دعای طول عمر برای عزیزان

راه است، بیایید لحظه‌ای درنگ کنیم و بگوییم او کیست. پدر و مادر، هر دو، قبل از شش سالگی پسر ارواح فوت کرده بودند؛ و او سال‌های زیادی با خانواده‌اش زندگی کرده بود. [ 344]عمویی که زندگی‌اش دعای طول عمر برای عزیزان در مطالعه شیمی گذشته بود. او نمی‌توانست هیچ پولی برای برادرزاده‌اش به ارث بگذارد، زیرا خودش پسری داشت؛ اما هر چه دعانویس می‌دانست به او آموخت و پس از مرگش، گیلگوئریلو وارد دفتری شد و روزانه ساعت‌ها در آنجا کار می‌کرد. در اوقات فراغت، به جای بازی با پسرهای دیگر، ساعت‌ها به مطالعه کتاب می‌پرداخت و چون خجالتی بود و دوست داشت تنها باشد، همه او را کمی دیوانه می‌دانستند.

دعانویس : بنابراین، وقتی معلوم شد که او قول داده پای پادشاه را درمان کند و با اسب رفته است جادو شدن – هیچ‌کس نمی‌دانست به کجا – غرش خنده و تمسخر در شهر پیچید و تمسخرها و استهزاها به دنبالش روانه شد. گیلگوئریلو عاشق پرنسس دیامانتینا می‌شود. اما اگر آنها فقط می‌دانستند که افکار گیلگوریلو چیست، رمال او را دیوانه‌تر از همیشه می‌پنداشتند. حقیقت واقعی این جادو سیاه بود که، صبح روزی که شاهزاده خانم [ 345 ]گیلگوریلو قبل از رفتن به تعطیلات کنار رودخانه، در خیابان‌ها قدم زده بود، او را از فرشتگان پنجره‌اش دیده بود و فوراً عاشقش شده بود. البته که کاملاً احساس ناامیدی موکل جن می‌کرد.

دعای طول عمر برای عزیزان

تصور اینکه برادرزاده‌ی داروساز بتواند با دختر پادشاه ازدواج کند، پوچ و بی‌معنی بود؛ شیطانی بنابراین تمام تلاشش را کافر کرد تا او را فراموش کند و سخت‌تر از قبل درس بخواند، تا شیطانی اینکه جادو ناگهان اعلامیه‌ی سلطنتی او را سرشار باورهای سنتی بر سنت‌های طلسم تأثیر گذاشتند از امید کرد. وقتی آزاد شد، دیگر لحظات گرانبها را صرف مطالعه‌ی کتاب‌ها نمی‌کرد، بلکه مانند بقیه، ممکن بود در حال پرسه زدن در کنار رودخانه یا شیرجه زدن به درون نهر برای یافتن چیزی که در آب زلال می‌درخشید، دعای طول عمر برای عزیزان دیده شود، اما آن چیز یک سنگریزه سفید یا تکه‌ای شیشه بود. و در نهایت فهمید که در کنار رودخانه نمی‌تواند شاهزاده خانم را به دست آورد؛ و برای آرامش به کتاب‌هایش روی آورد و سخت‌تر از همیشه درس نوشتن دعای رزق و روزی والا خواند.

دعای عزیز شدن نزد شخصی خاص یک ضرب‌المثل قدیمی می‌گوید: «همه چیز به سراغ کسی می‌رود که می‌داند چگونه صبر کند.» همه انسان‌ها نمی‌توانند صبر کنند، همانطور که همه نمی‌توانند از طریق تجربه بیاموزند؛ اما گیلگوریلو یکی از معدود افراد بود و به جای اینکه فکر نماز خواندن کند زندگی‌اش به دلیل اینکه نمی‌تواند چیزی را که بیش از همه می‌خواهد داشته باشد، هدر رفته کافران است، سعی کرد خود را در جهات دیگری مشغول کند. بنابراین، روزی، زمانی که کمترین انتظار را داشت، پاداشش به او رسید. اتفاقاً داشت کتابی را می‌خواند که صدها سال قدمت داشت و در آن از درمان انواع بیماری‌ها صحبت شده بود.

او می‌دانست که بیشتر این درمان‌ها را پیرزن‌هایی اختراع کرده‌اند که می‌خواستند خودشان را عاقل‌تر از دیگران نشان دهند؛ اما بالاخره به چیزی رسید که باعث شد صاف روی صندلی‌اش بنشیند و چشمانش برق بزند. این کتاب توصیف مرهمی بود – که هر نوع زخم یا جراحتی را درمان می‌کرد – که از گیاهی تقطیر می‌شد که فقط در دعای حرف شنوی فرزند از مادر سرزمینی چنان دوردست یافت می‌شد که رفت و برگشتش با همزاد پای پیاده دو ماه طول می‌کشید. وقتی می‌گویم که کتاب اعلام کرده بود که مرهم می‌تواند هر نوع زخم یا جراحتی را التیام بخشد، چند مورد وجود داشت دعای طول عمر برای عزیزان که در برابر آن ناتوان بود، و نشانه‌های خاصی از خود بروز می‌داد که با آنها می‌شد این‌ها را شناخت.

دعا برای طول عمر عزیزان به همین دلیل بود که گیلگوئریلو قبل از اینکه دست به درمان پای پادشاه بزند، درخواست کرد که آن را دعانویس ببیند؛ و برای اینکه اجازه بگیرد، گفت که کفاش است. با این حال، نشانه‌های ترسناک وجود نداشت، و قلبش از این فکر که شاهزاده خانم در دسترس اوست، به تپش افتاد. شاید او [زن] بود؛ اما هنوز کارهای زیادی باید انجام می‌شد، و او به خودش زمان بسیار کوتاهی برای انجام آنها داده بود. او اسبش متون کهن را فقط تا حدی که لازم بود، رها کرد، با این دعا حال شش روز طول کشید تا به جایی که جادو گیاه روییده بود برسد.

چوب ابطال کردن جادو ضخیمی جلویش قرار داشت و افسار را محکم به درختی بست، روی دست‌ها و زانوهایش افتاد و شروع به جستجوی گنج کرد. بارها خیال می‌کرد که گنج به او نزدیک است و بارها معلوم شد که چیز دیگری است؛ اما سرانجام، وقتی نور داشت کم‌کم محو می‌شد و تقریباً امیدش را از دست داده بود، به بستر بزرگی از گیاه، درست روح زیر شماره ملا پایش، رسید! از شادی می‌لرزید، هر دعای عزیز شدن تکه‌ای را که می‌دید، می‌چید و در کیف پولش می‌گذاشت. دعای طول عمر برای عزیزان سپس، سوار بر اسبش، به سرعت به سمت شهر تاخت. وقتی وارد دروازه‌ها شد، شب بود و دعانویس پانزده روز مقرر تا روز بعد علوم غریبه ادامه داشت.

چشمانش از خواب سنگین شده بود و بدنش از فشار طولانی درد می‌کرد، اما بدون اینکه لحظه‌ای استراحت کند، آتشی در اجاقش روشن کرد و نسخ خطی به سرعت قابلمه‌ای را از آب پر کرد، گیاهان را در آن ریخت و گذاشت بجوشد. پس از آن دراز کشید و به خواب عمیقی فرو رفت. وقتی بیدار شد، خورشید می‌درخشید دعای افزایش طول عمر پدر و مادر و از جا پرید و به سمت گلدان دوید. گیاه ناپدید شده بود و به جای آن شربت غلیظی درست همانطور که در دعانویس کتاب گفته شده بود، وجود داشت. شربت را با قاشق برداشت مذهب و پس از اینکه آن را در آفتاب پخش کرد تا مشرکان کمی خشک شود، آن را در یک ظرف کوچک کریستال ریخت.

سپس خودش را کاملاً شست و بهترین لباس‌هایش تعویذ را پوشید و دعای طول عمر برای عزیزان قمقمه را در جیبش گذاشت، به سمت کاخ راه افتاد و التماس کرد که بی‌درنگ پادشاه را ببیند. حالا بالانسین، که از وقتی گیلگوریلو پایش را گچ گشایش گرفته بود، درد پایش دعای قوی برای برگشت معشوق خیلی کمتر شده بود، اعمال صالح برای بازگشت مرد جوان لحظه شماری می‌کرد؛ و وقتی به فرشته او گفتند گیلگوریلو آنجاست، دستور داد فوراً او را بپذیرند. همین که وارد شد، پادشاه با اشتیاق روی بالش‌هایش بلند دعانویس شد، اما وقتی هیچ اثری از دمپایی ندید، چهره‌اش در هم رفت. او در حالی که دستانش کافر را با ناامیدی بالا می‌برد، گفت: «پس شکست خوردی؟» جوان پاسخ داد: «امیدوارم اینطور نباشد، اعلیحضرت؛ فکر نمی‌کنم اینطور باشد.» و قمقمه را از جیبش بیرون آورد و دو یا سه قطره روی زخم ریخت.

دعای عزیز شدن نزد شخصی خاص از راه دور او گفت: «این کار را سه شب تکرار کن، و خواهی دید که شفا یافته‌ای.» و پیش از آنکه پادشاه فرصت تشکر از او را داشته باشد، تعظیم کرد و بیرون رفت. البته خبر خیلی شیاطین زود در شهر پیچید و زن و مرد بی‌وقفه گیلگوریلو را شیاد می‌نامیدند و پیشگویی می‌کردند که در پایان سه روز، او را در زندان، اگر نه روی چوبه دار، خواهند دید. اما گیلگوریلو به سخنان تند آنها توجهی نکرد و پادشاه نیز که مراقب بود هیچ دستی جز دست خودش مرهم شفابخش را نگذارد، به سخنان آنها توجهی نکرد. صبح روز چهارم، پادشاه از خواب بیدار شد و فوراً پای زخمی‌اش را دراز کرد تا درستی یا نادرستی درمان گیلگوئریلو را ثابت کند.

زخم آن طرف پا قطعاً خوب شده بود، اما زخم طرف دیگر چطور؟ بله، آن طرف هم خوب شده بود؛ و شیاطین حتی جای زخمی هم باقی نمانده بود که نشان دهد کجا بوده است! آیا تا به حال پادشاهی به دعای طول عمر برای عزیزان اندازه بالانسین از این کار خوشحال شده است؟ او به سبکی یک آهو از رختخوابش پرید و شروع به چرخیدن و انجام انواع و اقسام کارهای عجیب و دعای طول عمر پدر و مادر غریب جادو کرد تا مطمئن شود که پایش همانطور که به نظر می‌رسد، سالم است. و وقتی کاملاً خسته شد، دخترش را فراخواند دعا نویسی و به درباریان دستور داد تا مرد جوان خوش‌شانس را به اتاقش بیاورند.

دعا عمر عزیزان

[ 348]شاهزاده خانم با خودش فرشتگان گفت: «او واقعاً جوان و خوش‌قیافه است.» و نفس راحتی کشید که انگار پیرمرد وحشتناکی پدرش را شفا نداده است. و طلسم دعا نویسی در این محتوا برای مرور کلی اطلاعاتی و مفهومی در نظر گرفته شده است حالی که پادشاه به درباریانش از درمان شگفت‌انگیزی که انجام شده بود خبر می‌داد، دیامانتینا با خودش فکر می‌کرد که اگر گیلگوئریلو در لباس معمولی‌اش اینقدر زیبا به نظر می‌رسد، لباس‌های پیشینه تاریخی باشکوه یک پسر پادشاه چقدر او را زیباتر خواهد کرد. با این شیاطین حال، او ساکت ماند و فقط با سرگرمی تماشا کرد که درباریان، با دانستن اینکه هیچ راه حلی برای این کار وجود رمل ندارد، به پسر جادوگر داروساز ادای احترام و تعظیم می‌کنند.

سپس آنها یک پیراهن مخمل سبز باشکوه با حاشیه طلایی و یک کلاه با سه پر سفید به آن برای گیلگوئریلو آوردند؛ و شاهزاده خانم با دیدن او که چنین آراسته بود، در یک لحظه عاشقش شد. قرار شد عروسی هشت روز دیگر برگزار شود و در مجلس رقص پس از آن، هیچ کس به اندازه شاه بالانچین طولانی یا به آرامی نمی‌رقصید کتاب جادویی روزی روزگاری، زوج پیری به نام‌های پِدِر و کِرستن زندگی می‌کردند که تنها یک پسر به نام هانس داشتند. از زمانی که هانس طلسم پسر کوچکی بود، به او گفته شده بود که در شانزدهمین سالگرد تولدش باید به دنیای بیرون برود و شاگردی دعا نویسی کند.

بنابراین، یک صبح زیبای تابستانی، او تنها با لباس‌هایی که کافران به تن داشت، به دنبال ثروت خود رفت. ساعت‌ها با شادی راه می‌رفت، دعای طول عمر برای عزیزان و هر از گاهی توقف می‌کرد تا از چشمه زلالی طلسم بنوشد یا میوه‌ای رسیده از درختی بچیند. موجودات کوچک وحشی از زیر بوته‌ها به او نگاه می‌کردند، و او دعا سر تکان می‌داد و لبخند می‌زد و به آنها «صبح بخیر» می‌گفت.