه و لباس و رختخواب پر و غذا بود از شهر برگشت. دعا برای دوستان در ماه رمضان روز بعد مزرعه قدیمی‌اش را با گاوها و ابزارآلاتش دوباره خرید. این آغاز زندگی جدیدی برای لوکاس بود. او شروع به جادو شدن کار در صنعت کرد و تمام درس‌هایی را که فقر به او آموخته بود، به کار بست. او و همسرش با خوشحالی زندگی می‌کردند. بزرگترین شادی آنها [ دعا نویسی 217 ]ماریشکا بود، دختر کوچکی آنقدر جذاب و زیبا که هر کسی به محض دیدنش عاشقش می‌شد. همه پیرزن‌ها به مادر بچه می‌گفتند: «همسایه عزیز، این دخترت هیچ‌وقت بزرگ نمی‌شود. او برای این سن رمل و سال زیادی عاقل است!» اما ماریشکا خیلی خوب عمل کرد.

او جادو سیاه بزرگ شد و به جادو زنی جوان و زیبا تبدیل شد و روزی شاهزاده‌ای او را دید، عاشقش شد و با او ازدواج کرد. بنابراین پیشگویی مادرخوانده پیر مبنی بر اینکه ماریشکا ازدواجی سعادتمند خواهد داشت، محقق شد. دعانویس اردک طلایی داستان شاهزاده رادوز و لودمیلا وفادار یک اردک [ 221 ] اردک طلایی ایروزی روزگاری پادشاهی بود که چهار پسر داشت. روزی ملکه به او گفت: «وقت آن رسیده که یکی از پسران ما برای کسب ثروت به دنیای بیرون برود.» پادشاه جادو سیاه گفت: «من هم همین فکر را می‌کردم. بیایید رادوز، کوچکترین فرزندمان علوم غریبه را آماده کنیم و او را با دعای خیر خدا بدرقه کنیم.» بلافاصله مقدمات فراهم شد و چند روز بعد، رادوز با والدینش خداحافظی کرد و راهی دعا برای حرف شنوی فرزند از پدر ومادر شد.

او روزها و جفر شب‌های زیادی را در دشت‌های کویری و از میان جنگل‌های انبوه سفر کرد تا به کوهی بلند رسید. در نیمه راه کوه، خانه‌ای یافت. با فرشتگان خودش فکر کرد: «همینجا می‌مانم و می‌بینم که آیا مرا به خدمت قبول می‌کنند یا نه.» حالا این خانه محل سکونت سه نفر بود: یزیبابای پیر، که جادو جادوگر پیر و بدی بود؛ شوهرش که جادوگر بود اما به کافران پیشینه تاریخی بدی یزیبابا نبود؛ و … [ 222 ]دخترش، لودمیلا، شیرین‌ترین و مهربان‌ترین دختری که دو پدر و مادر بدجنس تا به حال داشته‌اند. دعا برای دوستان در ماه رمضان رادوز در حالی که وارد خانه می‌شد و تعظیم می‌کرد، گفت: «روز همگی بخیر.» یزیبابای پیر پاسخ داد: «برای تو هم همینطور.

چه چیزی تو را به اینجا کشانده است؟» «دنبال کار می‌گردم و فکر کردم شاید کاری برای انجام دادن داشته باشید.» یزیبابا پرسید: «چه کاری از دستت برمی‌آید؟» «هر کاری که به من دستور بدهی انجام می‌دهم. من قابل اعتماد و کوشا هستم.» یزیبابا نمی‌خواست او را بگیرد، اما پیرمرد او را می‌خواست و در نهایت یزیبابا با بی‌رحمی بسیار رضایت داد که او را محاکمه کند. او آن شب استراحت کرد و صبح زود روز بعد خود را به جادوگر پیر رساند و گفت: «امروز چه کاری باید انجام بدهم، بانو؟» یزیبابا از سر ابطال کردن جادو تا پا او را بررسی کرد.

سپس او را به سمت پنجره برد و گفت: «آنجا چه می‌بینی؟» «من یک دامنه تپه سنگی می‌بینم.» «خوبه. برو به اون تپه‌ی سنگی، کشتش کن، درخت‌هایی بکار که امشب رشد کنن، شکوفه بدن و میوه ذکر بدن. فردا صبح میوه‌های رسیده رو برام بیار. یه بیل چوبی هم دارم که باهاش ​​کار کنم.» [ 223 ]رادوز با خود فکر کرد: «افسوس، آیا تا به حال کسی چنین وظیفه‌ای داشته است؟ من با بیل چوبی در آن دامنه‌ی سنگی چه کاری می‌توانم انجام دهم؟ چگونه می‌توانم جادو کارم را در این مدت کوتاه به پایان برسانم؟» او شروع به کار کرد، اما هنوز سه ضربه با بیل چوبی نزده بود که بیل دعا برای بازگشت معشوق قدرتمند شکست.

با دین ناامیدی آن را به گوشه‌ای انداخت و زیر یک درخت راش نشست. دعا برای دوستان در ماه رمضان در این میان، یزیبابای پیر و بدجنس، غذای چندش‌آوری از وزغ پخته بود و به لودمیلا گفته بود که آن را برای شام پیشخدمت ببرد. لودمیلا برای مرد جوان بیچاره‌ای که به چنگ مادرش افتاده بود، متاسف بود و با خودش گفت: «او چه کار کرده که مستحق چنین رفتار نامهربانی است؟ من نمی‌گذارم این غذای کثیف را بخورد. من شام خودم را با او می‌خورم.» او منتظر ماند تا مادرش از اتاق فرشتگان بیرون برود، سپس عصای جادویی یزیبابا را برداشت و زیر پیشبندش پنهان کرد.

پس از آن دعا با عجله به سمت رادوز رفت، که او را زیر درخت راش نشسته و صورتش را در دستانش گرفته بود. به او گفت: «ناامید کافر نشو. درست است که بانویت برای دعانویس سطر شامت کلی وزغ پخته، اما ببین، من آنها را دور ریخته‌ام و به جایش شام خودم را برایت آورده‌ام. در مورد وظیفه‌ات،» ادامه داد، «من در این کار به تو کمک خواهم کرد. بفرمایید.» [ 224 ]عصای کافر جادویی مادرم است. فقط باید به دامنه‌ی سنگی تپه ضربه بزنم و تا فردا درختانی که مادرم دستور داده، جوانه می‌زنند، شکوفه می‌دهند و میوه می‌دهند. لودمیلا همانطور که قول داده بود عمل کرد.

او با عصای طلسم جادویی به زمین ضربه زد و فوراً به جای دامنه سنگی تپه، باغی با ردیف‌های درختانی که شکوفه می‌دادند دعا برای دوستان در ماه رمضان و میوه می‌دادند، پدیدار شد. در حالی که شما آنها شیاطین را تماشا می‌کردید، آنها را تماشا جادوگر می‌کردید. رادوز نگاهش را از لودمیلا به باغ میوه دوخت دعا برای حفظ آبروی خانواده و نتوانست کلماتی برای ابراز تعجب و قدردانی‌اش پیدا کند. سپس لودمیلا اجنه غیر مسلمان شامش را پهن کرد و با هم آن را خوردند، در حالی که با خوشحالی می‌خندیدند و صحبت می‌کردند. رادوز می‌خواست لودمیلا را تمام شیاطین بعد انرژی مثبت از ظهر نگه دارد، اما یادش آمد که یزیبابا منتظرش است و با عجله رفت.

صبح روز بعد، رادوز سبدی از میوه رسیده به یزیبابا داد. رادوز با شک آن را بو کشید و سپس با اکراه اذعان کرد که رادوز وظیفه‌اش را انجام داده است. رادوز پرسید: «امروز چه کار کنم؟» یزیبابا او را به پنجره دوم برد و فرشتگان از او پرسید که آنجا چه می‌بیند. او گفت: «من یک دره سنگی پوشیده از بوته‌های خاردار می‌بینم.» «بسیار خوب. دعا برای دوستان در ماه رمضان حالا برو و بوته‌های خار را جمع کن، دره را بکن و در تاکستان‌ها بکار. فردا صبح انگورهای رسیده را برای من بیاور. این هم دعا یک بیل چوبی دیگر برای کار کردن.» رادوز بیل را برداشت و مردانه شروع به کار کرد.

دعا در رمضان

با اولین ضربه، بیل به سه تکه شکست. با خودش فکر کرد: «افسوس، حالا چه اتفاقی دعانویس برایم اعمال مربوط به جادو خواهد افتاد؟ اگر لودمیلا دوباره کمکم نکند، نابود شیطانی می‌شوم.» یزیبابا در خانه مشغول پختن آشی از مار بود. وقتی ظهر شد، به لودمیلا گفت: «اینجا، دخترم، شام پیشخدمت است. آن را برایش دعا برای زنگ زدن طرف مقابل ببر.» لودمیلا آن کثیفی را برداشت و مانند روز دعا نویس قبل، آن را دور انداخت. سپس دوباره چوبدستی یزیبابا را زیر پیشبندش پنهان کرد و در حالی که شام ​​خودش را در دست داشت، به سمت رادوز رفت. رادوز آمدن او را دید و بی‌درنگ دلش روشن شد و با خود اندیشید که لودمیلا چقدر مهربان و چقدر زیباست.

او به او گفت: «من اینجا بیکار نشسته بودم، چون با اولین ضربه بیلم شکست. اگر کمکم نکنی، نمی‌دانم چه کار باید بکنم.» لودمیلا گفت: اعمال صالح «نگران نباش. درست است که بانویت برای شامت کلی مار فرستاده، اما من آنها را بیرون انداختم و مار خودم را برایت آورده‌ام.» [ 226 ]به جای شام. و من عصای جادویی را هم آورده‌ام، بنابراین کاشتن تاکستانی که تا فردا دعا صبح انگورهای رسیده بدهد، به اندازه کافی آسان خواهد بود. آنها با هم غذا خوردند و بعد از شام، لودمیلا چوبدستی را گرفت و به زمین زد. بلافاصله تاکستانی ظاهر مقدس شد و همانطور که آنها تماشا تنوع فرهنگی در تفسیر طلسم نقش دارد می‌کردند، تاک‌ها شکوفه دادند و شکوفه‌ها به انگور تبدیل شدند.