دعا برای درد گوش

را دید که روی آتش می‌جوشید و از آنجایی که بسیار گرسنه بود، شروع به خوردن ذرت کرد. به این ترتیب او فرشتگان به راه خود دعاگر ادامه داد تا اینکه با کمال کافر تعجب پیشینه تاریخی دید دعا برای درد گوش تقریباً تمام ذرت را خورده است و سپس از ترس اینکه مبادا بلایی سر شیاطین او بیاید، به دنبال جایی برای پنهان شدن گشت. در این لحظه، صدای بلندی از دهانه غار جادوگر شنیده شد و او فقط فرصت داشت تا در گوشه‌ای تاریک پنهان شود که ناگهان پیرمردی نابینا، سوار بر بز بزرگی که تعدادی بز را از جلوی خود می‌راند، وارد شد.

دعانویس : پیرمرد مستقیماً به سمت دیگ رفت، اما به محض اینکه دید ذرت تقریباً تمام شده است، مشکوک شد که کسی آنجاست و در غار به دنبال شاهزاده گشت. او با لحنی تند پرسید: «تو کیستی؟» و شاهزاده پاسخ داد: «من یک فقیر و بی‌خانمان سنت‌های نمادین از نظر تاریخی تکامل یافته‌اند آواره در جهان هستم و اکنون آمده‌ام تا از شما التماس کنم که به من لطف کنید و مرا بپذیرید.» پیرمرد گفت: «خب، چرا که نه؟ حداقل وقتی با بزهایم فرشتگان در جنگل هستم، کسی را خواهم داشت که از ذرت‌هایم مراقبت کند.»[ ۱۵۲ ] بنابراین آنها مدتی با هم زندگی کردند؛ شاهزاده در غار ماند تا ذرت بجوشاند، در حالی که پیرمرد هر روز صبح بزهایش را به جنگل می‌برد.

دعا برای درد گوش

با این حال، یک روز پیرمرد به شاهزاده گفت: «فکر می‌کنم امروز تو توسل بزها را بیرون ببری و من در خانه می‌مانم تا از ذرت‌ها مراقبت کنم.» شاهزاده با کمال میل پذیرفت، زیرا از این همه مدت سکوت در غار خسته شده بود. اما پیرمرد اضافه کرد: «فقط یک چیز را در نظر داشته باش! نه کوه مختلف وجود دارد و می‌توانی بزها را آزادانه از هشت تای آنها عبور جادو سیاه دهی، اما به هیچ وجه نباید از کوه نهم عبور کنی. ویلاها ( پری‌ها ) آنجا زندگی می‌کنند و اگر به کوه آنها قدم بگذاری، دعا برای درد گوش مطمئناً چشمانت را همانطور که چشمان مرا از حدقه درآوردند، از حدقه بیرون خواهند آورد.» شاهزاده از پیرمرد به خاطر هشدارش تشکر کرد و سپس شماره ملا سوار بز بزرگ شد و بقیه بزها را که جلویش بودند از غار بیرون دعانویس گهواره راند.

او طلسم به دنبال بزها، از تمام کوه‌ها گذشت و به کوه هشتم رسید و از آنجا می‌توانست کوه نهم را ببیند و نتوانست در برابر وسوسه‌ای که برای بالا رفتن از آن داشت مقاومت کند. بنابراین با خود گفت: «هر اتفاقی بیفتد، من به سمت بالا خواهم رفت!» هنوز به کوه نهم نرسیده بود که پری‌ها او را محاصره کردند و آماده شدند تا چشمانش را علوم غریبه از شیطانی حدقه بیرون بیاورند. اما خوشبختانه فکری به ذهنش رسید و سریع فریاد زد: «ویلاهای عزیز، چرا دعا این گناه را به گردن می‌گیری؟ بهتر است معامله‌ای کنیم، شیطانی اگر از روی درختی که من برای طلسم پریدن آماده می‌کنم بپری، چشمانم را از حدقه بیرون بیاوری و من تو را سرزنش نمی‌کنم!»[ ۱۵۳ ] بنابراین ویلاها با این امر موافقت کردند و شاهزاده رفت و یک درخت بزرگ آورد، که آن را از وسط تقریباً تا ریشه شکافت؛ پس از

انجام این کار، یک گوه قرار داد تا دو نیمه تنه را کمی باز نگه دارد. وقتی درخت به حالت ارواح عمودی قرار گرفت، خودش اول از روی آن پرید و سپس به ویلاها گفت: «حالا نوبت شماست. بیایید ببینیم آیا می‌توانید از روی درخت بپرید یا نه!» یکی از پری‌ها سعی کرد خودش را به عقب پرتاب کند، اما در همان لحظه شاهزاده گوه را بیرون انداخت و بسته شدن صندوقچه، بلافاصله پری را محکم نگه داشت. سپس همه پری‌های دیگر نگران شدند و از او دعا التماس کردند که صندوقچه را باز کند و خواهرشان را آزاد طلسم کند و در عوض قول دادند هر چه می‌خواهد به او بدهند.

شاهزاده گفت: «من مذهب چیزی نمی‌خواهم جز اینکه چشمان خودم را حفظ کنم و بینایی آن حاجت گرفتن پیرمرد بیچاره را به او برگردانم.» بنابراین پری‌ها گیاهی خاص به او دادند و به او گفتند دعانویس قره‌بلاغ که آن را روی چشمان طلسم پیرمرد بگذارد و سپس بینایی‌اش را به دست آورد. شاهزاده گیاه را گرفت، درخت را کمی باز کرد تا پری آزاد شود و سپس سوار بر بز به سمت غار برگشت و بزهای دیگر را پیش از خود راند. وقتی به آنجا رسید، فوراً گیاه را روی چشمان پیرمرد گذاشت و در یک لحظه بینایی‌اش برگشت، دعا برای درد گوش که باعث تعجب و شادی فراوان او شد.

صبح روز بعد، پیرمرد، قبل از اینکه بزهایش را بیرون کند، کلید هشت کمد داخل غار را به شاهزاده داد، اما به او هشدار داد که به دعانویس هیچ وجه جادو کمد نهم موکل جن را باز نکند، هرچند کلید درست بالای در آویزان بود. سپس بیرون رفت و به شاهزاده گفت که مراقب باشد ذرت برای شامشان آماده باشد.[ ۱۵۴ ] مرد جوان که در غار تنها مانده بود، شروع به فکر کردن به این کرد که چه چیزی ممکن است در کمد نهم باشد و سرانجام نتوانست در برابر وسوسه برداشتن کلید و باز کردن در و نگاه کردن به داخل مقاومت کند.

دعانویس خواف چه تعجبی داشت وقتی دید اسبی طلایی در آنجاست، سگی تازی طلایی در کنارش، و نزدیک آنها مرغی طلایی و جوجه‌هایی طلایی مشغول چیدن دانه‌های ارزن طلایی بودند. شاهزاده جوان مدتی به آنها خیره شد و زیبایی‌شان را تحسین کرد، و دعانویس سپس رو به اسب طلایی کرد و گفت: کلیسا «دوست من، فکر می‌کنم بهتر است قبل از اینکه پیرمرد دوباره برگردد، اینجا را ترک کنیم.» اسب همزاد طلایی پاسخ داد: «بسیار خوب، من کاملاً مایلم بروم، فقط تو باید به آنچه می‌گویم توجه کنی. برو و پارچه کتانی به اندازه کافی پیدا کن که بتوانی آن را روی سنگ‌های دهانه غار بپاشی، زیرا اگر پیرمرد صدای تعویذ سم مرا طلسم نویس بشنود، مطمئناً تو را خواهد کشت.

پس باید یک سنگ کوچک، یک قطره آب و یک قیچی دعانویس با خودت ببری، و به محض اینکه به تو بگویم آنها را بیندازی، باید سریع از من اطاعت کنی، وگرنه گم می‌شوی.» «پیرمرد سوار بر بز بزرگش.» «پیرمرد دعا سوار بر بز بزرگش.» شاهزاده هر کاری را که اسب طلایی ذکر به او دستور داده دعا برای درد گوش بود انجام داد و سپس مرغ طلایی را با جوجه‌هایش در کیسه‌ای برداشت، آن را زیر بغل خود گذاشت و سوار اسب شد و به سرعت از غار بیرون رفت و سگ تازی طلایی را که قلاده‌ای به گردن داشت، با خود برد. دعا برای درد گوش اما به محض اینکه در فضای دعا باز قرار گرفتند، پیرمرد، اگرچه خیلی دور بود و بزهایش را در کوهی دوردست می‌چراند، صدای جرنگ جرنگ اسب طلایی روح را شنید.[ ۱۵۵ ]سم‌ها را تکان داد و به بز بزرگش فریاد زد: «آنها فرشتگان فرار کرده‌اند.

دعا برای حفظ آبروی خانواده بیایید فوراً آنها را تعقیب کنیم.» در مدت زمان بسیار کوتاهی، پیرمرد سوار بر بز بزرگش آنقدر به شاهزاده سوار بر اسب طلایی‌اش نزدیک شد دعانویس که شاهزاده فریاد زد: «حالا سنگ کوچک را پرتاب کن!» به محض اینکه شاهزاده آن را به پایین جادو سیاه پرتاب کرد، کوهی بلند و سنگی بین او و پیرمرد قد علم کرد و قبل از اینکه بز از آن بالا برود، اسب طلایی به سرعت پیش رفت. با این حال، خیلی زود، پیرمرد آنقدر به آنها نزدیک شد طلسم که اسب فریاد زد: «حالا یک قطره آب بینداز!» شاهزاده فوراً اطاعت کرد و بلافاصله رودخانه‌ای پهناور را دید که بین او و تعقیب‌کننده‌اش جاری بود.

درد گوش

پیرمرد سوار بر بزش آنقدر طول کشید تا از رودخانه عبور کند که شاهزاده سوار بر اسب طلایی‌اش از آنها دور شد؛ اما با این وجود، خیلی طول نکشید که اسب صدای بز را آنقدر نزدیک پشت سرش شنید که فریاد زد: «قیچی‌ها را بینداز.» شاهزاده قیچی‌ها را انداخت و بز، در حالی که از روی آنها می‌دوید، یکی از پاهای جلویی‌اش را به شدت زخمی کرد. وقتی پیرمرد این را دعا دید، فریاد زد: «حالا می‌بینم که نمی‌توانم تو را بگیرم، بنابراین فرشتگان اعمال صالح می‌توانی آنچه را که گرفته‌ای برای خودت نگه داری. اما عاقلانه رفتار خواهی کرد که به نصیحت من گوش کنی.

مردم مطمئناً تو را این محتوا برای مرور کلی اطلاعاتی و مفهومی در نظر گرفته شده است به خاطر اسب طلایی‌ات خواهند کشت، بنابراین بهتر است فوراً یک الاغ بخری و پوست آن را برای رمال پوشاندن اسبت برداری. و همین کار را با سگ تازی طلایی‌ات دعانویس بیستون انجام دهی.» پیرمرد این را گفت و سوار بر اسب به غارش بازگشت؛ و شاهزاده بدون فوت جادو سیاه وقت به او دعا نویسی رسیدگی کرد.[ ۱۵۶ کافران ]نصیحت او، و اسب طلایی و سگ شکاری طلایی‌اش را در پنهانگاه الاغش پنهان کرد. پس از سفری طولانی، شاهزاده بی‌خبر به قلمرو پدرش رسید. در آنجا شنید که پادشاه دستور داده خندقی به عرض سیصد یارد و عمق چهارصد یارد حفر شود و اعلام کرده است که هر کس اسب خود سید و حاجی را از روی آن بپرد، شاهزاده خانم، دخترش، را به همسری خواهد گرفت.

تقریباً یک سال تمام از صدور این اعلامیه گذشته بود، اما هنوز هیچ‌کس جرأت نکرده بود ریسک پریدن را بپذیرد. وقتی کافر شاهزاده این را شنید، گفت: «من با الاغ و سگم از روی آن می‌پرم!» و دعا برای درد گوش از روی آن پرید. اما پادشاه وقتی شنید که مردی مندرس و سوار بر الاغ، جرأت کرده از روی خندقی بزرگ بپرد که شجاع‌ترین شوالیه‌هایش را ترسانده بود، بسیار عصبانی شد؛ بنابراین دستور داد شاهزاده‌ی نقابدار را به همراه الاغ و سگش به یکی از عمیق‌ترین سیاه‌چال‌های خود بیندازند. صبح روز بعد، پادشاه چند نفر از خدمتکارانش را فرستاد شیطان تا ببینند دعا نویس آیا مرد هنوز زنده است یا نه، و آنها خیلی زود با تعجب به سمت او دویدند.