دعانویس لاهرود

که مستقیماً از دفتر خاطراتم گرفته شده است، توسط من بین شیموکبو و توماکومای، در ساحل جنوب غربی پیشینه تاریخی یزو، جایی که دورگه‌های زیادی در امتداد ساحل دریا دعانویس لاهرود یافت کافران می‌شوند، نوشته شده است و من آنها را دست نخورده به خوانندگانم منتقل خواهم کرد. «آینوهای این ساحل قطعاً زشت شیاطین بودند. بسیاری از نژادهای دورگه نیز در این ساحل یافت می‌شوند. این نژادهای دورگه همواره در اوایل زندگی طاس می‌شوند، در حالی که آینوها اینطور نیستند. موهای پشت، بازوها و پاهای آنها به اندازه آینوی خالص بلند یا ضخیم نیست. دندان‌های آنها نه آنقدر قوی و نه آنقدر سالم است.

دعانویس : همانطور که معمولاً وقتی ترکیبی از دو یا چند نژاد رخ می‌دهد، فک پایین و بالا از اعمال مربوط به جادو تناسب مناسبی برخوردار نیستند، بدیهی است که فشار و اصطکاک غیرمعمول به مینای دندان آسیب می‌رساند و آن را فرسوده می‌کند و در نتیجه باعث پوسیدگی زودرس می‌شود. آمریکایی‌ها و استرالیایی‌ها نمونه‌های خوبی از این پوسیدگی زودرس ناشی از عدم تناسب فک بالا و پایین هستند. همچنین، دندان‌هایی که به کافران خوبی روی هم قرار نمی‌گیرند، گاهی اوقات آنقدر بلند می‌شوند که برای صاحبشان مزاحمت ایجاد می‌کنند. من متوجه شدم که این نژادهای دورگه تمام ویژگی‌های بد آینوها و ژاپنی‌ها را دارند و علوم غریبه هیچ یک از ویژگی‌های خوب را حفظ نکرده‌اند.

دعانویس لاهرود

آنها بدخلق، تنبل، و کینه‌توز. لازم به ذکر است که از طرف ژاپنی‌ها، آنها عمدتاً از جنایتکارانی هستند که توسط دولت ژاپن طلسم فرستاده شده‌اند، که این واقعیت تا حدودی توضیح می‌دهد که چرا آنها بسیار شرور و غیرقابل اعتماد هستند. این دورگه‌ها به جای اینکه به شیوه‌های متمدنانه‌تر ژاپنی‌ها روی آورند، زندگی وحشی اجداد آینو خود را ترجیح می‌دهند؛ و اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم، آنها از خود آینوها وحشی‌تر هستند. جنون در بین دورگه‌ها بسیار رایج است. دعانویس لاهرود و دعانویس قیدار سر در بیشتر موارد اندازه غیرطبیعی دارد؛ استخوان پیشانی عموماً شیب‌دارتر از آینوهای اصیل است؛ و اگرچه جمجمه از یک شقیقه تا شقیقه دیگر پهن است، اما از استخوان پیشانی تا دعا نویسی پشت سر به اندازه کافی جادار نیست.

سرهای آنها به گونه‌ای شکل گرفته است که تمایلات حیوانی فراتر از کافر قوای اخلاقی و ذهنی است. در آینوهای اصیل، برجستگی‌های مربوط به عشق، نوع‌دوستی و هماهنگی را بسیار خوب توسعه فرشتگان یافته یافتم. در نژادهای دورگه، این برجستگی‌ها به سختی دیده می‌شوند و در برخی موارد، پشت سر – جایی که دو برجستگی اول یافت می‌شوند – جادو تقریباً صاف است. «نژادهای دورگه آینو هرگز شیاطین خیلی پیر نمی‌شوند. آنها اغلب به روماتیسم – کاکی ، بیماری خاص شرق دور – جذام و سل مبتلا می‌شوند و دعانویس حمیدیه آنها بسیار بیشتر از آینوهای خالص از این بیماری‌ها رنج می‌برند. من جذام را در بین نژادهای دورگه کاملاً رایج شیطانی یافتم – در حالی که روح تعداد کمی از آینوها را دیده‌ام که به آن مبتلا نمادگرایی معنوی در طول زمان توسعه یافت باشند.

با این حال، در بیشتر موارد، جذام فقط به مراحل اولیه خود رسیده بود – انقباض انگشتان و متعاقباً افتادن سه بند انگشت، گوش‌ها و بینی؛ اما این را می‌توان با این واقعیت توضیح داد که مبتلایان به طور کلی قبل از اینکه بیماری به شکل جدی‌تری خود برسد، تسلیم می‌شوند، زمانی که تمام بدن به طور قابل مشاهده‌ای تحت تأثیر آن قرار می‌گیرد.» دعانویس لاهرود قوانین دعانویس میرآباد دقیقی در مورد میزان سرعت درک، قدرت استدلال و یادگیری نژاد آینو نسخ خطی نمی‌توان ارائه داد، زیرا همانطور که قبلاً اشاره کردم، تقریباً هر فرد به یک قانون خاص ارواح برای خود نیاز دارد. خوانندگان من ممکن است متوجه شده باشند که در حالی که برخی از آینوها کمی بالاتر از میمون‌ها بودند، برخی توسل دیگر تیزبین بودند جادو و پاسخ‌های بسیار دقیقی می‌دادند.

ظاهراً این ممکن است توسط افرادی که نه با وحشی‌ها زندگی کرده‌اند و نه خلق و خوی حیوانات را مطالعه کرده‌اند، به عنوان جادو سیاه یک تناقض از جانب من کیمیاگری تلقی شود. اما این یک تناقض نیست. در این دنیا میمون‌های باهوش و میمون‌های احمق وجود دارند: برخی را هرگز نمی‌توان وادار ابجد به یادگیری هیچ ترفندی کرد. برخی دیگر آنها را در کمترین دعانویس زمان یاد می‌گیرند. هوش غریزی است و اکتسابی نیست، اگرچه البته می‌توان آن را با آموزش تا حد زیادی توسعه داد. بنابراین، آینوها ذاتاً باهوش هستند، اما من می‌خواهم خوانندگانم به وضوح درک کنند که هوش آنها خیلی فراتر از یک میمون باهوش نیست، اگرچه البته آینوها نسبت به حیوانات این مزیت را دارند که می‌توانند صحبت کنند و بنابراین، تا حد محدودی دعانویس لاهرود حافظه آینوها از برخی جهات کاملاً خالی است، مانند حساب، علوم، مکانیک، خواندن، نوشتن، نقاشی و ترسیم نقشه‌ها؛ در حالی که

دعانویس اهر در جهات دیگر، مانند شکار، ماهیگیری، ردیابی و یادگیری زبان‌ها تا حدی، بسیار قوی به نظر می‌رسد. این قوه آخر تقریباً در تمام نژادهای پست، مانند بومیان استرالیا، بومیان تاسمانی (که اکنون منقرض شده‌اند)، تیرا دل فوئگی‌ها و غیره، قابل توجه است. ایده‌های آینوها در مورد زمان مبهم است و اگر به نماز خواندن آن دشواری شدیدی را دعانویس که در شمارش رمال حتی دعانویس تا عدد ده تجربه می‌کنند و ناتوانی آنها در شمارش فراتر از این عدد اضافه کنید، به راحتی می‌توان فهمید که چرا ما هرگز نمی‌توانیم سن دقیق افراد آینو را یاد بگیریم. مانند گشایش میمون‌ها، آینوها نمی‌توانند توجه خود را متمرکز کنند و به راحتی خسته می‌شوند.

دعانویس بیستون مهره‌ها و اشیاء براق برای شماره ملا آنها متون کهن جذابیت دارند؛ اما اشیاء دیگر، حتی کاملاً جدید برای آنها، کنجکاوی کمی را برمی‌انگیزند که به زودی از بین می‌رود و جادو سیاه آنها هیچ هوش و تخیل کمتری در مورد کاربرد احتمالی این اشیاء عجیب رمل نشان نمی‌دهند. آنها هیچ کنجکاوی نشان نمی‌دهند و هیچ تمایلی به یادگیری استفاده از هر چیز جدید و دعا ناآشنا ندارند. به یاد خواهیم داشت که در یاماکوبیرو، در کنار رودخانه توکاچی، گذشته از شگفتی طبیعی ناشی از اولین حضور اسبچه‌های من، چمدان عجیب و خودم، آینوها توجه زیادی به این منظره جدید نکردند و هیچ تمایلی به توضیح آن نشان ندادند، در حالی که افراد جادو متمدن‌تر، مانند ژاپنی‌ها، تا زمانی که هر وسیله‌ای را که در اختیار داشتم نشان کافر نمی‌دادم و توضیح نمی‌دادم و به هر فرد اجازه نمی‌دادم که از آن استفاده کند و غیره، راضی نمی‌شدند، و فرشته پس از آن

دعانویس هیدج ساعت‌ها درباره آنچه دیده بودند صحبت می‌کردند. لاهرود آینوها اینگونه “ساخته نشده‌اند” شیاطین و بنابراین هرگز پیشرفتی نکرده‌اند. در بخش‌های متمدن‌تر یزو، ما دعانویس لاهرود مدرکی برای این موضوع داریم. عقب‌ماندگی آنها در به دست آوردن عادات و رسوم فاتحانشان، ژاپنی‌ها، بیشتر از ناتوانی ناشی می‌شود تا محافظه‌کاری. با این حال، با وجود اینکه آینوها در موکل جن بهبود خود بسیار ناتوان هستند، در کارهایی که انجام می‌دهند بسیار پشتکار دارند، مانند کنده‌کاری‌های چوبی خشن، توخالی کردن «حفره‌های» خود، ساخت ابزارها و سلاح‌های چوبی، بافتن لباس‌های خشن و تزئینات آنها؛ اما در همزاد همه این کارها آنها[صفحه ۲۷۲] به نظر می‌رسد که بیشتر خودکار عمل می‌کنند تا با هوش و ذکاوت سازنده.

نباید آینوها را بی‌معنی دانست ، زیرا توهمات ناشی از جهل و تخیل آموزش‌ندیده مانع از هرگونه دقت تحت‌اللفظی می‌شود؛ اما آنها کسانی نیستند که بتوانیم آنها را دروغگویان آگاه و غیراخلاقی بنامیم. مثال خوبی از این، ماجراجویی من در هوروبتس است، زمانی که آینوها با وجود اینکه می‌دانستند توسط پلیس ژاپنی به شدت مجازات خواهند شد، به حمله خود به من اعتراف کردند و نه دعانویس رامشیر سعی در انکار و نه طفره رفتن داشتند. آنها اغلب شجاع و حتی دعا به طور مشخصی شجاع هستند؛ همانطور که هنگام شکار خرس، مردی که تنها با یک چاقوی بزرگ و نه خیلی تیز مذهب مسلح است، بدون تردید به این جانور سهمگین حمله می‌کند، که روی پاهای عقب خود می‌نشیند و مطمئناً اگر مهاجم خود را از دست بدهد، جان او را خواهد گرفت.

لاهرود

آینو، که با بازوی چپ خود از سر خود محافظت می‌کند و با احتیاط پشت خود را با پوست می‌پوشاند، با خوشحالی به سمت آغوش می‌رود. و در حالی که بروین فشار می‌دهد، مرد پشمالو بدن او را با چاقوی بزرگ فرشتگان می‌شکافد. آینوها خونسرد هستند. آنها تحت تأثیر احساسات شدید قرار نمی‌گیرند و بنابراین زیاد تحت تأثیر رویاها و جفت روحی کابوس‌ها قرار نمی‌گیرند. آنها به جز یک انگیزه لحظه‌ای، مهربان نیستند؛ اما مانند اکثر حیوانات، وقتی عشق می‌ورزند، وفادارند. مادران تا زمانی که فرزندانشان به بلوغ نرسیده‌اند، به آنها علاقه دارند؛ اما پس از آن به نظر می‌رسد که محبت از بین دعانویس سطر می‌رود.

عشق پدرانه بسیار سید و حاجی کمتر است. آینوهای خالص، افرادی نسبتاً صادق هستند که ممکن است به دلیل ناتوانی در صادق نبودن تعویذ باشد. در کشوری که تعریف دقیقی از مالکیت وجود ندارد، جایی که هر کسی این محتوا ممکن است با مطالعه دیدگاه‌های جدید تکامل یابد. می‌تواند بدون توسل به علوم غریبه دزدی، آنچه را که نیاز دارد ابطال کردن جادو به دست آورد، دلیلی وجود ندارد دعانویس خرمدره که همه صادق نباشند. بنابراین، طبق ایده‌های آینو، دزدی همیشه دزدی نیست. به عنوان مثال، اگر یک آینو، بدون درخواست، مقداری از ماهی سالمون صید شده توسط یکی از برادران پشمالوی خود را بردارد، به خاطر این کار سرزنش می‌شود، درگیر می‌شود و احتمالاً کتک می‌خورد؛ اما اگر دزدی روی یک ژاپنی یا طلسم غریبه انجام شود، مورد ستایش قرار می‌گیرد، اگرچه آینوها به خوبی می‌دانند که درست عمل نمی‌کنند.

میل آنها از وجدانشان قوی‌تر است، همانطور که هست لاهرود و چون هیچ قانونی از خودشان برای اداره کردن آنها وجود ندارد که ارزش صحبت کردن داشته باشد، اغلب طبق دعانویس لاهرود میل خود عمل می‌کنند، بدون اینکه مستحق اتهام بی‌صداقتی آگاهانه باشند. دقیقاً همینطور دعا است[صفحه ۲۷۳] همان موردی که وقتی همه غایب هستند، سگی روی میز ناهارخوری می‌پرد و ران گوسفندی طلسم را که می‌داند نباید به آن دست بزند، برمی‌دارد؛ اما وسوسه‌اش خیلی قوی بود جادو و نتوانست در برابر آن مقاومت کند.