دعانویس زرینه

می‌زنند – برای او، دره‌ها ذرت خود را می‌دهند – برای او، گله‌ها و رمه‌ها گنج‌های خود را می‌گذارند، و دریا ذخایر بی‌پایان خود را طلسمات می‌فرستد. برای او، نهر دعانویس زرینه زلال، چشمه شیاطین زلال و خالص فراهم شده بود، و برای او، هوای مطبوع، که با ملودی پرندگان طنین‌انداز می‌شد. آه، و برای او، به یاد داشته باشید، ای کسانی که جرأت می‌کنید آن را از او دریغ کنید – برای او کتاب مقدس داده شده است. چه کسی جرأت می‌کند بگوید که خدا این چیزها را برای ارباب فراهم کرده است، نه برای انسانی که او او را به بردگی می‌گیرد.

دعانویس : اما از همه مهم‌تر، برای او پسر خدا نازل شد و مرد. خون از قلب او به همان اندازه آزادانه و در نهرهایی خالص جاری شد، برای برده ستمدیده و گشایش دلشکسته، همانطور که برای ما، یا برای مردی که جرأت می‌کند تصویر خدا را به بردگی بگیرد – توسل برای او رودخانه آب حیات، مانند بلور از تخت خدا و بره جاری می‌شود – حرز برای او خیابان‌های اورشلیم جدید با طلا سنگفرش شده‌اند، و برای او، جلال خدا و بره، نور خود را در پرتوهایی که برای همیشه درخشندگی خورشید ظهر را پنهان می‌کنند، خواهد ریخت – و برای او شادی‌های یک بهشت ​​ابدی آماده شده است.

دعانویس زرینه

بله، این موجودی است که برده‌داری او را در زنجیر می‌بندد و از تمام هدایای غنی آسمان محروم می‌کند و در جهل و آلودگی به جهنم فرو می‌رود. آه، اگر تمام طاق آسمان بالای سر ما، که همیشه با تهدیدهای بلند خدای خشمگین طنین‌انداز می‌شد – اکنون می‌توان شنید که با پرسش ترسناک طنین‌انداز می‌شود – دعانویس زرینه «آیا به خاطر این چیزها مجازات نخواهم شد، خداوند می‌گوید؟» آیا انتقام جان من از چنین قومی گرفته نخواهد شد؟ [صفحه ۳۳] و اکنون آیا نگاه خواهی رمل کرد و لب‌هایت را در سکوت خواهی بست و خواهی گفت که حق نمادگرایی آیینی در اسناد فرهنگی ظاهر می‌شود دخالت برای رهایی برده را نداری؟ آیا نمی‌شنوی که خدای آسمان می‌گوید: «آن که غارت شده است را از دست ستمگر رهایی دهید، مبادا خشم من مانند آتش شعله‌ور شود و بسوزاند دعا نویسی و هیچ‌کس نتواند آن را خاموش کند.» و آیا جرأت نافرمانی داری؟ آیا می‌پرسی برای رهایی او چه دعانویس رحمت‌آباد باید

کرد؟ پاسخ می‌دهم، بگذار هر منبری این فرمان خدای متعال را با صدای بلند اعلام کند – بگذار هر خادمی در محراب با صدای بلند فریاد بزند و دریغ نکند و صدای خود را مانند شیپور تعویذ بلند دعا کند – و به این قوم، گناهانشان را نشان دهد. بگذار دعانویس آرمرده هر جماعتی ناله کند تا از وظیفه خود رهایی یابد، تا اراده قادر مطلق را آشکار کند – و بگذار هر فرشتگان که می‌تواند دعا کند، اکنون دعا کند تا خدا هر یوغی را بشکند و ستمدیدگان را آزاد کند. به‌ویژه، بگذار زن – زن، آخرین کسی که در اطراف صلیب می‌ماند و اولین کسی که قبر پسر مصلوب خدا را پیدا می‌کند؛ در محراب دعا، مدت کلیسا زیادی درنگ کنید، و صبح زود بر زانوهای او، در حال کشتی گرفتن در تخت فیض، یافت شوید؛ و بگذارید همه کسانی که از خدا می‌ترسند یا انسان را دوست دارند، در

برابر آسمان بلند تصمیم بگیرند که تا هر زنجیری شکسته نشود، هر یوغی دفن نشود، هر بلا و زنجیری سوزانده نشود، آرام نخواهند گرفت. اما به نظر می‌رسد کسی می‌پرسد – آیا باید فقط به برده فکر کنیم – آیا نباید حقوق ارباب را در نظر بگیریم؟ حقوق! چه حقوقی؟ حق به بردگی گرفتن همنوع خود به مدت یک ساعت؟ دعانویس زرینه او می‌تواند ادعای حق نشستن بر تخت خدا را نیز داشته باشد. او چنین حقی ندارد. اما آیا باید از تمام اموالی که اکنون در اختیار دارد، یعنی بردگان، دست بکشد؟ او چنین اموالی ندارد. او همانقدر حق دارد که آنها را اموال خود بنامد که فرشتگان آسمان را.[صفحه دعانویس سگزآباد ۳۴]مالکیت.

خدا به انسان بر حیوانات صحرا تسلط داد شیاطین – اما بر تصویر خود خدا هرگز به او تسلط نداد. قوانین شریر و جسورانه‌ی بشری، قدرت بردگی انسان را اعطا می‌کنند – اما حقی که هرگز ندادند، زیرا هرگز حق آنها نبود که بدهند. چیزی به نام مالکیت در انسان وجود ندارد – هرگز نمی‌تواند وجود داشته باشد. ما از برده‌دار نمی‌خواهیم که از هیچ حقی دست بکشد. ما به اقتدار خدا از او می‌خواهیم که هر یوغی را بشکند و ستمدیدگان را آزاد کند. ما از آنها نمی‌خواهیم که دعانویس دارایی خود را واگذار کنند. ما به آنها می‌گوییم که خدا آنها را «مانند دعانویس گرگ‌هایی که طعمه را می‌خورند، خون می‌ریزند و روح‌ها را نابود می‌کنند، سود نامشروع شیطانی می‌برند» اعلام دعانویس ضیاءآباد می‌کند.

و اینکه پیامبران آنها را با شیطانی ملات خام پوشانده‌اند، باطل را می‌بینند و به آنها دروغ می‌گویند و چنین می‌گویند خداوند، در حالی که خداوند سخن نگفته است. اینکه مردم این سرزمین به ستم دست زده‌اند و دزدی کرده‌اند و فقیران و نیازمندان را آزرده خاطر کرده‌اند و به غریبان به ناحق ظلم کرده‌اند – و اینکه طلسم اکنون خدا تهدید می‌کند که خشم خود را بر آنها فرو خواهد ریخت و آنها را با آتش خشم خود خواهد سوزاند و سزای اعمالشان را بر سر خودشان مذهب خواهد گذاشت. نه – ما دعانویس هورامان تخت از برده‌دار نمی‌خواهیم که اموال خود را واگذار کند جادو سیاه – ما از آنها می‌خواهیم که «از کتک زدن قوم خدا دست بردارند – ذکر از کوبیدن صورت فقرا دست بردارند» دعانویس زرینه و هنگامی که برده‌دار این کار را انجام داد، برده گمشده آزادی خود را خواهد داشت.

اما شما می‌گویید که اگر همه برده‌ها را فوراً آزاد کنیم، تغییرات بزرگی در اعمال صالح جامعه ایجاد خواهد شد، و بسیاری از مردانی که اکنون در رفاه زندگی می‌کنند، فوراً فقیر خواهند شد. مشرکان ما شکی نداریم. ما شکی نداریم که بسیاری از افراد بدبخت که با دزدیدن درآمد همنوعان خود در اسراف غرق شده‌اند، مجبور خواهند شد با فرزندان خود دعانویس بویین سفلی سر کار بروند.[صفحه ۳۵]با دستان خود نان خود را به دست آورد؛ و این دقیقاً همان کاری است که او باید مدت‌ها پیش انجام کافران می‌داد. او از گلی بهتر از پست‌ترین مخلوقات خدا که او به بردگی می‌گیرد، ساخته نشده است؛ جادو سیاه و دیگر هیچ دلیلی وجود ندارد که او از خوردن نان خود فرشته با عرق جبین معاف باشد.

دعانویس دزج پس دعا نویسی بیایید حاجت گرفتن با یک دل، مقدس با صدای متحد و با دستان آماده برخیزیم و تمام تلاش خود را برای رهایی ستمدیدگان از ظلم‌هایشان به کار گیریم. اما هنوز دعا هم ممکن است پرسیده شود که انتظار دارید چه دعانویس کاری انجام دهید؟ ما انتظار داریم که برده‌دار این احساس را داشته باشد که وقتی روحی جاودانه را برای ارضای خودخواهی نفرت‌انگیز جادوگر خود به اعماق جهنم فرو می‌برد، خداوند دعا در روز داوری او را به خاطر آن روح ابطال کردن جادو پاسخگو خواهد کرد. دعانویس ما اجنه غیر مسلمان انتظار داریم که او را ببینیم که رضایت زودگذری که می‌تواند از به بردگی کشیدن همنوع خود به دست آورد، زرینه جبران ناچیزی برای لعنت ابدی که باید در آینده تحمل شماره ملا کند، اگر از گناه نفرت‌انگیز خود توبه نکند، خواهد بود.

دعانویس زرینه ما انتظار داریم که ادعاهای جادو گسترده خدای بی‌نهایت را برای او آشکار کنیم و به او نشان دهیم که در مسیر فعلی رفتارش، خود طلسم نویس را برخی از تفاسیر طلسم بر اساس الگوهای سنتی فولکلور هستند آشکارا در معرض خشم قادر متعال قرار می‌دهد. و پس از اینکه وجدان خود را در معرض تیرهای حقیقت قرار دادیم، انتظار اعمال مربوط به جادو داریم با دعاهای خود دعانویس معزآباد جابری روح القدس را فرا بخوانیم تا این فرشتگان تیرها را در اعماق قلب او قرار طلسم دهد. او را از گناه، عدالت و داوری سرزنش کنیم و جفر بدین ترتیب او را به توبه واقعی در برابر خدا سوق دهیم. ما انتظار نداریم که با قدرت خود به تنهایی به هدفمان برسیم – اما ایمان داریم که خداوند لشکرها با ماست و با توکل به قدرت او نمی‌توانیم شکست بخوریم.

زرینه

مسیحیان از هر نامی، آیا نباید از کمک شما برخوردار باشیم؟ ای دوستداران همنوعان خود، به خطاهای برده نگاه کنید، و[صفحه ۳۶]برایش گریه کنید و زحمت بکشید تا آزاد شود. قلب‌ها و دست‌هایتان را به روی او باز کنید و به یاد داشته باشید که «کسی که بر فقیر جادو ترحم می‌کند، به خداوند قرض می‌دهد و آنچه را که او داده است، به او پس خواهد داد.» هیچ‌کس نباید انرژی مثبت در این موضوع مهم، خود را از قید تعهد خلاص کند. هر انسانی زبانی دارد و می‌تواند از آن استفاده کند؛ فرشتگان او نفوذ دارد و جادو می‌تواند آن را اعمال کند؛ او قدرت اخلاقی دارد و می‌تواند آن را ابراز کند؛ و این تمام قدرتی است که ما نیاز داریم.

تلاش‌های طلسم ما نه معطوف قدیس به زندگی برده‌دار، بلکه معطوف به وجدان او – احساسات اخلاقی او – است و با کمک خدا، انتظار داریم که آنها پیروز شوند. علوم غریبه اما، شاید شما بگویید که برده‌داران در این دعانویس زرینه مورد وجدانی ندارند. بدون شک وجدان آنها ممکن است مرده و دفن شده باشد؛ ممکن است این پنجاه سال در گور خود خفته باشد؛ اما بیایید، همه با هم، شیپور حقیقت را بلند کنیم و بر فراز آن، غرش رستاخیزی بنوازیم که آن را از خاکش بیرون بیاورد، تا شلاق عقرب‌هایش را بردارد و گناهکاران را به اطاعت از دستورات خدا وادارد.

برده‌داری نمی‌تواند مدت زیادی در میان آنها دوام بیاورد. «ببینید، مزد کارگرانی که مزارع خود را درو کرده‌اند، که از آنها با نماز خواندن کلاهبرداری عقب مانده است، فریاد می‌زند؛ و فریادهای دروگران به گوش خداوندگارِ سباوت رسیده است. «خداوندگارِ لشکرها» معنای ترسناک این اصطلاح است؛ و اگر آنها از ستمگری خود دست برندارند، می‌توانند انتظار داشته باشند که خداوندگارِ لشکرها دست از آنها برنخواهد داشت.