دعانویس هیر

هستند، هرچند در بسیاری از موارد آنها را ملایم و ظاهراً مطیع اراده‌ای قوی‌تر از اراده خودشان یافتم. البته میدان قدرت مغز آنها بسیار محدود است و همان افکار و کافر ایده‌های خشن، دعا بی‌ادبانه و بدوی دائماً دعانویس هیر در مکالمات و همچنین در طرح‌هایشان تکرار می‌شود. [صفحه ۲۷۴] بسته بندی SEQWEED برای استفاده در زمستان مرد برهنه آینو از ساحل شمال شرقی یزو، در حال بسته‌بندی جلبک دریایی برای استفاده زمستانی. فصل بیست و هفتم. مشاهدات فیزیولوژیکی – ضربان قلب و تنفس – نوردهی – بوی آینو – حواس پنجگانه. اظهارات فیزیولوژیکی زیر دعا عمدتاً از مشاهدات انجام شده بر روی آینوهای ناحیه توکاچی علیا است، بومیانی که پیش از بازدید من رمل از آنها هیچ ارتباطی با اروپایی‌ها و ارتباط کمی با ژاپنی‌ها داشته‌اند.

دعانویس : مشاهدات انجام شده بر روی آینوهای نیمه متمدن خلیج آتشفشان و[صفحه ۲۷۵] پیراتوری، در سواحل شمال شرقی و غربی، و رودخانه ایشیکاری، و ارواح همچنین در نیم‌طبقه‌های مناطق مختلف، مورد توجه قرار گرفته‌اند. متأسفانه به دلیل فقدان دماسنج پزشکی و دعا ابزارهای دیگر، نتوانستم دمای طبیعی مذهب بدن را تعیین کنم؛ و همچنین به دلیل وضعیت اسفناک ساعتم و کار دشوار وادار قدیس کردن بومیان به نشستن کامل در حین گرفتن نبض، نتوانستم مشاهدات دقیقی در مورد فرکانس شماره ملا ضربان نبض داشته باشم. همچنین ترس خرافی از اینکه بلایی سرشان بیاید، ضربان‌ها را تسریع می‌کرد و آنها همواره با جادو مالیدن نقطه‌ای که روی مچ دستشان لمس کرده بودم، طلسم از من دور می‌شدند.

دعانویس هیر

اگرچه نمی‌توانستم تعداد دقیق ضربان‌ها را در یک دقیقه بشمارم، اما حرکت نبض معمولاً کند و نسبتاً ضعیف بود. تعداد تنفس در اجنه غیر مسلمان مردان چهارده تا هفده تا یک دقیقه و در زنان حدود شانزده تا بیست دقیقه بود و حرکات تنفسی در هر دو جنس مشابه بود، یعنی تنفس دنده‌ای غالب بود. در نیمه‌طبقه‌ها گاهی اوقات اعمال صالح متوجه تنفس شکمی شده‌ام. آینوها نه تنها سرما را به خوبی تحمل می‌کنند، بلکه آن را به گرما ترجیح می‌دهند، هرچند در واقع، کشورشان هرگز خیلی گرم نمی‌شود. دعانویس هیر پرتوهای خورشید برای آنها، مانند بسیاری از نژادهای دیگر، جذابیتی ندارد؛ و دعانویس قلعه‌تل من به ندرت دیده‌ام که آینوها صرفاً برای لذت جسمی در آفتاب حمام آفتاب بگیرند، اگرچه آنها با سرهای بدون پوشش این دعا طرف و آن طرف می‌روند و به نظر نمی‌رسد که از این عمل هیچ گونه عوارض منابع تاریخی، سنت‌های طلسم را در فرهنگ‌های مختلف مورد بحث قرار می‌دهند.

جانبی داشته باشند. آینوهای پیراتوری کلاه‌های حصیری ژاپنی می‌پوشند؛ و دیگران، به ویژه زنان، یک حوله ژاپنی را دور سر خود می‌بندند – مدی ذکر که همانطور که دیده‌ایم از ژاپنی‌ها نیز گرفته شده است. با این پوشش سر، تاج سر بدون پوشش باقی می‌ماند. آینوها هیکل درشتی ندارند، اما تنومند هستند و همانطور که دیده‌ایم، می‌توانند تقریباً هر میزان محرومیتی را در مورد غذا و نوشیدنی تحمل کنند. خواب برای آنها ضروری است و برای اینکه در شرایط خوبی باشند، به مقدار زیادی نیاز دارند. ساعات خواب معمولاً از حدود یک احضار ساعت پس از غروب آفتاب تا طلوع آفتاب است؛ اما در جادو طول روز اغلب خواب‌آلود هستند و پس از غذا و ورزش به چرت زدن روی دعانویس رامشیر می‌آورند.

در مردان، صدا نرم و دعا بم است؛ در زنان، تیزتر اما جفت روحی همچنان ملایم. آینوها به ندرت عرق می‌کنند، تا حدی به این دلیل که منافذ پوست آنها با خاک مسدود شده است؛ تا حدی به این دلیل که موهای بلندشان دعانویس هیر مو مقدار زیادی رطوبت طبیعی جذب می‌کند؛ و بیشتر به این دلیل که آنها زیاد نمی‌نوشند، مگر زمانی که دعانویس بتوانند به مواد مخدر دسترسی داشته باشند. پوست چرب است – نتیجه طبیعی سال‌ها زندگی دعانویس شهرزو بدون شستشو؛ و این به مردم پرمو بوی خاص و قوی می‌دهد، بسیار شبیه به بوی میمون‌ها. بسیاری با بوی خاص قفس میمون نجس آشنا هستند، و همین بو، که هزار بار تشدید شده است، از ویژگی‌های یک روستای آینو است.

صدها دعا نویسی یارد دورتر می‌توانید بوی یک روستا را به وضوح حس کنید، یا نماز خواندن اگر باد به سمت شما بوزد، آن بوی خاص تا نیم مایل کامل قابل حس است. اگرچه حس بویایی در آینوها قوی است – زیرا گاهی اوقات از آن در ردیابی حیوانات استفاده می‌کنند – اما از بوی قوی خود آگاه نیستند. اما در تشخیص بوی نژادهای دیگر سریع هستند. من چندین بار شنیده‌ام که آینوهای ساحل اظهار داشته‌اند که من بوی متفاوتی از بوی ژاپنی‌ها دارم. اما آنها نه می‌توانند آن را تعریف کنند و نه می‌توانند آن را با بوی هر حیوانی که می‌شناسند، مقایسه کنند، اگرچه چند نفر از آنها روزی در مورد آن صحبت طولانی کردند.

و به خاطر انسان‌شناسی، تسلیم فرآیند ناخوشایند بو گرفتن توسط آنها شدم. دعانویس هیر چینی‌ها متفق‌القول می‌گویند که اروپایی‌ها بوی گوسفند می‌دهند و می‌گویند به همین دلیل است که ما دائماً خود را می‌شوییم و حمام می‌کنیم، جفر از ضعف خود آگاه هستیم و تمام تلاش خود را می‌کنیم طلسم تا آن را با آب و صابون کاهش دعا نویسی دهیم. ما خودمان یک بوی متمایز به یهودیان و بوی دیگری را به روس‌ها نسبت می‌دهیم؛ بگذریم از آنهایی که به سیاه‌پوستان، چینی‌ها و در واقع همه ملت‌های دیگر تعلق دارند. بنابراین، بو در طبقه‌بندی مردم اهمیت دارد، زیرا تا حد زیادی به نوع غذا و همچنین عادات شخصی یک نژاد بستگی دارد.

گوشتخواران اعمال مربوط به جادو بوی متفاوتی از ماهیخواران دارند و اینها نیز از گیاهخواران. در مورد آینوها، عادات کثیف آنها البته باعث افزایش گشایش توهین‌آمیز بودن آنها می‌شود، در حالی که ورزش بدنی آنها را غیرقابل تحمل می‌کند. ژاپنی‌ها بوی آینو را به عنوان یک علامت متمایز از نژاد می‌شناسند و ماهیگیران ژاپنی اغلب به من گفته‌اند یا « طلسم کوما اوناجی کوتو فرشتگان » – «مردان آینو بوی بدی می‌دهند، درست مثل میمون یا خرس.» با افزایش سن یک آینو، این ویژگی خاص افزایش دعانویس نافچ می‌یابد. جنس ضعیف‌تر عموماً «بوی قوی‌تری» نسبت به مردان دارد، به این دلیل که زنان پوست و پارچه‌های خشن می‌پوشند.[صفحه ۲۷۷] تقریباً در تمام طول سال لباس‌های ژنده می‌پوشند، در حالی که در تابستان مردان یا کاملاً برهنه یا با جادو لباس‌های بسیار سبک رفت و آمد می‌کنند.

دعانویس روانسر در ساحل شمال شرقی یزو و در شیکوتان دعا (جزایر کوریل) دعانویس هیر چند آینو را دیدم که برخلاف قاعده، موهای قرمز داشتند و بوی حیوانی آنها به شدت زننده بود. آینوها از هیچ مرهمی مانند روغن نخل، روغن نارگیل یا موارد مشابه استفاده نمی‌کنند، که دلیل ناخوشایندی برخی قبایل آفریقایی و مردمان شرقی است. آنچه آنها دارند طبیعی و ملی است و تنها به دلیل غذا، عادات و نژادشان است. آینوها هیچ تعصب یا نفرتی نسبت به هیچ رایحه خاصی ندارند و حس بویایی آنها همانطور که قبلاً گفته شد، جادو عمدتاً در قدرت ردیابی شکار یا حیوانات خود را نشان می‌دهد.

همین امر را می‌توان در مورد جادو سیاه حس «لامسه» نیز گفت که آنها به ندرت کافر از آن جادوگر به طور فرشتگان عملی استفاده رمال می‌کنند، با وجود حساسیت آنها در قسمت‌های خاصی از بدن، به ویژه زیر بغل و در دو طرف ستون فقرات و پشت سر – حرز دقیقاً همان قسمت‌هایی که در اکثر حیوانات حساس‌ترین هستند؛ اما آنها مانند ملل متمدن، حس لامسه توسعه‌یافته‌ای در نوک انگشتان خود ندارند. بیشتر آینوها در بیان اینکه کدام یک از دو وزن نه چندان نامساوی سنگین‌تر است، مشکل دارند. تشخیص تفاوت در دمای دو جسم و در صافی یا بافت دو سطح نیز برای آنها بسیار دشوار است، در حالی که قضاوت در مورد وزن و بافت از طریق بینایی برای آنها آسان است.

کف دست‌ها که برای ما بسیار حساس هستند، به دلیل ضخیم‌تر بودن پرزهای آن نسبت به سایر قسمت‌های بدن، انرژی مثبت دعانویس هیر برای آینوها از حساسیت کمتری برخوردارند. وقتی اشیاء سرد یا گرم را لمس می‌کنند، درد را احساس می‌کنند، اما تفاوت دما را نه، همانطور که وقتی ما زخمی را لمس می‌کنیم، فرقی نمی‌کند که با چیزی گرم یا سرد باشد، فقط درد است و نه تشخیص. لب‌های آنها، و همچنین نوک زبانشان، کمی حساس‌تر است؛ لب پایین بیشتر از لب بالا. من هرگز نتوانستم حساسیت نسبی قسمت‌های حساس بدن آینوها را تعیین کنم، زیرا آزمایش‌های من یا باعث عصبانیت و بی‌صبری می‌شد، یا باعث خنده و دعانویس پیرانشهر تمسخر.

هیر

اگر مورد اول، مشاهدات باید قبل از شروع کامل متوقف می‌شدند؛ کافران اگر مورد دوم، فراتر از نتایج کلی که نقل کردم، پاسخ‌ها صرفاً حدس و گمان از جانب آنها بود، و بنابراین[صفحه ۲۷۸] ارزش ثبت ندارد. بیشتر مشاهدات من بر اساس آزمایش‌هایی است طلسم نویس که در زمانی شیطانی انجام شده که مردان اصلاً از مشاهده شدن خود دعانویس نیک پی بی‌خبر بوده‌اند. اغلب، وقتی خواب بوده‌اند، کف پاها و کف دست‌هایشان را لمس کرده‌ام بدون اینکه بیدار شوند، در حالی که وقتی لب پایین دعانویس یا ناحیه کمرشان را لمس کرده‌ام، همیشه وحشت‌زده از خواب بیدار شده‌اند. روزی این آزمایش را روی یک آینو که به پشت خوابیده بود و ممکن است در به‌روزرسانی‌های آینده، ارجاعات متنی بیشتری اضافه شود.

دهانش کاملاً باز علوم غریبه بود، روح امتحان کردم. زبانش را فرشتگان با یک مداد نوک تیز لمس ابجد کردم و اثر آن نامحسوس بود؛ بیشتر از لب‌ها یا ناحیه کمر. پوست مستقیماً روی ستون فقرات کدر شیطانی بود، اما گوش‌ها تا حدودی حساسیت نشان می‌دادند. حس «چشایی» که جادو سیاه صرفاً نوعی تغییر شکل حس لامسه است، دعانویس هیر نیز کدر است، اگرچه به طور طبیعی، وقتی توسط مواد بسیار اسیدی یا تلخ تحریک می‌شود، برداشت‌های متمایزی ایجاد می‌کند. حتی در مورد خودمان، اگرچه از حس بویایی کامل‌تر هستیم – که با این حال، اغلب به همزاد کمک آن می‌آید – کمتر کسی می‌تواند به داشتن حس چشایی بسیار تیز مباهات کند.