دعا برای عزیز شدن نزد صاحب کار

که در مسابقه شرکت می‌کنند تصمیم می‌گیرند. اگر متولیان راضی باشند، از صندوق اکتشاف، پولی را برای هزینه‌ها اختصاص می‌دهند تا کسی دعانویس به دلیل فقر متوقف نشود.» مرتون نتوانست جلوی خودش را بگیرد و اضافه کرد: «در جادو این شرایط – و با چنین قدیس جایزه‌ای – جمعیت دعا برای عزیز شدن نزد صاحب کار عظیمی از رقبا حضور خواهند داشت.» «فکر می‌کنم متولیان کمی سخت‌گیر هستند. آنها را حذف خواهند کرد.» مرتون تعویذ که داشت فکری به ذهنش خطور می‌کرد، پرسید: «آیا محدودیتی در مورد ملیت شرکت‌کنندگان وجود دارد؟» خانم مک‌کیب گفت: «فقط اعضای نژاد انگلیسی‌زبان باید درخواست بدهند. پاپا هیچ توجهی به اسپانیایی‌ها یا ترک‌ها نداشت.» مرتون پرسید: «رأی‌دهندگان به نفع همشهریان خودشان قضاوت خواهند کرد؟» «این کاملاً طبیعی است.» خانم مک‌کیب گفت: «به علوم غریبه مردم اعتماد کنید.

دعانویس : کل ماجرا باید به تاریکیِ یک فرد نابینای رنگین‌پوست که در زیرزمین تاریکی به دنبال گربه سیاهی می‌گردد که آنجا نیست، نگه داشته شود.» مرتون گفت: موکل جن «یک مثال واقعاً میلتونی». شیاطین «آگهی برای رقابت‌کنندگان با دقت نوشته خواهد شد تا دعاگر فقط جوانان جادو سیاه علم را جذب کند. قرار نیست به جوانان در مورد من چیزی گفته شود : جایزه به دلار است، «و مزایای دیگر بعداً مشخص خواهد شد.» گونه‌های یافت شده بایدص ۲۰۴به بندری در خارج از کشور، که هنوز نامی برای آن تعیین نشده، منتقل شده و جادو کهن با یک دعانویس کشتی بخار متعلق به صندوق امانی مک‌کیب به نیویورک ارسال شده است.

دعا برای عزیز شدن نزد صاحب کار

«پس باید بفهمم که شرایطی که روی ازدواج شما تأثیر گذاشته هنوز متون کهن کاملاً یک راز است؟» خانم مک‌کیب گفت: «همین‌طور است، و از آنچه آن زنِ اشرافی به من گفت، حدس می‌زنم که می‌توانی یک راز را نگه داری.» مرتون گفت: «حفظ جفر اسرار از ضروریات حرفه من است.» اما این راز، همانطور که دیده خواهد شد، او کاملاً آن را پنهان نکرد. دعا برای عزیز شدن نزد صاحب کار او اضافه کرد: «ترتیبات بسیار عاقلانه هستند.» خانم مک‌کیب گفت: «فکر توسل کنم بابا خیلی بانمک بود.» و دوباره به همان رفتارهای همیشگی‌اش برگشت. مرتون ادامه داد: «فکر می‌کنم حالا قضیه را از تمام جوانبش می‌فهمم. باید به طور جدی به آن فکر دعانویس یامچی کنم.

شاید بهتر باشد فعلاً چیز بیشتری نگویم، اما در مورد این موضوع فکر کنید. آیا تا آخر فصل در شهر می‌مانید؟» خانم مک‌کیب گفت: «فکر کنم ما در میدان برکلی ادعای مالکیت کرده‌ایم، جای مناسبی است.» او شماره خانه را ذکر کرد. مرتون گفت: «پس احتمالاً هر از گاهی دعانویس دلند همدیگر را ملاقات خواهیم کرد و امیدوارم اجازه داشته باشم گاهی اوقات از شما پذیرایی کنم.» خانم مک‌کیب با لطف پذیرفت؛ ملازمش، لیدی راتکافِی، توسط او از اتاق داخلی و منابع فولکلور به سنت‌های طلسم نمادین اشاره دارند انجمن خانم بلاسم، ماشین تحریر، احضار شد؛ هر دو رفتند و مرتون با افکار طلسم خودش تنها ماند. او گفت: «نمی‌دانم چه کاری می‌توان برایش انجام داد.»ص ۲۰۵با دعا نویسی خودش فکر کرد، «به جز اینکه ببیند حداقل یک مرد واجد شرایط، یک جنتلمن، در میان جمعیت رقبا وجود دارد و او احتمالاً مردی است که جایزه زیبا را خواهد برد.

و آن مرد، خدای من، اگر بخواهد آن را ببرد، همان بود است.» ارل بود، که نامش بی‌درنگ به ذهن مرتون رسید، شخصیتی برجسته بود. دنیا او را به عنوان ثروتمند، خوش‌قیافه، شاد و شکارچی قدرتمند شکارهای بزرگ می‌شناخت. آنها از غم مرموزی که سال‌ها قلب او را آزار می‌داد، بی‌خبر بودند. چرا بود دعانویس زاهدشهر ازدواج نکرد؟ هیچ زنی نمی‌توانست کافران بگوید. دعا برای عزیز شدن نزد صاحب کار علاوه بر این، مشرکان دنیا نمی‌دانست، اما مرتون طلسم می‌دانست که لرد بود همان آقای جونز هاروی مرموز است که اصیل‌ترین مقالات را به مجموعه مقالات انجمن‌های جغرافیایی و جانورشناسی ارائه داده و حیوانات عجیب و غریب زیادی را به باغ‌های این موسسه علمی اخیر اعطا کرده است.

مقالات علمی خوانده می‌شدند، حیوانات عجیب و غریب به نام کافر آقای جونز هاروی اعطا می‌شدند. آنها از آدرس‌های عجیب و غریب در اقصی نقاط زمین می‌آمدند، اما جونز هاروی در عمل توسط هیچ‌کس دیده نشده بود و راز او فقط به مرتون، لوگان و دو دوست مدرسه‌ای دیگر محرمانه مانده بود. او با پنهان‌کاری به علم خدمت می‌کرد و از فکر عضوی از ارتش سرخ می‌شد. دعا هیچ نشانه‌ای از علم در مورد بود وجود نداشت و هیچ چیز عجیب و غریبی هم نبود، به جز این نکته‌ی منحصر طلسم نویس به فرد که صرف نظر از نوع لباسش، همیشه یک انگشتر، سنجاق سینه یا دکمه‌ی آستین با مرواریدهای بسیار زشت و گل‌آلود به دست دعا برای مشتری آرایشگاه داشت.

دعانویس کشکوییه لرد بود از این زیورآلات جدایی‌ناپذیر بود؛ اجنه غیر مسلمان او فرشتگان در برابر هدایای شاهزاده خانم‌های تاریک در سواحل ناشناخته، نفوذناپذیر بود. حتی مرتون هم در برابر این زیورآلات بی‌تفاوت بود. ص ۲۰۶او علت دلبستگی‌اش به این جواهرات زمخت یا خاطره‌ی دعا نویسی تاریک فقدان مرموزی که با آنها مرتبط بود را نمی‌دانست. اولین دغدغه‌ی مرتون، دیدار با آلتای الهی، خانم براون اسمیت و دیگر بانوان آشنایش بود. کارت‌های آنها در محل مورد ادعای خانم مک‌کیب در میدان برکلی سپرده شد و آن خانم جوان خیلی زود «به همه جا سر زد» عبادت کردن و علناً اعتراف کرد که دعا برای عزیز شدن نزد صاحب کار «اوقات بسیار خوبی را سپری می‌کند».

با کمی دیپلماسی، لرد بود با طلسم خانم مک‌کیب آشنا شد. او موافقت کرد که از داشتن تاج سلطنتی او چشم‌پوشی کند؛ القاب برای دعا این قهرمان زن، شگفتی نبودند (برخلاف برخی از زنان هموطن دعانویس میرآباد او و ما)، بلکه بیشتر مسائلی بی‌اهمیت بودند و به ندرت حتی نشان دهنده‌ی تعصب خصمانه بودند. ناظران جامعه، مادران و خدمتکاران و وقایع‌نگاران مد، خیلی زود متوجه شدند همزاد که حداقل یک رفاقت قابل توجه بین این اشراف‌زاده‌ی زیبا ، که تا آن فرشتگان نماز خواندن زمان نسبت به زن بی‌تفاوت بود، دین و اعمال صالح آنطور که تصور می‌شد، از عشق بی‌نصیب بود، و کودک دوست‌داشتنی آزادی وجود دارد.

خانم مک‌کیب در حالی که دعا شیطانی او کالسکه‌اش را می‌راند، کنارش نشست؛ روی طلسم سقف درگ او در لوردز؛ و از خانه قایقی‌اش در هنلی، جایی که وقتی خدمه دانشگاه جانز هاپکینز، ایالات متحده، با اختلاف یک متر از بالیول (جایی که لرد طلسم بود شاگرد مورد علاقه استاد بزرگ بود) شکست خوردند، غش کرد. مرتون این نشانه‌های دوستی را با تأیید بیان کرد. اگر دعا برای چشم نظر خانه می‌شد بود را برای شرکت در مسابقه بزرگ ترغیب کرد و اگر او موفق می‌شد، به نظر نمی‌رسید دلیلی وجود داشته باشد که فرض کنیم خانم مک‌کیب از انتخاب جادو سیاه مردم ناراضی خواهد بود. نزدیک به پایان فصل، و در حدود ساعت پنج صبح ماه دعا نویس ژوئیه پس از یک مهمانی رقص در خانه اگلینتون، مرتون راه خود را باز کرد.

او با فرشتگان احتیاط از صحبت در مورد دشت‌ها و جنگل‌ها شروع کرد؛ دعا برای عزیز شدن نزد صاحب کار به دریاچه‌ها پرداخت، از سنت‌های کوهستانی گاوهای آبی (که در این مرداب‌ها پرسه می‌زنند) نام برد؛ از بیتاچ مور لوخ اودها ، یک حیوان افسانه‌ای با طول بی‌نهایت، صحبت کرد. بیتاچ دوازده فوت دارد؛ اغلب صدای برخورد او با یخ در شب‌های زمستان شنیده شده است. این داستان‌ها را راوی از دهان دهقانان سلتی Letter Awe شنیده است. «به جرأت می‌توانم بگویم که او واقعاً یخ [بحث] گشایش را می‌شکند.» بود گفت. «در مورد بقایای مرموز گونه‌های منقرض‌شده، می‌توانم خیلی چیزها را باور کنم.» مرتون پرسید: «مار دریایی؟» بود گفت: «سه بار شیطانی دیدمش.» «پس چرا جونز هاروی با ارسال نامه‌ای به مجله‌ی نیچر، اعتراض خود را اعلام نکرد ؟» «جونز هاروی شهرت علمی دارد و باید از او مراقبت کرد، و می‌داند که مورد تمسخر قرار خواهد گرفت.

دعانویس جویم او از آن نوع سنجاق سری‌هایی ابجد است که دارد.» این را خانم مک‌کیب نقل کرد. «به جان مرتون، آن دختر…» و مکث کرد. مرتون گفت: «بله، او زیباست.» «زیبا! شیاطین من زنان تمام دنیا را دیده‌ام – قبل از اینکه به … بروم، خب، مهم دعا برای عزیز شدن نزد صاحب کار نیست کجا، اطلاعات ارائه شده، نمای کلی از شیوه‌های طلسم را نشان می‌دهد. فرشتگان قبلاً فکر می‌کردم لهستانی‌ها باشکوه‌ترین هستند، اما او …» مرتون گفت: «آفرینش شلاقی.» او ادامه داد: «اما من،» «بیشتر به این حیوانات خارق‌العاده دیگر علاقه دارم. «آیا با تجربه‌ای که دارید، واقعاً معتقدید که اعمال مربوط به جادو برخی از گونه‌های حرز منقرض‌شده، منقرض نشده‌اند؟» ص ۲۰۸«مطمئناً همینطور است. دنیا وسیع است. اما آنها خیلی خجالتی هستند.

دعا عزیز شدن

من یک بار در استرالیای مرکزی، در یک مرداب، یک بانییپ را تعقیب کردم. بومیان گفتند که او آنجا بوده است: من یک هفته، در نیزارها چمباتمه زده بودم و دعانویس رستم‌آباد در خاکستری سپیده دم هفتم او را دیدم.» «شلیک کردی؟» «نه، من اول از پشت یک دوربین صحرایی او را دیدم.» «گدا چه شکلی است؟» «بسیار شبیه بعضی از گاوهای آبی هایلند، همانطور که توصیف شد، جفت روحی اما گوش‌هایش را کافر به جای شاخ در نظر می‌گیرند. استرالیا هیچ حیوان شاخدار بومی ندارد. باید بگویم، او حدود نه فوت طول دارد، کیسه‌دار است (سینه‌اش تا بالا می‌رسید) و پاهایش تار عنکبوتی است.

من این را وقتی شیرجه زد دیدم. مردان سفیدپوست دیگری هم او را دیده‌اند – مثلاً باکلی، محکوم، وقتی که بین سیاه‌پوستان زندگی می‌کرد.» «باکلی ناظر دقیقی نبود.» «جونز هاروی هست.» کیمیاگری «هیولاهای عجیب و غریب دیگه‌ای دعانویس برازجان هم هست؟» «البته، به دعا برای عزیز شدن نزد صاحب کار وفور. اسم مایلودون، تنبل غول‌پیکر، را شنیده‌اید؟ استخوان‌ها، پوست و موهایش اخیراً در غاری در پاتاگونیا، به همراه مقدار زیادی علوفه‌اش پیدا شده است. می‌توانید آنها را در موزه بریتانیا در کنزینگتون جنوبی ببینید. انسان اولیه پاتاگونیایی از ماده این گونه به عنوان گاو شیرده استفاده می‌کرد. او حیوانی خونگرم و مهربان بود که به جذابیت رفتار و یونجه خرد شده علاقه داشت.

آنها در حالت اهلی، او را با این علوفه تغذیه می‌کردند.» «اما او منقرض شده است. هسکث پریچارد برای جستجوی یک مایلودون زنده رفت و او را پیدا نکرد.» بود گفت: «نمی‌دانستم کجا را جستجو کنم.» مرتون پرسید: «اما شما این کار را می‌کنید؟» ص ۲۰۹«بله، فکر می‌کنم.» «پس چرا یکی از آنها را به باغ وحش نمی‌آورید؟»