دعانویس نصرت‌آباد

دعانویس نصرت‌آباد در روز بعد بازگشتند.[181] شب حمله. ژنرال لانگ‌استریت دلایلی برای این اقدام ارائه داد؛ او نشان داد که نگه سنت‌های فرهنگی شامل آداب و رسوم آیینی است داشتن یک نیروی بزرگ در آن سمت کوه، جایی که تنها خط عقب‌نشینی آن در اطراف دامنه لوک‌اوت اعمال صالح بود، پیشینه تاریخی تاکتیک نظامی خوبی نیست؛ اگر شکست می‌خورد، در معرض آتش نیروهای اتحادیه در چاتانوگا و روبروی آن دعانویس شیطانی قرار می‌گرفت. این دلایل موجه بودند و فرشتگان پیش‌بینی می‌کردند که نیروهای هوکر در 24 نوامبر به چه راحتی دشمن را عقب راندند و کوه لوک‌اوت را تصرف کردند. پس طلسم از این شکست بود که براگ (به طلسم دلایلی نامعلوم)، سپاه لانگ‌استریت را به سمت ناکسویل فرستاد تا در شکست دادن برنساید کمک کند.

دعانویس : براگ امیدوار بود که بتواند به موقع بازگردد تا در نبردی که می‌دانست باید در چاتانوگا انجام شود، کمک کند. لانگ‌استریت دو لشکر مک‌لاوز و هود و سواره نظام الکساندر را با جادوگر خود برد. سواره نظام ویلر در جاده از او عبور فرشته کرد؛ قرار بود کارهای خاصی انجام دهد که نماز خواندن نتوانست. لانگ‌استریت توصیه کرد که ارتش براگ پس از خروج نیروهای لانگ‌استریت در ماه نوامبر، در موقعیتی مستحکم در پشت رودخانه چیکاموگا عقب‌نشینی کند؛ دلیل او برای این توصیه این بود که در …[182] در موقعیت فعلی، ارتش اتحادیه می‌توانست در عرض بیست کافر دقیقه متون کهن به آن برسد.

دعانویس نصرت‌آباد

با این حال، به نظر می‌رسید که براگ نسبت به وقایعی که به سرعت در چاتانوگا در حال وقوع بودند، نابینا بود؛ به نظر نمی‌رسید که متوجه شده باشد سربازانی که لانگ‌استریت در واهاچی با آنها جنگیده بود، نیروهای کمکی از شرق برای ارتش اتحادیه کافران بودند. در این میان، توپخانه‌های کنفدراسیون در کوه لوک‌اوت و میسیونری ریج، گهگاه گلوله‌های توپخانه‌ای به سمت خطوط دعانویس نیروهای اتحادیه شلیک می‌کردند. دعانویس نصرت‌آباد نگهبانان دو ارتش، خطوط خود را در دره نزدیک به یکدیگر نگه داشته و حرکات یکدیگر را زیر نظر داشتند و هر زمان که سربازی در حال حرکت دیده می‌شد، شلیک می‌کردند.

از جادو سیاه آنجایی که هیچ دلیل خوبی برای این جنگ نامنظم و بی‌اثر وجود نداشت، سرانجام توافقی حاصل شد که نگهبانان فقط زمانی که پیشروی نیروها آشکار می‌شد، شلیک دعا کنند. از این پس، شیاطین یک افسر دعانویس رودیان می‌توانست با مصونیت از مجازات، در امتداد خط نگهبانان و در معرض دید نگهبانان مقابل حرکت کند. به محض اینکه گرانت از عزیمت لانگ‌استریت به شرق تنسی مطلع شد، برای حمله به ارتش براگ جادو کهن آماده شد تا مانع دعانویس از اعزام نیروهای بیشتر او به برنساید شود و…[183] او را مجبور به بازگرداندن نیروهای جادو سیاه اعزامی قبلی کرد. او به ژنرال توماس دستور داد تا به انتهای شمالی رشته کوه میسیونری حمله کند.

این دستور در 7 نوامبر صادر شد. اما به دلیل کمبود شدید حیوانات – که نه تنها به دلیل تلفات زیاد در نبردهای اخیر، بلکه به دلیل مرگ تعداد زیادی از آنها از گرسنگی از زمان اشغال دعانویس کلاته شهر نیز ناشی می‌شد – سرانجام گرانت، توماس و اسمیت تصمیم گرفتند که تا رسیدن نیروهای ژنرال شرمن، هیچ چیز جز یک موضع دفاعی امکان‌پذیر نیست. لزوم عملیات تهاجمی، به دلیل جسارت براگ در پذیرفتن چنین ریسک ناامیدکننده‌ای کافر برای اعزام نیروی بزرگی به فرماندهی جادو توانمندترین ژنرالش به دور از ارتش ضعیف و کوچکش، فعالیت ارتش اتحادیه را در آماده‌سازی برای نبرد افزایش داد و بدین ترتیب راهی برای امدادرسانی به برنساید باز شد.

امید حرز این بود که او بتواند تا رسیدن کمک مقاومت کند. دعانویس نصرت‌آباد می‌توان فرض کرد که براگ اطمینان ضمنی داشت که ارتش اتحادیه جرات حمله به چنین موضع محکمی را که ارتش براگ در آن زمان در اختیار داشت، نخواهد دعانویس نوک آباد داشت. ژنرال گرانت فوراً حقایق اوضاع را برای برنساید نوشت دین و از او خواست[184] برای حفظ موقعیت خود در ناکسویل، تا زمانی که نبردی در چاتانوگا رخ طلسم نویس دهد و گروهی به کمک او اعزام شود. او منتظر شرمن نماند و نقشه‌های خود را تدوین کرد؛ و بنابراین قبل از رسیدن شرمن، دقیقاً می‌دانست که باید شرمن را کجا قرار دهد، دعا سهم او از حمله چه باشد و باید بلافاصله به سمت انتهای شمالی رشته‌کوه میسیونری پیشروی کند.

گرانت علاوه بر این برنامه‌ریزی کرد که هوکر از موقعیت خود در دره لوک‌اوت به کوه لوک‌اوت حمله کند؛ یکی باید به سمت راست ارتش نسخ خطی کنفدراسیون و دیگری به سمت چپ حمله کند. شرمن در 15 نوامبر توسل با لشکر پیشرو خود به بریج‌پورت رسید. او به همراه گرانت، توماس و اسمیت، پیشاپیش سربازانش به چاتانوگا رسیدند و کل وضعیت را بررسی کردند و یاد گرفتند که چگونه و جادو شدن از چه مسیری می‌توانند به نقطه حمله خود برسند. برای فرماندهان اتحادیه آشکار شده بود که خط دفاعی براگ به تپه‌های رودخانه‌ای مجاور، در انتهای شمالی رشته‌کوه میسیونری، نمی‌رسد، بلکه به سمت شرق، در امتداد تپه سوم در عبادت کردن جنوب رودخانه، با یک فرورفتگی عمیق بین جادو سیاه آن و تپه بعدی در شمال، منحرف شده دعانویس دوست محمد است.

این امر، یک نیروی بسیار قوی‌تر را ضروری ساخت.[185] موقعیت جادو او از موقعیت فرضی در جناح جادو سیاه راست براگ بهتر بود و به نیروها و آرایش‌های قوی‌تری نیاز بود. گرانت نقشه خود را در هجدهم دعاگر به ژنرال‌هایش اعلام کرد و انتظار داشت که حملات در بیست و یکم انجام شود. با این حال، طوفان باران رسیدن نیروهای شرمن را به تأخیر انداخت. وقتی آنها دعا به کشتی براون رسیدند، دعانویس نصرت‌آباد آب زیاد پل را شکسته بود که عبور را به تأخیر انداخت. وقتی پل تعمیر شد، شرمن از آن عبور کرد و ایستگاه سیگنال دشمن در نقطه کوه لوک‌اوت شیاطین به وضوح قابل مشاهده بود.

او به جنگل‌های پشت مجموعه‌ای از تپه‌ها در ضلع شمالی رودخانه رفت. این تپه‌ها پیشروی دعا نویسی او را تا دهانه نهر چیکاموگا پنهان می‌کردند، جایی که لشکر دیویس شیاطین از سپاه چهاردهم برای پوشش حرکت او و محافظت از پل در آنجا، پس از عبور مجدد نیروهای شرمن به ضلع جنوبی، مستقر شده بود. گذرگاه چیکاموگا دعانویس رضوان نیز توسط توپخانه محافظت می‌شد که در ارتفاعات شمال رودخانه قرار داشت. قرار بود شرمن پس از عبور از دهانه چیکاموگا، مسیر را تا تونل راه‌آهن دنبال کند. به نظر دعا می‌رسید که این نقطه اصلی حمله باشد؛ نقشه بیشتر مورد بررسی قرار گرفت.[186] که تمام نیروهای موجود باید به سمت موقعیت ژنرال شرمن متمرکز شوند.

بنابراین سپاه یازدهم هاوارد از موقعیت هوکر منتقل شد و با تیپ‌های ویتاکر و گروس از سپاه چهارم جایگزین شد. سپاه یازدهم در سمت چپ ارتش کامبرلند در جنوب رودخانه قرار گرفت و به سمت موقعیت شرمن، شاید چهار مایل دورتر در شرق، نگاه می‌کرد. قرار بود توماس با حرکت دادن نیروهایش به سمت چپ خود همکاری کند تا بتواند به مشرکان سمت راست شرمن بپیوندد، زمانی که دومی نیروهای کنفدراسیون را به دعانویس کهن‌آباد شیاطین سمت تونل عقب می‌راند. سپس نیروهای ترکیبی باید علیه دشمن پیشروی می‌کردند، با هدف عقب راندن ارتش کنفدراسیون به سمت دعا نویس جنوب نهر چیکاموگا، که در طرف مقابل رشته کوه میسیونری فرشتگان قرار کافران دارد.

دعانویس بیارجمند دعانویس نصرت‌آباد قرار بود ژنرال هوکر با لشکر گری و دو تیپ ویتاکر و گروس، دره لوک‌اوت را حفظ کند و سپاه هاوارد نیز آماده بود تا بسته به شرایط، با شرمن یا توماس وارد عمل شود. این نقشه، نقشه‌ی خوبی بود، زیرا اگر آن جناح شکست می‌خورد، خط عقب‌نشینی کنفدراسیون به راحتی رمال قطع می‌شد. [187]سرهنگ لانگ به همراه تیپ سواره‌نظام خود به سمت چپ شرمن حرکت کرد. هنگامی که شرمن باید خط الراس را پاکسازی می‌کرد، جادو به او دستور داده شد که از چیکاموگا عبور کرده و به عقبه ارتش کنفدراسیون حمله کند. این حمله قرار بود در روز ۲۲ آغاز شود، اما به دلیل اینکه دو لشکر شرمن به دلیل وقفه‌ای نتوانستند از پل دعا نویسی براون فری عبور کنند، به تعویق افتاد.

نصرت‌آباد

برای جلوگیری از هرگونه تأخیر بیشتر، توماس پیشنهاد کرد که سپاه هاوارد به جای دو لشکر تأخیر کرده، به ژنرال شرمن اعزام شود و به دومی دستور داده شود که به ژنرال هوکر روح گزارش دهد، که نیروهای مشترک او باید فوراً به کوه لوک‌اوت حمله کنند تا توجه دشمن را از حمله در نظر گرفته شده شرمن منحرف کنند. ابطال کردن جادو این پیشنهاد تا حدودی توسط ژنرال گرانت تأیید شد. اتفاق عجیبی در ۲۲ نوامبر رخ داد. لشکر ژنرال اوینگ از نیروهای شرمن از بریجپورت به دره لوک‌اوت در ترنتون آمده بود؛ بنابراین عقبه براگ در معرض تهدید قرار داشت. حرکت برخی از نیروهای براگ برای جلوگیری از این فاجعه، همراه با عقب‌نشینی قبلی سپاه لانگ‌استریت به ناکسویل، منجر به…[188] این تصور در ارتش کنفدراسیون وجود داشت که کل ارتش قرار است عقب‌نشینی کند.

فراریانی که به صفوف نیروهای اتحادیه پیوسته بودند، این تصور را گزارش دادند. براگ همچنین به فرمانده اتحادیه اطلاع داد که تمام افراد غیررزمی را از شهر خارج کند؛ این اتفاق در بیستم رخ داد. ژنرال گرانت به توماس دستور داد تا در مقابل چاتانوگا یک عملیات شناسایی انجام دهد تا صحت این گزارش را ممکن است در به‌روزرسانی‌های آینده، ارجاعات متنی بیشتری اضافه شود. آزمایش کند و بفهمد که آیا براگ واقعاً در حال عقب‌نشینی است یا خیر، و اگر چنین است، توماس باید مانع از انجام این کار توسط او بدون مزاحمت شود. ارتش کامبرلند به دشمن نزدیک‌تر بود و آماده بود تا این کار را با بیشترین سرعت انجام دهد.

دعانویس نصرت‌آباد به نظر می‌رسد که ژنرال براگ چنان به استحکام موقعیت خود در بالای رشته کوه میسیونری، با ارتفاع حدود ۵۰۰ فوت، اعتماد داشت که نه تنها حاضر بود لانگ‌استریت را عقب کافران براند، بلکه در واقع نیروهای دیگری را نیز به دنبال خود فرستاد. با این حال، او دومی را به موقع به یاد آورد تا در نبرد شرکت کند.